పేర్ల ఎంపిక గురించి(త్రివేణి)
రచన: కె. ఎస్.-ఆంగ్ల రచనకు నా అనువాదం
మొన్న నాకు ఒక చిన్న ఆశ్చర్యం కలిగింది—అది ఆహ్లాదకరమైన ఆశ్చర్యమే, ఏమాత్రం అసహ్యకరమైనది కాదు. నిజానికి, దానికి నేను ఏమాత్రం సిద్ధంగా లేను; కానీ, ఏ క్షణంలోనైనా మనసును ఆవరించే ఆ విచిత్రమైన ఊహల గురించి ఆలోచిస్తూ కాసేపు సరదాగా గడిపాను. ఏ కారణం లేకుండానే ఆ ఊహలు పుట్టుకురావడం వాటిని తప్పుబట్టడానికి బదులు సమర్థించేలా చేస్తుంది; ఎందుకంటే, విచిత్రమైనవి మరియు పూర్తిగా హానిచేయనివి అయినప్పటికీ, ఊహలు లేని మానవ మనసు అసలు మానవ మనసే కాదన్నట్లు ఉంటుంది. నాలో ఆ ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించిన యువకుడికి, తాను అలా చేశానన్న విషయం అస్సలు తెలియదు. నిజానికి, నాకు విచిత్రమైన ఊహలు చేసే అలవాటు ఉందని గానీ, లేదా అతని పేరుకు ఆ ఊహలతో ఏదైనా సంబంధం ఉంటుందని గానీ అతనికి ఎలా తెలుస్తుంది? అయినా, ఆ పేరే ఆ అనుభూతికి కారణం—అది లేకపోతే నాకు అలాంటి భావన కలిగేదే కాదు.
ఒక వ్యక్తి గురించి మనసులో ఏర్పరచుకున్న ఊహకూ, వాస్తవానికి మధ్య ఇంతటి స్పష్టమైన వైరుధ్యం ఉండటం అరుదు. ఆ పేరు వినగానే—యవ్వన ఛాయలు లేకపోవడం, ఆధునిక శైలికి భిన్నమైన దుస్తులు, ఆకర్షణ లేని పాతకాలపు ప్రవర్తన వంటి చిత్రాలు మనసులో మెదిలేవి. కానీ వాస్తవం ఆ తప్పుడు ఊహలను ఎంతలా పటాపంచలు చేసిందో! కాలం చెల్లిన పద్ధతులు లేదా వింతైన విషయాలు కళ్లముందు కనిపిస్తే ఎంత ఆశ్చర్యం కలుగుతుందో, అంతకంటే ఎక్కువ ఆశ్చర్యం నాకు కలిగింది. అక్కడ నిలబడిన ఆ యువకుడు సరికొత్త ఫ్యాషన్ దుస్తులలో స్మార్ట్గా, కళ్లద్దాలు ధరించి (అవి నిజమైన సంస్కారానికి చిహ్నం కదా), అత్యుత్తమమైన ప్రవర్తనతో కనిపించాడు; ఇవన్నీ అతని ఆ పేరుకు ఎంతమాత్రం సరిపోవని గట్టిగా చాటిచెబుతున్నట్లు ఉన్నాయి.
పలకడానికి సులభంగా, వినడానికి ఆకర్షణీయంగా ఉండే పేరు అతనికి ఉండి ఉంటే ఎంత బాగుండేదో! అలాంటి పేరు అతనికి ఎంతో సహాయపడేదని, ఏమాత్రం పట్టించుకోని నిర్లక్ష్య వైఖరి ఎదురైనప్పుడు ఒక నమ్మకమైన స్నేహితుడిలా అతన్ని కాపాడేదని అనిపించింది.
కానీ దురదృష్టవశాత్తు, ఆ యువకుడికి ఒక సాధారణమైన, ఆకర్షణ లేని పేరు పెట్టారు—అలాంటి పేరు విన్నప్పుడు ఎవరికీ ఎలాంటి ప్రత్యేక భావన కలగదు, కేవలం ఉదాసీనత మాత్రమే మిగులుతుంది. ఒక నల్లజాతీయుడికి, తెల్లజాతీయుడికి మధ్య ఎలాంటి సంబంధం ఉండదో, అతనికి ఆ పేరుకు మధ్య కూడా అంతకంటే ఎక్కువ సంబంధం ఏమీ లేదు. వినడానికి ఎంతో చప్పగా, నిస్సారంగా అనిపించే ఆ పేరు, సాధారణంగా పేర్లలో మనం ఆశించే గౌరవాన్ని లేదా ఆకర్షణను పూర్తిగా కోల్పోయింది. బహుశా అతను తన తల్లిదండ్రులకు పుట్టిన పిల్లలలో చిన్నవాడై ఉంటాడు; అంతకుముందే ఒకటి లేదా రెండు పిల్లలను మరణం వల్ల కోల్పోయిన ఆ తల్లిదండ్రులు, ఇతనినైనా కాపాడుకోవాలనే ఆందోళనతో, నామకరణ సమయంలో ఒక పాత సంప్రదాయాన్ని పాటించి ఉంటారు. ఈ ఆధునిక కాలంలో కూడా అటువంటి సంప్రదాయాలు ఎక్కడో ఒకచోట నేపథ్యంగా నిలిచి ఉంటాయని గుర్తించినప్పుడు, వాటి ప్రాముఖ్యత మనకు ఎప్పటికీ పూర్తిగా పోదని స్పష్టమవుతుంది.
మరొక సందర్భంలో నా అనుభూతి చాలా భిన్నంగా ఉండేది. ఆ సందర్భంలో, ఆ వ్యక్తి తనకున్న పేరుకు ఏమాత్రం సరిపోలేదనిపించింది; ఆ పేరుకూ ఆమెకూ మధ్య ఏదో పెద్ద అంతరం ఉన్నట్లు అనిపించింది. ఆ పేరు కలిగిన ఆ చిన్నారి, అత్యంత విలువైన రత్నాన్ని కలిగి ఉన్న అనుమానాస్పద వ్యక్తిలా కనిపించింది—ఆ రత్నం ఆమె చేతికి ఎలా వచ్చిందన్నదే ఒక ప్రశ్నార్థకంగా అనిపించేలా ఉండేది. ఆ అందమైన పేరు ఆమెకు ఒక రకమైన నిందలా లేదా అసమంజసమైన విషయంగా అనిపించేది. నిజానికి, ఆమెకు అంతటి ఆకర్షణీయమైన పేరు కాకుండా ఏదైనా సాధారణ పేరు ఉండి ఉంటే, ఆమె ముఖం పట్ల నాకు అంత అసహనం కలిగేది కాదు. ఒక సాధారణమైన, సాదాసీదా పేరు ఆమెకు చక్కగా సరిపోయేది. కానీ, ఆ పేరు ఆమెకు సరిపోకపోవడంలో ఆమెకు ఏమాత్రం ప్రమేయం లేనప్పుడు, ఆ పాపను నిందించడం అన్యాయం అవుతుంది. తమ చిన్నారికి అంతటి అందమైన పేరుకు తగిన అర్హత లేదన్న విషయాన్ని అహంకారం వల్ల గుర్తించలేకపోయిన తల్లిదండ్రుల తప్పిదానికి, ఆ పాపను ఏ విధంగానూ బాధ్యురాలిని చేయలేము కదా? ఒకవేళ వీలైతే, ఆ పేరును వదిలించుకోవడానికి ఆమె ఏమాత్రం బాధపడకపోవచ్చని నాకనిపిస్తుంది.
“పేరులో ఏముంది?” అని జూలియట్ అడుగుతుంది. “మనం గులాబీ అని పిలిచే పువ్వుకు ఏ పేరు పెట్టినా దాని సువాసన అలాగే ఉంటుంది కదా.” నిజమే, అంతటి పరిపూర్ణమైన పేరు లేనంత మాత్రాన గులాబీ పరిపూర్ణత ఏమీ తగ్గదు. కానీ, ఆ అందమైన పువ్వుకు దానికి పూర్తిగా తగిన పేరు ఉండాలని కోరుకోవడాన్ని అది అడ్డుకోదు కదా. అలాగే, రోమియోకు వేరే పేరు పెట్టినా అతను ఏమాత్రం తక్కువ అందంగా కనిపించేవాడు కాదు. అయినప్పటికీ, రోమియో మరియు అతని అందమైన పేరును కలిపిన ఆ సంతోషకరమైన యాదృచ్ఛిక సంఘటన గురించి జూలియట్ సంతోషంగా ఆలోచించి ఉండవచ్చని భావించడం కూడా చాలా సహేతుకమే కదా?
మన భవిష్యత్తు లేదా విధిపై మనకు ఎంత తక్కువ నియంత్రణ ఉంటుందో, పేర్ల విషయంలో కూడా అంతే; అవి కూడా దైవ సంకల్పం ద్వారా ముందే నిర్ణయించబడినట్లుగా అనిపిస్తాయి. తమ పిల్లలకు పేర్లు పెట్టేటప్పుడు తల్లిదండ్రులు ఎంతో శ్రద్ధాసక్తులు చూపిస్తుంటారు; తమకు ఇష్టమైన బిడ్డకు ఏదైనా గొప్ప వ్యక్తి పేరును పెట్టి, ఆ బిడ్డ కూడా జీవితంలో అటువంటి ఉన్నత స్థాయికి చేరుకుంటాడని ఎంతో ఆశపడటం మనం చూస్తుంటాం. కానీ, విధి వైపరీత్యం వల్ల ఫలితం మాత్రం అందుకు భిన్నంగా ఉంటుంది; ఎంతో ఆశతో పెట్టిన ఆ గొప్ప పేరు, కాలక్రమేణా ఒక సాధారణమైన, వికృతమైన లేదా నిస్సారమైన రూపంలోకి మారిపోవడం కనిపిస్తుంది.
పేరు వెనుక మనం ఊహించే దానికంటే ఎక్కువే ఉంటుంది. కొన్ని సందర్భాల్లో కేవలం పేరు మాత్రమే అద్భుతాలు సృష్టిస్తుందని మనకు తెలుసు; అదే సమయంలో, కొన్ని పేర్లతో అనుకోకుండా ముడిపడి ఉండటం వల్ల మాత్రమే ప్రజలు ఇబ్బందుల్లో పడటం కూడా జరుగుతుంటుంది.
మీ-గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -4-8-26-ఉయ్యూరు .–
