కథా రచయితగా ఎఫ్. డబ్ల్యూ. బెయిన్(త్రివేణి)

రచన: కె. చంద్రశేఖరన్, ఎం.ఏ., బి.ఎల్.-ఆంగ్లరచనకు నా అనువాదం

‘భారతీయ కథలు’ ధారావాహిక రచయిత అయిన ఎఫ్. డబ్ల్యూ. బెయిన్  రచనా శైలి ఒకేసారి ఆకర్షణీయంగానూ, భావయుక్తంగానూ ఉంటుంది. సంస్కృతంపై ఆయనకున్న అపారమైన ప్రేమ, దానిలోని అలంకారాల పట్ల ఆయనకున్న ఇష్టం, ప్రాచ్య పరిమళంతో మధురంగా ఉండే ఈ అద్భుతమైన కథల సమూహాన్ని మనకు అందించేలా ఆయన్ని ప్రేరేపించాయి. ప్రాచ్య సంస్కృతిలో పూర్తిగా లీనమై, హిందువులతో తనకున్న వ్యక్తిగత అనుబంధం వల్ల కలిగిన సానుభూతితో, ఆయన తన జాతి ఆధిక్యతా భావంతో నిమగ్నమవడానికి నిరాకరిస్తారు. అంతేకాదు, భారతీయ ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదించడంలో ఆయనకున్న తీవ్రమైన ఆనందం, ప్రకృతికి ప్రతీకలుగా నిలిచే అనేక దేవతలున్న హిందూ పురాణాల పట్ల ఆయనలో దాదాపు ఒక పక్షపాతాన్ని పెంచింది. ఒకసారి ఆయన తన సొంత వెల్ష్ పర్వతాలను చూస్తూ ఇలా అంటారు, “ఇది నా భారతీయ సాయంత్రపు బంగారు కాంతిలా లేదు; ఎందుకంటే ఇది కేవలం చల్లగా ఉంది; అయినా అక్కడ పార్వతీ దేవి స్వయంగా సంచరించడానికి అర్హమైన కొండ ఉంది.” “పశ్చిమ కొండల వెనుక ప్రతిరోజూ సూర్యుడు అస్తమించే చోట, ప్రాచీన కవిత్వపు శకలాలు ప్రతిధ్వనించే” హృదయాన్ని నిలుపుకోవడం కోసం, అతను “కాలం చెల్లిన మతంలో కూరుకుపోయిన ఒక అన్యమతస్థుడిగా” మారడానికి కూడా సిద్ధపడినట్లు కనిపిస్తాడు.

కానీ, యువరాజు ఉదయనుడి ప్రేమ వ్యవహారాలను వర్ణించే కేవలం శృంగారభరితమైన కథల వలె కాకుండా, బెయిన్ కథలలో ఆద్యంతం ఒక వెండి దారంలాంటి సందేశం ప్రవహిస్తూ ఉంటుంది. ఈ రచనలు మన సొంత నిధి భాండాగారాల నుండి తవ్వి తీసి, రచయిత చెప్పినట్లుగా మొదటిసారిగా ఆంగ్లంలోకి అనువదించబడ్డాయా అనే ఆలోచన తరచుగా పాఠకుడిని కలవరపెడుతుంది. నిజానికి, మేము ఆ ఆలోచనను వ్యతిరేకిస్తాము, ఎందుకంటే అవి మనకు అందిన రూపంలోనైనా, వాటి ఉనికి గురించి మనలో ఎవరికీ తెలిసినట్లు లేదు. అయినప్పటికీ, సంస్కృత సాహిత్యాన్ని లోతుగా, క్రమం తప్పకుండా అధ్యయనం చేయకుండా, ప్రాచ్య ప్రేమ కథలను రాసే పథకాన్ని ప్రారంభించేంత సాహసం మిస్టర్ బెయిన్‌కు ఉంటుందని మేము భావించము. స్త్రీ, చంద్రుని సౌందర్యంపై అలాంటి మైమరపించే పంక్తులకు సంస్కృతం తప్ప మరే ఇతర భాషతోనూ సంబంధం లేదనే ముద్ర మనపై వేయక తప్పదు. అంతేకాకుండా, మూల రచనల పట్ల తనకున్న రుణాన్ని రచయిత స్వయంగా మరచిపోలేదు; ఆ విషయాన్ని ఆయన అక్కడక్కడా ఒక గమనిక ద్వారా జాగ్రత్తగా సూచిస్తాడు. కానీ ఈ శ్రద్ధ అంతటి వెనుక, సూర్యకిరణాల వెల్లువలా అకస్మాత్తుగా వెల్లడయ్యే ఒక రహస్యం దాగి ఉందని మాకు అనుమానం కలుగుతుంది. ఆయన మన నమ్మకాన్ని కూడగట్టుకుని, ఈ కథల పుట్టుక గురించి ఆ శ్రేణిలోని చివరి పుస్తకమైన ‘ఒక కల యొక్క సారం’లో ఇలా చెప్పినప్పుడు మనల్ని పూర్తిగా నిరాయుధులను చేస్తాడు: “అవి ఒక్కొక్కటిగా, మెరుపులా అకస్మాత్తుగా అన్నీ ఒకేసారి వస్తాయి; అవి నా కళ్ళముందు గాలిలో ఒక బేయూ చిత్రపటంలా, మొదలు నుండి చివరి వరకు సంపూర్ణంగా కనిపిస్తాయి,  నేను కాగితం నుండి కలం ఎత్తకుండానే వాటిని ‘మాన్యుస్క్రిప్ట్ నుండి’ నేరుగా రాస్తాను. వాటిలో ఒకటి ఎప్పుడు వస్తుందో ముందు రోజు నాకు ఎప్పటికీ తెలియదు; అది తుపాకీ నుండి దూసుకొచ్చినట్లుగా వస్తుంది; ఎవరు చెప్పగలరు? అవన్నీ పూర్వజన్మ యొక్క అనేక జ్ఞాపకాలు మాత్రమే కావచ్చు.”

ఇప్పుడు, శాస్త్రీయంగా నిరూపించబడని దేనినీ పుట్టుకతోనే అయిష్టత కలిగిన ఒక పాశ్చాత్యుడు, “ఏదో ఒక ప్రాథమిక భూగోళశాస్త్ర గ్రంథంతో సరిగ్గా వెళ్ళడం కంటే కాళిదాసు, వాల్మీకిలతో పొరపాటు చేయడానికే ఇష్టపడే” భారతీయ స్వప్న స్వభావాన్ని ఎలా పుణికిపుచ్చుకున్నాడో అని ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది.  భారతదేశంలోని బహుదేవతారాధన మతాన్ని “అర్థం చేసుకోలేని దైవత్వం యొక్క అనేక కోణాలను మరింత చక్కగా ప్రతిబింబిస్తుంది” అని సమర్థించడంలో బెయిన్  స్ఫూర్తి మనల్ని ఎంతగానో ఆశ్చర్యపరుస్తుంది. ఎందుకంటే అతను తూర్పులో “ఒక విచిత్రమైన, నాశనం కాని ఆస్బెస్టాస్‌ను, శాశ్వతమైన, చలించని ప్రశాంతత  నిశ్చలత  ఒక అంశాన్ని” చూస్తాడు… “ఇది పశ్చిమ దేశాల ఆందోళనలో లోపించడం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.” ఒకసారి నలుమూలల నుండి వచ్చిన జనసందోహంతో కిక్కిరిసి ఉన్న బెనారస్ సందుల్లో నడుస్తూ, అతను గంగా  నదీ తీర ప్రాంతానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ “ఘాట్‌పై ఇంకా సజీవంగా ఉన్న శవాలు, అప్పుడే దహనం చేయబడిన లేదా ఇంకా కాలుతున్న శరీరాల బూడిద” పడి ఉండటాన్ని చూసి, “జీవితం, మరణం ఒకదానికొకటి తాకుతూ, కలిసిపోవడం… సహజం” అనే హిందువుల గొప్ప తత్వాన్ని ప్రశంసించడం అతనికి నేర్పబడింది. అయినప్పటికీ, భారతదేశపు ప్రశాంతతకు అతని హృదయం ఒక వింతైన పులకింతను అనుభవిస్తుంది  అతను ఆవేశంగా ఇలా అంటాడు, “ఈ శాంతి, ఈ ఉదాసీనత, ఈ ప్రశాంతత విచిత్రంగా ఉంది; ఇది ఒక వాస్తవంలా అనిపించడం లేదు: ఇది ఒక చిత్రంలో చూసిన వస్తువులా, ఒక కలలా ఉంది.”

భారతీయ జీవనవిధానం పట్ల, దాని సుందరమైన సాహిత్యం పట్ల ఉన్న ఈ గాఢమైన అభిరుచి అతని ఆత్మను ఒక గొప్ప తపనతో నింపింది. ఆ సాహిత్యం “అదంతా ఒక మహా ప్రవాహం, అద్భుత కథలు ఒక వ్యవస్థగా రూపుదిద్దుకున్న తీరు, అక్కడ అపరిమితమైన ఊహే వాస్తవం, సామాన్యమైనది కాదు”. అందుకే, అతను ఎల్లప్పుడూ కల్పనలలోనే విహరించాలనే తీవ్రమైన కోరికను కలిగి ఉన్నాడు. ఆ కల్పనలలో, చంద్రుని కిరీటం ధరించిన దేవుడు, పర్వత ప్రాంతంలో జన్మించిన ఉమ, అతని ముందు ఒక అద్భుతమైన దర్శనమిచ్చి, అతను మనకు అందించిన కథలను, అవి చెప్పబడిన రీతిలో చెప్పడం ప్రారంభిస్తారు.

ఆధునిక కథా ప్రేమికులకు, వాస్తవికత కంటే కవితా కల్పనలే ఎక్కువగా ఉన్న ఈ కథలు పెద్దగా ఆనందాన్ని ఇవ్వకపోవచ్చు. కానీ అతను వాటిని అల్లిన నేర్పు, సున్నితమైన స్పర్శలతో కూడిన అతని మంత్రముగ్ధమైన శైలి, యువతను, వృద్ధులను ఆకర్షిస్తాయి. ప్రాచ్య రచయితలను మించిన అతని వర్ణనా శక్తి, సంస్కృత విద్యార్థుల మనసులను వాటి మూలాల అన్వేషణలో నిజంగా పురికొల్పింది. ఆయన కలం  మాధుర్యం ఒక వాతావరణాన్ని సృష్టించడంలో ఉంది. ఆ వాతావరణంలో, మన తలపైన వెండి వేలు, చుట్టూ కర్పూరం కారుతున్న రాళ్ళు ఉండగా, తామర కొలనుల పక్కన ఉన్న చల్లని అడవులలోకి మనం తీసుకువెళ్ళబడినట్లుగా భావిస్తాము. ఒక విదేశీ భాష  దాని సంప్రదాయాలపై ఆయనకున్న పరిజ్ఞానం దోషరహితమైనది. ఆయన మధురంగా, రూపకాలతో నిండిన సంస్కృత కవిత్వానికి విశ్వసనీయంగా ఉంటారు,  అందులో పుప్పొడితో నిండిన గాలి తప్ప మరేదీ వీచదు. ప్రాచ్య కళను ఆయన పరిపూర్ణంగా అనుకరించడం ఇప్పటికీ చాలా మందికి ఒక అద్భుతంగా అనిపిస్తుంది.

ఆ పుస్తకాలలో ప్రతి ఒక్కటీ, దానిలోని విషయాలను స్పష్టంగా సూచించే ఒక మనోహరమైన శీర్షికను కలిగి ఉంటుంది. మరియు ప్రతి కథ కూడా ఒక చక్కటి సూచనను తనలో ఇముడ్చుకుంటుంది. దాదాపు వాటన్నింటికీ ప్రేమే ఇతివృత్తం, అయినప్పటికీ

ప్రతి కథ దానిలోని ఒక విభిన్న కోణాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది. ‘ఉదయపు ఆవు’ అనేది ఒక చిన్న కథ, ఇందులో ఒక యువతి తన కథానాయకుడిని వలపిస్తుంది. కథ ముందుకు సాగేకొద్దీ, పరిస్థితి తారుమారు అవుతుంది. ప్రేమలో ఉన్న ఆ యువతి నోటి నుండి వెలువడిన అనేక ఇతర కథలతో ఈ భాగాలను ఎంతో నేర్పుగా అల్లడం వల్ల, మొత్తం కథలోని మాధుర్యం, వైవిధ్యం మరింత పెరిగాయి. చేతి మాటల మాయకు మనమే ఎంతగా ముగ్ధులమయ్యామంటే, ఆమె కథలు విన్న యువరాజు చివరికి ఆ కథకురాలిని ఎల్లప్పుడూ తన హృదయానికి దగ్గరగా ఉంచుకోవాలని కోరుకోవడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. ఒక రోసలిండ్ వాచాలత్వం కూడా మధుపమంజరి వాచాలత్వంలో సగం కూడా ఉత్తేజపరచలేదు.

‘మహాదేవుని కేశాలు’ అనే మరో చిన్న పుస్తకంలో, భార్యాత్వం గురించిన ఉన్నతమైన భారతీయ భావననే ఇతివృత్తంగా ఎంచుకున్నారు. ఇందులో ఇంద్రుడు ఒక పతివ్రత ప్రేమను గెలుచుకోవడానికి వ్యర్థంగా ప్రయత్నిస్తాడు. ఆమె తన ప్రభువు పట్ల భక్తిలో స్థిరంగా ఉంటుంది. పునర్జన్మ గురించిన భారతీయ నమ్మకంతో బెయిన్ ఎంతగా నిండిపోయాడంటే, అతను వనల్లారితో ఏకీభవిస్తూ ఇలా అంటాడు, “ఒక స్త్రీ తన భర్తను క్షణంలో, తిరుగులేని వివేకంతో గుర్తిస్తుంది… ఎందుకంటే, ఇది ఈ జీవితంలోని పైపైన, సాధారణ అనుభవాలపై ఆధారపడదు, కానీ పూర్వజన్మ జ్ఞాపకాల నిధిపై ఆధారపడి ఉంటుంది.” అతను ‘సతీ’ అనే హిందూ భావనను గర్వంగా ప్రతిధ్వనిస్తూ ఇలా అంటాడు, “ప్రతి స్త్రీకి ఒక ప్రభువు కావాలి. ఆమె అతన్ని కనుగొన్నప్పుడు, అతను ఆమెను ఎలా చూసుకున్నా సరే, ఆమె అతనిదే. కానీ ఆమె తప్పుడు వ్యక్తిని కనుగొంటే, అతను ఆమెను రాణిలా చూసి, దేవతలా ఆరాధించినా సరే, ఆమె అతన్ని ఎప్పటికీ ప్రేమించదు.”

యుగయుగాలుగా మనలో నాటుకుపోయిన ఆలోచన ఏమిటంటే, ఈ ఇహలోక జీవితమంతా క్షణికమైన నీడల పట్ల ఉండే వ్యామోహంలోనే ఇమిడి ఉంది. మానవ హృదయాలను ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా సుఖదుఃఖాల బంధాలలో బంధించే ప్రేమ, బహుశా అన్ని భ్రమలలోకెల్లా అత్యంత ఘోరమైనది, దానిలో మనుషులు తమను తామే మరచిపోతారు. బెయిన్ దానిని నురుగులోని బుడగతో పోలుస్తాడు, “అది నిలిచి ఉన్నంత సేపు తన రంగులో ఎంతో అందంగా ఉంటుంది; కానీ వెంటనే అశాశ్వతమైనది, డొల్లగా ఉంటుంది; అది పగిలి అదృశ్యమైనప్పుడు, ఒక జ్ఞాపకాన్ని, ఉప్పునీటి చేదు రుచిని తప్ప మరేమీ మిగల్చదు.” ప్రకృతి ఒడిలో పుట్టి పెరిగిన అమాయక కన్య అయిన అరణ్యాని, అతిరూప్ చిరునవ్వులకు సులువుగా బలై, ఆ కొద్ది ఆనంద క్షణాల తర్వాత తిరస్కరణకు గురైన దుఃఖాన్ని గ్రహించినప్పుడు ఇలాగే భావిస్తుంది. ఆమె విషాదాంతం, ‘నిజమైన ప్రేమ ప్రయాణం ఎన్నడూ సుఖంగా సాగదు’ అనే సత్యాన్ని మాత్రమే ధృవీకరిస్తుంది. పుస్తకం మూసివేసిన చాలా కాలం తర్వాత కూడా, విక్టర్ హ్యూగో రాసిన ‘టాయిలర్స్ ఆఫ్ ది సీ’లోని కథానాయకుడి కంటే కూడా, భాబ్రు రూపం మనల్ని మరింత జాలిగా వెంటాడుతుంది.

‘యాన్ ఇంకార్నేషన్ ఆఫ్ ది స్నో’ అనే ఈ సంపుటి మనలో పరస్పర విరుద్ధమైన భావోద్వేగాలను రేకెత్తిస్తుంది. కథల పరంపరను వినడానికి, ప్రస్తావన మనల్ని ఉమలాగే ఎంతో ఆసక్తిగా ఎదురుచూసేలా చేస్తుంది. అయితే, ముగింపులో జరిగే సంఘటనల మలుపు మనల్ని హఠాత్తుగా ఆనందంతో నింపేస్తుంది – ఇదంతా ప్రేమికుడి పాత్ర పోషిస్తున్న ఒక చిలిపి దేవుడి పనే. తన భార్య కోపాన్ని శాంతింపజేయడానికి బెయిన్ స్వయంగా ప్రయోగించిన ఆ ఉపాయానికి మనం పరవశించిపోతాం.

మానవ మనస్తత్వాన్ని నిశితంగా అధ్యయనం చేస్తే, పురుషుని మనస్సుపై స్త్రీ సౌందర్య ప్రభావం గురించి సందేహించడానికి ఏమాత్రం ఆస్కారం లేదు. ప్రేమపై ఆ మహాదేవునికి కలిగిన కోపం, ప్రేమ చేతిలో ఆయన అంతిమ ఓటమిని మరింత వేగవంతం చేసింది. అందుకే ‘దోషాల గని’ కథ, స్త్రీల చిరునవ్వులంటే బద్ధ శత్రువైన యువరాజు చంద్, రాజు మిత్రా కుమార్తె కంటిమూలల నుండి కురిసే పదునైన చూపుల వర్షానికి లక్ష్యంగా మారిన చరిత్రను వివరిస్తుంది. రెండు రాజ్యాల మధ్య సఖ్యత నెలకొల్పడానికి ఒక జిత్తులమారి మంత్రి దౌత్యపరంగా ఏర్పాటు చేసిన ఆమె, యువరాజుల భేటీ ఇరుపక్షాలకూ వైఫల్యంతో ముగిసింది. ఆ యువరాజును మాయ చేసిన స్త్రీయే…

సూర్య అవతరణ’ ప్రేమ యొక్క మౌన సందేశాలతో నిండి ఉంది, అవి యువరాజు ఉమరసింహను తన హృదయరాణి కోసం అన్వేషించేలా ప్రేరేపిస్తాయి. ఆమె ముఖం ‘కల్పనా దృష్టి’తో చూసినప్పుడు అతనికి సుపరిచితంగా అనిపిస్తుంది, కానీ వాస్తవానికి అవాస్తవంగా ఉంటుంది. ఒక ఋషి పెట్టిన విచిత్రమైన శాపం, ఆ యువ ప్రేమికుల జంటపై ఈ మార్పును, ఎడబాటును, ఒకరిపై ఒకరికి ఈ తపనను కలిగించింది; అది ఒక కలలాగా కొద్దికాలం మాత్రమే నిలిచింది.

‘దేవుని భస్మం’లోని కథలో, ఒక ఋషి యొక్క ‘పుణ్య పర్వతాన్ని’ తగ్గించడానికి, అతని తపస్సును భగ్నం చేయడానికి ఒక స్త్రీ చేసే ప్రయత్నాలనే సాధారణ ఇతివృత్తం ఉంది. అసూయపరుడైన దేవుడైన ఇంద్రుడు, క్రమశిక్షణ కలిగిన మనస్సు  స్థిరత్వాన్ని కదిలించడానికి ఒక అప్సరసను పంపే తన ఉపాయాన్ని ప్రయోగిస్తాడు. “వీచే అన్ని గాలులకు నిటారుగా నిలబడిన” త్రిషోదది, ఒక స్త్రీ నాలుక యొక్క పొగడ్తలకు తన బలహీనత సున్నితంగా తాకగానే కదిలిపోయాడు. అతని పతనాన్ని అతనే సిద్ధం చేసుకున్నాడు.

ప్రేమలోని తీవ్రమైన ఆనందాలు, అలసటలతో కూడిన గాఢమైన స్వప్నం కోసం మనం ‘ఎ డ్రాఫ్ట్ ఆఫ్ ది బ్లూ’ అనే కథను చూడాలి. ప్రేమకు హద్దులు లేవనే ఒకే ఇతివృత్తం చుట్టూ కేంద్రీకృతమైన ఎన్నో ముఖ్యమైన అంశాలతో నిండిన కథ ఇది. అలిచుంబిత, రుద్రాలక తమ యవ్వన విందును ఆస్వాదిస్తారు, కానీ అది సాయంకాలపు వెలుగులా అశాశ్వతమైపోతుంది.

చివరగా, స్త్రీ పురుషుని హృదయానికి తారగా ఎందుకు మారుతుందని బైనుడు ప్రశ్నిస్తాడు. రాణి తారావళి, తేనెటీగల్లా తన చుట్టూ తిరిగే ఎందరో వరులను అడ్డుకోలేక నిస్సహాయురాలవుతుంది. ఒకే స్త్రీని ప్రేమించడం వల్ల పుట్టిన ద్వేషం, శత్రుంజయుడు, నరసింహుడు అనే ఇద్దరు పురుషులను ఒకరినొకరు అంతం చేసుకోవడానికి పురికొల్పుతుంది. అంతేకాకుండా, అందమే ఏకైక లోపంగా ఉన్న ఒక రాణి యొక్క దీనమైన పాలనకు ముగింపు పలకాలని కూడా వారు కోరుకుంటారు. ప్రేమలోని మూర్ఖత్వాలకు పురుషుడే కారణమని, అతని చేతిలో స్త్రీ నిస్సహాయురాలని మహేశ్వరుడు ‘సబ్స్టెన్స్ ఆఫ్ ఎ డ్రీమ్’లో ఈ ప్రశ్నకు సమాధానమిస్తాడు. అతని ప్రవృత్తులు ఆమెపై గాఢమైన ప్రేమలో పడేలా అతన్ని ప్రేరేపిస్తాయి. అయినప్పటికీ, ఆమె అందం తనపై ఎంత శక్తివంతమైన ప్రభావాన్ని చూపుతుందో, ఇతరులపై కూడా అంతే శక్తివంతమైన ప్రభావాన్ని చూపుతుందని తెలుసుకున్నప్పుడు, అతను త్వరలోనే ఆ అందం పట్ల అసహ్యాన్ని అనుభవిస్తాడు. బహుశా బెయిన్, డాక్టర్ టాగోర్‌తో ఏకీభవిస్తూ, “స్త్రీ కేవలం దేవుని సృష్టి మాత్రమే కాదు, మానవుని సృష్టి కూడా… ఆమె సగం స్త్రీ, సగం కల” అని ఆలోచిస్తున్నాడేమో.

అయితే ఇవే అతని అద్భుతమైన కథలు, బహుశా వాటి వేయి సౌందర్యాలతో మనల్ని మైమరపింపజేస్తున్నాయి. ఒక భారతీయ నేపథ్యం అనే నునుపైన నేలపై పువ్వుల వలె బెయిన్ ఆలోచనలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి. ప్రతి పువ్వును దాని ప్రత్యేకమైన సువాసనతో గుర్తించగలిగినప్పటికీ, అవన్నీ ఒకేలా ఆహ్లాదకరమైన పరిమళాలను వెదజల్లుతాయి. అతని స్త్రీలందరూ తమ అత్యుత్తమ రూపంలో మన ముందు నిలబడి ఉన్నారు మరియు వారు ఒక కల యొక్క సారం వలె తాజాగా, మృదువుగా ఉన్నారు. ఉత్తముడిని ఎంచుకోవలసింది నిజంగా మనమే. మధుపమంజరి ఒక్కతే తన సంపూర్ణ వైభవంతో మిగిలిన వారందరి కంటే ఉన్నతంగా నిలుస్తుంది, ఎందుకంటే ఆమెది కేవలం ఆమె వ్యక్తిత్వానికి మాత్రమే చెందిన ఆకర్షణ కాదు. ఆమె సంస్కృతి గాఢమైనది మరియు ఆమె ఊహ శక్తివంతమైనది. ఆమె మాటల ప్రవాహం స్వచ్ఛమైన, సారవంతమైన స్ఫటిక ప్రవాహం. ఆమె తన హృదయ వాంఛను నెరవేర్చుకున్నప్పుడు, ఆమెలో అభిరుచి లేదా సున్నితత్వం లోపించిందని ఎవరూ భావించరు, ఎందుకంటే ఆమె హృదయం ఒక శాశ్వతమైన ప్రేమపై నిమగ్నమై ఉంది.

బెయిన్ తన గొప్ప భాండాగారాన్ని భావ ప్రపంచానికి జోడించాడు. మన సొంత పుస్తకాల నిజమైన విలువను అంచనా వేయడానికి అతను మనకు స్ఫూర్తినిస్తాడు. ఒక కళాకారుడిగా ఆయన పరిపూర్ణతకు ఇంతకంటే గొప్ప నిదర్శనం మరొకటి లేదు. ఆయన పుస్తకాలు ప్రామాణికమైన అనువాదాలుగా పరిగణించబడాలని ఆయన గాఢంగా ఆకాంక్షించిన విషయాన్ని అవి మనపై ఎల్లప్పుడూ ముద్రించాయి. సాహిత్యం నుండి అటువంటి ఆనందాన్ని పొందవచ్చని ఊహించిన మనస్సు తనదైన గంభీరమైన ఏకాంతంలో నిలుస్తుంది, అయినప్పటికీ దానిని తెలుసుకున్న ఆనందంలో మన హృదయాలు మునిగిపోతాయి. ఎందుకంటే అది ఇచ్చేవారిని, తీసుకునేవారిని ఆశీర్వదిస్తుంది.

ఫ్రాన్సిస్ విలియం బెయిన్ (29 ఏప్రిల్ 1863 – 24 ఫిబ్రవరి 1940) ఒక బ్రిటిష్ కాల్పనిక కథల రచయిత. అతను రాసిన కథలు సంస్కృతం నుండి అనువదించబడ్డాయని అతను పేర్కొన్నాడు .

జీవిత చరిత్ర