జర్మన్ మహాకవి ,రచయిత ,విమర్శకుడు ,దార్శనికుడు తత్వ వేత్త , , కాళిదాసు శాకుంతలం చదివి పరవశంతో నృత్యం చేసిన -గోథే జీవిత చరిత్ర -9( చివరిభాగం )
185
రాజప్రతినిధులైన ఆ మతగురువులు (Prince-Electors), తమ భోజన ఏర్పాట్లను వెనుక వదిలిపెట్టి, సింహాసన మెట్లపై తమ స్థానాలను ఆక్రమించారు; మెయింజ్ (Mentz) ప్రతినిధి చక్రవర్తి దంపతులకు ఎదురుగా, ట్రియర్ (Treves) ప్రతినిధి కుడివైపున, మరియు కొలోన్ (Cologne) ప్రతినిధి ఎడమవైపున కూర్చున్నారు. సభామందిరం యొక్క ఆ పై భాగం చూడముచ్చటగా, ఆహ్లాదకరంగా ఉంది; మతపరమైన హోదా కలిగిన ఆ ప్రభువులు పాలకుల (చక్రవర్తి దంపతుల) సాన్నిహిత్యంలో ఎంత ఎక్కువ సేపు గడపడానికి ప్రయత్నించేవారో అది స్పష్టం చేసింది. దీనికి భిన్నంగా, లౌకిక హోదా కలిగిన ఇతర ప్రతినిధుల భోజన బల్లలు అద్భుతంగా అలంకరించబడి ఉన్నప్పటికీ ఖాళీగా ఉండటం, శతాబ్దాలుగా వారికి మరియు సామ్రాజ్య అధిపతులకు మధ్య నెలకొన్న వైరుధ్యాన్ని లేదా అసమతుల్యతను గుర్తుచేసింది. రాయబారులు అప్పటికే పక్క గదిలో భోజనం చేయడానికి వెళ్ళిపోయారు; దాంతో ఆ మందిరంలో ఎక్కువ భాగం ఒక రకమైన శూన్యమైన, ప్రేతమయ వాతావరణాన్ని సంతరించుకుంది. కనిపించని అతిథుల కోసం అంత గొప్ప ఏర్పాట్లు జరగడం ఒక ఎత్తయితే, మధ్యలో ఉన్న ఖాళీ బల్ల చూడటానికి మరింత విషాదకరంగా అనిపించింది; అక్కడ అనేక భోజన స్థలాలు (covers) సిద్ధంగా ఉన్నప్పటికీ, వాటి వద్ద కూర్చునే హక్కు ఉన్నవారు మాత్రం అక్కడ లేరు. తమ గౌరవ హోదాలను వదులుకోకూడదనే ఉద్దేశంతో, కేవలం ఆచారబద్ధంగా లేదా బయటి ప్రపంచానికి తమ హోదాను చాటుకోవడం కోసం వారు ఆ గొప్ప గౌరవ దినాన దూరంగా ఉండిపోయారు—ఒకవేళ వారు అప్పటికి నగరంలో ఉండి ఉంటే గనుక.
నా వయసు మరియు అక్కడ ఉన్న అనేక దృశ్యాల కారణంగా నేను లోతుగా ఆలోచించే అవకాశం లేకపోయింది; నా కళ్లతో ఆ దృశ్యాలన్నింటినీ ఆస్వాదించడానికి నేను శాయశక్తులా ప్రయత్నించాను. రాయబారులు తిరిగి వచ్చి చక్రవర్తికి తమ గౌరవ వందనాలు సమర్పించడానికి వీలుగా చివరగా వడ్డించిన తీపి పదార్థాలు (dessert) తొలగించబడినప్పుడు, నేను బయటి గాలిలోకి వచ్చాను. రోజంతా దాదాపు ఉపవాసంతో గడిపిన తర్వాత, నా మంచి స్నేహితులకు ఉల్లాసాన్ని కలిగించడానికి మరియు అదే సమయంలో సాయంత్రం జరగబోయే దీపాలంకరణ (illumination) కార్యక్రమానికి వారిని సిద్ధం చేయడానికి ప్రయత్నించాను.
ఆ అద్భుతమైన రాత్రిని అత్యంత ఆనందదాయకమైన రీతిలో జరుపుకోవాలని నేను సంకల్పించాను; నేను గ్రెచెన్, పైలడెస్ మరియు అతని ప్రేయసితో కలిసి రాత్రివేళ ఎక్కడో ఒకచోట కలుసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను. నేను నా ప్రియురాలిని కలిసిన సమయానికి, నగరం నలుమూలలా అద్భుతమైన కాంతులతో వెలిగిపోతోంది. నేను గ్రెచెన్‌కు నా చేయి అందించాను; మేము ఒక ప్రాంతం నుండి మరొక ప్రాంతానికి వేగంగా వెళ్తూ, ఒకరి సాంగత్యంలో ఒకరం ఎంతో ఆనందాన్ని పొందాము. మొదట్లో ఆ బంధువులు కూడా మా గుంపులో ఉన్నారు, కానీ తర్వాత జనసందోహంలో కలిసిపోయి కనిపించకుండా పోయారు. అద్భుతమైన దీపాలంకరణలు ప్రదర్శించబడుతున్న కొందరు రాయబారుల నివాసాల వద్ద (ముఖ్యంగా ‘ఎలెక్టర్-పాలాటైన్’ ప్రదర్శించిన అలంకరణలు అత్యంత విశిష్టంగా ఉన్నాయి) పగటిపూట మాదిరిగానే వెలుతురు స్పష్టంగా కనిపించింది. ఎవరూ నన్ను గుర్తుపట్టకూడదనే ఉద్దేశంతో నేను కొంతవరకు ముసుగు ధరించాను, గ్రెచెన్ దానిని సానుకూలంగానే స్వీకరించింది. మేము అక్కడ ఉన్న వివిధ అద్భుతమైన ప్రదర్శనలను, అలాగే ఇతర రాయబారుల కంటే గొప్పగా కనిపించేందుకు జ్వాలలతో రూపొందించిన అద్భుతమైన నిర్మాణాలను చూసి ముగ్ధులమయ్యాము. అయితే, ప్రిన్స్ ఎస్టర్‌హాజీ ఏర్పాటు చేసిన ప్రదర్శన అన్నింటికంటే మిన్నగా నిలిచింది. ఆ అద్భుతమైన సృజన మరియు దాని అమలు తీరును చూసి మా చిన్న బృందం ఎంతో ఆనందించింది; బ్రాండెన్‌బర్గ్ రాయబారి తన నివాసాన్ని ఎంత అద్భుతమైన కాంతులతో అలంకరించారో చెప్పిన ఆ బంధువులను మేము కలవకపోయి ఉంటే, కేవలం దీనిని చూసి మాత్రమే మేము పూర్తిగా సంతృప్తి చెందేవాళ్ళం. రాస్‌మార్క్ట్ నుండి సాల్‌హాఫ్ వరకు సుదూర ప్రయాణం చేయాల్సి వచ్చినందుకు మాకు ఏమాత్రం అసౌకర్యం కలగలేదు; కానీ చివరకు వారు మాతో ఒక చెడు పరిహాసం చేశారని మాకు తెలిసింది.
మెయిన్ నది వైపు ఉన్న సాల్‌హాఫ్ భవనం క్రమబద్ధమైన మరియు ఆహ్లాదకరమైన నిర్మాణాన్ని కలిగి ఉంది, కానీ నగరం వైపు ఉన్న భాగం మాత్రం పాతదిగా, అస్తవ్యస్తంగా మరియు చూడటానికి అసహ్యంగా ఉంది. ఆకారం లేదా పరిమాణం పరంగా ఎలాంటి సమరూపత లేకపోవడం, కిటికీలు ఒక వరుసలో గానీ లేదా సమాన దూరంలో గానీ లేకపోవడం, తలుపులు మరియు ద్వారాల అమరికలో ఏమాత్రం క్రమబద్ధత లేకపోవడం, అలాగే నేల అంతస్తు దాదాపుగా దుకాణాలుగా మార్చబడి ఉండటం—ఇవన్నీ కలిసి ఆ భవనానికి ఒక గందరగోళమైన బాహ్య రూపాన్ని ఇచ్చాయి; సాధారణంగా ఎవరూ దానిని ప్రత్యేకంగా గమనించడానికి కూడా ఇష్టపడరు. కానీ ఇప్పుడు, ఆ అస్తవ్యస్తమైన మరియు లోపభూయిష్టమైన నిర్మాణ శైలిని అనుసరిస్తూనే, ఒక చక్కని భవనానికి చేసే విధంగానే ప్రతి కిటికీ, తలుపు మరియు ద్వారం చుట్టూ దీపాలను అమర్చారు. తద్వారా, అత్యంత అధ్వాన్నమైన మరియు అస్తవ్యస్తమైన ఆ భవన ముఖభాగం, నమ్మశక్యం కాని రీతిలో అత్యంత ప్రకాశవంతమైన వెలుగులో కనిపించేలా చేశారు. దీనిని ఒక హాస్యనటుడి (Pagliasso) చేష్టలా భావించి ఎవరైనా నవ్వుకుని ఉండవచ్చు—అయితే ఇందులో ఏదో ఉద్దేశపూర్వకమైన విషయం ఉందని అందరికీ అనిపించడం వల్ల కాస్త సంకోచం కూడా కలిగింది. కానీ, ఇతర విషయాలలో ఎంతో గౌరవించబడే ‘వాన్ ప్లోత్’ (Von Ploth) యొక్క గత ప్రవర్తనను ప్రజలు ఎలాగైతే మన్నించారో, అలాగే ఇప్పుడు ఆయన పట్ల ఉన్న అభిమానం కారణంగా, తన రాజులాగే అన్ని ఆచార సంప్రదాయాలకు అతీతంగా వ్యవహరించే ఒక హాస్యప్రియుడిగా ఆయనను మెచ్చుకున్నారు. అలా మేము సంతోషంగా ప్రిన్స్ ఎస్టర్‌హాజీ (Prince Esterhazy) యొక్క అద్భుతమైన ‘ఫెయిరీ కింగ్‌డమ్’ (అద్భుత లోకం) లాంటి నివాసానికి తిరిగి వెళ్లాము.
ఆ విశిష్ట రాయబారి, ఆ రోజును పురస్కరించుకుని, అనుకూలమైన ప్రదేశంలో లేని తన సొంత నివాసాన్ని వదిలిపెట్టారు. దానికి బదులుగా, ‘రోస్‌మార్క్ట్’ (Rossmarkt) వద్ద ఉన్న పెద్ద ‘లిండెన్’ చెట్ల ప్రాంగణాన్ని రంగురంగుల కాంతులతో కూడిన ఒక ప్రవేశ ద్వారంతోనూ, దాని వెనుక ఇంకా అద్భుతమైన దృశ్యంతోనూ అలంకరించారు. ఆ ప్రాంగణం అంతటా దీపాలను అమర్చారు. చెట్ల మధ్య పారదర్శకమైన పీఠాలపై కాంతితో చేసిన పిరమిడ్లు మరియు గోళాలు ఉన్నాయి; ఒక చెట్టు నుండి మరొక చెట్టుకు మెరిసే పూలమాలలు (దీపాల మాలలు) కట్టబడి ఉన్నాయి…
187
దీపాలు అటూ ఇటూ ఊగుతున్నాయి; అక్కడక్కడా ప్రజలకు రొట్టెలు, సాసేజ్‌లు పంచుతున్నారు, అలాగే వైన్‌కు కూడా ఏమాత్రం కొరత లేదు.
మేము నలుగురం చేతులు కలిపి పట్టుకుని ఎంతో ఆనందంతో అటూ ఇటూ నడిచాము. గ్రెట్‌చెన్ పక్కన నడుస్తున్నప్పుడు, నేను ఏదో స్వర్గలోకపు ఉద్యానవనంలో విహరిస్తున్నట్లు భావించాను—అక్కడ చెట్ల నుండి స్ఫటికపు పాత్రలను కోస్తే అవి వెంటనే రుచికరమైన వైన్‌తో నిండిపోతాయి, అలాగే రాల్చిన పండ్లు మనం కోరుకున్న ఏ వంటకంగానైనా మారిపోతాయి. చివరకు ఆ ఊహ నాకు ఆకలిని కలిగించింది; పైలేడెస్ (Pylades) తోడుగా వెళ్ళి, మేము ఒక చక్కని, వ్యవస్థీకృతమైన భోజనశాలను కనుగొన్నాము. బయట వీధుల్లో జనం తిరుగుతుండటంతో ఆ భోజనశాలలో వేరే అతిథులు ఎవరూ లేకపోవడం మాకు కలిసొచ్చింది; దాంతో స్నేహం, ప్రేమ మరియు పరస్పర అనురాగంతో కూడిన అత్యంత ఉల్లాసమైన భావనలతో రాత్రిలో ఎక్కువ భాగాన్ని గడిపాము. గ్రెట్‌చెన్‌ను ఆమె ఇంటి గుమ్మం వరకు సాగనంపినప్పుడు, ఆమె నా నుదుటిపై ముద్దు పెట్టుకుంది. ఆమె నాకు ఆ అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించడం అదే మొదటిసారి; అలాగే అదే చివరిసారి కూడా—ఎందుకంటే, దురదృష్టవశాత్తు, ఆమెను మళ్లీ చూసే అదృష్టం నాకు దక్కలేదు!
మరుసటి రోజు ఉదయం, నేను ఇంకా పడకలోనే ఉండగా, మా అమ్మ ఎంతో ఆందోళనతో, భయంతో లోపలికి వచ్చింది. ఆమె మనసులో ఏదో బాధ ఉందని ఆమె ప్రవర్తనను బట్టి సులభంగానే అర్థమైంది. “లే,” అని ఆమె అంది, “ఒక చేదు వార్తను వినడానికి సిద్ధం కా. నువ్వు చాలా చెడ్డ స్నేహితులతో తిరుగుతున్నావని, వాళ్లు నిన్ను అత్యంత ప్రమాదకరమైన, దుర్మార్గమైన వ్యవహారంలో ఇరికించారని తెలిసింది. నీ తండ్రి తీవ్ర ఆగ్రహంతో ఊగిపోతున్నారు; ఆయన ఈ వ్యవహారాన్ని ఒక మధ్యవర్తి ద్వారా విచారించాలని నిర్ణయించుకున్నారని మాత్రమే మాకు తెలిసింది. నీ గదిలోనే ఉండి, ఏం జరుగుతుందో వేచి చూడు. కౌన్సిలర్ ష్నైడర్ (Schneider) నిన్ను కలవడానికి వస్తారు;” “అతని వద్ద అధికారుల నుండి మరియు మీ తండ్రి నుండి కూడా ఒక ఆదేశం ఉంది; ఎందుకంటే ఈ వ్యవహారంపై ఇప్పటికే చట్టపరమైన చర్యలు మొదలయ్యాయి, ఇది చాలా తీవ్రమైన పరిణామాలకు దారితీయవచ్చు.”
వారు ఈ విషయాన్ని వాస్తవం కంటే చాలా తీవ్రంగా భావిస్తున్నారని నాకు అర్థమైంది; అయినప్పటికీ, నా గతంలోని అసాధారణ సంబంధాలు బయటపడతాయేమోనని నేను కొంత ఆందోళనకు గురయ్యాను. చివరకు, నా పాత మిత్రుడు (మధ్యవర్తి) కళ్ళలో నీళ్లతో లోపలికి వచ్చాడు; అతను నా చేయి పట్టుకుని ఇలా అన్నాడు, “అయ్యో! నిన్ను ఇలాంటి క్లిష్ట పరిస్థితిలో చూడటం నా హృదయాన్ని కలచివేస్తోంది. నువ్వు ఇంతగా తప్పుదారి పడతావని నేను ఎప్పుడూ అనుకోలేదు. కానీ దుష్ట సహవాసం, చెడు ఉదాహరణలు మనిషిని ఏమైనా చేయగలవు కదా; అలా అనుభవం లేని ఒక యువకుడు అంచెలంచెలుగా నేరాల వైపు నడిపించబడతాడు.” “నేను…” “నేను ఎటువంటి నేరమూ చేయలేదు,” అని నేను బదులిచ్చాను, “అలాగే చెడు సాంగత్యం కూడా చేయలేదు.” “ఇది ఇక ఆత్మరక్షణకు సంబంధించిన విషయం కాదు,” అని ఆయన మధ్యలో అడ్డుతగిలారు, “ఇది విచారణకు సంబంధించిన విషయం; మీ వైపు నుండి నిజాయితీతో కూడిన అంగీకారం అవసరం.” “అయితే మీరు ఏమి తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నారు?” అని నేను అడిగాను. ఆయన కూర్చుని, ఒక కాగితం బయటకు తీసి, నన్ను ప్రశ్నించడం మొదలుపెట్టారు: “ఆ పదవికి అభ్యర్థిగా మీరు N.N.ను మీ తాతగారికి సిఫార్సు చేయలేదా?” నేను అవునని సమాధానం ఇచ్చాను. — “ఆయనతో మీకు పరిచయం ఎలా ఏర్పడింది?” — నేను నడకకు వెళ్ళినప్పుడు. — “ఎవరి సాంగత్యంలో?” — నేను ఒక్క క్షణం తటపటాయించాను; ఎందుకంటే నా స్నేహితులను బయటపెట్టడం నాకు ఇష్టం లేదు. — “ఇప్పుడు మౌనంగా ఉంటే కుదరదు,” అని ఆయన కొనసాగించారు, “ఎందుకంటే అన్నీ ఇప్పటికే బయటపడ్డాయి.” — “అయితే ఏమి బయటపడింది?” అని నేను అడిగాను. — “ఈ వ్యక్తి మరియు అతని అనుచరుల వల్ల — ముఖ్యంగా * * * వల్ల — మీరు తప్పుదారి పట్టించబడ్డారని…” ఇక్కడ ఆయన ముగ్గురు వ్యక్తుల పేర్లు చెప్పారు; వారి గురించి నేను ఎప్పుడూ వినలేదు లేదా చూడలేదు. ఆ విషయాన్ని నేను వెంటనే ఆ విచారణాధికారికి వివరించాను. “మీరు ఆ వ్యక్తులు ఎవరో తెలియదని నటిస్తున్నారు,” అని ఆయన మళ్ళీ అన్నారు, “కానీ తరచుగా వారి సమావేశాలకు హాజరయ్యారు.” — “అస్సలు కాదు,” అని నేను బదులిచ్చాను, “ఎందుకంటే, నేను చెప్పినట్లుగా, ఆ మొదటి వ్యక్తి తప్ప వారిలో ఒక్కరి గురించి కూడా నాకు తెలియదు, అలాగే వారి ఇంటికి కూడా ఎప్పుడూ వెళ్ళలేదు.” — “మీరు తరచుగా * * * వీధికి వెళ్ళలేదా?” — “ఎప్పుడూ వెళ్ళలేదు,” అని నేను చెప్పాను. ఇది పూర్తిగా సత్యం కాదు. ఒకసారి నేను పైలేడ్స్‌తో కలిసి ఆ వీధిలో నివసించే అతని ప్రేయసిని కలవడానికి వెళ్ళాను; కానీ మేము వెనుక ద్వారం గుండా లోపలికి వెళ్ళి, తోటలోని వేసవి విడిది గదిలో (summer-house) గడిపాము. కాబట్టి, నేను ఆ వీధిలో నేరుగా ఎప్పుడూ నడవలేదు కాబట్టి, ఆ చిన్న అబద్ధం చెప్పినా ఫర్వాలేదని అనుకున్నాను. ఆ మంచి మనిషి మరికొన్ని ప్రశ్నలు అడిగాడు, వాటన్నింటినీ నేను కాదన్నాను; ఎందుకంటే అతను ఏమి రాబట్టాలని చూస్తున్నాడో నాకు ఏమాత్రం తెలియదు. చివరకు అతనికి విసుగు వచ్చినట్లు అనిపించింది, ఇలా అన్నాడు: “నా నమ్మకానికి, సద్భావనకు నువ్వు చాలా చెడుగా ప్రతిఫలం ఇస్తున్నావు; నిన్ను కాపాడటానికే నేను ఇక్కడికి వచ్చాను. ఈ వ్యక్తులకు మరియు వారి సహచరులకు నువ్వు లేఖలు రాసిచ్చావని, రాతపూర్వక పత్రాలను సమకూర్చావని, తద్వారా వారి దుర్మార్గపు ప్రయత్నాలకు సహకరించావని కాదనలేము; ఎందుకంటే మనం ఇప్పుడు ఎదుర్కొంటున్నవి నకిలీ పత్రాలు, తప్పుడు వీలునామాలు, బూటకపు బాండ్లు మరియు అలాంటి ఇతర విషయాలే. నేను కేవలం ఆ కుటుంబానికి మిత్రుడిగా మాత్రమే రాలేదు, న్యాయాధికారుల (magistrates) తరపున మరియు వారి ఆదేశాల మేరకు వచ్చాను; నీకున్న పరిచయాలు మరియు నీ వయసును దృష్టిలో ఉంచుకుని, నిన్ను మరియు ఈ వలలో చిక్కుకున్న ఇతర యువకులను వారు వదిలిపెట్టాలని అనుకుంటున్నారు.” అతను పేర్కొన్న వ్యక్తుల జాబితాలో, నాకు సన్నిహితంగా ఉన్నవారెవరూ లేకపోవడం నా దృష్టికి వచ్చింది. పరిస్థితులు పూర్తిగా ఒకేలా లేకపోయినా కొంతవరకు పోలి ఉన్నాయి, కాబట్టి నా యువ మిత్రులను కాపాడుకోగలనని నేను ఇంకా ఆశించాను. కానీ ఆ జాగ్రత్తపరుడైన మనిషి మరింత పట్టుబట్టసాగాడు. నేను…
190 సత్యం మరియు కవిత్వం]
తలుపు దగ్గర నిలబడి ఇలా అన్నాను: “నేను అంతా చెబుతాను, తద్వారా నీ మనసుకూ నా మనసుకూ ఉపశమనం కలుగుతుంది; అయితే ఇకపై నా నిజాయితీని శంకించవద్దని మాత్రం కోరుతున్నాను.”
ఆద్యంతం నా కథనంతా నా మిత్రుడికి చెప్పాను; మొదట్లో నేను చాలా నిబ్బరంగా, స్థిరచిత్తంతోనే ఉన్నాను. కానీ ఆ వ్యక్తులు, వస్తువులు, సంఘటనలను గుర్తుచేసుకుంటున్న కొద్దీ—అంతటి అమాయకమైన ఆనందాలు, ప్రశాంతమైన సంతోషాలు ఒక నేర విచారణ న్యాయస్థానం ముందు సాక్ష్యంగా చెప్పాల్సి వస్తుందన్న ఆలోచన కలిగిన కొద్దీ—నాలో వేదన పెరిగిపోయింది; చివరకు నేను కన్నీరు మున్నీరుగా విలపిస్తూ, ఆ భావోద్వేగ ప్రవాహానికి పూర్తిగా లోనయ్యాను. అసలు రహస్యం బయటపడుతోందని ఆశించిన ఆ కుటుంబ మిత్రుడు (నా ఆవేదనను చూసి, నేను ఏదో ఘోరమైన విషయాన్ని అయిష్టంగానే ఒప్పుకోబోతున్నానని అతను భావించాడు), నాకు అప్పగించిన బాధ్యత మేరకు పూర్తి విషయాన్ని తెలుసుకోవాలనే ఉద్దేశంతో నన్ను శాంతింపజేయడానికి ప్రయత్నించాడు. అతను కొంతమేరకే విజయం సాధించినప్పటికీ, నా కథనాన్ని కొద్దికొద్దిగానైనా కొనసాగించే స్థితికి నన్ను తీసుకురాగలిగాడు. ఆ వ్యవహారాల్లో ఎలాంటి నేరం లేదని అతనికి నమ్మకం కలిగినప్పటికీ, ఇంకా కొంత సందేహం మిగిలే ఉంది; అందుకే అతను మరిన్ని ప్రశ్నలు అడిగాడు. అవి నన్ను మళ్లీ ఉత్తేజితం చేసి, బాధా ఆవేశాలకు గురిచేశాయి. చివరకు, చెప్పడానికి నా దగ్గర ఇంకేమీ లేదని స్పష్టం చేశాను. నేను నిర్దోషినని, మంచి కుటుంబానికి చెందినవాడినని, మంచి పేరున్నవాడినని నాకు తెలుసు కాబట్టి భయపడాల్సిన అవసరం లేదని అన్నాను; అయితే, బయటి ప్రపంచం గుర్తించకపోయినా లేదా ఇతరుల ఆదరణ లేకపోయినా సరే, వారు (నా మిత్రులు) కూడా నిర్దోషులుగానే ఉండవచ్చని చెప్పాను. అదే సమయంలో ఒక హెచ్చరిక కూడా చేశాను: ఒకవేళ వారి పట్ల కఠినంగా వ్యవహరిస్తే, వారి చిన్నపాటి తప్పులను మన్నించకుండా శిక్షించే ప్రయత్నం చేస్తే, లేదా వారికి ఏమాత్రం అన్యాయం జరిగినా, ఎవరూ ఆపలేని విధంగా నేను నాకు నేనే హాని చేసుకుంటానని అన్నాను. అప్పుడు కూడా నా మిత్రుడు నన్ను శాంతింపజేయడానికి ప్రయత్నించాడు; కానీ నాకు అతనిపై నమ్మకం కలగలేదు; చివరకు అతను నన్ను వదిలి వెళ్ళినప్పుడు కూడా, నేను తీవ్రమైన ఆందోళనలో ఉన్నాను. ఆ విషయాన్ని అతనికి చెప్పి, మా మధ్య ఉన్న సంబంధాలన్నింటినీ బయటపెట్టినందుకు నేను నన్ను నేనే నిందించుకున్నాను. మా చిన్ననాటి చేష్టలు, యవ్వనపు ఆకర్షణలు మరియు పరస్పర విశ్వాసాలను పూర్తిగా భిన్నమైన కోణంలో అర్థం చేసుకునే అవకాశం ఉందని, తద్వారా ఆ మంచివాడైన పైలేడస్‌ను (Pylades) నేను కష్టాల్లోకి నెట్టి, అతన్ని దుఃఖానికి గురిచేయవచ్చని నేను ఊహించాను. ఈ ఆలోచనలన్నీ నా మనసులో ఒకదాని తర్వాత ఒకటి మెదులుతూ, నా బాధను మరింత తీవ్రతరం చేశాయి. ఆ తీవ్ర దుఃఖంలో ఏం చేయాలో తోచక, నేను నేలమీద బోర్లా పడుకుని, నా కన్నీళ్లతో ఆ నేల పలకలను తడిపాను.
నేను ఎంతసేపు అలా పడుకున్నానో తెలియదు, అప్పుడే నా సోదరి అక్కడికి వచ్చింది; నా స్థితిని చూసి ఆమె ఆశ్చర్యపోయి, నన్ను ఓదార్చడానికి తన వంతు ప్రయత్నం చేసింది…
ఆమె నాకు ఇలా చెప్పింది: ఒక మేజిస్ట్రేట్ మా నాన్నగారితో కలిసి కింద కూర్చుని, ఆ కుటుంబ మిత్రుడి నివేదిక కోసం వేచి చూశారని; కాసేపు ఏకాంతంగా చర్చించుకున్న తర్వాత వారిద్దరూ అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయారని; వారు స్పష్టమైన సంతృప్తితో మాట్లాడుకుంటూ నవ్వుకోవడం కూడా ఆమె గమనించిందని; “అంతా బాగానే ఉంది, ఇందులో పెద్దగా ఆందోళన చెందాల్సిన విషయం ఏమీ లేదు” అని వారు అనుకోవడం తనకు వినిపించిందని ఆమె చెప్పింది. “నిజమే,” అని నేను అన్నాను, “నిజమే, ఇందులో నాకూ లేదా మాకూ ముఖ్యమైన విషయం ఏమీ లేదు;” నేను ఎలాంటి తప్పు చేయలేదు; ఒకవేళ చేసి ఉంటే కూడా, ఆ పరిస్థితి నుండి నన్ను బయటపడేయడానికి సహాయపడేవారు ఉండేవారు. కానీ వారు… ఆ అభాగ్యులు… వారికి అండగా ఎవరు నిలుస్తారు?” అని నేను ఆవేదనతో అన్నాను. ఉన్నత హోదా కలిగిన వ్యక్తికి క్షమాభిక్ష లభిస్తే, సామాన్యుల తప్పులను కూడా పెద్దగా పట్టించుకోకుండా వదిలేస్తారనే వాదనతో నా సోదరి నన్ను ఓదార్చడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ అవేవీ ఫలితాన్నివ్వలేదు. ఆమె వెళ్ళిపోగానే నేను మళ్ళీ నా దుఃఖంలో మునిగిపోయాను; ప్రేమ, అనురాగాల జ్ఞాపకాలు మరియు ప్రస్తుతం లేదా భవిష్యత్తులో రాబోయే కష్టాల ఆలోచనలు నా మదిలో ఒకదాని తర్వాత ఒకటి మెదులుతూనే ఉన్నాయి. నేను రకరకాల ఊహలు చేసుకుంటూ, వరుసగా కష్టాలే ఎదురవుతున్నట్లు భావించాను; ముఖ్యంగా గ్రెట్‌చెన్ మరియు నా పరిస్థితిని తలచుకుని మిక్కిలి దుఃఖానికి లోనయ్యాను.
కుటుంబ మిత్రుడు నన్ను నా గదిలోనే ఉండమని, కుటుంబ సభ్యులతో తప్ప బయటి వారితో ఎవరితోనూ సంబంధం పెట్టుకోవద్దని ఆదేశించారు. నాకు కావాల్సింది కూడా అదే, ఎందుకంటే నేను ఒంటరిగా ఉండాలని కోరుకున్నాను. మా అమ్మ, సోదరి అప్పుడప్పుడు నన్ను పరామర్శించడానికి వచ్చేవారు; వారు నాకు మంచి ఓదార్పునివ్వడంలో ఏమాత్రం వెనుకాడలేదు. నిజానికి, రెండవ రోజున వారు మా నాన్నగారి తరపున ఒక ప్రతిపాదనతో వచ్చారు—నాకు పూర్తి క్షమాభిక్ష ప్రసాదిస్తామని చెప్పారు, దాన్ని నేను కృతజ్ఞతతో అంగీకరించాను. కానీ, ప్రజల సందర్శనార్థం ప్రదర్శనలో ఉంచిన రాజభండారంలోని ఆభరణాలను నాన్నగారితో కలిసి చూడటానికి వెళ్ళాలన్న ప్రతిపాదనను మాత్రం నేను మొండిగా తిరస్కరించాను. ఆ బాధాకరమైన వ్యవహారం (నాకు దానివల్ల ఇక ఎలాంటి పరిణామాలు లేకపోయినప్పటికీ) నా పేద పరిచయస్తుల విషయంలో ఎలా ముగిసిందో తెలిసేంత వరకు, ప్రపంచం నుంచీ గానీ లేదా రోమన్ రాజ్యం నుంచీ గానీ నాకు ఏమీ అక్కర్లేదని స్పష్టం చేశాను. ఈ విషయంపై వారికి చెప్పడానికి ఏమీ లేకపోయింది, దాంతో వారు నన్ను ఒంటరిగా వదిలేశారు. అయినప్పటికీ, మరుసటి రోజు నన్ను ఇంటి బయటకు తీసుకురావడానికి, బహిరంగ ఉత్సవాల పట్ల నాలో ఆసక్తిని కలిగించడానికి వారు అనేకసార్లు ప్రయత్నించారు. కానీ అదంతా వృథా! ఆ గొప్ప ఉత్సవ దినం గానీ, లేదా ఆ సందర్భంలో జరిగిన సంఘటనలు గానీ… అనేక ఉన్నత పదవులు గానీ, చక్రవర్తి మరియు రాజుల సమక్షంలో ఏర్పాటు చేసిన రాజభోజన విందు గానీ నన్ను ఏమాత్రం చలింపజేయలేకపోయాయి. యువరాజు-ఎలెక్టర్లు (Prince-Electors) వచ్చి ఆ ఇద్దరు మహారాజులకు తమ సేవలను అందించవచ్చు, వారు తిరిగి ఆ సందర్శనను మన్నించవచ్చు; వారు తమ… నన్ను ఇంటి నుండి బయటకు తీసుకురావడానికి మరియు బహిరంగ వేడుకల పట్ల నాలో సానుభూతిని కలిగించడానికి మరుసటి రోజు చాలాసార్లు వచ్చారు. వ్యర్థమే!
ఆ గొప్ప ఉత్సవం గానీ, ఎన్నో ఉన్నత పదవులు పొందిన సందర్భంలో జరిగిన సంఘటనలు గానీ, చక్రవర్తి మరియు రాజు యొక్క బహిరంగ విందు గానీ, ఏవీ నన్ను కొంచెమైనా కదిలించలేకపోయాయి. యువరాజు-ఎన్నికల అధికారులు మాత్రం కదిలించి ఉండవచ్చు.
సమాప్తం
