|
త్రివిక్రమ్ అంటే ఓ బ్రాండ్… ఈ మాటలను వింటే నాకు భయమేస్తుందంటారాయన.
త్రివిక్రమ్ మాటల మాంత్రికుడు.. ఈ మాటలను గురించి నేనెప్పుడూ ఆలోచించలేదు అని అంటారు.
త్రివిక్రమ్ సినిమాలకు ఓ స్థాయి ఉంటుంది… ఈ మాటలను అందరూ అంటుంటే వినడమే అని అంటారు.
ఏదేమైనా తెలుగు సినిమా మాటలను మలుపు తిప్పిన కొంత మంది రచయితల్లో త్రివిక్రమ్ ఒకరు. ఆయన కలంలోని సిరా వెటకారాన్నీ పలికిస్తుంది. అత్యంత ఘాటైన విమర్శలనూ చేస్తుంది. అన్నిటినీ మించి ఆత్మీయమైన మాటలతో ఆలోచింపజేస్తుంది. ‘అవును నిజమే కదా’ అని అబ్బురపోయేలా చేస్తుంది. ఇటీవల ఆయన దర్శకత్వం వహించిన
‘సన్నాఫ్ సత్యమూర్తి’ విడుదలైంది. ఈ సందర్భంగా త్రివిక్రమ్ మాటల మూటలు..
‘‘సన్నాఫ్ సత్యమూర్తికి రెస్పాన్స్ బావుంది. సత్యమూర్తి కొడుకు కథ అని ముందు నుంచే చెప్పాం. మనిషి ముందు మాట్లాడటానికి, లేనప్పుడు అతని గురించి మంచిగా మాట్లాడటానికీ చాలా తేడా ఉంటుంది. ఈ సినిమాలో నేను తండ్రి గురించి చెప్పాలనుకున్నా. అందుకే తండ్రి గురించి కొద్దిగా చూపించి, చనిపోయిన తర్వాత, ఆయన పరోక్షంలో కథను నడిపించాం. నా మిత్రుల జీవితాల్లో జరిగిన ఘటనలనే సినిమాటిగ్గా చెప్పే ప్రయత్నం చేశాను. తండ్రి పోయాక కొడుకు మాటల్లో పంచ్ ఉండదు. కాసింత పెయిన్ ఉంటుంది. దాన్నే ఈ సినిమాలో చెప్పాం. తొలి సగానికి డల్ రెస్పాన్స్ వస్తుందేమోనని అనుకున్నా. అప్పటికీ
ఫస్టా్ఫలో పార్టీ సాంగ్ పెట్టా. అంతకన్నా అల్లరి చేయొద్దని, ఈ కథను ఇలాగే చెప్పాలనీ, ప్రేక్షకుల్ని మోసం చేయొద్దనీ అనుకున్నా. కానీ హీరో సంతకం చేసే సన్నివేశం, ఆటో నుంచి దిగే సన్నివేశానికి నేను క్లాప్స్ ఎక్స్పెక్ట్ చేయలేదు. అందరికీ ఆ సెన్సిబిలిటీ కనెక్ట్ అయింది. హీరోయిన్ని డయాబెటిక్ పేషెంట్గా చూపించాం. మన దేశంలో షుగర్ ఉన్నవారు ఎక్కువ. కమల్హాసన్, గౌరవ్కపూర్, వసీమ్ అక్రమ్.. డయాబెటిక్ ఉన్నవారు. అయినా డిగ్నిటీతో హ్యాండిల్ చేస్తున్నారు. అదే ఓ అమ్మాయి డయాబెటిక్ పేషెంట్ అయి, ఆ విషయాన్ని క్యూట్గా హ్యాండిల్ చేస్తే ఎలా ఉంటుందన్న ఆలోచనతో ఆ పాత్రను పెట్టాను. హీరోయిన్లంటే దేవతలు కాదు, మనలాంటి వాళ్లేనని చెప్పే ఉద్దేశంతోనే అలా చేశా.’’
ప్రాసె్సలోనే మజా
‘‘ఈ సినిమాలో సంపత్ విలన్. అతను ఉపేంద్రను చంపాలనుకుంటే, యాక్సిడెంటల్గా హీరో ఫాదర్ పోతాడు. అలాగే హీరో కూడా కావాలని విలన్ని చంపడు. యాక్సిడెంటల్గా జరుగుతుంది. నేనెప్పుడూ హీరోతో విలన్ని చంపించాలని అనుకోను. అందులో నాకు కిక్ ఉండదు. బేసిగ్గా నేను ఒక మనిషిని డైరెక్ట్గా చంపడాన్ని నమ్మను. మనుషులు ఊరికే కొట్టుకుంటారని నేననుకోను. ఒకడు ఒకడిని కొట్టాలంటే నాకు చాలా పెద్ద కథ కావాలి. రీజన్ కావాలి ఆర్గ్యుమెంట్ ద్వారా ఒపీనియన్ మారదు. ఒక మనిషిని ఫిజికల్గా కొట్టడం ద్వారా ఒపీనియన్ మారదు. సిస్టమూ మారదు. ఆ విషయం మీకు నా అన్ని సినిమాల్లోనూ కనిపిస్తుంది..’’
ఏమనుకోవాలి?
‘‘ఖలేజా లాంటి సినిమా టీవీల్లో అమితంగా ఆడుతున్నందుకు ఆనందపడాలా? బాధపడాలో తెలియదు. ఒక రకంగా బాధగానే ఉంటుంది. ఆనందంగా అనిపించదు. టీవీల్లో ఆడుతోంది కాబట్టి దాన్ని గొప్ప సినిమా అనలేం. టీవీల్లో సినిమా చూసేటప్పుడు మనకు చాలా వెసులుబాటు ఉంటుంది. కావాల్సినప్పుడు ఫోన్లు మాట్లాడుకోవచ్చు. పక్కకెళ్లి పనులు చేసుకోవచ్చు. మరోవైపు యాడ్స్ వస్తుంటాయి. టీవీల్లో నచ్చని సీన్లు వస్తే అవాయిడ్ చేయొచ్చు .కానీ థియేటర్లో అవాయిడ్ చేయలేం. థియేటర్లో చూసే వ్యక్తులు వేరే ఎక్స్పీరియన్స్తో చూస్తుంటారు. అప్పుడే కొన్న టిక్కెట్ల వేడి కూడా దానికి తోడవుతుంది.’’
నేను చదవను
‘‘నేను వెబ్సైట్లు చూడను. ఈ మధ్య రాజమౌళి హీరోలతో నేనూ, నా హీరోలతో ఆయన సినిమాలు చేయలేదని ఓ ఆర్టికల్ వచ్చిందట. అలాంటి వార్తలు చదవకపోవడం వల్ల జీవితం ఎంతో సుఖంగా ఉంది. అయినా అందరు హీరోలతో పనిచేయాలని నాకూ ఉంటుంది. హీరోని దృష్టిలో పెట్టుకుని కథ రాయను అని అనడం అబద్ధం. నేను తప్పకుండా హీరోని దృష్టిలో పెట్టుకుంటాను. దానికి తగ్గట్టు నేను చెప్పాల్సిన విలువలను గురించి కూడా ఆలోచిస్తాను. వాటి రెండిటి మధ్య ఓ బ్యాలెన్స్ను కుదుర్చుకుంటాను. కాకపోతే కథ, కాల్షీట్లు కుదరాలంతే. స్ర్కిప్ట్ పూర్తయిన తర్వాతే బడ్జెట్ అనేది లెక్కలోకి వస్తుంది. నిర్మాతతో కూర్చుని స్టార్స్ ఎవరు? సినిమా పూర్తి కావడానికి ఎంత సమయం పడుతుంది? వంటి వివరాలను గురించి ఆలోచించినప్పుడే బడ్జెట్ ఎంతనేది తెలుస్తుంది. అదే స్టోరీ కొత్తవాళ్లని డిమాండ్ చేస్తే మొత్తం లెక్కలన్నీ మారిపోతాయి.’’
మార్పు సహజమే
‘‘ఖలేజా తర్వాత త్రివిక్రమ్లో గొప్ప మార్పు వచ్చిందని అంటున్నారు. ఒక్కొక్క సీజన్లో ఒక్కో రకంగా ఉంటామేమో. త్రివిక్రమ్ ఓ బ్రాండ్ అని ఎవరైనా అంటే భయమేస్తుంది. టెన్షన్ వస్తుంది. ఫేస్బుక్, ట్విట్టర్కి దూరంగా ఉండేది అందుకే. నేనేదో నాకు వచ్చింది, నచ్చింది రాస్తా. తీస్తా. అది అందరికీ నచ్చితే హ్యాపీ. నచ్చకపోతే తిట్టండి. తెలుసుకుని ఇంకో రకంగా రాస్తా. అంతేగానీ నన్ను నేను అంత ఎక్కువ సీరియ్సగా తీసుకోను. నేను ఇలా సింపుల్గా ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను కాబట్టే నచ్చుతానేమో. అయినా అందరికీ ఉన్నట్టు నాక్కూడా చాలా ప్రాబ్లమ్స్ ఉంటాయి. నాకూ ఈగో ఉంటుంది. కాంప్లెక్స్ ఉంటుంది. జెలసీ ఉంటుంది. నా సినిమాలే ఆడాలని ఉంటుంది. అవతలి వాళ్ల సినిమాలు పోవాలనీ ఉంటుంది. కానీ బయటికెళ్లి బాగా మాట్లాడాలనీ ఉంటుంది. అందరూ ఎలా ఉంటారో, నేనూ అలాగే ఉంటా. కాకపోతే వాటన్నిటినీ నాలో నుంచి తొలగించి మామూలుగా ఉండాలని ప్రయత్నిస్తుంటా. నేను సినిమాకు వెళ్లేటప్పుడు చాలా ప్రిపేర్ అయి వెళ్తా. ఎక్కువ తెలివి తేటలు వాడకుండా ఓపెన్గా సినిమాలు చూడాలని అనుకుంటా. ‘అందరి సినిమాలు పోతే నీతో సినిమా చేయడానికి ఎవరొస్తాడ్రా?’ అని ప్రశ్నించుకుంటా. ఏడాదిలో ఒక వారం మాత్రమే నా సినిమా ఆడి, మిగిలిన వారాలు ఇంకే సినిమాలూ ఆడకపోతే సినిమాలు ఎవరు తీస్తారు? అని నాకు నేను చెప్పుకుంటూ ఉంటా. సినిమాకు వెళ్లేటప్పుడు భీమవరంలో ఉన్నప్పుడు సినిమాలు ఎలా చూసేవాడినో అలా చూడాలనుకుంటా. హ్యాపీగా చూడాలనుకుంటా. ఇదొక ఎక్సర్సైజ్. బేసిగ్గా ఏ ట్రేడ్లో ఉండేవారికైనా కొన్నాళ్లకు ఒక లగేజ్ వచ్చి చేరిపోతుంది. కొన్ని ఒపీనియన్స్ వస్తాయి. తెలియకుండా సి్ట్రక్ట్ అవుతాం.ఫ్లెక్సిబులిటీ పోతుంది. ఒక మేకర్గా నాక్కూడా అంతే. బావుందా? అని ఎవరైనా అడిగితే బావుంది.. ‘కానీ’ అని ఒక మాట అంటా. ‘కానీ ఎందుకురా?’ అంటే ఏమనాలి? ఏమీ చెప్పలేం. నార్మల్ ఆడియన్స్ భలే నవ్వుతారు. భలే ఏడుస్తారు. కానీ మనకలా కాదు. సినిమా మనకింకా నేక్డ్గా కనిపిస్తుంది. ‘దీని వెనకాల ఇలా జరిగి ఉంటుందా? అలా జరిగి ఉంటుందా?’ ఇలాంటి ఒపీనియన్స్తో సీన్ని చూస్తున్నప్పుడు తెలియకుండానే మనం ఆ సినిమాకు బయట ఉంటాం. అయినా సినిమాను చూస్తుంటాం. బట్ యు హావ్ బి ఇన్ ద ఫిల్మ్. అందుకే నేను ఫస్ట్డే మల్టీప్లెక్స్లకు వెళ్లను. అక్కడ ప్రతి రీల్కీ ఒపీనియన్ చెప్పేస్తుంటారు. నేను ‘ఛత్రపతి’ చూసి చాలా బాగా ఎంజాయ్ చేశా. కానీ ఒకడు అలా వెళ్తూ.. ‘ఫస్టాఫ్ బావుంది. సెకండాఫ్ చూడాలి?’ అని అన్నాడు. ఫస్టాఫ్ బావుందని చెప్పడానికి కూడా సుఖంగా లేదు అతనికి. ఇంటర్వెల్ పావుగంట సమయం ఉంది కదా? ఎంజాయ్ చేయొచ్చు కదా? కానీ అలా చెప్పరు. అతని మాటలు విన్నాక నాకే అంత విరక్తి వచ్చిందంటే రాజమౌళి అయితే ఏడ్చి ఉండేవాడు. ఎవరికైనా ఆ సిట్చువేషన్లో విరక్తి వస్తుంది. అందుకే నేను పస్ట్ డే ఉదయం మారుమూల థియేటర్లను వెతుక్కుని వెళ్తా. సినిమా విడుదలైన రోజు ఉదయాన్నే ఫోన్లు కూడా ఎత్తను. సినిమాకి వెళ్లకముందే మొత్తం చదివించేసేవాళ్లు ఉన్నారు. బావున్న విషయాన్ని బావుందని చెప్పడం వేరు. అవతలివాడికి ఇరిటేట్ తెప్పించేలా బావుందని చెప్పడం వేరు. అందుకే నా దృష్టిలో ఈజీగా ఉండటం ఈజీ కాదు. దాన్ని ప్రాక్టీస్ చేయాలి.’’
సిగ్గుతో తిరుగుతుంటా
‘‘ సినిమాను రూపొందించిన తర్వాత నేను చూసుకోలేను. నాకు బేసిగ్గా ఏ సినిమానూ నచ్చి చావదు. తీసిన వెంటనే నాకు లక్ష తప్పులు కనిపిస్తుంటాయి.. నాలో కూడా కొంత వెటకారం ఉంటుంది. నాకు నేనే పెద్ద విమర్శకుడిని. అందుకే సినిమా విడుదలైనప్పటి నుంచీ నేను సిగ్గుతో తిరుగుతుంటా థియేటర్ల బయట. ఇక్కడ ఇదే కరెక్ట్ అని నిక్కచ్చిగా చెప్పడానికి ఏదీ ఉండదు. ప్రతి దానికీ ఆప్షన్స్ ఉంటూనే ఉంటాయి. చిన్న ప్రెస్మీట్ సీన్ చేయాలంటే ఎన్నెన్నో ఆప్షన్లు
ఉంటాయి. కాకపోతే కొన్ని చేయకపోవడానికి కారణం బడ్జెట్ కావచ్చు. మరికొన్ని చేయకపోవడానికి కారణం ఎక్కడో ఆపాల్సిన అవసరం అయి ఉండవచ్చు. జర్నలిస్టులైనా తాము రాసింది చదువుకున్నాక, ఇంకేదో రాసి ఉంటే బావుంటుందని అనుకుంటారుగా? మేకర్గా నేను కూడా అంతే. అందుకే సినిమా ఎలా ఉందని మా ఆవిడని ఎప్పుడూ అడగను’’
సీరియ్సగా తీసుకోను
‘‘నేను బేసిగ్గా చాలా విషయాలను సీరియ్సగా తీసుకోను. కలెక్షన్ల గురించో, మారోదాని గురించో నెర్వస్ కాను. సినిమా హిట్ అవుతుందా? కాదా? అని ఎవరికీ తెలియదు. మనం బాల్ వేస్తామంతే. అది సిక్స్ కావచ్చు. ఫోర్ కావచ్చు. వైడ్ కావచ్చు. బౌన్స్ కావచ్చు. ఏదయినా కావచ్చు. మజా అనేది ప్రాసె్సలోనే ఉంటుంది. ఎవరైనా సినిమా సూపర్హిట్ అంటే ఆ కిక్ గంట సేపు ఉంటుంది. ఆ తర్వాత ఉండదు. నాకు ఆనందంగా ఉందని అరవలేను కదా. సినిమా హిట్ అని తెలియగానే నేను బయటికొస్తే రకరకాల మనుషులు రకరకాల పనుల మీద వెళ్తుంటారు. వాళ్లని ఆపి నా ఆనందాన్ని చెప్తే అవతలి వాడు మంచి మూడ్లో ఉంటే ‘మంచిది’ అంటాడు. ఇంకొకడు చిరాకుగా ఉంటే కొడతాడు. ఒకవేళ ఫ్లాప్ అనుకో అప్పుడు కూడా బయటికెళ్లి ఏడవలేను. ఎవడినన్నా ఆపి ఏడ్చాననుకోండి, అవతలి వాడు వాడి కష్టాలు ఏకరువు పెడితే ఇద్దరం కూర్చుని ఏడవాలి. అందుకే ఎప్పుడూ ప్రాసె్సలోనే మజా ఉంటుంది. రిజల్ట్లో కానే కాదు. మంచి సీన్ రాసినప్పుడు కలిగే ఆనందం ముందు ఇంకేదీ నిలబడదు. ‘సన్నాఫ్ సత్యమూరి’్తతో ఓ డైనింగ్ టేబుల్ సీన్ ఉంటుంది. అందులో కామెడీ ఉండదు. కానీ కామెడీ పండాలి. అది రాయడం కష్టమైంది. తీరా సీన్ రాయడం పూర్తయ్యేసరికి వచ్చిన ఆనందం ముందు ఏదీ నిలబడలేదు.’’
పరభాషల్లో..
‘‘ఇతరులు పరభాషల్లో సినిమాలు చేస్తున్నారు కదా అని మనం చేయకూడదు. ఇతర భాషల్లో సినిమాలు చేయాలంటే ముందు స్ర్కిప్ట్ అనుకూలించాలి. రాజమౌళి యూనివర్శల్ కాన్సె్ప్టలతో సినిమాలు చేస్తున్నారు. ‘ఈగ’, ‘బాహుబలి’ అలాంటివే. ఆ తరహా స్ర్కిప్ట్లకు మల్టీలాంగ్వేజ్సలో చేయడమే కరెక్ట్. నిజాయతీగా అలాంటి కథ దొరికి… రాసి, దానికి ఇంత కేన్వాస్ కావాలని అనుకుంటేనే చేయాలి తప్ప ఆషామాషీగా చేయకూడదు. బేసిగ్గా యూనివర్శల్ అప్పీల్ ఉన్న స్టోరీని చెప్పడానికే అందరూ ఇష్టపడతారు. ప్రతి ఫిల్మ్ మేకర్ తన స్టోరీ చాలా మందికి రీచ్ కావాలనే అనుకుంటారు. నా వరకు నేను నా సినిమాల పట్ల హానె్స్టగా ఉంటాను. స్ర్కిప్ట్ని బలంగా, స్ర్టెయిట్ ఫార్వర్డ్గా చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తాను’’
ఫ చల్లా భాగ్యలక్ష్మి
|
|
‘రేసు గుర్రం’ తర్వాత అల్లు అర్జున్, ‘అత్తారింటికి దారేది’ తర్వాత త్రివిక్రమ్ కలిసి చేసిన సినిమా ‘సన్నాఫ్ సత్యమూర్తి’. అంతేకాదు…. ‘జులాయి’ సినిమా తర్వాత వీరిద్దరూ కాంబినేషన్ లో తెరకెక్కిన సినిమా కూడా ఇదే! దాంతో సహజంగానే ‘సన్నాఫ్ సత్యమూర్తి’ మీద భారీ అంచనాలు నెలకొన్నాయి… మరి విలువలే ఆస్తి అంటూ ప్రేక్షకుల ముందుకు వచ్చిన సత్యమూర్తి తనయుడు వాటిని ఏ మేరకు నిలబెట్టుకున్నాడో చూద్దాం.
కోట్లకు పడగలెత్తినా మానవీయ విలువల్ని మరిచిపోని వ్యక్తి సత్యమూర్తి (ప్రకాశ్ రాజ్). అతనికో అందమైన కుటుంబం. ఏ కష్టం లేకుండా ఇద్దరు కొడుకుల్నీ పెంచి పెద్ద చేస్తాడు. అయితే… ఊహించని విధంగా యాక్సిడెంట్ లో ప్రాణాలు కోల్పోతాడు సత్యమూర్తి. దాంతో కుటుంబ బాధ్యతలన్నీ చిన్న కొడుకు విరాజ్ ఆనంద్ (అల్లు అర్జున్) మీద పడతాయి. తండ్రికి వ్యక్తిత్వానికి మచ్చ పడకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో ఆయన స్నేహితుడు సాంబశివరావు (రాజేంద్ర ప్రసాద్) ఐ.పీ. పెట్టమని సలహా ఇచ్చినా… ఉన్న 300 కోట్ల ఆస్తితో అప్పులు తీర్చేస్తాడు. కుటుంబ పోషణ కోసం చివరకు ఉద్యోగాల వేటలో పడతాడు. కోట్ల ఆస్తిని విరాజ్ చిన్న సంతకంతో వదిలేయడంతో… అప్పటికే పల్లవి (అదాశర్మ)తో జరిగిన నిశ్చితార్థాన్ని ఆమె తండ్రి (రావురమేశ్) కాన్సిల్ చేసేస్తాడు. స్నేహితుడి సహకారంతో వెడ్డింగ్ ప్లానర్ గా కొత్తజీవితాన్ని ప్రారంభించిన విరాజ్… పల్లవి పెళ్ళికే ఆ బాధ్యతలను నిర్వహించడానికి వెళతాడు. అక్కడే ఆమె స్నేహితురాలు సమీర ఉరఫ్ సుబ్బలక్ష్మి (సమంత)తో ప్రేమలో పడతాడు. ఇదిలా ఉంటే సాంబశివరావుకు తన తండ్రి అమ్మిన స్థలాన్ని ధనరాజ్ (ఉపేంద్ర) అనే తమిళనాడుకు చెందిన గూండా కబ్జా చేశాడని తెలుస్తుంది. ధనరాజ్ నుండి ఆ స్థలం తనకు దక్కేలా చేసే బాధ్యత కూడా నీదే అంటూ విరాజ్ కు చెబుతాడు సాంబశివరావు. దాంతో ఐదు వేల అనుచరణ గణం, ఆరు వందల ప్రైవేట్ సైన్యం ఉన్న ధనరాజ్ ను విరాజ్ ఎలా ఎదుర్కొన్నాడు? సాంబశివరావు దానిని ఎలా అప్పగించాడు? సమీరాతో విరాజ్ వివాహం జరిగిందా లేదా అన్నది మిగతా కథ.
కోట్లకు పడగలెత్తిన కోటీశ్వరుడి కొడుకు… ఓ సామాన్యుడిగా మారి సమస్యలను ఎదుర్కొనడం… శత్రువు మనసు మార్చడం కోసం సతమతమవడం చూస్తే… మనకు ‘అత్తారింటికి దారేది’ సినిమానే గుర్తొస్తుంది. హీరో క్యారెక్టరైజేషన్, అతని పక్కన ఉండే అలీని, కథానాయిక సమంతాను చూస్తే… పదేపదే ఆ మూవీనే మదిలో మెదులుతుంది. అయితే… అక్కడ విలన్ కోట చిత్తూరులో ఉంటే… ఇక్కడి విలన్ దేవరాజ్ రాష్ట్ర సరిహద్దు దాటి తమిళనాడులో ఉంటాడు. రాయలసీమ కక్షలు రొటీన్ అయిపోయాయని భావించాడేమో దర్శకుడు త్రివిక్రమ్ తమిళనాడులో స్థిరపడిన తెలుగు రౌడీని విలన్ గా ఎంచుకున్నాడు. కన్నుమూసిన తండ్రికి చెడ్డపేరు తీసుకురాకూడదని ఓ కొడుకు చేసే ప్రయత్నమే సినిమా అంతానూ. దాంతో టైటిల్ దానికి పెట్టిన కాప్షన్ కు బాగానే జస్టిఫికేషన్ జరిగింది!
ఇక నటీనటుల విషయానికి వస్తే… అల్లు అర్జున్, సమంత జోడీ బాగుంది. ప్రకాశ్ రాజ్ కనిపించేది కాసేపే అయినా తనదైన శైలిలో మెప్పించాడు. ‘జులాయి’లో అవుట్ అండ్ అవుట్ కామెడీ పండించిన రాజేంద్ర ప్రసాద్… ఇందులో నెగెటివ్ షేడ్స్ ఉండే పాత్రను పోషించాడు. ఈ సినిమాలో ప్రధానంగా చెప్పుకోవాల్సింది ఉపేంద్ర నటన గురించి. కన్నడలో ఇప్పటికీ హీరోగానే నటిస్తున్న ఉపేంద్ర గత కొంతకాలంగా పరభాషా చిత్రాల్లో ప్రాధాన్యమున్న పాత్రలు చేయడానికీ వెనకాడటం లేదు. అలా ఉపేంద్ర చేసిన ఒకటి రెండు సినిమాలు కమర్షియల్ గా అంత సక్సెస్ కాలేదు. అయినా… వెనకడుగు వేయకుండా ఇందులో దేవరాజ్ పాత్ర చేసి మెప్పించాడు. అతని భార్యగా స్నేహ సైతం చక్కగా నప్పింది. రావు రమేశ్ కుమార్తెగా అదాశర్మ, దేవరాజ్ చెల్లిగా నిత్యామీనన్ ప్రాధాన్యమున్న పాత్రలు పోషించారు. అదాశర్మ ఓకే గానే… నిత్యామీనన్ పాత్ర ఎంట్రీ, ముగింపు కూడా కంగాళీగానే ఉన్నాయి. తండ్రి విలువల్ని కాపాడుకునే ప్రయత్నం ఓ వైపు… ప్రేమలో ఎదురయ్యే ఊహించని మెలికలు మరోవైపుతో సన్నాఫ్ సత్యమూర్తి కాస్తంత తడబడ్డాడు. దేవిశ్రీ ప్రసాద్ బాణీలు, వాటిని తెరకెక్కించి తీరు పర్వాలేదు… నిర్మాత ఎస్. రాధాకృష్ణ చిత్ర నిర్మాణంలో మాత్రం రాజీపడలేదు. ఆ విషయం తెరమీద కనిపిస్తోంది. ఏ సన్నివేశానికి అది బాగానే ఉన్నా… మొత్తం సినిమాగా చూసుకుంటే మాత్రం సమ్ థింగ్ మిస్సింగ్ అనే భావన కలుగుతుంది. బహుశా నిడివి ఎక్కువ కావడం… అదాశర్మ, నిత్యమీనన్ తో అల్లు అర్జున్ ట్రాక్ ఆసక్తికరంగా లేకపోవడంతో పాటు త్రివిక్రమ్ సినిమాల్లో ఉంటే ఎంటర్ టైన్ మెంట్ ఈ సినిమాలో బాగా మిస్ కావటం కారణాలు కావచ్చు… అయితే తాను మాటల మాంత్రికుడినేనని ఈ సినిమా ద్వారా త్రివిక్రమ్ మరోసారి నిరూపించుకున్నాడు.
అటు ‘అత్తారింటికి దారేది’తోనూ, ఇటు ‘రేసు గుర్రం’తోనూ పోల్చుకుంటే… సత్యమూర్తి కొడుకు కాస్తంత నిరాశ పరుస్తాడు. మరి వేసవి సెలవుల్లో వచ్చాడు కాబట్టి… ఫ్యామిలీ ఆడియెన్స్ ఏమైనా ఈ కుర్రాడిని ఆదుకుంటారేమో చూడాలి!
3/5
|
సరసభారతి ఉయ్యూరు 