డాక్టర్ అనిబిసెంట్ గారికి నివాళి(త్రివేణి)

రచన: కె. ఎస్. వెంకటరమణి-ఆంగ్లరచనకు నా అనువాదం

బుద్ధ, అశోకుల కాలం తర్వాత, ప్రస్తుతం పునరుజ్జీవిస్తున్న ఈ ఉద్యమం బహుశా అతిపెద్ద విజృంభణ. పక్వానికి వచ్చే ఈ తరుణంలో, దీని ఫలాలు సమృద్ధిగా, రకరకాలుగా లభిస్తాయో లేదో అనేది అత్యంత సాహసోపేతమైన ప్రవక్త శక్తికి కూడా అందదు. కానీ ఒక విషయం స్పష్టం. ఏదైనా సాధించాలనే తపన తీవ్రంగా ఉంది. గాలిలో ఉవ్వెత్తున ఎగిసే ఆదర్శవాదం, ఏదైనా సాధించాలనే తీవ్రమైన కోరిక నిండి ఉన్నాయి. ఆరాధనా భావం ఒక ఆధ్యాత్మిక ఉద్వేగంగా ఉన్నత స్థాయికి చేరింది. ఏదైనా చేయాలనే, ఏదైనా చేయాలనే సంకల్పం ఈ రోజు అత్యున్నత స్థాయిలో ఉంది. భారతీయ స్వభావానికి ఇది ఎల్లప్పుడూ ఒక అరుదైన, మహత్తరమైన స్థితి. గతంలో ఇది ఫలవంతమైంది.

కానీ ఇదంతా ఇప్పుడు సాకారమవుతుందా? లేక మన చరిత్రలో ఎన్నోసార్లు జరిగినట్లుగా మేఘాలు మరోసారి చెదిరిపోతాయా? ఇదే ప్రతిచోటా ఆసక్తిగా ఎదురుచూస్తున్న ప్రశ్న. అవును, భావాల ఆరాధన కర్మ ఆరాధనగా మారినప్పుడు, పాటలు చేతలుగా ఫలవంతమైనప్పుడు ఇది సాకారమవుతుంది. అప్పుడు, ఇరవై ఐదు శతాబ్దాల క్రితం మన భూమి చూసిన గొప్ప పునరుజ్జీవనోద్యమం వలె, ఈ విజయం కూడా సంపూర్ణంగా, నూతనంగా ఉంటుంది.

ఇప్పుడు కదిలినంతగా మనం ఇంతకు ముందెన్నడూ లోతుగా కదిలించబడలేదు. మన జీవితంలోని ప్రతి విభాగం అశాంతి కదలికను, పునరుద్ధరణ స్పర్శను అనుభవిస్తోంది. ఈ అశాంతి సృజనాత్మకమైనది; ఇది చెరువులోని రాజకీయపు చిన్న అలజడి కాదు, రూపుదిద్దుకుంటున్న నూతన భారతదేశపు కదలిక. ఈ జాగృతి నిస్తేజంగా లేదు, సజీవమైన వర్తమానం కోసం పనిచేయాలనే తీవ్రమైన కోరికతో నిండి ఉంది. ఒక పునరుజ్జీవనానికి ఇంతకంటే స్వచ్ఛమైన నిదర్శనం ఉంటుందా?

ఇప్పటివరకు ముగ్గురు మహనీయులు ఈ ఉద్యమానికి సారథ్యం వహించారు. స్వామి వివేకానంద, డాక్టర్ అనీ బెసెంట్ మరియు మహాత్మా గాంధీ, వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ కాలస్ఫూర్తి  వారి స్వభావానికి అనుగుణంగా తమ తమ గుణగణాల ముద్రను ఈ ఉద్యమానికి వేశారు. ఈ జాతీయ ఆవిర్భావానికి, ఎదుగుదలకు డాక్టర్ బెసెంట్ చేసిన కృషి వాస్తవికమైనది. ఆమెది నీటిపారుదల ఇంజనీర్‌కు ఉండే కాలువలు నిర్మించే మేధస్సు. ఆమె మార్గదర్శకురాలు  రెచ్చగొట్టే వ్యక్తి. ఆమె రక్త ప్రసరణను, జాతీయ జీవక్రియను వేగవంతం చేశారు. ఆమె తన వాక్చాతుర్యంతో, సత్కార్యాలతో దానిని సాధించింది. ప్రస్తుత విషాదం ఏమిటంటే, స్వామి వివేకానంద ప్రారంభించిన దేశాన్ని మేల్కొలిపే ఆదర్శవంతమైన కార్యాన్ని మహాత్మాజీ మరింత విస్తృత స్థాయిలో కొనసాగిస్తుండగా, ఆమె వాణిని కొనసాగించడానికి ఇప్పుడు ఎవరూ లేరు.

స్వామి వివేకానంద పునరుజ్జీవన భారతదేశానికి ఒక శంఖారావం వంటివారు. రాజకీయ, సామాజిక లక్ష్యాల పట్ల ఆయనకున్న సూక్ష్మ దృష్టి కారణంగా, ఆయనలో ఆధ్యాత్మిక అంశాలు పరిపూర్ణతను, ఆకర్షణను సంతరించుకున్నాయి. భూమి, ఆకాశం ఇంకా చీకటి, సందేహాలతో కప్పబడి ఉన్నప్పుడు, మార్గశిర రాత్రుల పొగమంచుతో కూడిన ఉదయపు గాలిలో, అందరూ నిద్రిస్తున్న వేళ, ఆయన ఒక నిజమైన శంఖారావం చేసేవాడిలా, రాబోయే ఉదయపు వైభవాన్ని ధైర్యంగా, ప్రశాంతమైన స్వరంతో గానం చేశారు. ఆయనది దివ్యదర్శనం పొందిన ప్రవక్త  పారవశ్యపు ఉచ్చారణ. ఆయనది నిద్రపోతున్నవారికి “మేల్కొనండి!” అని చేసిన ఘోష పిలుపు. లేవండి!” కానీ ఆయన చిన్న వయసులోనే మరణించారు.

స్వామి వివేకానంద ఒక ప్రకృతి శక్తి వంటివారు; ఆయన ప్రకంపనలు సర్వత్రా వ్యాపించే ఒక భూకంపం వంటివారు; అడవి దారులలోని గాఢాంధకారాన్ని కూడా వెలిగించే ఒక మెరుపు వంటివారు. మహాత్మా గాంధీ కూడా, కనీసం, అంతే స్థాయిలో ఒక ప్రకృతి శక్తి. ఆయన హిమాలయ శిఖరాలలో కురిసే మేఘ విస్ఫోటనం లేదా హిమపాతం వంటివారు; అది గంగానది గుండా భారీ వరదలను పంపిస్తుంది; ఆ వరదలు ద్రవ జీవనపు అరుదైన సవ్వడిని చేస్తూ, జారుతూ కిందికి ప్రవహిస్తాయి; ఆ కఠినమైన భూభాగంలోని ప్రతి మలుపులోనూ, వంపులోనూ నీటిపారుదల ఇంజనీర్  నిర్మాణాత్మక, సారవంతమైన స్పర్శ కోసం వెతుకుతాయి.

నదిలో గాంధీ ప్రళయాన్ని మనకు ప్రసాదించిన దేవుడు, అదే సమయంలో ఈ జాతీయ శక్తి ప్రవాహాన్ని నిర్మాణాత్మక రాజనీతిజ్ఞతగా మలచి, హిందుస్థాన్‌లోని ఎండిపోయిన మైదానాల్లోని మారుమూల గ్రామాన్ని సైతం ఆ వరద ఆశీర్వదించేలా చేయగల నీటిపారుదల ఇంజనీర్‌ను ఇంకా మనకు ప్రసాదించలేదు. మేల్కొన్న ఆదర్శవాదాన్ని, విడుదలైన శక్తిని ఏకకాలంలో నియంత్రించి, వాటిని దున్నిన భూముల్లోకి, విత్తిన పొలాల్లోకి మళ్లించగల వ్యక్తి దివంగత సి.ఆర్.దాస్ అని ఒకప్పుడు నేను ఆశించాను. రెండు శతాబ్దాల క్రితం పేష్వాలను ఒక్కొక్కరిగా చాలా చిన్న వయసులోనే హతమార్చడం దేవుని సంకల్పం అయినట్లే, సి.ఆర్.దాస్‌ను జీవితపు ఉచ్ఛ దశలో హతమార్చడం కూడా దేవుని సంకల్పమే.

ఒకవేళ డాక్టర్ బెసంత్ భారతీయ సంతతికి చెందినవారై, నలభై ఏళ్లు చిన్నవారై ఉంటే, ఆమె మహాత్మాజీకి ఆదర్శవంతమైన మిత్రురాలిగా, ప్రథమ శ్రేణి నిర్మాణాత్మక రాజనీతిజ్ఞురాలిగా నిలిచేవారు. కానీ నాకు, ఈ విచారకరమైన పశ్చాత్తాపంలోనే దాని స్వంత ఆకర్షణలు, పాఠాలు ఉన్నాయి. ఆమెలోని గుణాల సారాంశం మనకు నిర్మాణాత్మక పనికి ఒక సూచనను ఇవ్వగలదు. ఆమె సుదీర్ఘమైన, కఠోరమైన జీవితం నిజంగా మనకు ఒక గొప్ప ఆదర్శం. ఎందుకంటే, భారతీయ స్వభావాన్ని సారవంతం చేయడానికి కావలసిన గుణాలే ఆమెలో ఉన్నాయి.

II

డాక్టర్ బేసంట్ ఒక కర్మయోగి. ఆమె తన శక్తులను మొట్టమొదటగా సామాజిక, మానవతా ప్రయోజనాల కోసం నిష్కపటంగా వినియోగిస్తారు. మహాత్మాజీ కూడా కర్మయోగియే, కానీ ఆయన అంతిమ లక్ష్యం ప్రాథమికంగా భిన్నమైనది. ఆయన ప్రధానంగా వ్యక్తి, అతని సంస్కారం  పరిణామంపై ఆసక్తి చూపుతారు. అయితే, డాక్టర్ బేసంట్ తన కరుణామయ దృష్టిని సామూహిక శ్రేయస్సుపైనా, సంస్థల సత్కార్యాలపైనా నిలుపుతారు. మానవాళి సమిష్టి శ్రేయస్సు కోసం సత్కార్యాలు చేసే సంస్థే డాక్టర్ బేసంట్ కు జీవం. కానీ, ఎంత ఆరోగ్యకరమైనదైనా, అంతిమంగా ఆ సంస్థ మహాత్మాజీకి, ప్రతి నిజమైన హిందువుకు మృత్యువుతో సమానం.

జీవితం పట్ల ఉన్న ఈ మానవతా దృక్పథమే డాక్టర్ బేసంట్ కు నిస్వార్థ కార్యాలన్నింటికీ అవసరమైన మతపరమైన ఉత్సాహాన్ని, శక్తిని ప్రసాదించింది. పనిని జీవితాన్ని శుద్ధి చేసే గొప్ప సాధనంగా విశ్వసించే ఆమె, ప్రేమ, స్వచ్ఛతతో, నిస్వార్థంగా, నిర్లిప్తంగా పనిచేసే ఒక అవిశ్రాంత కార్యకర్త. ఆమెలోని గొప్ప గుణాలన్నీ, ఆమె విషయంలో ఆత్మగుణాలు కూడా, తమకంటూ ఒక స్వతంత్ర ఉనికిని కోల్పోయి, పని పట్ల ఉన్న అంతులేని ప్రేమ అనే అగ్నిని పోషించడానికి సేవ చేస్తూ, దానికి బానిసలుగా పనిచేస్తాయి. ఇది నిస్సందేహంగా సమతుల్యతను కొద్దిగా దెబ్బతీస్తుంది, జీవిత గమనాన్ని వంచుతుంది, సామరస్యాలను అస్తవ్యస్తం చేస్తుంది మరియు ఆమె గుణాలలోని లోపాలు ఉన్నాయనే భావనను మనకు కలిగిస్తుంది.

ఆమె జీవితంలో అతిపెద్ద ప్రేరణ కార్యాచరణే; అది తీవ్రమైన, సానుభూతితో కూడిన, స్వయంప్రేరితమైన, స్వయంకృషితో కూడిన కార్యాచరణ. పోరాడటం ఆమె కార్యాచరణకు ప్రేరణ కాదు, కానీ ఈ సంఘర్షణలతో నిండిన ప్రపంచంలో అది ఒక అవసరమైన సాధనం. సంపూర్ణ స్వీయ-వ్యక్తీకరణను కోరుకునే ప్రేమ, శాంతి కూడా పోరాడవలసిందే. ఎన్నో ఏళ్లుగా అనేకమందిపై జరుగుతున్న క్రూరమైన సామాజిక అన్యాయాలకు వ్యతిరేకంగా చూపించే మానవతాపూర్వకమైన సౌమ్యతే ఆమెను పని వైపు నడిపిస్తుంది. ప్రేమ దాని స్థిరమైన లేదా గతిశీల రూపంలో ఉన్నప్పటికీ, అది ప్రేమ కంటే ఎక్కువే—సంబంధం లేని కరుణ కూడా ప్రేమే. ప్రేమ దాని అత్యంత క్రియాశీల రూపంలో కూడా సార్వత్రికమైనది మరియు నిశ్చలమైనది. దాని ప్రచారం నైతికమైనది, ఎన్నడూ రాజకీయమైనది కాదు. ప్రేమ సమచిత్తమైనది  ఉన్నత, నిమ్న వర్గాల పట్ల, ధనిక, పేదల పట్ల సమానంగా స్పందిస్తుంది. అయితే కరుణ పేదల కష్టాలకు త్వరగా స్పందిస్తుంది, కానీ ధనికుల సద్గుణాలను కూడా అపనమ్మకంతో చూస్తుంది.

డాక్టర్ బేసంట్, గ్రహణశక్తిలో కాకపోయినా మేధోపరంగా ఒక నిజమైన అద్వైతి. మీరు నిస్వార్థంగా ఉన్నంత వరకు ఒప్పు, తప్పు అనేవి ముఖ్యం కాదు. ఎందుకంటే, ఒప్పు, తప్పు అనేవి కేవలం ఇచ్చిన పరిస్థితులకు సాపేక్షమైనవి, వాటికి అంతిమ విలువ ఉండదు. పరిణామం కేవలం కార్యాచరణను మాత్రమే లెక్కలోకి తీసుకుంటుంది. మరియు నిజమైన కార్యాచరణ అంతా నిరాకారమైనది, నిర్మాణాత్మకమైనది, ఒప్పు, తప్పులతో దానికి అంతిమ సంబంధం ఉండదు. అంతేకాక, నిజమైన కార్యాచరణ అంతా నిస్వార్థపరుడు, నిర్లిప్తుడైన కార్యకర్త  కృషి.

కాంతిని అనుసరించే వేడిలా, నిర్ణయాత్మకత, దానిని అనుసరించే ధైర్యం ఆమెకున్న గొప్ప ఆస్తులు. ఒకసారి ఆమె నిర్ణయించుకుంటే, ఒక తుఫానులా అపరిమితమైన ఆనందంతో, స్వేచ్ఛతో తన పనిని కొనసాగిస్తుంది. కానీ ఆ తుఫాను సృష్టించేది ఇసుక తుఫాను కాదు, సమృద్ధినిచ్చే రుతుపవనాలను తన వెంట తెస్తుంది.

ఆమె ఒక యోధురాలు, కానీ దానిలోని నిస్సారమైన ఆనందం కోసం పోరాడే యోధురాలు కాదు. ఆలోచించి, దృఢ నిశ్చయంతో, ఆజియన్ కొట్టాలను శుభ్రపరచాలనే స్వీయ-విధించిన కర్తవ్యాన్ని స్వీకరించిన కార్మికురాలు ఆమె. కానీ తన పనికి అడ్డువచ్చే అన్ని వింత విషయాలకు వ్యతిరేకంగా, ఎంత అయిష్టంగానైనా సరే, ధైర్యంగా పోరాడవలసి ఉంటుందని గ్రహించిన కార్మికురాలు ఆమె; అది కావేరి నది సుడిగుండాలలోకి దూసుకువచ్చే తొలి వరదల వంటిది; ఆ వరదలలో మట్టి, కలప, ఎండిన కొమ్మలు, ఆకులు, దారిని అడ్డగించి, నదీగర్భంలోని ఇసుక గర్భాన్ని గాయపరిచే చనిపోయిన చెట్ల కుళ్ళిన మొద్దులు ఉంటాయి.

డాక్టర్ బేసంట్ గారి జీవిత దృక్పథం సారాంశంలో భారతీయమైనది. ఆమె మనస్సు ఆధ్యాత్మికమైనది, కానీ అది భూమి, జీవితం నుండి విడివడి, సంపూర్ణ ఐక్యతతో, ఏకాంతంగా, భక్తితో, విషాదభరితంగా, ఉదాత్తంగా ఉండే స్వచ్ఛమైన భారతీయ అర్థంలో కాదు; కానీ ఉత్తమ సాంస్కృతిక అర్థంలో. అది ఆధ్యాత్మికమైనది, ఎందుకంటే అది ఇంద్రియాలు, కోరికలు, మరియు దైనందిన జీవితాన్ని, దాని ఆనందాలను, బాధలను పోషించే శక్తి వనరులపై ఒక రకమైన యోగ నియంత్రణను, ప్రావీణ్యాన్ని సాధించింది.

ఆమె తన సాంస్కృతిక, ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో భారతదేశ ఐక్యతను తిరిగి కనుగొన్న వారిలో ప్రథములలో ఒకరు. మతపరమైన జాగృతి ద్వారా దాని కోసం కృషి చేసి, మన పూర్వీకుల సమాధులలో మూసివున్న పెట్టెలలో ఉన్న మన స్వంత వారసత్వపు అమూల్యమైన నిధులను మనకు చూపించారు. మొత్తమ్మీద, ఆమె సుదీర్ఘ జీవితం గొప్ప’’ గీతా సంప్రదాయం’’లోనే గడిచింది, అయినప్పటికీ ఆమె పుట్టిన నాగరికత  బరువైన భారంతో అది పరిమితమైంది. సంప్రదాయ బంధాలను తెంచుకుని, సత్యం కోసం స్వేచ్ఛగా అన్వేషించడానికి చేసిన అంతులేని పోరాటం, ప్రయత్నంలో ఆమె జీవితంలోని విలువైన కీలక దశ వృధా అయింది.

ఆమె సంపూర్ణ జీవితం నిస్సందేహంగా మనందరికీ ఒక సందేశాన్ని అందిస్తుంది. మనలో జ్ఞానానికి ఎన్నడూ కొదవే లేదు, కేవలం వివేకులను, నిస్వార్థపరులను అనుసరించే సంకల్పానికే కొదవే ఉంది. ఆమె సంకల్ప బలం ఒక గొప్ప ఉదాహరణ. పునరుజ్జీవిస్తున్న భారతదేశానికి ఆమె సందేశం ఏమిటంటే, వ్యవస్థీకరించండి, క్రమబద్ధీకరించండి, సమన్వయం చేసుకోండి మరియు పని చేయండి; దున్నండి మరియు కత్తిరించండి, కత్తిరించండి మరియు దున్నండి; నీరు పెట్టండి మరియు ఎరువు వేయండి, ఎరువు వేయండి మరియు నీరు పెట్టండి; ఎండిపోయిన వేళ్లను, కుళ్ళిన కొమ్మలను కత్తిరించండి; కష్టపడి, నిస్వార్థంగా పని చేయండి; ఆ పురాతన తోట మళ్ళీ చిగురించి, ఆ చెట్ల వయసుకు మించిన రసవంతమైన ఫలాలను ఇస్తుంది; సామాజిక పరిస్థితుల మెరుగుదల కోసం పని చేయండి, దోపిడీ లేని పద్ధతులలో పని చేయండి, ఉదారతతో, ప్రేమతో, మరియు లౌకిక విషయాలకు మతపరమైన భక్తిశ్రద్ధలతో పని చేయండి; అందరి ఉన్నతి కోసం పని చేయండి. పునరుజ్జీవిస్తున్న భారతదేశం అటువంటి పనిని ఎల్లప్పుడూ గౌరవిస్తుంది.

మానవతావాది  ప్రాథమిక స్వభావమైన ఈ జీవన తత్వం, డాక్టర్ బేసంత్‌కు బుద్ధుని కరుణను, అశోకుని రాచరిక  దాతృత్వ స్వభావాన్ని, సెయింట్ పాల్ లేదా ఇగ్నేషియస్ లయోలా  మేధస్సు మరియు వ్యవస్థాపక ప్రతిభను,  మానవ సేవ  మానవాళి శ్రేయస్సు కోసం చరిత్రలో సాటిలేని ధైర్యవంతమైన, దృఢమైన తీవ్రమైన దేశభక్తిని ప్రసాదిస్తుంది. ఇప్పటికే పేర్కొన్న వారి స్థాయిలో ఆమె అమరత్వం పొందలేకపోతే, అది సత్య అన్వేషణలో చిత్తశుద్ధి లేకపోవడం వల్లనో, తోటి మానవుల పట్ల ప్రేమ లేకపోవడం వల్లనో, లేదా తన నమ్మకాలను ఆచరణలో పెట్టడానికి కావలసిన ప్రతిభ, శక్తి లేకపోవడం వల్లనో కాదు. కానీ, ధ్యానానంద క్షణాలలో మానవుడు తన అత్యున్నత ఆదర్శవాద శిఖరాలలో ఉన్నప్పుడు అతడిని గ్రహించడంలో విఫలమవడం వల్లనే.

డాక్టర్ బెసెంట్‌కు ఆధ్యాత్మిక ఆకలి ఉంది కానీ దూరదృష్టి లేదు. అత్యున్నత శిఖరాలలో ఉన్న వ్యక్తి మానవుని అవసరాలు ఆమెకు తెలియవు. ఆమెకు గొర్రెల కాపరి గాడిదలా గొప్ప జ్ఞానం ఉంది  తోడేళ్ళ నుండి, గొర్రెపిల్లల వేషంలో ఉన్న తోడేళ్ళ నుండి కూడా, తన అసాధారణమైన పోరాట నైపుణ్యంతో మందను కాపాడగలదు. కానీ, అవి మేయడానికి కొత్త పచ్చిక బయళ్ళ గురించి, ఏదో సుదూర లోయలో నదికి ఆవలి వైపు విశాలమైన పచ్చిక మైదానాలు ఉన్నాయనే అస్పష్టమైన భావన తప్ప, ఆమెకు స్పష్టమైన జ్ఞానం గానీ, ఆలోచన గానీ లేదు. ఆమెకు అద్భుతమైన స్థాయిలో కార్యనిర్వాహక ధైర్యం ఉంది. కానీ దేవుడు ఆమెకు, ఆమె పుట్టిన నాగరికత, సామాజిక వ్యవస్థ ఆమెకు ధ్యానశక్తిని నిరాకరించాయి. ధైర్యం  సహజసిద్ధమైన సృజనాత్మకత, ఇవి మాత్రమే ఒకరిని అమరత్వపు అంబర్‌లో-ఆలోచనలో  పొదిగి ఉంచుతాయి. అందువల్ల, తనకున్న అద్భుతమైన వరాలతో, ఆమె అమరులలో ప్రథమ స్థానాన్ని అతి స్వల్ప తేడాతో కోల్పోయింది. కానీ ఆమె జీవితమే ఒక ఉత్తమ సాహసం మరియు మానవునిలోని అద్భుతానికి, గొప్పతనానికి ఒక నిదర్శనం.

కానీ మన చరిత్రలో ఆమె పేరు చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతుందనడంలో సందేహం లేదు. ఆమె జీవించి ఉన్న గొప్ప మహిళ మాత్రమే కాదు, సకల కాలాలకు చెందిన గొప్పవారిలో ఒకరు. ఆమె పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు మార్గదర్శకురాలు మరియు ఇరవయ్యవ శతాబ్దానికి ఒక ఆదర్శం. సత్యాన్వేషణలో శాంతియుతంగా సాగిన గొప్ప సాహసయాత్రే ఆమె జీవితం. ఆమె ఈ శతాబ్దపు అత్యంత నిష్కపటమైన మానవతావాది. ఆమెలోని ఆధ్యాత్మిక గ్రంధులు, ఆమె కరుణామయ రక్త ప్రవాహంలోకి మానవత్వం పట్ల తీవ్రమైన ప్రేమను, మానవాళి శ్రేయస్సు పట్ల ఉధృతమైన ఆరాటాన్ని నిరంతరం ప్రవహింపజేస్తాయి. ఆమె తన ఎనభై ఏళ్ల కఠోర జీవితాన్ని సృజనాత్మక పరవశం మరియు కార్యంలోని అశాంతి అనే అత్యున్నత భావనలతో గడిపింది. సృష్టికర్త ముందు గానీ, తమ తరం ముందు గానీ సమర్పించడానికి, స్త్రీ పురుషులలో గానీ, ఇంతకంటే నిస్వార్థ కార్యానికి సంబంధించిన గొప్ప రికార్డు మరెవరికైనా ఉందా?

మీ- గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -21-5-26-ఉయ్యూరు .