’
అమ్మమ్మ,నాయనమ్మ లే విద్యార్దినులైన అరుదైన పాఠశాల-మహారాష్ట్ర లోని ‘’అజీబాయిజీ శాల ‘’
వృద్ధ మహిళలు అక్షరాస్యులుగా మారే కథ మొదట సాధారణంగా అనిపించవచ్చు, కానీ దానిలో అనేక లోతైన పొరలు ఉన్నాయి. నేర్చుకోవడం కేవలం బాల్యానికే పరిమితం కాదని, వయసుతో కలలు మసకబారవని, మరియు కొన్నిసార్లు మళ్ళీ ప్రారంభించే ధైర్యమే జీవితంలో అత్యంత అర్థవంతమైన పాఠం అవుతుందని ఇది మన ఆశను బలపరుస్తుంది.
విద్య అంటే కేవలం డిగ్రీలు లేదా వృత్తులు మాత్రమే కాదని ‘ఆజీబాయిచీ శాల’ మనకు గుర్తు చేస్తుంది. దాని సారాంశం గౌరవం, ఆత్మవిశ్వాసం, మరియు నేర్చుకోవడానికి ఎప్పుడూ ఆలస్యం కాదని తెలుసుకోవడంలో ఉండే సాధారణ ఆనందం.
మహారాష్ట్రలోని ఫంగానే గ్రామంలో, ఉపాధ్యాయుడు యోగేంద్ర బంగర్ ‘ఆజీబాయిచీ శాల’ను ప్రారంభించారు. ఈ పాఠశాలలో 60 ఏళ్లు పైబడిన గ్రామీణ మహిళలు, తాము పెరిగే క్రమంలో కోల్పోయిన చదవడం, రాయడం మరియు ప్రాథమిక నైపుణ్యాలను నేర్చుకోవడానికి ప్రతి మధ్యాహ్నం పాఠశాలకు హాజరవుతారు.
అమ్మమ్మ,నాయనమ్మ లే విద్యార్దినులైన అరుదైన పాఠశాల
మహారాష్ట్రలోని థానే జిల్లాలోని ఫంగానే గ్రామంలో ఉన్న ‘ఆజీబాయిచీ శాల’ దేశంలోని ఏ ఇతర తరగతి గదికి భిన్నంగా ఉంటుంది. ఇక్కడ ప్రతి విద్యార్థిని 60 ఏళ్లు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ వయస్సు ఉన్న మహిళే. వీరిలో చాలామంది తమ జీవితాలను పొలాల్లో పనిచేస్తూ, కుటుంబాలను పోషిస్తూ, ఇంటి పనులను చూసుకుంటూ గడిపారు, తరచుగా వారు ఎప్పుడూ పాఠశాలలో అడుగు పెట్టలేదు.
అంతర్జాతీయ మహిళా దినోత్సవమైన మార్చి 8, 2016న ఈ పాఠశాల ప్రారంభించబడింది. దీని మొట్టమొదటి బ్యాచ్లో సుమారు 28 మంది అమ్మమ్మలు చేరారు.
మహిళలు తమ ఇంటి పనులు ముగించుకున్న తర్వాత, ప్రతి మధ్యాహ్నం రెండు గంటల పాటు తరగతులు జరుగుతాయి. ప్రకాశవంతమైన గులాబీ రంగు చీరల యూనిఫాంలో, ఆ అమ్మమ్మలు తమ సంచులు, పలకలు, సుద్ద తీసుకుని, మిగతా విద్యార్థుల్లాగే పాఠానికి సిద్ధంగా పాఠశాలకు నడుచుకుంటూ వెళ్తారు.
తరగతి గది లోపల, వారు మరాఠీలో చదవడం, రాయడం నేర్చుకుంటారు, ప్రాథమిక అంకగణితం సాధన చేస్తారు, పద్యాలు పాడతారు, బొమ్మలు గీస్తారు, ఇంకా కొన్నిసార్లు పాఠశాల తోటలోని చిన్న మొక్కలను కూడా సంరక్షిస్తారు.
ఒక సాధారణ కోరికతో మొదలైన ఆలోచన
ఆజీబాయిచీ శాల కథ ఒక నిశ్శబ్దమైన స్ఫురణతో ప్రారంభమైంది.
ఈ పాఠశాల వ్యవస్థాపకుడు, స్థానిక జిల్లా పరిషత్ ఉపాధ్యాయుడైన యోగేంద్ర బంగర్, గ్రామంలో శివాజీ జయంతి వేడుకల సందర్భంగా ఒక విషయాన్ని గమనించారు. ప్రజలు మరాఠా రాజు గురించిన పద్యాలను చదువుతుండగా, దగ్గరలో చూస్తున్న పలువురు వృద్ధ మహిళలు, తాము కూడా ఆ మాటలను చదవగలిగితే బాగుండునని అన్నారు.
ఆ ఒక్క వ్యాఖ్య ఒక శక్తివంతమైన ఆలోచనను రేకెత్తించింది: ఈ అమ్మమ్మలు ఇప్పుడు పాఠశాలకు వెళ్లగలిగితే ఎలా ఉంటుంది?
మోతీరామ్ దలాల్ ఛారిటబుల్ ట్రస్ట్ మద్దతుతో, గ్రామ సమాజం సహాయంతో బంగర్ ఆ ఆలోచనను వాస్తవరూపంలోకి తెచ్చారు.
వారి లక్ష్యం సరళమైనదే అయినా చాలా లోతైనది — బాలికలుగా ఉన్నప్పుడు నిరాకరించబడిన అవకాశాన్ని వృద్ధ మహిళలకు అందించడం.
బొటనవేలి ముద్రల నుండి సంతకాల వరకు
ఆజీబాయిచీ శాలలోని చాలా మంది విద్యార్థులకు, తరగతి గది కేవలం అక్షరాలు, అంకెలు నేర్చుకోవడం కంటే ఎక్కువనే సూచిస్తుంది. అది గౌరవానికి ప్రతీక.
చాలా మంది అమ్మమ్మలు ఒకప్పుడు అధికారిక పత్రాల కోసం బొటనవేలి ముద్రలపై ఆధారపడేవారు. ఈనాడు, చాలా మంది గర్వంగా తమ సొంత పేర్లపై సంతకం చేయగలరు, చిన్న చిన్న వాక్యాలను చదవగలరు, మరియు తమ మనవళ్లకు హోంవర్క్లో సహాయం చేయగలరు.
కొంతమంది విద్యార్థులు ఒంటరిగా పాఠశాలకు నడిచి వెళ్తుంటే, మరికొందరు తమ మనవళ్లతో కలిసి వస్తారు — ఇది పాత్రల యొక్క హృద్యమైన మార్పు, ఇక్కడ పిల్లలు కొన్నిసార్లు తమ అమ్మమ్మలకు హోంవర్క్లో సహాయం చేస్తారు.
దశాబ్దాలుగా తమకంటే తమ కుటుంబానికే ప్రాధాన్యతనిచ్చిన మహిళలకు, ఈ చిన్న మైలురాళ్ళు లోతైన భావోద్వేగ అర్థాన్ని కలిగి ఉంటాయి.
ఒక తరగతి గది కంటే ఎక్కువ
అక్షరాస్యతకు అతీతంగా, ఆజీబాయిచీ శాల నిశ్శబ్దంగా జీవితాలను మార్చివేసింది. విద్య ఆ అమ్మమ్మలకు ఆత్మవిశ్వాసం, స్వాతంత్ర్యం మరియు నూతన లక్ష్య స్ఫూర్తిని అందించింది.
ఈ కార్యక్రమం పరిశుభ్రత, సామాజిక సమస్యలు, అలాగే బ్యాంకింగ్ లేదా సూచిక బోర్డులను చదవడం వంటి రోజువారీ పనుల గురించి అవగాహన పెంచడంలో కూడా సహాయపడింది — ఈ నైపుణ్యాలు ఈ మహిళలు ప్రపంచంలో మరింత స్వతంత్రంగా జీవించడానికి వీలు కల్పిస్తాయి.
ఆజిబాయిచి పాఠశాల
అనేక విధాలుగా, ఈ తరగతి గది ఈ మహిళలు తమ జీవితపు చివరి దశలలో తరచుగా లోపించే ఉత్సుకతను, నవ్వును, స్నేహాన్ని తిరిగి కనుగొనే ప్రదేశంగా మారింది.
వృద్ధ మహిళలు అక్షరాస్యులుగా మారే కథ మొదట సాధారణంగా అనిపించవచ్చు, కానీ దానిలో అనేక లోతైన పొరలు ఉన్నాయి. నేర్చుకోవడం కేవలం బాల్యానికే పరిమితం కాదని, వయసుతో కలలు మసకబారవని, మరియు కొన్నిసార్లు మళ్ళీ ప్రారంభించే ధైర్యమే జీవితంలో అత్యంత అర్థవంతమైన పాఠం అవుతుందని ఇది మన ఆశను బలపరుస్తుంది.
విద్య అంటే కేవలం డిగ్రీలు లేదా వృత్తులు మాత్రమే కాదని ‘ఆజీబాయిచీ శాల’ మనకు గుర్తు చేస్తుంది. దాని సారాంశం గౌరవం, ఆత్మవిశ్వాసం, మరియు నేర్చుకోవడానికి ఎప్పుడూ ఆలస్యం కాదని తెలుసుకోవడంలో ఉండే సాధారణ ఆనందం.
శ్రీ ఎస్ ఆర్ ఎస్ శాస్త్రి గారికి కృతజ్ఞతలతో
మీ –గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -22-3-26-ఉయ్యూరు .
సరసభారతి ఉయ్యూరు 