మన మరుపు వెనుక మన వెండి తేరా మహానుభావులు -66

మన మరుపు వెనుక మన వెండి తేరా మహానుభావులు -66

66-దేవదాసు అనార్కలి సువర్ణసుందరి దర్శక ఫేం నృత్య,సినీ  దర్శకుడు ,భారత కళాప్రపూర్ణ,శకపురుష –వేదాంతం రాఘవయ్య

·          

వేదాంతం రాఘవయ్య  జూన్ 1919 – 1971) మంచి కూచిపూడి కళాకారుడే కాకుండా, పలు తెలుగు సినిమాలకు దర్శకత్వం, మరి కొన్ని సినిమాలకు నృత్య దర్శకత్వం వహించారు. అంతే కాక కొన్ని సినిమాలలో నటించారు కూడా.

తొలి జీవిత

వేదాంతం రాఘవయ్య కృష్ణా జిల్లా కూచిపూడి గ్రామంలో8-6- 1919 సంవత్సరంలో జన్మించారు. రాఘవగా పిలవబడే రాఘవయ్య వేదాంతం రత్తయ్య శర్మ, రాజ్యలక్ష్మి గార్ల ప్రథమ సంతానం. వీరి తాతగారు వేదాంతం రామయ్య గారు ప్రఖ్యాత కూచిపూడి యక్ష గాన ప్రయోక్తలు.

వీరికి తమ ఇంటివిద్యపై మక్కువ వలన చిన్నతనంలోనే తన తండ్రిగారి వద్ద ఈ నాట్యవిద్యకు శ్రీకారం చుట్టారు. తరువాత పద్మభూషణ్ వెంపటి చినసత్యం గారివద్ద తన విద్యకు మెరుగులు దిద్దుకున్నారు. పాఠశాల విద్యానంతరము ఉన్నత విద్యలకై హైదరాబాదు వెళ్లి అక్కడ మేనమామగారైన నాట్యకళాధర పసుమర్తి రామలింగశాస్త్రి గారివద్ద ఉంటూ ఈ నాట్యకళల మెళకువలను, తాళప్రకరణము , నట్టువాంగమును అభ్యసించడమే కాకుండా తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం ద్వారా కూచిపూడి నాట్యంలో బి.ఎ. ఎం.ఎ. డిగ్రీలను పొందారు.

రాఘవయ్య నృత్యదర్శకునిగా సినీజీవితాన్ని ప్రారంభించాడు. రైతుబిడ్డవిప్రనారాయ]’స్వర్గసీమవందేమాతరం సినిమాలకు నృత్యాలను సమకూర్చాడు. ఈయనకు ఆరుగురు కూతుర్లు ఒక కుమారుడు ఉన్నారు. ఈయన భార్య సూర్యప్రభ ప్రముఖ నటి పుష్పవల్లి సోదరి. సూర్యప్రభ కూడా నటే.

పని చేసిన సినిమాల

దర్శకత్వం వహించినవి

·         శాంతి (1952)

·         అన్నదాత (1952)

·         దేవదాసు (1953)

·         అనార్కలి (1955)

·         భలే అమ్మాయిలు (1957)

·         సువర్ణసుందరి (1957)

·         రహస్యం (1967)

నటించినవి

·         రైతుబిడ్డ (1939)

·         గరుడ గర్వభంగం (1943)

నృత్య దర్శకత్వం చేసినవి

·         పల్నాటి యుద్ధం (1947)

చిత్రానువాదం అందించినవి

·         అనార్కలి (1955)

·         సువర్ణసుందరి (195

నటరంజని : రాఘవ– కాకుళవరపు రమ> https://ci5.googleusercontent.com/proxy/5IuSHaE09BcSy5Z7oUpPFL3gUfJVDJdpJwnBAVIq92VPyfgEVmcok2DxBWLRPPWpB8rhE6BOt1BdNEO3DRUQGQENI3jniJwITvV2n1F2R6yot9ZoRjRA2w=s0-d-e1-ft#http://www.siliconandhra.org/nextgen/sujanaranjani/images/pdflink.jpg
https://ci4.googleusercontent.com/proxy/ImcLYEmGmh3zlpae4Df7m_ktxgzrd4Cl720gmrH9SQwUNCEkPFm1-Iwqd50h92e4vPjwIIZxpScI7Lg5zeXIEVrRKhnKpaT4d9Idtj3ON1Gsj5cQjuLgtQnieJk9gP1lo3Db=s0-d-e1-ft#http://www.siliconandhra.org/nextgen/sujanaranjani/april2007/content/raghava.jpgసకల కళలకు సర్వవిద్యలకు పుట్టినిల్లు భారత దేశం. అందుకే “భారతి భరతాశ్రితా” అన్నారు. అంటే జ్ఞానాన్ని,విద్యలను ఆరాధించే దేశము భరతావని, అందువల్లనే ప్రపంచ దేశాలన్నింటికీ గురుపీఠమై నిలచింది. ఆసేతు నీలాచలం వ్యాపించి ఉన్న భారతీయ శాస్త్రీయ నృత్యాలు భిన్నత్వంలో ఏకత్వాన్ని చాటుతూ ఉంటాయి. ఈ సంప్రదాయ నృత్యాలలో ఏకత్వాన్ని తెలుగు నాడి జీవనాడి అయిన కూచిపూడి నాట్యాన్ని ప్రధానంగా చెప్పవచ్చు. వాచిక సాత్వికాభి నయాలు ప్రధానంగా కలాపాలు, యక్షగానాలు, నృత్య నాటికలు ఏకపాత్ర కేళికలుగా విభిన్న శాఖలతో ఖండాతరాలదాక వ్యాపించి యున్నది ఈ కళారూపం. అంధ్రప్రదేశ్ రాష్త్రంలోని కృష్ణా జిల్లాలోని కృష్ణా నదీ తీరాన ఉన్న కూచిపూడి గ్రామంలో పుట్టిన ఈ నాట్య కళ ఈ గ్రామం పేరుతోనే కూచిపూడి నాట్యంగా యావత్ ప్రపంచమంతా వ్యాపించి ఉంది. ఇప్పటికీ ఆ గ్రామంలో ఉన్న కొన్ని కుటుంబాల వారికి కులవృత్తి ఈ నాట్యం. అలా ఉన్న వారిలో ప్రముఖంగా చేప్పదగిన వారు భాగవతుల, వేదాంతం, చింతా, వెంపటి, మహంకాళి, పసుమర్తి, ఏలేస్వరపు మొదలైన కుటుంబాల వారు. ఇటువంటి నాట్య సంప్రదాయ కుటుంబమైన వేదాంతం వారి వంశంలో పుట్తిన వారు వీరు.https://ci6.googleusercontent.com/proxy/VAxEPXE2xjlrza9Xy5tXRVZvMkDeEadctZKhoYt3QP-AokUlinnSidE11B88SL8q0Giie2KXAPg9hzFGWsFz-DzgOLmpu6ba7gzr-LIZGS89zxJEXugowFFQuUCS9pP2a-xx_z5gdrIU=s0-d-e1-ft#http://www.siliconandhra.org/nextgen/sujanaranjani/april2007/content/raghava_bhama.jpgరాఘవగా పిలవబడే వీరి అసలు పేరు వేదాంతం రాఘవయ్య. కీ.శే.వేదాంతం రత్తయ్య శర్న్మ , రాజ్య లక్ష్మి గార్ల ప్రధమ సంతానంగా కూచిపూడిలో పుట్టిన వీరి తాత గారు వేదాంతం రామయ్య గారు ప్రఖ్యాత కూచిపూడి యక్ష గాన ప్రయోక్తలు, పెద తండ్రి భరత కళాప్రపూర్న వేదాంతం రాఘవయ్య గారు ప్రముఖ కూచిపూడి కళాకారులే కాక దేవదాసు, సువర్ణసుందరి,అనార్కలి,వంటి శతాధిక ఉత్తమ తెలుగు చలన చిత్రాలను నిర్మించిన చలనచిత్ర దర్శకులు. ఇలా వీరి వంశములోని వారందరూ కళామూర్తులు కావడంవల్ల వీరికి తమ ఇంటివిద్యపై మక్కువ యెక్కువై చిన్నతనంలోనే తన తండ్రిగారి వద్ద ఈ నాట్యవిద్యకు శ్రీకారం చుట్టారు. తరువాత పద్మభూషణ్ వెంపటి చినసత్యం గారివద్ద తనవిద్యకు మెరుగులు దిద్దుకున్నారు. పాఠశాల విద్యానంతరము ఉన్నత విద్యలకై హైదరాబాదు వెళ్లి అక్కడ మేనమామగారైన నాట్యకళాధర పసుమర్తి రామలింగ శాస్త్రి గారివద్ద ఉంటూ ఈ నాట్యకళల మెళకువలను, తాళప్రకరణము , నట్టువాంగమును అభ్యసించడమే కాకుండా తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం ద్వారా కూచిపూడి నాట్యంలో బి.ఎ. మరియు ఎం.ఎ. డిగ్రీలను పొందారు.ఏక పాత్ర కేళికలు (సొలొ డాన్సెస్)ప్రదర్శించడం కన్నా నృత్య నాటికలలో పలు నాయక, ప్రతి నాయిక పాత్రలు ధరించడం పైనే ఆసక్తి కలిగిన వీరు – సత్యభామ, కృష్ణ, మాధవి, హిరణ్యకశిపుడు, ఘటోత్కచుడు,బాణాసురుడు, రావణాసురుడు, రాముడు, శివుడు, ఇంద్రుడు మన్మధుడు, భృగువు, చోళరాజు, ఆకాశరాజు, శిశుపాలుడు, అగ్నిజ్యొతమడు,గజాసురుడు, మహిషాసురుడు, మహావిష్ణువు, విశ్వామిత్రుడు, బలిచక్రవర్తి, తానీషా ఈ విధంగా ఎన్నో రూపానురూప (స్త్రీ వేషం వేయడం) నాయక ప్రతినాయక, సహాయక పాత్రలను – పద్మభూషణ్ డా. వెంపటి, పద్మభూషణ్ స్వప్నసుందరి, పద్మశ్రీ శోభానాయుడు, నాట్యకళాధర పసుమర్తి రామలింగశాస్త్రి, నాత్యాచార్య వేదాంతం రాధేశ్యాం, డా. ఉమారామారావు, డా.అరుణాభిక్షు, డా.అలేఖ్య వారిచే రూపొందించిన పలు యక్షగాన, నృత్యనాటికలో పాత్రలు ధరించారు అందుకు కారకులు, మార్గదర్శకులు, స్ఫూర్తి వారి తండ్రిగారేనని చెబుతూ వారి నాన్నగారు చేసిన సూచనలను మన ముందుంచుతున్నారు.- ఎవరన్నా వారి ప్రదనర్శనలోవచ్చి పాత్ర వేయమన్నప్పుడు ఆ పాత్రకు నీ అంగసౌష్టవం కనుముక్కు తీరు సరిపోతుందా, లేదా అని ఒక్కసారి ఆత్మ విమర్శచేసుకొవడం
-ధరించే పాత్ర యొక్క లక్షణాలు, సాహిత్యార్ధం తెలుసుకొని నృత్యదర్శకులు చెప్పిన దాన్ని సాకల్యంగా నేర్చుకొని సాధనచేయడం
– ప్రదర్శనకు ముందు రోజే నువ్వు ధరించే పాత్ర యొక్క ఆహార్యాన్ని అంతా ఒకలాగా ఉన్నాయో లెదో చూసుకోవడం
-రంగముపైకి వెళ్ళే ముందు నీ సొంత విషయాలు, కష్టాలు సుఖాలు అన్నీ ప్రక్కన పెట్టి నువ్వు ధరించిన పాత్రలో పరకాయ ప్రవేశం చేసి రంగముపైన అభినయించడం
ఇలా వారి తండ్రిగారు చేసిన పలు సూచనలను తూ.చా. తప్పక పాటిస్తూ కృతకృత్యుడౌతానన్నారు రాఘవతన పదిహేడౌవ యేటనుండే నాట్య బోధనను ప్రారంభించిన వీరు ఇరువైకి పైగా నృత్యాంశాలను రూపకల్పన చేసి వాటిని తన సోదరుడైన వేదాంతం వేంకటాచలపతి గారితో, మరియు తన శిష్యులతో ప్రదర్శింప చేసి ప్రేక్షకుల నాట్యకళాకారులే కాక సంగీత విద్వాంసులైన ‘సంగీతకళానిధి ‘ నేదునూరి గారు మొ. పెద్దల మన్ననలు పొందంటము వీరి నాట్య ప్రతిభకు వికపోపలం.https://ci3.googleusercontent.com/proxy/WymN-h61rlNf0C_Vkq9autvOvtOzLfNz_Gl0Pk8dktIpp5Um8FwOiY-SDy047sr-TklHhmvUBqaoF7rlH-PzHsVfKsyeKzGX70ULWxg8NL8_TfK6ToknXlSX9gyJhLDTbl6gQC8h1wnf-1E=s0-d-e1-ft#http://www.siliconandhra.org/nextgen/sujanaranjani/april2007/content/raghava_krishna.jpgసంప్రదాయ నృత్యాంశాలతోపాటు వినూత్న నృత్యాంశాలైన , సూర్యాష్టకం, కృష్ణతాండవం, సంధ్యాతాండవం, రావణస్తవం, మృత్యుంజయాష్టకం, శివలీలలు, మొదలైనవికాక వీరు స్వీయ రచన చేసిన తిల్లానాలు సంప్రదాయపు మూలం చెడకుండా వినూత్న పద్దతిలో జతులను, నటనను కూర్చి తన గంభీర కంఠ స్వరంతో సమర్ధవంతంగా నట్టువాంగం చేయగల సమర్ధులు వీరు.భారత ప్రభుత్వము వారి స్కాలర్షిప్ అవార్డు గ్రహీతలైన వీరు, లండన్ లో తన శిష్య బృందంతో కూచిపూడి నాట్య ప్రదర్శనలు గావించారు. ఇవేకాక నటనలోను ప్రావీణ్యము ఉన్న వీరు హైదరాబాదు దూరదర్సన వారు ప్రసారం చేసిన ‘తానీషా కూచిపూడి సందర్శనం’ అను సీరియల్ నందు – భాగవతినిగా, కృష్ణునిగా ‘సంధ్యా వేదిక’ అను ప్రత్యేక కార్యక్రమము నందు సూత్రధారునిగా నటించడమే కాకుండా కొన్ని టెలిఫిలింసికి డబ్బింగ్ కూడా చేప్పిన బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలురులు.తన తండ్రిగారైన వేదాంతం రత్తయ్యశర్మ గారికి ఎనలేని కీర్తి ప్రతిష్టలను తెచ్చి పెట్టిన ‘భక్తప్రహ్లాద ‘ కూచిపూడి యక్షగానాన్ని, రసహృదయులు, కళాపోషకులైన ప్రవాస భారతీయుల ముందు ప్రదర్శనచేసి వారికి, ఆంధ్రకళా సారస్వత శాఖయైన కూచిపూడి వారి యక్షగానాన్ని, చూపించాలన్న తన తండ్రి గారి అంతిమ కోర్కెను తన సోదరుడైన వెంకటాచలపతితో తీర్చాలన్న సత్సంకంపల్పంతో ఉన్నారు.వీరి భార్య అయిన షర్మిపద్మజ గారుకూడా కూచిపూడి నాట్యకళాకారిణి కావడం విశేషం. ఈమె పద్మశ్రీ శోభానాయుడు గారి వద్ద చిన్నతనము నుంచి కూచిపూడినాట్యాన్ని అభ్యసించి అందులో ‘నాట్యవిశారదా డిగ్రీతో పాటు బంగారుపతకాన్ని అందుకొన్నారు. ప్రస్తుతం వీరిరువురు హ్యూస్టన్ లోకూచిపూడి నాట్యప్రచారం గావిస్తున్నారు.వీరి ఆరునెలల ముద్దుల బాబు గుహన్.ఇలా వీరి తరతరాల వారు ఈనాట్యకళని నమ్ముకొని దానితోనె భుక్తిని, ముక్తిని పొందుతున్నారు. వారి బాటలోనే తన జీవనయానాన్ని సాగిస్తున్నారు. అందుకు కారణమైన తనకు జన్మనిచ్చిన తనతల్లితండ్రులకు , విద్యనిచ్చిన గురువులకు ఈ జీవితాన్ని ప్రసాదించిన ఆ భగవంతునకు ఋణపడి వున్నానని సవిన యంగా వివరించారు, రాఘవNot only was an expert in the fields of acting and directing, the visionary artist a highly skilled and trained choreographer. Swargasweema, Yogi Vemana, Raitu Bidda, Vande Mataram, Vipranarayana, Tyagayya, are few of the movies in which he worked as a choreographer. Some of the other movies where he played the role of a director, are Anarkali, Prema Pasam, Nanna Kartavya, Shanti, chiranjeevulu,Vedantam Raghavaiah — the name triggers nostalgia of the Telugu films of fifties and sixties in the minds of all Telugu film lovers. His creative productions were a unique combination of both artistic excellence and commercial success. They emanated classicism whether they struck the chords of the emotions of the audiences by reflecting human values, bonds, sensitivity and relationships, or were movies which beleaguered them in myth, reverie, fancy or fantasy. But his roots as an artist, performer, and choreographer par excellence which lie in the art form of Kuchipudi are less known even to his admirers. These unique talents he possessed served as an essential backdrop for his success in the film industry – success, which is but the tip of an iceberg, when the multi dimensional personality of this genius is considered in totality. Golden Era for Kuchipudi Born on June 8, 1919 to Vedantam Ramayya and Annapurnamma, descendants of one of the legendary families of Kuchipudi in which art simply runs in the blood, Vedantam Raghavaiah, a flawless dancer, melodious singer and an expert in the tala system was highly admired. Genetically endowed with these talents, he polished them to perfection under some of the most distinguished masters of the time. At the tender age of five, Raghavaiah started his formal training under Chinta Venkataramayya and shone as one of his star students. With passion and devotion, Raghavaiah indulged himself completely in imbibing the technicalities of dance, music, tala and stage-presentation, simultaneously, absorbing all the nuances of laya under Vempati Venkatanarayana, a genius known as ‘Laya Brahma.’ Consequently, his debut performance at the tender age of seven, as Prahlada, was awarded with a gold medal by the British Government. This is considered by the artists of the time as the beginning of the ‘Swarna-adhayanam,’ or ‘Golden Era for Kuchipudi’ as this was the first accolade that was given to the art form by the then ruling government. He continued to enthrall in the roles of Lohitasya, Kusa, Lava and others and later became one of the outstanding ‘bhrukumsas’ (female impersonator) of his time by mastering the Kaisiki vritti. Being no ordinary singer, Raghavaiah would sing while performing, playing upon the ‘mukhya sancharas’ or the key-notes of every ragam of any daruvu and this made his performances scintillating. Raghavaiah made an ‘Usha kanya’ par excellence, and his matchless performances in the characters of Sita, Leelavathi, Chandramathi, Sasirekha, Mohini and Satyabhama are still remembered. Just when he was being branded as an excellent bhrukumsa, he took it up as a challenge and created waves by performing the key male roles like Harischandra, Hiranyakashyapa, Rama and Krishna. Man of the Era Raghavaiah was highly admired in the intellectual circles of art because of his powerful demonstrations of sloka abhinayas and pada abhinayas, elaborating upon their meanings and contrasting their presentations in dance and drama. He won the high appreciation of many scholars, like Adibhatla Narayanadas, the Harikatha Pitamaha, who gave Raghavaiah the title of ‘Sakapurusha’ or ‘Man of the Era’ and also awarded him with a gold medal. Filmography Talk of Raghavaiah’s talents spread far and wide by the mid thirties and it was the time when the Telugu film industry was slowly evolving; and, requiring technicians from specialized fields to contribute their expertise, the directors felt the dearth especially of a professional dancer who could cater to their needs. One such director came across Raghavaiah and this began a totally novel era in the history of Kuchipudi, as the dance form was first placed on the celluloid through the movie ‘Raithubidda’ (1939), in which Raghavaiah performed the traditional ‘Dasavatara Sabdam’. He also acted in a few movies like ‘Garudagarvabhangam’ (1943), ‘Mayalokam’ (1947), ‘Raksharekha’ (1949), ‘Anarkali’ (1955) and ‘Rahasyam’ (1967); and naturally, he was approached to choreograph dances for songs in films. Though there was no take off point for him as he was the pioneer of film dances, the transformation of the live performer on stage into a choreographer for films was very smooth because of his great acumen for dance and for art as a whole. Raghavaiah’s journey, as an exclusive dance director, began with the two films ‘Pantulamma’ and ‘Garudagarvabhangam’ (1943). ‘Sitaramajananam’ (1944) followed and ‘Swargaseema’ (1945) has a traditional Veedhi Bhagavatam of ‘Mohini Rukmangada’, and a padam ‘Manchidinamu nede’, which was impressively done in the traditional Kuchipudi style. He received high acclaim for ‘Thyagayya’ (1946), whose crowning glory is ‘Gopikakrishna’, in which he elicited brilliant performances from children below ten years of age, to depict the famous episode in which Thyagayya dedicates the Anandabhairavi ragam to Kuchipudi artists. ‘Yogi Vemana’ (1947), ‘Balaraju’ (1948), ‘Keelugurram’ (1949), ‘Laila Majnu’ (1949), ‘Swapnasundari’ (1950), ‘Sri Lakshmamma Katha’ (1950) preceded ‘Mayalamari’ (1951) which had the traditional ‘Dhanatha sabdam’ and also a Yakshagana. Whether it was classical Kuchipudi/Bharatanatyam or free style, whether they were private solos or complicated group dances, whether it was for extremely well-trained dancers or totally untrained actors, Raghavaiah showed an even competency in choreographing every dance. Raghavaiah’s creativity, zeal and enthusiasm did not permit him to be contented there, and soon he created a niche for himself as a film director. It is truly astounding that a regional dancer made a mark in the film industry as a dance director and went on to become a film director with a phenomenal success rate. Raghavaiah was a unique director in the sense that he was capable of making movies in a variety of genres. His folk films –’Sthreesahasam’ (1951), ‘Suvarna Sundari’ (1957), ‘Rajanandini’ (1958), ‘Balanagamma’ (1959), ‘Swarna Manjari’ (1962), ‘Rahasyam’ (1967) and ‘Saptha Swaralu’ (1969) — display his fanciful imagination and have many fantastic concepts, like mermaids or matsya kanyas, liliputs and flying trees, which were unimaginable at the time and Raghavaiah successfully depicted through superb technicalities. In his mythological film – ‘Sathi Sumati’ (1967) – his deep respect and reverence for the heritage is distinct. His capacity to whisk away the audience into a by-gone era by creating period historic films is to be admired – ‘Anarkali’ (1955) and ‘Sathi Sakkubai’ (1965) – so as his capability to have a strong impact on them through his films on social themes – ‘Santhi’ (1952), ‘Devadas’ (1953), ‘Chiranjeevulu’ (1956), ‘Bhale Ramudu’ (1956), ‘Bhale Ammayilu’ (1957), ‘Inti Guttu’ (1958), ‘Runaanubandham’ (1960) and ‘Maamaku tagga Alludu’ (1960). His ‘Devadas’ continues to occupy its position as one of the best Telugu pictures ever made and some of his folk films were remade in other languages too. It was in ‘Rahasyam’ that he depicted an out-and-out Kuchipudi Yakshaganam, ‘Girija Kalyanam’, which went on to become one of the most remembered ‘Kuchipudi’ pieces on celluloid of all times. His films were outstanding because of the story, music, strength of the characters, and the way he handled the child characters. Raghavaiah deserves high plaudits for having the fortitude in making female-oriented films in a male-dominated industry and seeing to it that they were commercially successful too. Flagbearer of Kuchipudi traditionFlagbearer of Kuchipudi tradition The one aspect of Raghavaiah that needs to be given special acclaim is that, despite being one of the best dance directors and directors of his times, he never abandoned his roots which were firmly planted in the art form of Kuchipudi, and those in the mainstream continued to feel his presence, influence and contribution. Before the legendary 1959 seminar, he organised extensive performances with an entire troupe to prove that Kuchipudi was a truly classical form. He was also a member of the First General Council of the APSNA in a committee that represented ‘dance’ and not ‘cinema’; and was the President for the National Festival organized by the APSNA in 1964. The Akademi honoured Raghavaiah with the prestigious and impressive title of ‘Bharatha Kala Prapurna’ for his invaluable and immeasurable contribution to the art form of Kuchipudi.

Raghavaiah had a thirst to drink art ‘to the last lees’ and always acknowledged that ‘three-fourths of the knowledge he had; he did because of Chinta Venkataramayya.” His career which spanned through four and a half decades was glorious. Cinema served as an appropriate stage to contain his huge artistic personality and he would be remembered in the history of cinema as much as in the history of Kuchipudi dance form, as Vedantam Raghavaiah was the strong bridge that connected the two in the first place. An eventful and fully packed life of Raghavaiah enhanced the glory of Kuchipudi dance form; but his sudden and untimely death in the year 1972, at the age of 52, was bereavement to Kuchipudi which cannot be compensated. No single human being can replace him nor provide his zeal, passion and guidance, as Benjamin Franklin says, ‘Every time an artist dies, part of the vision of the mankind passes with him.”
   రావి కొండలరావు గారి మాటలలలో – This is the birth centenary year of Kuchipudi exponent Vedantam Raghavaiah, better known in film circles as the director of the Telugu movie Devadasu, starring Akkineni Nageswara Rao and Savitri.To mark the milestone, a photo exhibition on the life of Vedantam Raghavaiah was organised by Lasyakalpa Foundation in association with the Department of Language and Culture, Government of Telangana, at Ravindra Bharati. Speaking on the occasion  Daggubati Purandeswari (a student of Kuchipudi and daughter of well-known actor N.T. Rama Rao) hailed the contribution of Vedantam Raghavaiah. She says, “The credit of performing the traditional Dashavatar dance in a Telugu film for the first time goes to him. He was given a gold medal by the British colonial rulers when he was very young.”Senior Telugu star Raavi Kondala Rao remembers how Raghavaiah started as an actor and dance master in Tollywood before taking up the job of assistant director. He learnt editing techniques too.  “Raghavaiah had phenomenal memory and would always come to the sets without the script. He knew every dialogue perfectly, and the acting required for all scenes. During shoots, he would act out most of the scenes himself to demonstrate to the actors how he wanted it done. Sometimes he would enact scenes in 10 different ways and ask the actors to choose the one that suited them best for the final shoot,” says Ravi Kondala. Vedantam Raghavaiah, who belonged to a traditional Kuchipudi dance-drama family in Andhra Pradesh, had directed over 30 Telugu, Tamil and Kannada films.Dr Tadepalli Sarma, member, Sangeet Natak Akademi, New Delhi, who himself hails from  Kuchipudi village and has been propagating the dance form by organising festivals all over the country, says “Raghavaiah was able to get most of the actors whom he directed to effectively utilise the expressive gestures of hand, eye, and face rooted in traditional Kuchipudi dance-drama. He was so creative that he was able to think about the Navarasas (nine emotions) portrayed in Kuchipudi dance dramas, while working with cinema.” Nowadays, Kuchipudi has been reduced to solo performances by dancers, seeking personal acclaim. Because of this, there are hardly any ‘dance-drama’ performances which were once the soul of Kuchipudi.Recently, while receiving the ANR National Award 2019 at Hyderabad, well-known Bollywood actress Rekha also spoke about Vedantam Raghavaiah, who was her uncle. It was her mother who took her to watch her first Telugu movie, Suvarna Sundari, directed by Raghavaiah.Celebrating Life, a book on Vedantam Raghavaiah compiled by Prof. Anuradha Jonnalagadda, is releasing on Sunday (December 22) at Ravindra Bharati. “One can clearly see the influence of ‘Kuchipudi Yakshagana’ music and dance in all films directed by him. The themes of most films at that time were mystical and mythological. After the 1970’s, the trend in Telugu movies started changing, and slowly, the beautiful elements of Kuchipudi dance-drama started vanishing,” says Anuradha  Vedantam Raghavaiah Complete Bio & CareerThe Golden era actor has been well known for his choreography and acting skills. His career touched the heights of success with his Telugu film Devdas, which was directed by him. The film soared new heights in the Telugu film and industry and made him popular by the name of Southern Devdas. In partnership with Samudrala Raghavcharya and D L Narayana, the director opened a company called Vinoda Pictures.  Not only was an expert in the fields of acting and directing, the visionary artist a highly skilled and trained choreographer. Swargasweema, Yogi Vemana, Raitu Bidda, Vande Mataram, Vipranarayana, Tyagayya, are few of the movies in which he worked as a choreographer. Some of the other movies where he played the role of a director, are Anarkali, Prema Pasam, Nanna Kartavya, Shanti, chiranjeevulu, etc. సశేషం సశేషంమీ –గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -13-2-22-ఉయ్యూరు

About gdurgaprasad

Rtd Head Master 2-405 Sivalayam Street Vuyyuru Krishna District Andhra Pradesh 521165 INDIA Wiki : https://te.wikipedia.org/wiki/%E0%B0%97%E0%B0%AC%E0%B1%8D%E0%B0%AC%E0%B0%BF%E0%B0%9F_%E0%B0%A6%E0%B1%81%E0%B0%B0%E0%B1%8D%E0%B0%97%E0%B0%BE%E0%B0%AA%E0%B1%8D%E0%B0%B0%E0%B0%B8%E0%B0%BE%E0%B0%A6%E0%B1%8D
This entry was posted in సినిమా and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.