కన్యా శుల్కం లో కరటక శాస్త్రి –4               గుంటూరు శాస్త్రి మధుర వాణికి తన గోడు వెళ్ళ బోసుకుంటాడు .ఈ పిల్లని లుబ్దావధాన్లకు ఇచ్చి పెళ్లి చేసి ,తన మేనగోడలి బతుకు కాపాడ మంటాడు. అందుకే ”పంతులు లేని సమయం చూసుకొని” వచ్చానని చెబుతాడు .ఒక వేళ ఈ నాటకం బయట పడితే ,ఎమౌతున్దోనని ఆమె అనుమానిస్తుంది .భరోసాయిస్తూ ,శాస్త్రి ”మధ్యనకు నాకు వచ్చిన ఫరవా ఏమిటి ?ఈ కత్తెర మీసం ,కత్తెర గడ్డం కదిగేసుకోని నా తోవన నేను పోతాను .ఈ కొక నీ దగ్గరే పారేసి మా శిష్యుడూ ,వెడతాడు .”అని ధైర్యం చెప్పాడు .రామప్ప పంతులుతో మాట్లాడి దీన్ని ఖాయ పర్చమంటాడు .ఇంకా ఎవరెవరి కాళ్ళు పట్టుకోవాలన్నా పట్టుకుంటా నంటాడు .మీనాక్షిని ,సిద్దాన్తినీ బుట్ట లో వేయటానికి సిద్ధమౌతాడు ఆమె సలహా ప్రకారం .ఇదంతా చేస్తే ”నీ మాట వేరే చెప్పాలా ?నిన్ను సంతోష పెట్టడం నా విధి ”అని తిలా పాపం తలా పిడికెడు గా ఇస్తానంటాడు .ఆమె బాధ పడుతుంది .శాస్త్రి ఇంతేనా తనను అర్ధం చేసుకోండీ ?అణు కుంటుంది ”మీ తోడ బుట్టువుకు ప్రమాదం వస్తే డబ్బుకు ఆశిస్తానా ?యటుంచి యటోచ్చినా   కాపాడుతాను .”అని భరోసా ఇస్తుంది .శాస్త్రి మనసు కుదుట పడుతుంది
               రామప్ప పంతుల్ని కూడా మచ్చిక చేసుకొనే అవకాశం వచ్చింది .పంతులు లోపలకు వస్తాడు .డబ్బు కావాల్సి వస్తే ”ఒపాతిక” సర్డుతాడు గుర్రబ్బండీ వాడి కిరాయిగా .మాటల్లో మంచి నాణ్య౦  వుంది .”ఈ పిల్లకు పెళ్లి చెయ్యాలి మీరు ”అన్నాడు ..రామప్ప నియోగి దర్జా వొలక పోస్టు ”నేను వైదీకిని కాను .నాకు మంత్రాలు రావు ”అంటాడు .దానికి శాస్త్రి ఇచ్చిన సమాధానం మహా గడుసు గా వుంటుంది .”ఈ రోజుల్లో వైదిక మంత్రాల మహిమ పోయింది .మంత్రమంటే నియోగ ప్రభువులాడే మంత్రం ”అని పొగడ్త ధూపం వేస్తాడు,మాటల మంత్రం ప్రయోగిస్తాడు .ఇంకేం మిడతం భొట్లు చిక్కాడు .వలలో పడ్డాడు .పంతులు ఆడ వేష౦  లో వున్న శాస్త్రి శిష్యుడు  ‘మహేశాన్ని ” తేరి పార చూసి ”ఈ పిల్లను నేను పెళ్లి చేసుకు౦ దునా ?అంటాడు మధుర వాణి తో .ఆమె మూతి తిప్పుతూ అక్కడినుంచి వెళ్లి పోయింది .ఇప్పుడే కాష్ చేసుకో వాలను కుంటాడు కరటకం .కాచుక్కూచున్న నక్క వినయం తో ”వైదీక పాల్లం మాకు శ్రుంగారాలేలా అనుభవ మౌతాయండీ ? మా ఇల్లాళ్ళకు కోపం వస్తే చీపురు కట్టలు ఎగుర్తాయి .సరసమన్నది పుస్తకాల్లో చదవటమే గాని మాకు అనుభవ వేద్యం కాదండీ ”అన్నాడు .మధురానికి ,పంతులుకు జరిగిన సరసాన్ని చూశాడు.  ”సొగసు కత్తెలకు అలక కూడా అదో శృంగారం సుమండీ” అని ఆమె కోపాన్ని పంతులు సమర్ధిస్తే ”శృంగారం నియోగ ప్రభువులదే ”అని తనకు తెలుసునని ఉబ్బెస్తాడు .తనకూ ,ఆ స్వార్ష్యం వున్నా ,బయట పడ కుండా ,తనకేమీ తెలీదన్నట్లు నటించాడు .నంగ నాచి అంటే ఇలాంటి వాడే .
               మధురాన్ని పంతులు వుంచుకున్నాడని తెలిసిన లౌక్యం గా ”ఆమె మీ భార్య కాదండీ !సంసారి కన్నా మర్యాదగా వుంది ఈ వేశ్య అని అతని అదృష్టాన్ని పొగుడుతాడు .అతడు ఐసు అయి పోయి కరిగి పోయాడు .”ఎంపికలో వుంది ”అని తన గొప్ప చెప్పుకొన్నాడు ఇంతకు ముందు ”ఎందరో అయినారు ”అని తెలిసినా డాంబికం గా.తాను వచ్చిన విషయ౦  వివరించాడు శాస్త్రిచాలా గడుసుగా .”పని చేయ్యాలన్నా ,ఇంత కథకా లన్నా నియ్యోగులకే చెల్లు అని తీర్మానిస్తాడు .”ఇయ్యా ,ఇప్పించ గల అయ్యలకే కాని మీసము అన్యులకేలా ,రొయ్యకు లేవా తెగ బారెడు మీసము ”అని వైదీకుల అసమర్ధతను తెలుపుతాడు .తాను చిక్కుల్లో వున్నానని దావా ఒకటి సిద్ధం గా ఉందనీ ,డబ్బు అవసరం అనీ ఈ పిల్లను అమి దావా వేయాలనీ ,బేరం కుదర్చ మని ప్రాధేయ పడుతాడు .తనకు1600  రూపాయలు అవసరమనీ   అవసరం అనీ ఆపైన ఎంత వచ్చినా  తీసుకో మని ఆశ చూపిస్తాడు .,  ,
          పంతులు దగ్గర ఈ శషభిషలు పని చేయ లేదు .నూర్రూపాయల ఫీజు ఇస్తే ,సంబంధం చెడ గొట్టి ,ఇది లుబ్దుడికి ఖాయం చేస్తానంటాడు .దారిలో పడ్డాడు గురుడు అని తెలుసు కోని ,పదో వంతు సొమ్ముతో సంతృప్తి పడమంటాడు .సగానికి సగం అంటాడాయన .శాస్త్రి యుక్తి యుక్తం గా ”రక్త,మాంసం అమ్ముకొంతున్నప్పుడు ,ఆ కాని కూడు అయినా సంతుష్టి గా దొరకటం న్యాయం కదండీ .ఈ పాపపు సోమ్ముకే తమరు ఆశిన్చాలా ?అని సన్నాయి నొక్కులు నొక్కుతాడు .ఏమైనా ” ఖాళి చేస్తాడేమో  ”నని .పంతులు తక్కువ వాడా ?”పాపపు సొమ్ము మా దగ్గర కొస్తే పవిత్రం అయి పోతుంది ”అంటాడు .చివరికి సరే నంటాడు .మధుర వాణి లాంటి వజ్రాన్ని సంపా దించు కొన్నందుకు అభినందిస్తాడు శాస్త్రి పంతుల్ని .”ఆడదాన్ని ఆట్టే రోకా యించ కూడదని ”సలహా పారేస్తాడు .”నాజూకైన స్త్రీని మల్లె పూలాగా వాడుకోవాలని ”ఇంకో చిట్కా   చెప్పాడు .”నాజూకులు మీ కెట్లా తెలుసు ?అని ఆవలించాకుండానే శాస్త్రి పేగులు లేక్కేశాడు పంతులు .ఆనుమానము వస్తుంది ”వీడు ”మధురానికి ”ఎర ”వేస్తున్నాడేమోనని కంగారు పడతాడు .  ”మహా కవుల నాటకాల్లో అట్లాగే జరిగినట్టు రాశారండీ ”అని తప్పించుకున్నాడు .అయినా పంతులుకు అనుమానం చావలేదు .శాస్త్రి ఇందాక చెప్పిందొకటి ,ఇప్పుడు చెప్పిందొకటి .”మీరు తండ్రి లాంటి వారు కదా కాస్త బుద్ధి చెప్పండి ”అంటాడు తండ్రి అనే మాట తో ఆట కడుతుందని భావించి ..
                                      సశేషం

                                      సశేషం

                                                     గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ –16 -11 -11 .