కవితా ‘’శబ్ద శిఖరాలు ‘’

హైదరాబాద్ ఆకాశ వాణి కేంద్రం డిప్యూటీ డైరెక్టర్ జనరల్ మాన్యులు శ్రీ మంగళ గిరి ఆదిత్య ప్రసాద్ గారు తమ కేంద్రం ఆధ్వర్యం లో ఈ ఏడాది గణ తంత్ర దినోత్సవ సందర్భం గా నిర్వహించిన జాతీయ కవి సమ్మేళనం లో తెలుగు అనువాద కవితలను ‘’శబ్ద శిఖరాలు ‘’పేరిట ముద్రించి నాకు ఒక కాపి ని పంపగా ఈనెల పదిహేడున అందింది .దాన్ని నిన్న అంటే ఇరవయ్యవ తేదీ న చదివేశాను .ఇలా జాతీయ కవి సమ్మెళన కవితల్ని ఆకాశ వాణి పుస్తకం గా ముద్రించటం ఇదే ప్రధమం .ఈ పూనిక ,ఆలోచన ,శ్రీ ఆదిత్య ప్రసాద్ గారికి వచ్చినందుకు బహుదా అభినంద నీయులు .నాకు తెలిసి నంత వరకు జాతీయ కవి సమ్మెళన.తెలుగు అనువాద కవితలను శ్రీ సాగి కమలాకర శర్మ గారు తమ ‘’మూసీ ‘’మాస పత్రిక లో ,ప్రతిఏడాది ఫిబ్రవరి సంచికలో ప్రచురించే వారు .ఇప్పుడిది  ఆకాశ వాణి హైదరా బాద్ కేంద్రానికి దక్కింది .కొత్త గా ఆలోచించటం నవ్య మార్గాలను పాత విధానాలపై నిర్మించిటం,అనుక్షణ పరిశోధన ల  లో ఆయన అందె వేసిన చెయ్యి .సంగీత సాహిత్య సంపన్నులైన వారి కీర్తి కిరీటం లో ఇది కలికితురాయి .నా మీద ఉన్న ప్రత్యెక అభిమానం తో నాకు పంపినందుకు వారికి కృతజ్ఞతలు అంద జేస్తూ ఇందులోని విశేషాలను ‘’కవితా ‘’శబ్ద శిఖరాలు ‘’శీర్షిక తో మీకు అందజేస్తున్నాను .

2014గణ తంత్ర దినోత్సవ జాతీయ కవి సమ్మేళనం హైదరాబాద్ ఆకాశ వాణి డిప్యూటీ డైరెక్టర్ జనరల్ శ్రీ మంగళ గిరి ఆదిత్య ప్రసాద్ గారి ఆధ్వర్యం లో హైదరాబాద్ లో జనవరి తొమ్మిదవ తేదీ బాగ్ లింగం పల్లి లోని ఏ.పి ఎస్.ఆర్ .టి.సి.కళా భవనం లో జరిగింది .22 భారతీయ భాషలకు చెందిన వివిధ కవులు సమర్పించిన కవితలను 22మంది కవులు హిందీలోకి అనువాదం చేయగా ,సుప్రసిద్ధులైన 22 మంది తెలుగు కవులు తెలుగులోకి అనువాదం చేశారు .మొత్తం 66మంది కవీశ్వరుల భువన విజయం లాంటి ఈ బృహత్తర కార్య క్రమాన్ని  మాన్యులు శ్రీ మంగళ గిరి వారి చొరవ సాహసం అంకిత భావం తో దిగ్విజయం గా నిర్వహించి ఢిల్లీ అధికారులను మెప్పించటమే కాక స్థానికులు ,సాహిత్యాభిమానులు అశేషం గా విచ్చేసి కవితా సోయగాలకు మురిసి అభినందించారు .సాహసం చొరవ ,దీక్ష ,ఆలోచన ,ఆచరణలో అద్వితీయులైన శ్రీ ఆదిత్య ప్రసాద్ గారి సమర్ధతకు నిదర్శనం గా ఈ కవి సమ్మేళనం న భూతో న భవిష్యతి అన్నట్లు జరిగిందని వార్తా మాధ్యమాలు బహుదా ప్రశంశా వర్షం కురిపించాయి .

ఈ కార్యక్రమానికి ముఖ్య అతిధులుగా ఆంద్ర ప్రదేశ్ గవర్నర్ శ్రీ ఇ .ఎస్. ఎల్.నరసింహన్ ,సభాధ్యక్షులుగా ఆలిండియా రేడియో న్యూఢిల్లీ డైరెక్టర్ జనరల్ శ్రీ ఆర్ .వెంకటేశ్వర్లు వేదికను సుసంపన్నం చేయగా ,చెన్నై ఆలిండియా రేడియో అడిషనల్ డైరెక్టర్ శ్రీ కే.పి. శ్రీనివాసన్ శుభాకాంక్షలు తెలిపారు .హైదరాబాద్ ఆకాశ వాణి డిప్యూటీ డైరెక్టర్ జనరల్ మరియు  ఈ కార్యక్రమ నిర్వాహకులు శ్రీ మంగళ గిరి ఆదిత్య ప్రసాద్ ప్రస్తావన చేసి శోభ తెచ్చి ఆ కాంక్షను వివరించారు .’’ఇది అత్యంత అరుదైన కార్యక్రమమని ‘’న భూతో గా ‘’నిర్వహించిన హైదరాబాద్ కేంద్రం ,నిర్వాహకులు శ్రీ ఆదిత్య ప్రసాద్ గారి సమర్ధ బృందానికి హృదయ పూర్వక శుభాకాంక్షలు ‘’అని ఆనందం గా చెప్పారు శ్రీ  వెంకటేశ్వర్లు .ప్రసంగం కొనసాగిస్తూ ‘’మానవీయ విలువలను ఒక తరం నుండి మరో తరానికి అందించే అద్భుత సాధనం సాహిత్యం అని ,భిన్నత్వం లో ఏకత్వాన్ని ప్రశంసిస్తూ ,సమాకాలీన సామాజిక సమస్యలకు సున్నితం గా స్పందిస్తూ హృదయ స్పర్శిగా ఉన్న ప్రతి కవితా ఖండికా చీకట్లను పార దోలే చిరు దీప కళిక అన్నారు .మొట్టమొదటి సారిగా జాతీయ కవి సమ్మేళనం వేదిక పై ప్రాంతీయ భాషాను వాదాలు అంటే’’ మన తెలుగు’’ అనువాదాలు సమర్పించటం అద్భుత ప్రయత్నమని ,వీటిని పుస్తక రూపం లో తీసుకు రావటం అభినంద నీయమని దీనికి ప్రేక్షకుల స్పందన అత్యద్భుతం గా ఉండటం కొనియాడ దగిన విషయమనీ అన్నారు .శ్రీ శ్రీనివాస్ ‘’జాతీయ సమైక్య వేదిక పై ,భాషాఐక్యత ,సామరస్యం వెళ్లి విరిశాయి.పరస్పర అవగాహనకు తోడ్పడింది .’’అని కీర్తించారు .

శ్రీ మంగళ గిరి ఆదిత్య ప్రసాద్ తమ ప్రస్తావనలో ‘’ఈ రోజు ఆకాశ వాణి హైదరాబాద్ కేంద్ర చరిత్రలోనే కాకుండా ,దేశ వ్యాప్తం గా ఉన్న ఆకాశ వాణి వ్యవస్థలోనే ఒక అపూర్వ ఘట్టం అని ,సాధారణం గా ఆతీయ కవి సమ్మేళనాలు ఉత్తర హిందూ దేశ ఆకాశ వాణి కేంద్రాలలో నిర్వహించటం ఆన వాయితీ గా వస్తోందని ,అక్కడ హిందీ అనువాదాలకే స్తానం ఉండేదిని ,ఈ వేదిక పై తెలుగు అనువాదాలకు చోటు కల్పించమని డైరెక్టర్ జనరల్ శ్రీ వెంకటేశ్వర్లు గారిని కోరిన వెంటనే అనుమతించటం మరువ రాని అనుభూతి అని ,గవర్నర్ గారు అన్నిటిలో దిట్ట అని వారి రాక అందరికి ఆనంద దాయకమని జ్ఞాన పీఠ పురస్కార గ్రహీత శ్రీ సి నారాయణ రెడ్డి గారు సభా ప్రారంభాకులుగా విచ్చేయటం సభా గౌరవాని ఇనుమ డింప జేసిందని ,తమ సిబ్బంది అహరహం కష్టించి దీన్ని దిగ్విజయం చేశారని ,పని దినం లో నిర్వ హించిన ఈ కవి సమ్మేళనానికి అనూహ్యం గా  యువత ,రసజ్న ప్రేక్షకులు పెద్ద సంఖ్యలోహాజరవటం చిరస్మరణీయం ‘’అని  ఆనడాను భూతులతో   కృతజ్ఞతలు తెలియ జేశారు .

మొదటి కవిత ‘’కేదార విలయ తాండవం ‘’ప్రో .జి ఎస్.ఆర్ కృష్ణ మూర్తి సంస్క్రుత కవితకు డా..తాడేపల్లి పతంజలి గారి తెలుగు అనువాదం .ఛందో గర్భితమైన పద్యాలివి .ఎందరినో పొట్ట పెట్టుకున్న కేదార నాద్ వరద భీభత్సం దీనికి నేపధ్యం .కంటిముందే తండ్రి తల్లి అన్నా చెల్లీ అందరూ ప్రవాహ ఉధృతికి కొట్టుకు పోయి విగత జీవులై పోతుంటే గుండెలు పిందించే దృశ్యాన్ని కవులిద్దరూ భావ గర్భితం గా దృశ్యమానం చేశారు .’’నట్టింటిలో ప్రాణముల్ అల్లల్లాడేది వేల వారి తుది వాన్చాకార మేమౌనోకో “”అని బాధ పడ్డారు .శివుడికి ఆశుతోషుడు అనే పేరుంది .అంటే సుఖాలను ఇచ్చేవాడు కాని ఇక్కడ దుఖాన్ని కలిగించాడు .’’వేల్పుల దేవర యాశుతోషుకున్ కేలిది మొక్కినంశివుడు కీడును గోడును ఆప లేదు ‘’అని వ్యధ చెందాడుకవి .’’వికారాళ భీకర విద్యుల్లతా దంస్ట్రాo కురమ్ములముల దండ దాల్చే ‘’పద్యం విలయ తాండవానికి  శాబ్దిక  స్వరూపమే .ఈ కవిత సమకాలీన స్పృహకు నిదర్శనం

‘’వ్యాఖ్యాన రహితం ‘’కవితను డా కరబిదేక హజారికా అస్సామీ భాషలో రాస్తే డా.దేవరాజు మహారాజు తెలుగు సేత చేశారు .’’కొన్ని సంబంధాలకు పేర్లు ఉండవని ,కొన్ని వర్దిల్లటానికి ఇల్లు కూడా ఉండవని ,అలా నగర మంతా చుట్టి గోధూళి లో వెనుదిరుగుతారని ఎండు టాకుల పరుపుల మీద మేనువాల్చి సంకల్పం సంశయం ,నిస్సహాయాల భూమికల్ని మరుసటి రోజు కోసం చుట్టిపెడతారని’’ అన్నారు .’కొందరు ఎలాంటి వారంటే ‘’వాళ్ళను చూస్తూనే కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరుగుతాయి –వాళ్ళకు గుక్కెడు   నీళ్ళిచ్చే  వారుండరు .వేల వేల సంబంధాల విచిత్ర సమ్మేళనం ఇది .అయినా వారి పేరు ఏ పట్టిక లోను ఉండదు ‘’అని అనామకుల గురించి ఆవేదన చెందుతాడు కవి .కాని ఒక హెచ్చరిక మాత్రం చేస్తాడు ‘’అస్తిరమైన క్షణాలపై నిఘా పెడుతూ –దూరం నుంచి కాలం చూస్తూ ఉంటుంది ‘’ జాగ్రత్త కోసం హితవు తో కూడిన హెచ్చ్చరిక ఇది .

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -21-7-14-ఉయ్యూరు

పిబరే కృష్ణ .ర.సం.-6(చివరి భాగం )

అలా కొండలు బండల వెంబటి తిరుగుతున్న మనకు మరో మోసగాడు ఎడురౌతాడు .చీటీలు కట్టమని పెద్దయ్యను అడిగితె చీదరించిపోమ్మంటే ,ఆయన అటు పోంగానేభార్య నారాయనమ్మను బుట్టలో వేసి డబ్బు దొబ్బి ‘’నీ యట్ల పెద్దమ్మల్ని దద్దమ్మలని ఇబుటికి ఎందర్ని సూసిం ట్ని’’అని  మనసులో అనుకోని ఉడాయిన్చాడొకడు ‘’నింగి నిజాము ,దొంగ యాసము ‘’కత లో .వ్యవసాయం దండగ కాదు పండగ అని ‘’రైతు కళాచారం ‘’(సంస్కృతీ )లో పొలం పనులు అందరూకలిసి కట్టుగా చేసుకోవటం ,ఆ ఫలితాన్నీ హుషారుగా పంచుకోవటం లో ఉన్న సంతృప్తిని వ్యక్తం చేసే కధ .నీతితి పుస్తకాలు గీత పుస్తకాలకంటే ‘’నేల ఉనికి నాకు బాగా తెలుసు నాయునికి ఈ నేల మన్నని దాన్నిన్కనే నాకు మన్ను పైన ఇష్టం .మన్ను పని ఇంగా ఇష్టం .ప్రపంచానికే అన్నం పెట్టె ఈ అన్న పూర్ణమ్మ బిడ్డను నేను .మీ బిడ్డను కాలేను .మీరు పొండా’’అని గదిరిన నేల పుత్రుని ఆరాధన .రైతు కళాచారం .శతకోటి దరిద్రాలకు అనంత కోటి ఉపాయాలు .ఉన్నదంతా పోగొట్టుకుని తిండికి లేక ఏదో బతుకు తెరువు దారి చూపించమని ఒక ‘’తెలివప్ప’’ను అడిగితె వాడు హోసూరు కొండపైకి తీసుకెళ్ళి చెత్తలో పడి ఉండే దిష్టి బొమ్మ బయటికి తీసి ,ఎండి కుళ్ళి పడున్న నిమ్మకాయలు ఏరి ఒక వేప కొమ్మకు దిష్టి బొమ్మ తగిలించి వేప చెట్టుమీద దిష్టి దేవుడున్నాడని తానూ కొండా కింది వాళ్ళదగ్గర ప్రచారం చేస్తానని జనం వచ్చి మొక్కు తీర్చుకునేట్లు  చేస్తానని నిమ్మకాయల్ని వాళ్ళ చుట్టూ తిప్పి  దిష్టి పోయిన్దని చెప్పమని బోధిస్తాడు .ఇంతకంటే వాళ్ళేమీ చేసి చావలేరని ఊహిస్తాడు .ఊళ్ళో ప్రచారం బాగా జరిగి జనం రావటం నిమ్మకాయల దిష్టి తీయటం పెద్ద ప్రహసనం గా తయారై పోయింది .మనిషికి రూపాయి ఫీజు .పదేళ్ళయినా తర్వాత తెలివప్ప వచ్చి చూశాడు .తన కళ్ళను నమ్మలేక పోయాడు .అక్కడ ఒక గుడి వెలిసింది .జనం సముద్రం లావచ్చి వెడుతున్నారు .దిష్టికి పది రూపాయల రేటు పెరిగింది .దంపతులు తెలివప్పను గుర్తించి అంతా ఆయన చలవే నన్నారు .దిష్టి కోసం పదేక రాల నిమ్మ తోట పెంచానని దిష్టి బొమ్మల ఫాక్టరీ పెట్టానని ,మంచి ఇల్లు కట్టుకున్నామని చెప్పి మర్యాద చేసి రెండు నిమ్మకాయలు దిష్టితీశారు ఆయనకు .’’ అమంత్రము నాకే ఏసిరి ‘’అని తెలివప్ప తెలివి తప్పి పడిపోయాడు .దేశం లోని వెర్రి వెంగలప్పల స్వభావికి నిజ రూపమే ఇది .

అమ్మా కావాలి ఆలీ కావాలి యెట్లా?కొడుక్కు సంకటం వచ్చింది .గోడ  ఉపాయం చెప్పింది .’’మీ అమ్మ అలిగితే దానిమాటలు పట్టుకుంటావా? నేను నీ బిడ్డ నమ్మా అను .అమ్మ అర్ధం చేసుకుంటుంది .నీ భార్య అలిగితే ‘’మీ అమ్మ తిట్టిన్దనుకో .నేను అందర్లా అమ్మ కొడుకుని కాను నేను నా పెండ్లాము దాసుడిని అను సర్దుకు పోతుంది’’ అని’’ అమ్మా ఆలీ’’ తగువు తీర్చింది గోడ .ఇంతేనా దీనికే తానూ ఇదైపోవాలా అనుకోని ఆ వెర్రి పీనుగు నాటకాలు సురూ చేశాడు ఇద్దర్నీ మెప్పించాడు .ఇంతే కద .గోడకు మొర పెట్టుకోమంటారు సామెత గా .అదే ఇక్కడ నిజమైంది .’’కష్టపడే వాళ్లకు కావలైతే నేమి బీడు అయితే నేమి ‘’అని యదార్ధాన్ని చెప్పిన కథ ‘’ఓణీ సేను ‘’ఇంట్లో డబ్బుకు కట  కట .చేను అమ్మితే కాని పరిష్కారం కాదు .భార్య కు పుట్టింటారు పసుపు కుంకుమ కింద ఇచ్చిన పొలం (ఓణీ సేను )అమ్మాడు. తరువాత వరస పెట్టి అన్నీ అమ్ముకోవాల్సోచ్చింది .చిన్నకొడుక్కి రాయి రప్పా ఉన్న చేను వచ్చింది .భార్యతో కస్టపడి అంతా చదును చేసి సాగు చేస్తే బంగారప్పంట పండింది .పంట కోయటానికి అమ్మనోచ్చి పూజ చేయమని కోరాడు .’’బంగారు పండే బూముల్ని అమ్మి నిన్ను ఆ కావలిలా కష్ట పడే మాద్రి సేస్తిని .నేనొచ్చి యేమని పూజ సేస్తును సిన్నా ‘’అని ఏడ్చింది తల్లి .మర్నాడు అందరూ చేలోకి వెళ్ళారు .పినతండ్రి పంటను చూసి కుశాలయ్యాడు ‘’ఓణీ సేను ని మించి పంట పండిం డావే .కొడుకంటే వీడమ్మా ‘’అని బుజం తట్టి తల్లినీ మెచ్చుకోనేట్లు చేశాడు .

మనం తినే కూడును కూడా మిషన్ల లాగా తిన కూడదు పండ్లను ఉపయోగించి నవలాలి అని చెప్పేదే  ‘’గువ్వల్ని సూసి నేర్వాల ‘’కత .ఇక్కడి వారికి మబ్బూ దేవుడే పొద్దూ దేవుడే .మనకి కూడా అంతే కదా .ఒక పెళ్ళాం  మొగుడిని పక్కింటి గౌడు ను చూసి భయమూ భక్తీ నేర్చుకోమంటుంది .గౌడు పొద్దున్నే లేచి ఆవులకు మేతేసి కడిగి దణ్ణం పెడతాడు సూర్యుడికి నమస్కరిస్తాడు .సాములోల్లలా గౌడు లా ఉండాలే  మనుష్యులని భార్య భావం కొన్నేళ్ళకు సాములోల్లకు గౌడుకు పెద్ద తగాదా అయింది .కొడుకు తనకు పుట్టలేదని గౌడు ఇంట్లోంచి వాణ్ని గేట్టేసాడు నువ్వు చచ్చావు అని కూతురికి పిండం పెట్టారు .అప్పుడు భర్త ‘’ఏమే వాళ్ళ మాదిరిగా నన్ను ఉండమాన్నావా “అని అడిగితె నెత్తీ నోరు కొట్టుకొని తప్పు తెలుసుకుని ‘’మీరు ఇట్లే ఉండండ ‘’అని ఆప్యాయం గా బువ్వ వడ్డించిన భార్యా భర్తల కథ ఏ ‘’అంతా పుంగు మొకానికి రంగు ‘’.బాహ్యాడంబరాలు కాదు మనసు కావాలి అని తెలియ చెప్పే కధ..పాత తరం మాటలు అర్ధం కాక తల్లికేదో పెద్ద జబ్బు అని డాక్టర్ వసంత దగ్గరకు తీసుకొస్తే ఆమె మాటల్లో అర్ధం గ్రహించి జబ్బు కాదు డబ్బు దాచిన మనేద అని ముక్క దొబ్బులు పెట్టిన ‘’అంశంకి ‘’కద.జీవితం అర్ధం పరమార్ధం ‘’జీవించటమే ‘’అనే నీతి ,ఒక సాములోరు ఊళ్లోకి వచ్చి సుద్దులు చెబుతుంటే ఒక అవ్వశ్రీరామునికాలం లోనే శంబూకుడు రాముడిని ఎలా ఎదిరించాడని అడిగితె సామి ‘’ఈ ముండకి ఇసయం ఎలా తెలిసే ‘’నని ఆశ్చర్య పోతాడు .అర్జునిడికంటే ఏకలవ్యుడు గొప్ప విలుకాడైనా విలువ నివ్వని శాస్త్రాలను కడిగేసింది అవ్వా .’’మీరు ఒగ నాదన్నా మా ఇండ్లల్లా సెయి కదిగిండారా/’’అని నిలేస్తే అవాక్కయ్యాడు సాములోరు .శాస్త్రాలను దుల్లి సేస్తే చెదలు కూడా మిమ్మల్ని ముట్టవు ‘’అని శాపనార్ధాలు పెట్టాడు .కోపం తారస్తాయికి చేరిన అవ్వ ‘’సేదల్లా  (చెదలు )పుట్టి సేదల్లా పెరిగే వాళ్ళం మేము .మమ్మల్ని చెదలు ముట్టవా ?మీ సేమడాలు ఒలిసి సెప్పులు కుట్టునాని .మీరే అమ్మకి అబ్బకీ కాకుండా అగ్గికి పుట్టినోళ్ళ మాద్రి అగ్గిలా కాలి బూడిదవుతారు .మీ బూడిదని సేదలు బొంగులా కూడా పెట్టుకోవు ‘’అని ఝాడించి పారేసింది అవ్వ .’’’ఎట్లేట్లా ‘’అనే చివరి కద లో

ఇవన్నీ జీవితాన్ని పరచిన కథలే .చదివే ఓపిక ఉండాలి కాని అన్నీ భారత భాగవత రామాయణాలు చెప్పే నీతి  కధలే .భూమిని నమ్ముకున్న వారి కతలే .చెట్టూ పుట్టాకధలే. వాటి నిస్వార్ధాన్ని విడమర్చే వే .క్రుతజ్ఞాతకు పట్టం కట్టేవే .మనో మాలిన్యాన్ని ఊడ్చిపారేసేవే .డాక్టర్ వసంత్ ప్రతిదాన్ని సాన పట్టి చిత్రిక పట్టి మెరుగులు తీర్చినట్లున్న కధలే .దీనికోసం ఆయన పడిన తపన ,శ్రమ అందరూ మెచ్చాల్సిందే చదివి తీరాల్సిందే .పెద్దాయన శ్రీ నంద్యాల నారాయణ రెడ్డి ‘’రచయితా వైద్యుడు కా బట్టి ఆయన వ్రుత్తి నైపుణ్యాన్ని అంతా ఈ కతల్లో నిమ్పిరి .కొన్ని తావులలో చేదు మందులు మింగిస్తారు .కొన్ని తావులలో చురుక్కుమని సూదితో పొడుస్తారు .కొన్ని తావులలో గాయ పడిన మనసుకి మెల్లగా మలాము పూసి మెత్తటి కట్టు కడతారు .కతలంతా ఈ గుణాలను నింపి మన ముందు వడ్డించిరి వసంత్’’అని మనస్పూర్తిగా చెప్పిన మాటలు చదివిన వాళ్లకు పచ్చి నిజాలని పిస్తాయి .ఈ పుస్తకం లో వసంత్ఎన్నో సామెతల ఆమెతలు గుది గుచ్చి సందర్భాన్ని బట్టి వాడాడు .పల్లె ప్రజ మాట్లాడే బూతులూ రాశాడు .అది నేటివిటి అని వదిలేయచ్చుమనం. ఏ ప్రాంతం లో నైనా జీవ భాష లో రాస్తున్నప్పుడు అవి  దొర్లి వచ్చి కూర్చున్డటం సహజం .వాటిని పంటి కింద రాళ్ళు అనుకోనక్కర్లేదు .ఇప్పుడు సామేతాల వైభోగం చూద్దాం

ముత్తయిదుల తావ ముండకేం పని?,సారాయి సోర్గము సేద్యము నరకము రామ సేంద్రా ,తిత్తిరి బిడ్డను కంటే ఎలకెత్తుకుని పోయి ఎంనులా పెట్టె నంట ,సింత లేని సివంగి సంత కోక బిడ్డను కనింది ,

చివరగా వాళ్ళ భాషలోనే ‘’మీరంతా ఈ రెండు పోత్తాలు సదు ఉండ్రి.కతలు ఇనుకొండ్రి.అందులోని సారాంశం అర్తము సేసుకోనాకి  రాండా  బేగి రాండా’’అని పిలుస్తూఇది అధిక్షేపణ కాదని మనవి చేస్తూ  కృష్ణ రసం ను పానం  చేయ  వలసినది గా కోరుతు సెలవ్ .

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -20-7-14-ఉయ్యూరు

పిబరే కృష్ణ .ర.సం.-5

‘’ మోతుకు పూల వాన’’ లో తడిశాం కదా ఇప్పుడు’’ వెండి మబ్బుల్లో ‘’విహరించి  ‘’బండ బతుకులకు’’ చూసి సాను భూతి ప్రకటిద్దాం .డాక్టర్ శ్రీ   యెన్ .వసంత్ –‘’అగరం వసంత్ ‘’అనే మారు పేరుతో రాసిన 54కదల సమాహారమే పై శీర్షిక .వ్రుత్తి రీత్యా డాక్టర్ అయినా వసంత్ ప్రవ్రుత్తి రీత్యా సాహిత్య కారుడు .నాడి పట్టుకొని రోగ నిదానం చేసి చికిత్స చేసినట్లు ,చూపులతో లోకాన్ని ఆరసి ,లోపాలను కని పెట్టి సాహితీ చికిత్స చేయగల పరేంగితావ గాహి .ఎందరి హృదయాలలోనో పరకాయ ప్రవేశం గా దూరి వారి ఆంతర్యాన్ని వెలువరించిన హృదయ పరిశీలకుడు .హోసూరు ప్రాంత కొండా కోనా ,చెట్టూ పుట్టా వివరాలేరిగిన .వాడుబండ బతుకుల ఆంతర్యం తెలిసిన వాడు .జబ్బును డబ్బు జబ్బునూ కనిపెత్తటగాలాడు .న్యాయం గా ఆయన భాష సంస్కార వంతమైనది .కాని మట్టిని నమ్మిన వాడు .అందులో బతుకుతున్న వాడు .మరి ఆ భాష లో రాస్తే నే అది చరితార్ధమౌతుందని నమ్మి ,తన ప్రాంతం వారు మాట్లాడే భాషను విని తెలుసుకొని అధ్యయనం చేసి అలవర్చుకుని ఆ భాషను సంపన్నం చేయటానికే రాశాడు .ఈ పుస్తకానికి  శ్రీ నంద్యాల నారాయణ రెడ్డి ‘’పత్రికల తెలుగు అద్దాల అరల్లో అందాల బొమ్మ అయితే తావు (నేటివ్)తెలుగు చెమటను చిందించి సాకే అమ్మ .తెలుగు తల్లి కనిన గారాల బిడ్డ మా హోసూరు తెలుగు ‘’అంటూ రాసిన  ముందు మాటలు నూటికి నూరు పాళ్ళు సత్యాలే .కొంచెం ఓపికతో చదవటం ప్రారంభిస్తే వదల లేము .ఇవన్నీ పూర్తిగా కదా కృతిలో లేక పోవచ్చు గల్పిక మాదిరీ ఉండచ్చు .కాని చదివించే కండ గల కతలు .ఇందులోని ముఖ్య విషయాలే మీ ముందుంచుతున్నాను .

హోసూరు లాంటి చలవ ప్రాంతాల్లో తెల్ల జొన్నలు ,ఏడాకుల జొన్నలు తింటే ఉడుకు పుట్టి ఆరోగ్యానికి మంచిది .ఆనపకాయలు అంటే సోరకాయల్ని ఉడకేసుకుని తింటే ఒంటికి మంచిది .సంక్రాంతికి ,కజ్జాయలపండక్కి  (దీపావళి  )తప్పక సొరకాయలు ఉడకేసి తినాలి .దొంగ సాములోరు దేవుడినే దొంగిలించే కద ‘గవి గుట్ట ‘’.కడుపు లో నులి పురుగులు పడి బడికుర్రాడేడుస్తుంటే వాణ్ని నానా అల్లరి పెట్టి ‘’జగిని లోడు ‘’అని నిక్ నేం పెట్టి న సావాసగాళ్ళ భరతం పట్టింది బడిలోనే వాళ్ళమ్మ –కైవారం తాతగారి పాట ‘’తోక పురుగులు మూడు పాళ్ళు నిండి ఉంది నీచు నీళ్ళు ‘’పాడి బుద్ధి చెప్పింది ‘’జగిని గోడు ‘’అంటే నులిపురుగులున్నవాడు .అని అర్ధం .బియ్యం మరలో మోసాన్ని బయటపెట్టాదొక రైతుకొడుకు పాలేరు చేయని సాహసం చేసి దొబ్బిన బియ్యాన్ని తిరిగిపొండాడు ఆ మూటను వాడి పెద్దమ్మకిస్తే వాడి ‘’ఆపెకారానికి ‘’అంటే ఆపేక్షకు మురిసిపోయింది .కడుపులో పురుగులు పడకండా అపుడపుడు బెది మందుగా బెది నూనె అంటే ఆముదం తాగించటం ఇంకా అక్కడ ఉంది .మనకు అవుట్ ఆఫ్ ఫేషన్ అయింది .

చేను పక్కల వాళ్ళు దొంగతనం గా గోడల మేత కోసుకోవటం గొడ్లను మేపటం సాధారణం గా జరిగేదే .దొరికితే దొంగ దొరక్క పొతే దొర .పక్క చేలో మేస్తోంది గా మనకేం అని ఏ రైతైనా అనుకుంటే రేపు వాడి చేలో మేయ్యవని గ్యారంటీ లేదు అందుకే ఒక రైతు పక్క చేలల్లో పడిన పక్కూరి ఆవుల మందను బయటికి తోలి ఊరందరి మెప్ప్పు పొందాడు .జండా పార్టీ ఓళ్ళు అంటే నక్స లైట్లు గ్గ్రామాల్లో వేలుగుతెద్దామనుకొంటే గ్రామస్తులు పాత దోరణిలోనే సాగటం వాళ్లకు విసుగు తెప్పించింది .చేను పక్క కల్లు కాచి తాగుబోతులకు పోసి వీరంగం సృష్టిస్తుంటే తెలివైన రైతు ఆ కల్లు కుళ్ళిన అరటిపళ్ళూ కుక్క తలకాయ తో కాచారని ప్రచారం చేసి వారిని హడల కొట్టి అక్కడ దుకాణం లేకుండా  చేశాడు పాక పీకెట్లు చేశాడు .అపాయానికి ఉపాయం ఉన్న వాడే తెలివైన వాడు జొన్న చేలల్లో ఆవులు దొంగతనం గా పది మేస్తుంటే ఒక యజమాని బామ్మర్ది వాటికి జొన్న కంకుల్లో గుండు సూదులు గుచ్చ్చాడు అవి తిని ఆవులు చచ్చిపోయాయి .ఈ పాపం తనదే నని భావించి ఆ రోజు నుంచి కొంత మేత కోసి గట్టు మీద పడేసి కావాల్సిన వాళ్ళు తీసుకుని పోయేట్లు చేశాడు ఆసామి .మేతలు లేని వాళ్ళు హాయిగా తీసుకెళ్ళి మేపుకుంటున్నారు .సోషలిజం అంటే ఇంతకంటే ఎక్కడుంది స్వామీ?

ఆ ఊళ్ళో కాపులకు .మాల వాళ్లకు  బ్రాహ్మలకు విడి విడిగా బావులున్నాయి .ఒకరి నూతినీరు ఇంకొరు తాగరు .బావులు తవ్వేటప్పుడు మొట్టమొదట నీళ్ళ రుచి చూసినవాడు తాత .ఏదో మాటల సందర్భం గా ఈ మాట బయట పెట్టాడు తాత .’’అయితే ఈ ఊర్లా మూడు బాయిల్నీ ముందర ఎంగిలి సేసింది నువ్వేనా తాతా ‘’అని నవ్వాడు  బాపన కుర్రాడు .అందరూ నవ్వుకున్నారు .అంతే బాపనోళ్ళ బాయి ఎంగిలైందని మూసేసి బోరు వేసేసుకున్నారు మర్నాడే .అప్పుడు తాత ‘’మనుషులు మారి నట్లున్దారుకాని వాళ్ళ మనసులు మారలేదురా .ఆళ్ళ పిల్లోడు ఇని ఆల్లకు సేప్పింటాడు .అందుకే ఇంతపని సేస్తిరి ‘’అన్నాడు తాత మనవడితో .

ఆ ఊళ్ళో వీరుల గుడి ఉంది .అక్కడికెళ్ళి మొక్కితే వీరత్వం తన్నుకోస్తుందని నమ్మకం .ఆ గుడిలో నిధి ఉందని దొంగలు తవ్వటం ఒక కుర్రాడు అనుకోకుండా చూసి గుడిలో దణ్ణం పెట్టుకొని వీరత్వం విజ్రుమ్భించి వాళ్ళని చితక బాది తోలేశాడు .అప్పటి నుంచి వాడిని ‘’వీర గాడు ‘’అన్నారు .కన్నడ వాగ్గేయ కారుడు పురందరదాసు చెప్పాడని ఒక పకీరు సాయిబుల పండక్కి వచ్చిన అందరి విస్తళ్లలో ఉమ్మేస్తున్నాడు .అందులో నే భోజనాలు వద్దిన్చుకుని  మహా  ప్రసాదం గా తింటున్నారందరూ .రచయిత ఇలా చేయటం బాగాలేదన్నాడు .అప్పుడు పకీరు పురందరదాసు చెప్పిందే తానూ ఫాలో అవుతున్నానని చెప్పి కావాలంటే పెద్దవాళ్ళను కనుక్కోమన్నాడు ఒక పెద్దాయన ‘’తురు కరు కరిదరే ఉన్నబహుదన్నా-తురుకరు  వెంజలు అతి పుణ్యవయ ‘’అని చదివాడు .ఇది విన్న రచయిత పగల బడి నవ్వాడు అసలు అర్ధం తెలీకుండా ఇంతకాలం మూఢం గా వీళ్ళు ప్రవర్తిస్తున్నారని గ్రాహించాడు  లోతు విచారించి అందరికి అందులోని గూడార్ధం వివరించాడు .ఒక సారి ఒక తురక రాజు  పురందర దాసుకు ఎదురై  తురకల మీద ఒక పాటకాని పద్యం కాని చెప్పమన్నాడు .చెప్పక పొతే నరికేస్తానని బెదిరించాడు .అప్పుడు చెప్పిన పద్యం ఇది .ఇందులో రెండు రకాల అర్ధాలున్నాయి .మొదటిది –తురకలు పిలిస్తే భోజనానికి వెళ్ళాలి .వాళ్ళ ఎంగిలి చాలా పుణ్యం అని .రెందోఅర్ధం ఆవుదూడ పిండితే లేక పాలు ఇస్తే తినోచ్చు  తాగొచ్చు .ఆవుదూడ ఎంగిలి మహా పుణ్యం మొత్తం మీద ఆవుపాలు తాగొచ్చు ఆవు దూడ ఎంగిలి మహా పుణ్యం అని .అర్ధం .తురక రాజు దాసుగారు తన్ను పొగిడాడు అనుకోని ఆయనకు మొక్కి వెళ్ళిపోయాడు ఆ రాజులాగే ఈ పకీరు ,పకీరులాగే మూర్ఖ జనాలు ప్రవర్తించారని బుద్ధి చెప్పాడు .అందరూ దూ దూ అని ఉమ్మేస్తూ వెళ్ళిపోయారు .ఇలాంటిపకీర్లను చూసే హోసూరు ప్రాంతాపు తత్వ వేత్త ,కవి, బోధకుడు,అందరికి ఆరాధ నీయుడు  స్వర్గీయ కైవారం తాత గారు ‘’లలాట శూన్యము ,కంట కుల్లావి ,మెడ నిండా దారాలు ,మణి పూసలుకొన్ని ,ఒడ్డు పొడుగునా పెద్ద గడ్డాలు పెంచుక లుంగీ కట్టుకుని గంజాయి పొగ దీసి అల్లా నెరుగని కల్ల కాజీ పకీరుల్లారా ‘’అని యెగతాళి చేశాడు .

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -20-7-14-ఉయ్యూరు

—

—

రాబందుల్లా మిగిలిపోవద్దు.. గరుడ పక్షిలా ఎదగండి

Published at: 20-07-2014 03:31 AM

మనపై గౌరవం తగ్గేందుకు కారణం మనమే
గౌరవం డిమాండ్‌ చేస్తే రాదు.. ప్రజలు ఇవ్వాలి
గెలిచే వరకే పార్టీలు.. తర్వాత అందరి కోసం పనిచేయండి
ప్రజాప్రతినిధుల అవగాహన తరగతుల్లో స్పీకర్‌ సుమిత్రా మహాజన్‌

హైదరాబాద్‌, జులై 19(ఆంధ్రజ్యోతి): ‘గరుడ పక్షి… రాబందు రెండూ ఆకాశంలో చాలా ఎత్తులో ఎగురుతాయి. రెండూ పక్షి జాతికి చెందినవే. కానీ గరుడ పక్షికి మనం ఇచ్చే గౌరవం ఎక్కువ. అది దేవుడి వాహనం. రాబందుకు ఆ గౌరవం లేదు. అది మృత కళేబరాల్లో మిగిలిపోయిన మాంసం కోసం తిరుగుతుంది. ప్రజాప్రతినిధులు ఈ విషయాన్ని నిత్యం మననం చేసుకోవాలి. మనం గరుడ పక్షిలా ఉండాలా.. లేక రాబందులా మిగిలిపోవాలా అన్నది ఎవరికి వారు నిర్ణయించుకోవాలి. ప్రజల కోసం పనిచేసేవారికి గరుడ పక్షిలా ప్రజల మనన్న దక్కుతుంది. ప్రజల మీద బతికేవారిని రాబందుల్లా చీదరించుకుంటారు. లక్షల మందిలో మీకు మాత్రమే ప్రజాప్రతినిధులుగా ఎన్నికయ్యే అవకాశం వచ్చింది. సద్వినియోగం చేసుకోండి’ అని లోక్‌సభ స్పీకర్‌ సుమిత్రా మహాజన్‌ పేర్కొన్నారు. ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాష్ట్ర ఎమ్మెల్యేలు, ఎమ్మెల్సీలకు ఇక్కడ నిర్వహిస్తున్న అవగాహన తరగతుల్లో భాగంగా శనివారం ఆమె ప్రజాప్రతినిధులను ఉద్దేశించి ప్రసంగించారు. ప్రజాప్రతినిధులకు ఇటీవలి కాలంలో ఎందుకు గౌరవం తగ్గుతోందని ఎమ్మెల్సీ జూపూడి ప్రభాకరరావు వేసిన ప్రశ్నకు ఆమె సూటిగా సమాధానం చెప్పారు.

’దానికి కారణం మనమే. గౌరవం డిమాండ్‌ చేసి తెచ్చుకొనేది కాదు. ప్రజలు వారంతట వారు ఇవ్వాలి. మీలాగా నేనూ రాజకీయవేత్తనే. నా నియోజకవర్గానికి మీలో ఎవరైనా వెళ్లి నేను తప్పు చేశానని విమర్శిస్తే చాలా మంది ప్రజలు ఖండిస్తారు. నాపై వారిలో ఉన్న సదభిప్రాయానికి అది నిదర్శనం. అందుకే నేను నా నియోజకవర్గంలో 8 సార్లు గెలిచాను. మీరూ ఆ స్థాయికి ఎదగాలి. మెజారిటీ నేతలు ఇలా ఉంటే తప్పనిసరిగా రాజకీయ వ్యవస్థకు గౌరవం పెరుగుతుంది’ అన్నారు. ప్రజల ముందు గొప్పగా కనిపించాలని తాపత్రయపడవద్దు. మీరు గొప్పవారని ప్రజలు అనుకోవాలని సుమిత్రా మహాజన్‌ ప్రజాప్రతినిధులకు హితవు పలికారు. ప్రజలు మీకు ఎంత ఇచ్చారో వారికి అంతకు రెట్టింపు ఇవ్వండి. అప్పుడు మీరు మంచి నాయకులు, మంచి ప్రజా ప్రతినిధులు అవుతారు’ అని వివరించారు.

గెలిచిన తర్వాత ప్రజాప్రతినిధులు పార్టీలను పక్కనపెట్టాలి. అందరి మనిషిగా ఎదగాలి.. అలాగే ఉండాలని ఆమె నొక్కి చెప్పారు. ‘నేనూ రాజకీయవేత్తనే. నా వద్దకు నాకు ఓటు వేసినవారు…వేయనివారు ఇద్దరూ వస్తారు. అందరినీ ఒకేలా అక్కునచేర్చుకుంటా. 360 డిగ్రీల కోణం అంటే మొత్తం చుట్టూ చూడటం. ప్రజాప్రతినిధి పనితీరు ఆ రకంగా ఉండాలి’ అని ఆకాంక్షించారు అందరికీ నమస్కారం అంటూ తెలుగులో ప్రసంగం ప్రారంభించిన సుమిత్ర అందరికీ ధన్యవాదాలు అంటూ తెలుగులో ముగించారు. మైనారిటీ సంక్షేమ శాఖ మంత్రి నజ్మా హెప్తుల్లా ఈ సమావేశంలో ప్రసంగిస్తూ మాజీ కేంద్ర మంత్రి పర్వతనేని ఉపేంద్రను గుర్తు చేసుకొన్నారు. ఏపీ శాసనమండలి చైర్మన్‌ చక్రపాణి జ్ఞాపక శక్తి తనను ఆశ్చర్యపరిచిందని, 1984లో ఢిల్లీలో తాను ఏ నెంబర్‌ ఇంటిలో.. ఏ రోడ్డులో ఉన్నానో ఆయన చెప్పారని.. ఆ విషయం తనకే గుర్తు లేదని ఆమె వ్యాఖ్యానించారు. అతిథులకు మెమొంటోలు బహుకరించే సమయంలో ఆమె తన కోసం ఎంపిక చేసిన నెమలి బొమ్మను కాదని వెంకటేశ్వర స్వామి చిత్రం ఉన్న జ్ఞాపికను అడిగి తీసుకొన్నారు.

పిబరే కృష్ణ. ర.సం -3

పెంచిన గొడ్డు మీద మమకారం ,అది దూరమైతే వచ్చే విచారం మాటలకు అందనిది .మనకే కాదు మనకు మాలిమి అయిన ఆ గొడ్డు కూ అంతే ఆపేక్ష ఉంటుందని తెలియ జెప్పినశ్రీ  చిన్నయ్య గారి మల్లేష్ చెప్పిన ‘’పటం కట్టి పెట్టుకో నుండాము’’కధ.నల్లావును తెల్లావును సంతనుంచి తోలుకొచ్చాడు యజమాని. తెల్లావు అందరికి మాలిమయింది .నల్లావు పొట్ల గిట్టలా దగ్గరకు చేరనివ్వటం లేదు. ఇంటిల్లి పాదీ దాన్ని చూసి భయపడుతున్నారు .మేత నీళ్ళు  పెట్టటానికీ  భయమే .బుసలు కొడుతుంది .తెల్లావు దూడను పెట్టి మరీ కుటుంబానికి దగ్గరయింది .నల్లావును వదిలించుకోవాలని పెద్దాయన ప్లాను .రెండు ఆవులుల్ని తీసుకుని  నల్లావునమ్మి తెల్లావు జతకు ఇంకోదాన్ని తెచ్చుకుందామని సంతకు వెళ్ళాడు .ఒంటి ఆవును కొనం అని  బేరగాళ్ళు అందరూ అన్నారు .గత్యంతరం లేక ఇష్టం లేక పోయినా   నల్లావుతో బాటు తెల్లావునూ  అమ్మాల్సోచ్చింది .తెల్లావు ‘’అంబా అంబా ‘’అని కన్నీరు కారుస్తూ కొన్నవాడితో వెళ్ళింది .వాళ్ళ యదలనిండా అబ్బుకున్న మబ్బు వాళ్ళకన్నా ముందే వాళ్ళ ఊరు పోయి తబ్బుకొని ఉంది .ఇంటికి చేరేసరికి ‘’అరవై నాళ్లుగా అలక్కుండా ఇడి సేసిన పొయ్యి గడ్డ మాదిరి గా ఉంది మా ఊరు ‘’అంటాడు యజమాని దుఖం తో .యజమాని తల్లి కొడుకును ‘’బొమ్మలు ఆడించే వాడు పై నున్నాడు ఆయప్ప యెట్లా ఆడిస్తే అట్లాంటా ఆడాలప్పా ‘’అని ఓదార్చింది .’’దానిని అమ్మినబుడు అది నన్ను సూసిన సూపును మరిసేకి కాదమ్మో ‘’అని కన్నీరు ధారగా కార్చాడు .పేగు గ బంధం కన్నా గొడ్డు బంధం బలీయమైనట్లని పించింది .మూడు రోజులతర్వాత తెల్లావు ఎలా బయట పడిందో సరాసరి ఇంటికొచ్చేసి సావిట్లో నుంచుంది .’’యెంత గాపకమే మా మీద కూతురా .ఇన్ని మైళ్ళు ఎట్లోస్తివి కూతురా ‘’అని ఆప్యాయం గా తెల్లావును కావలించుకొని ఆనందం తో కన్నీరు కార్చాడు యజమాని .ఆవు గాయాలకు మందు రాసి కట్టు కట్టి మేత వేశాడు ఆప్యాయం గా .తెల్లావును కొన్న ఆసామికి వాళ్ళ కాసులు వాళ్లకి మర్నాడు సంతలో ఇప్పించేశాడు ఋణం ఉంచుకోకుండా .చాలా ఏళ్ళు తెల్లావు కామ దేనువులా ఇంట్లో లక్ష్మీ దేవిలా వెలిగి బిడ్డల్ని కని  చనిపోయింది .చేలో గుంత తవ్వి గౌరవం గా కృతజ్ఞతగా పూడ్చేశారు .సంక్రాంతికి తీసిన తెల్లావు ఫోటో ను ఫ్రేం కట్టించి ఇంట్లో దాచుకున్నారు .అదీ అనుబంధం రక్త బంధం కంటే బలీయమైంది .చెప్పిన విధానం బాగుంది .

పల్లె టూరి వాళ్ళు గొర్రెల మాదిరి అనుకోని నలుగురు బయటి వాళ్ళు వచ్చి ఆయిలింజన్లకు లోనిస్తోంది ప్రభుత్వం అని చెప్పి అందర్నీ ఒక చోట చేర్చి ఒక్కొక్కరి దగ్గర అరవై రూపాయలు వసూలు చేసి ,పంగనామాలు పెట్టి డబ్బుతో హోటల్లో హాయిగా మెక్కు తుంటే సప్లైయర్  ‘’ఈలల కేవుల్లో సరైన గొర్రెలు సిక్కి పోయిరి .ఇంగోక నెల నాల్లన్నా మసాల్దోసేలు తినిందే తినింది’’అని నవ్వుకుంటాడని ‘’ఆ నలుగురు ‘’కద చెప్పి  ముగించారు శ్రీ జూజు వాడిజయరాం .

అతన్నేవరో స్నేహితుడినని చెప్పి పాత జ్ఞాపకాలను గుర్తు చేసి హోటల్లో కాఫీ తగించి బిల్లు కట్టేసి ,సెల్ నంబర్ ఇమ్మంటే నాలుగు రోజుల కిందటే చేశాగా ఆనంబర్ కే చెయ్యి అని చెప్పి చెయ్యిచ్చి ఇంతలో అతనికి ఫోన్ వస్తే ఆందోళన గా మాట్లాడి వాళ్ళ బావకు సీరియస్ అని చెప్పి ఆటో ఎక్కి వెళ్లి పోయిన వాడెవడో అసలు గుర్తుకే రాని స్తితిలో ఉన్నాడు ‘’ఆతడేవడో “’కద లో రచయిత శ్రీ తాడేపల్లి శ్రీనివాస ప్రసాద్ .

హోసూరు సాహితీ పితామహుడు శ్రీ నంద్యాల నారాయణ రెడ్డి ‘తెలుగు తావు ‘’కత లో భాషాభిమానం లేని వారందర్నీ ఉతికి ఆరేసి దెయ్యాల్ని చేసి చెట్లకు వేలాడ దీశాడు .హోసూరు సాహితీ క్షేత్రం లో రెడ్డి గారొక దొడ్డ రచయిత .స్పూర్తి ,ప్రేరణ ,పెద్దన్న .తెలుగు ప్ప్రేతాలకు అరవ ,కన్నడ ప్రేతాలు నిలవ టానికి నీడ కూడా ఇవ్వట్లేదని నర్మ గర్భం గా తెలుగు వారికి తమిళ కన్నడ రాష్ట్రాలు చేస్తున్న అన్యాయాన్ని అన్యాప దేశం గా చెప్పిన సరదా దెయ్యాల కద.తెలుగు మాటలు మర్చి పోయి ఆంగ్ల పదాల వ్యామోహం లో పడ్డ వారని చురుకైన వ్యంగ్య కొరడాలతో దెబ్బ తీశాడు పెద్ద రెడ్డి గారు .

ఉబ్బు లింగాలు ఎలా బోల్తాపడి దెబ్బతిని సర్వస్వం కోల్పోతారో వ్యసనం యెంత దుస్తితి కల్గిస్తుందో  చెప్పేశ్రీమతి యెన్ సురేఖ రాసిన  నీతి కద ‘’యసనం ‘’.హనుమంత రావు కు పొగడ్తలంటే ఇష్టం పొగిడితే యెంత పనైనా చేస్తాడు .ఎంతైనా ఖర్చూ చేస్తాడు .డ్రామా పిచ్చి కూడా ఉంది.డబ్బు  పెట్టి నాటకాలాడించి ,మద్రాస్ వెళ్లి సినిమా తీయాలని ఉన్న దంతా ఊడ్చిపారేశాడు .పెండ్లాం తీరూ అంతే ‘’అల్పునికి అధికార మిస్తే అర్ధ రేతిరి గొడుగు పట్ట మనే టైపు .మొగుడు ఆమె పేర పెట్టిన ఆస్తి నంతా అమ్మి పుట్టినింటి వారికీ  కట్ట బెట్టింది .వాళ్ళు పనికిమాలిన ప్లాటు ఒకటి ఆవిడకు కొని మిగాతాదంటే నొక్కేశారు బొక్కేశారు .ఆవిడా మొగుణ్ణి వదిలి పట్నం చేరింది .ఇంట్లో ఈగల మోత బయట పల్లకి మొతగా ఉన్న హనుమంతం చివరికి చిప్ప  చేతికొచ్చి అడుక్కు తింటూ బతికాడు .ఈ కద తన పిల్లలకు చెప్పిందో ఇల్లాలు .పిల్లలు తెలివిగా ‘’హనుమంతప్పను ఇంట్లో వొళ్ళు బయటోళ్ళుఇడిసేశారు మంచోల్లుగా ఉండటానికి ఇదా ఫలితం ?’’అని అడిగారు .దానికామె ‘’హనుమంతప్ప మంచోడు అయినందుకు సేడిపోలేదు యాసనాల జోలికి పోయి సేడిపోయాడు ,మంచిగానే మనం ఉండాల’’అని సందేహాన్ని తీర్చింది .

చిన్న తనం లో పిల్లలు ఆడే చిన్న అబద్ధాలను ,తప్పించుకోటానికి వేసే ఎత్తు గడలను అవి బెడిసి కొడితే వచ్చే అపాయాన్ని ‘’సావన బెలుగు సామి ‘’(శ్రావణ బెలగోళ స్వామి )కధలో శ్రీ నా వేం అశ్వద్ధ రెడ్డి సరదాగా పిల్లల మనస్తత్వాన్నిఆవిష్క రిస్తూ చెప్పాడు .సినిమా హాల్లో కి అబద్ధం ఆడి వెళ్లీ  లాగూ చొక్కా కూడా విప్పెయించి కొట్టిన దెబ్బలకు బెంబేలెత్తి పోయాడోక పిల్లాడు  .వాడి  ఉనికి తెలుసుకున్న అత్తయ్య ,అత్త కూతురు వచ్చి దిగంబరం గా దిశ మొలతో ఉన్న వాడిని ‘’యేమిరా సావన బెలుగు సామి నిలిసి నట్లా నిలిసుండావు’’అంటున్న అమ్మలక్కలను కసిరి ఇంట్లోంచి ఒక చెడ్డీ తెప్పించి మేనల్లుడికి తొడిగించి మానం కాపాడింది అత్త .వాడి ఇంటికి తీసుకు పోయి’’రే తరకల నా బట్టా!నీపైన ఎతబెట్టుకుని నిన్నట్నింకా  ఒగ కడి కవళ మైనా ముట్ట లేదురా ఈల్లిద్దరూ ‘’అంది అత్త .అమ్మంటే అప్పుడే విలువ తెలిసింది వాడికి .ఆవిడ కూడా కొడుకును పొదివి పట్టుకుని ‘’ఏలమ్మా నా కొడుకు నట్లా ఏడిపిస్తావు ‘’అని అత్తను కసిరి వాడికళ్ళు’’ ఉజ్జీ ‘’ తబ్బు కొనింది వాని యమ్మ .చిన్న కధలో ఎన్నో భావోద్వేగాలు ఆప్యాయత ప్రేమ ,ఆదరణ ,బుద్ధి చెప్పటం దార్లో పెట్టటం అన్నీ కల బోసిన కత .

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -19-7-14-ఉయ్యూరు

పిబరే కృష్ణ .ర.సం -4.

శ్రీ పూతల పట్టు రఘునాధ రెడ్డి పేరెన్నిక గన్న  రచయిత.ఆయన రాసిన ‘’ఆ నెత్తురూ ఆ చెమటే ‘’గుండెల్ని పిండిస్తుంది .తండ్రి పెద్దకుడుకును కానీ కానీ కూడ బెట్టి చదివించి పెళ్లి చేసి చేతికి ఆధారమవుతాడనుకుంటే మెదడు వాపోచ్చి చచ్చిపోయి తండ్రి దుఖాన్ని కష్టాన్ని మరింత  పెంచాడు .రెందోకొడుకు మీద   ఆశ పెట్టుకున్నాడు. వాడికి చదవు అబ్బలేదు .కానిచిత్తూరు లో ’’ గుడ్డ లంగడి’’పెట్టి అనుభవం లేక అప్పులు చేసి తలెత్తుకు తిరగ లేకుండా చేశాడు .తన చిన్నప్పుడు తండ్రి  చేసేదిలేక కూరగాయల గంప నెత్తి  కెత్తుకొని సంతలో కంటే ఇంటింటికీ తిరిగి అమ్మితే డబ్బు లేక్కువోస్తాయని  తిరుగుతున్నాడు .దీన్ని చూడ లేక పోయాడు  చిన్నాడు .ఆ మాటే అమ్మతో అన్నాడు ‘’ఇంకొన్నాళ్ళు మనకీ అగసాట్లు తప్పవు .అన్న సదివి ఉద్యోగం రాగానే ఈ ఇక్కట్లుండవు ‘’అని సముదాయించింది .అప్పుడు కడుపు లో తిండి లేకుండానే తల్లీ తండ్రి పొలం పనులు చేసుకొంటూనే ఉన్నారు .

ఇవన్నీ ఫ్లాష్ బాక్ లాచిన్నకోడుక్కు గుర్తుకొచ్చి ‘’కస్టపడే వాళ్లకు కడ కన్నా సుకం దొరకతా దంటారు .మా నాయనకు కడా వరకు అగసాట్లే మిగిలినాయి .మా బతుకులు సిన్గారించాలని ఆయన బతుకును ఎండ బెట్టుకున్నాడు .ఆయన నెత్తిన పెట్టుకుని మోసి మోసి అమ్మింది కూరగాయలూ ,కూరాకులూ కాదు –ఆయన నెత్తుర్నీ చమట నూ అమ్మి నలుగురు బిడ్డలా కడుపు నింపాడు .ఆ నెత్తురూ ,ఆ చమటే మా అన్న చేతిలో బడి పుస్తకమైంది .అవే మా అక్కోల్ల మెడలో తాళి బొట్టయింది .అవే చిత్తూర్లో నా పేరిట గుడ్డ లంగడి అయింది ‘’అని నిర్వేదం చెందుతాడు .ఇప్పుడు ‘’సంపారిస్తా ‘’(సంపాదిస్తా)నెమ్మది గానే ఉన్నాడు .నాయన్ని కడుపు కింత ముద్ద పెట్టి చూసుకో గలడు.అయితే’’ ఆ ముద్ద తినేకి నాయన లేడిప్పుడు’’ అని దుఖిస్తాడు .గుడ్డల యాపారం లో తానూ అంతా పోగొట్టుకున్నందుకు తన్ను చూసి వేదన పడిపడి’’లక్క వాయి ‘’కొట్టి అపుడే తీరిపోయినాడు . కొడుకుగా తండ్రి రుణాన్ని తానేట్లా తీర్చుకో గలను ?అంటూ వేదనకు గురైనాడు .

ఇందులో ప్రతి మాట అర్ధ వంతం గా రాశాడు రచయిత .అంతా జీవిత అనుభవ సారమే .పేదోళ్ళ నిరాశా నిస్ప్రుహలె .కదా కధనం లో మంచి పట్టు సాధించాడు ‘’పూతల పట్టు ‘’.

పల్లె టూరి సింగిల్ టీచర్  బడి భాగోతమే ‘’కోడి గుడ్ల మేస్టరు’’.అయ్యవారు ఇస్కూల్ కి రాగానే కాళ్ళు బల్ల మీద పెట్టి కుర్చీలో హాయిగా గుర్రెట్టి పడుకుంటాడు .’’ఇంట్లో వాళ్ళ రావిడి పడలేక ‘’బడి కోస్తాడు గురూ గారు .పిల్లలూ దేవాన్తకులే మేస్టారి ని బురిడీ కొట్టించే ఘనులే .చదువు చెబితే మాత్రం గోడకు సున్నం అతికి నట్లు మనస్సులో నాటుకు పోతుంది .చెప్పాలిగా .సందేహం వచ్చి నిద్ర లేపి అడిగితే ‘’చిత్రాన్నమూ బెల్టు బువ్వా’’ తిని పిస్తాడు .అంటే వాయిన్చేస్తాడన్న మాట .మేస్తురికి కోడి గుడ్లు లంచం ఇస్తే ఇంకేమక్కర్లేదు. అందుకే ఆయన ‘’కోడి గుడ్లు మాస్తురు ‘’అయ్యాడు .కొట్టకుండా ఉండాలంటే కోడి గుడ్డు చదివిన్చాల్సిందే అయ్యవారికి అదే లంచం ఆయనకు .త్రిక సంధి సూత్రం తెలియదని విశ్వామిత్రుని తపస్సు భగ్నం చేసిన మేనక లా ఒకమ్మాయి అడిగితే ,ఆమె పుస్తకం లోని చిన్నయ సూరి సూత్రం చదివింది .చిర్రున కోపం వచ్చింది మేస్టారికి ‘’ఆంధ్రా వాళ్లకి ఏమీ ‘’పంగ ‘’లేదు .అట్లా మాటల్లో రాయక పొతే అందరికి తెలిసేట్లు తెలుగు లో రాస్తే ఏమి ?’’అని విసుక్కుని తన పద్ధతిలో తేట తెల్లం గా ‘’అ ,ఈ ,ఏ లను మూండ్లు అంటారు .మూండ్ల మీది ఒంటి హల్లు జంట హల్లుగా మారుతుంది .జంట హల్లు అయినప్పుడు ముందరి పొడవచ్చు పోట్టిదవుతుంది .నేను పాటము రాసింటే ఇట్లే రాసి ఉందును .తెలుగు చిన్నోల్లకు నోళ్ళు తిరగని మాటలతో పుస్తకాలు నింపేసి చదువుమంటే యట్లా ?పాట మంటే యెట్లుం డాల.మేస్తురు చెప్పక పోయినా చదివితే చాలు తానుగా తెలిసి పోవాల ‘’అని పాటం తో బాటు గొప్ప హితవూ చెప్పాడు అయ్యవారు .అయ్య వారికి కొడుగుడ్డు నజరానా ఇస్తే గబుక్కున గోడకు కొట్టి సోనంతా నోట్లో పోసుకుని గుటుక్కున మింగుతాడు .కదా రచయిత శ్రీ రాజన్న గారి శ్రీకాంత్ .సరదా గా ఉన్నా యదార్ధానికి ఆయువు పట్టు ఉన్న కథ .

శ్రీ మతి రామక్క గారి సుమ రాసిన ‘’సమసి పోయిన తాళి బొట్టు ‘’లో తల్లి తాళి బొట్టు తూటు పడి ,నల్ల పూసలు మాసిపోయి యెర్ర గుండ్లు సమసిపోయి కనిపించాయి ఆడపిల్లలకు. అదే వాళ్ళు చూడటం మొదటిసారి. అయ్యో అని ఏడుస్తున్నారు ‘’బిడ్డలో బిడ్డలో అని అంతా బిడ్డలకే చేసి పెట్టి ,తన కోసం ఇంతైనా యోచన చేయకుండా బతికేస్తోంది ‘’తల్లి అని తెలుసుకున్నారు .దుఖాన్ని ఆపుకో లేక పోతుంటే ఆయమ్మ ‘’అయ్యో కోతి బిడ్డల్లారా ఎందుకే అట్లా ఏడుస్తారు .ఇది మా అత్తకి వాళ్లత్త యేసిన తాళి బొట్టు .నా పెండ్లపుడు మెరుగు పెట్టించి వేసిరి .అందుకే పాతదయి సమసి పోయింది .ఏడ వద్దు కల కుండా ఉండండి ‘అని ఓదార్చింది ఆ దొడ్డ ఇల్లాలు కూతుళ్ళను .కొత్త తాళి బొట్టు తెచ్చి పెడతానని పెద్దకోడుకన్నాడు .’’వద్దు కొడకా .ఈ బంగారును ఏమైనా ఎత్తుకు పోతానా .రాజమ్మ కొడుకులు చేసి నట్లు చేయకుండా ఊళ్ళో నామర్యాద ఊరోళ్ల ముందర నిలబెట్టండి కొడకా అంతే చాలు ‘’అని అడ్డు చెప్పింది .తల్లిపై గౌరవం పిల్లలపై ఆపేక్షా ఏదీ కావాలనుకొని పెద్దరికం ,మర్యాద బతుకు కోసం తపన మనకు కని  పిస్తాయి .ఒక కూతురు తాళి బొట్టును పసుపు దారానికి కూర్చి అమ్మ మేడలో వేయగా  సంతృప్తి పడ్డారందరూ .గుండెలోతులను తడిమే కద.

చివరికద  ‘’కృష్ణ రసం ‘’ కు స్పూర్తి ప్రదాత ,సారధి సచివుడు ,నేస్తం ,ప్రేరణ ’ప్రళయ కావేరి ‘’వంటి అద్భుత జీవిత వాస్తవ కధలను రాసిన శ్రీ సా వేం .రమేష్ రాసిన ‘’ఎందుండి వస్తీవి తుమ్మెదా “’.ఇందులో  కొడుకు వస్తాడని అందరికి చెబుతూ ఎదురు చూస్తా,వాడేదో కాగితం రాసినట్లు చెబుతూ ,వెతుక్కుంటూ ,వాడిరాకను ఈమె వాయిదాలు వేస్తూ వాడు  రాక పోవటాన్ని జీర్ణించుకోలేక తాగుడు కు అలవాటు పడి దమ్ము కొడుతూ’’ఎందుండి వస్తీవి తుమ్మెదా ‘’పాట పాడుకుంటూ  బిచ్చ గత్తే లాగాతిరుగుతూ పెట్టింది తింటూ బతికే ఒక ముసిలి కద..రచయిత కనపడ్డ ప్పుడల్లా ‘’కొడుకా నువ్వే నా కొడుకువి ‘’ అనేది .ఆమె చనిపోయిన సంగతి చాలా కాలానికి తెలుసుకున్న రచయిత అవాక్కయ్యాడు .

ఇలా ‘’మోతు(దు)కు పూల వాన ‘’కదా గుచ్చం ఆద్యంతం అలరిస్తుంది .ఆ పూల వాన లో తడిసి ముద్దవుతాం గుండెలను తట్టుతుంది .మనసును ఆలోచింప జేస్తుంది .కలవర పెడుతుంది .సాను భూతి చూపిస్తుంది .ఇవన్నీ హోసూరు ప్రాంత నిసర్గ భాషా సౌందర్యానికి వన్నె చిన్నేలే .వారి కతలే ,వెతలే ,మట్టి గుబాళిం పులే .ఇందులో వాడిన కొన్ని మాటల కు అర్ధాలు తెలుసుకుని ఆ భాషా మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదిద్దాం . కృష్ణ రసాన్ని పానం  చేద్దాం .

మొయిలు –మబ్బు ,బానము –ఆకాశం ,మీజు –ఈత ,మచ్చు –కత్తి,కొర –మంచు ,మొరము –చేట ,ఆనె రాళ్ళు –వడగళ్ళు  ,బూబమ్మ పురుగులు –సీతా కోక చిలకలు ,తలవరు –పంచాయితీ ప్రెసిడెంట్ ,శాన బోగుడు –కరణం,కారే దారుడు –మునసబు ,దిట్టము –పధకము ,చేపలుకి –సెల్ ఫోన్ ,పోల్లరి –టైలర్,అరిది –చోద్యం ,సమసిపోవు –అరిగి పోవు .

దీని తర్వాత శ్రీ అగరం వసంత్ రాసిన ‘’వెండి మొయిళ్ళు –బండ బతుకులు ‘’కదా సంపుటి లోని కదా వివరాలు తెలియ జేస్తాను .

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -19-7-14-ఉయ్యూరు

పిబరే కృష్ణ .ర.సం.-2

కన్న పేగు విలువ తెలియ జెప్పే కద ను శ్రీ ఎద్దుల సత్యనారాయణ రెడ్డి రాశారు .తల్లికి షుగర్ ఎక్కువై ఇన్సులిన్ మీద బతుకుతోంది .దాన్ని తెమ్మంటే తాత్సారం చేస్తున్నాడు కొడుకు .వాడి పరిస్తితీ అస్తవ్యస్తం గానే ఉంది .చేతిలో డబ్బు ఆడటం లేదు .పెళ్ళాం పేరుకు ‘’వనిత’’ కాని ఆ లక్షణాలు లేనిది .వాడికి అప్పే దొరకటం లేదు .మధ్యలో నలిగిపోతున్నాడు .వాడు స్నానం చేస్తుంటే వాడి చిన్నపాప మిద్దె మీది  నుంచి జారి కిందపడి చెవిలోంచి నెత్తురు కారుతోంది .వనిత ఏడుస్తూ మొగుడ్ని పిల్చింది .ఇంతలో  వాడి తల్లి వచ్చి ‘’’’దేవుడా !నా కొడుక్కిన్ని అగచాట్లు ఎందుకు పెడతాఉన్నావు ?పాపిస్తోడా యేమిరా ఈ బాదలు ,అప్పా దేవుడా కనికరము చూపించి కాపాడు తండ్రీ ‘’అని గోడు గోడున ఏడుస్తూ ,పాపను సముదాయిస్తూ ముద్దాడుతోంది .స్నేహితులెవరో కారు తెచ్చారు.పిల్లను హాస్పిటల్ కు తీసుకెళ్ల టానికి .వాడు పిల్లతో కారెక్క బోతుంటే ‘’కొడకా ఇద్దో ఈ నూర్రాపా యలు ఉంది నా తావున .తీసుకో ‘’అని వాడి చేతిలో నలిగిన నోట్లను పెట్టింది ఆ అమ్మ .కన్నపేగు విలువ మరి ఆ తల్లికి కాక ఎవరికి తెలుస్తుంది ?

శ్రీ కలువ కుంట నారాయణ తన ఊరి జ్ఞాపకాలను గుది గుచ్చి చెప్పాడు .పూర్వం అంతా నడకే నని ఇప్పుడీ కార్లు బస్సులు వచ్చి నడక మర్చిపోయారని  ‘’గేపకం ‘’చేసుకొన్నాడు .ఊర్లోని బండా గుండూ,చప్పితోడు ,పోట్టబ్బవంటి మారు పేర్లున్న మనషులు గుర్తుకొచ్చారు .’’బాపన చీమలు ,మాల కాకులు ,కుమ్మరి పురుగులు వడ్రంగి పిట్టలు ,సాలె పురుగులు ,దేవాంగ పిల్లులు ,గొల్ల భామలు ,దాసరి పాములు గుర్తుకొచ్చి ప్రపంచం లో ఏ భాషలో కూడా ఇలా కులం పేర్లున్నాయా ?ఇక్కడే ఈ ప్రత్యేకత ఏమిటి అని ఆలోచిస్తాడు .కప్పల్లాగా వానకు సంబర పడే జీవి లేదని చెబుతాడు .వాటిల్లో కోమటికప్పలు ‘’బేరం సారం ‘’ అని కంసాలి కప్పలు ‘’టక్కుం బిక్కుం ‘’అని ధ్వని చేస్తాయని బాపన కప్పలు ‘’నెయ్యి పప్పూ ‘’అంటా యని చిన్నప్పుడు పెద్ద వాళ్ళు చెప్పింది జ్ఞాపకం వస్తుంది .తండ్రి ని ఊళ్ళో అంతా  ‘’ఆయవారా ‘’అని పిలవటం ఆయనే తనకూ గురువవటం ,నాటకాలు ప్రాక్టీస్ చేయటం ,నరసయ్య నాయుడు నిద్ర పోతూకూడా మద్దెల దరువు లయ తప్పకుండా వాయించటం గుర్తుకొచ్చి మురిసి పోతాడు .ఇప్పుడు వేసే నాటకాలలో గందర గోళం ఉందని బాధ పడతాడు .’’నా చిన్న నాటి అనుభవాలు గుత్తులుగా మొలసుకొని వస్తున్డాయి .అందరితో పంచుకోవానే తహ తహ నన్ను  ‘’నీ గేసుకొన్న(దార బోసుకున్న ) గ్యాపకాలు ‘’రాయిన్చిందని ముగిస్తాడు .

శ్రీ కారు పల్లి నరసింహ మూర్తి ‘’అమ్మే ఆపేకారము ‘’పేరు తో రాసిన కధలో తల్లి అనాకారితనానికి  లొట్ట కన్నుకు కొడుకు చీదరించుకొంటూ దూరం గా పోయి పెద్దింటి పిల్లను పెళ్ళాడి సంపన్నుడై కూడా ఊరికి రాకుండా వచ్చినా తల్లిని చూడకుండా పుట్టిన పిల్లల్ని నాయనమ్మ కు చూపకుండా ఉంటాడు .ఒక సారి వాడు కుటుంబం తో ఊర్లో జరిగే ‘’తేరు ‘’ను చూడటానికి వచ్చాడు  .పిల్లలు ముసలి అవ్వ ఫోటో తీశారు ఫ్రెండ్స్ కు చూపిద్దామని .కొడుకును  గుర్తుపట్టిన తల్లి వాడికి కనపడకుండా వెళ్ళిపోయి ఊరి కారణం  చేత ఒక ఉత్తరం కొడుక్కి రాయించి వాడెక్కడున్నా కని  పెట్టి ఉత్తరం ఇమ్మని కోరింది .అలానే అడ్రస పట్టుకొని వాడి చేతిలో ఉత్తరం పెట్టాడు .చదివిన కొడుకు నిలువునా నీరై కన్నీరు కాలువలు కట్టేట్లు గా ఏడ్చాడు .తన తప్పు తెలుసుకొన్నాడు .తల్లి రాసిన ఉత్తరం లో ‘’చని పోయేముందైనా నీకు నిజం తెలియాలని రాస్తున్నా.నాకన్ను ఎలా లొట్ట బోయిందో ఊళ్ళో కరణానికి (శాన బొగులు )నాకే తప్ప ఎవరికీ తెలియదు .నీ చిన్నప్పుడు ఒక ఆబోతు  రంకె లేస్తూ వీధిలో వీరంగం చేస్తోంది .అది అక్కడే నుంచున్న నీ మీదకోస్తుంటే దాన్ని నేను అదిలిస్తే అది రెచ్చిపోయి నా పై బడి కుమ్మేసింది .నాకన్ను లొట్ట బోయింది .మొహమంతా గీక్కు పోయి వికారం గా మారింది  .నీకూ దెబ్బలు తగిలాయి .నిన్నూ నన్నూ కారణం  పట్నానికి తీసికెళ్ళి హాస్పిటల్ లో చేర్పించాడు .నా గాయాలు మూడ్రోజుల్లో తగ్గాయి .నీజ్వరంనెల్లాళ్ళ దాకా  తగ్గ లేదు .మీ నాన్న గుర్తుగా జాగ్రత్త గా  పెట్టుకున్న తాళి బొట్టూ, కమ్మలూ అమ్మి ఆసుపత్రికి కట్టి నిన్ను బతికిన్చుకొన్నా . నువ్వు బతికి బాగుండాలని  తపన పడి సాకి పెద్దోన్ని చేశా .కూలి నాలి చేసి కరణం ఋణం కూడా తీర్చేశాను .ఇక మిగిలింది నాకు నేనుండే ఇల్లు అది నీ పేర రాసి కరణానికిచ్చి  దస్తావేజు పంపిస్తున్నా .నా కొడుక్కోసం పోగొట్టుకున్న కన్ను నా కొడుకును   దూరం చేసింది .ఒక సారి ఇంటికొచ్చి నన్ను అమ్మా అని పిలు చాలు ‘’.ఆ ఫోటో లో ఉన్నదే నాయనమ్మ అని వాళ్లకు ఏడుస్తూ చెప్పాడు .తప్పు తెలుసుకుని పశ్చాత్తాప పడ్డాడు .

పిల్లాడు తీసిన అమ్మ ఫోటో ను తీసుకొని కుటుంబం తో పల్లెకొచ్చి ,ఇంటిని స్కూల్ పేర రాసి అందులో డెవలప్ చేసిన అమ్మ ఫోటో పెట్టి ‘’నా ఎట్లా కొడుకు ఇంగేవారికి ఈయద్దుదేవుడా !’’అని అందరికి వినబడేట్లు మొక్కి వెళ్ళిపోయాడు .కళ్ళు చెమర్చే పేగు బంధం కల మరో కద. దృక్కోణం మాత్రం వేరు .

యువకదా రచయిత శ్రీ కేంచప్ప గారి మునిరాజు ‘’ఎనుముపోతు  పండుగ ‘’లో పిల్లలకు దున్నపోతును అమ్మవారికి బలివ్వటం ఇష్టం ఉండదు .దాన్ని కాపాడాలని అనుకొంటారు వారి వల్లకాదు .’’సప్పలమ్మ తల్లి దీపాల పండుగ ‘’నాడుదాన్ని తెగేసి బలిస్తారు .మాంసాన్ని  ఊరంతా ప్రసాదం గా తీసుకొని వండుకొనే రివాజు .పిల్లలకు కడుపు తరుక్కు పోతూ ఉంటుంది జంతు హింస .కాని ‘’కోసిన పాపం తింటే పోతుంది’’అనే సామెత చెప్పాడో మారెప్ప .సరే నను కొంటారు .దున్నను నరికే వాడి చేతులు పడిపోవాలని కోరుకుంటారు .కాని ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయా స్తితి వారిది .చివరికి ఒక్కేటుతో ఎనుమును నరకడం మాంసంఅమ్మవారికి నైవేద్యం పెట్టటం  వండుకు తినటం ఆ మసాలా కంపు కు పిల్లలు మురిసి పోవటం జరిగి అమ్మవారు శాంతించి జల్లు కురిపించిందని సంబర పడతారు .ఈ తంతులో జరిగే ప్రతి విషయాన్ని వివరించాడు రాజు .పిల్లల మనస్తత్వమూ మనకు తెలుస్తుందింది ఇందులో .

శ్రీ గోనోళ్ళ సురేష్ రెడ్డి ‘నల్ల రగ్గు ‘’కధలో మంచి సస్పెన్స్ ఉంది .పెద సావు కారు బుచ్చయ్య   ,కస్టపడి చేను చేసుకొనే రాజన్నఅనుకోకండా హత్యలకు గురి అవుతారు .ఎలా జరిగిందో ఎవరికీ తెలియదు. రక రకాల ఊహా గానాలు రేగుతాయి .నల్ల రగ్గు కప్పుకొన్న వారెవరో ఈ హత్యలు చేశారని అందరూ అనుకొంటారు .బుచ్చయ్యను రాజన్న చంపాడని రాజన్నను భార్య నరసమ్మ చంపిందని కధనాలు పుకార్లు షికార్లు చేస్తాయి .ఎవరికి అర్ధం కాక బుర్రలు పగల కొట్టుకొంటున్నారు  .’’ఏయ్ పుంగు మాట లేలరా .సంపినప్డు సూసినోడేవరూ లేరు .సంపినోడేవడో ఆడికే ఎరిక మనకేలరా “’అను కొంటారు .చివరి వాక్యం లో ‘’ఉతికి ఎండేసి మడిసి పెట్టిండే నల్ల రగ్గు ను తీసి బిడ్డల మీద కప్పుతా కసిగా నగు కొనింది సావుకారి పెండ్లాము బయ్యమ్మ ‘’అని ముగిస్తాడు రచయిత . ఇందులో వివాహేతర సంబంధాలు ప్రధానం గా ఉండి హత్యకు కారణాలౌతాయని మనకు చివరికి తెలుస్తుంది .ఈ హత్యలు చేసింది షావుకారు బుచ్చయ్య భార్య బయ్యమ్మే నని నమ్మాల్సి వస్తుంది .

శ్రీ మతి కొమాండూరు కృష్ణ కళా వతమ్మ’’ పుట్టింటి బెమ ‘’లో పుట్టింటి సంప్రదాలకు భిన్నం గా అత్తింటి పద్ధతులను అలవర్చుకోవటం మొదట్ల్ కష్టం గా ఉన్నా చివరికి రాజీ పడి అత్తగారి విధానాలనే ఆచరించిన ఒక కోడలి మనస్సు వివరణ ఉంది .

సశేషం

మీ- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -18-7-14-ఉయ్యూరు

పిబరే కృష్ణ.ర.సం.

మూడేళ్ళ క్రితం నేను హోసూరు వెళ్లి అక్కడి సాహితీమిత్రుల గురువు ,సారధి ,రచయిత కవి విమర్శకుడు అయిన శ్రీ నంద్యాల నారాయణ రెడ్డి గారిని ,యువ కవి రచయిత అవార్డు గ్రహీత డాక్టర్ వసంత గారిని ,కుర్ర కవి ఫోర్సుఫుల్ కదా రచయిత శ్రీ మునిరాజు మొదలైన వారిని కలిసి ,వారి కార్యక్రమాల తీరు తెన్నులను అడిగి తెలుసుకొని ,వారిమాతల్లోనే రికార్డ్ చేసుకొన్నాను .హోసూరు కు ఒక ప్రత్యేకత ఉంది .దాన్ని తమిళం వాళ్ళు కన్నడిగులు పట్టించుకోవటం లేదు .భాషా ప్రయుక్త రాస్త్రల్లు ఎర్పదినప్పుదేర్పడ్డ ఆంద్ర రాష్ట్రం కాని ఇప్పుడు విడి పోయి అప్పుడు కలిసి ఏర్పడ్డ ఆంద్ర ప్రదేశ్ ప్రభుత్వం కాని హోసూరు మొర ఆలకిన్చాలేదని తమల్ని రెంటికి చెడ్డ రేవళ్ళు గా చూస్తున్నారని మనసులోని బాధ నంతా వెల్ల గక్కారు .వీలైనప్పుడల్లా వెల్ల గాక్కుతూనే ఉన్నారు .అయితే ఏ మాత్రం ధైర్యం కోల్పోకుండా అక్కడి మిత్రులందరూ కలిసి తమ తెలుగును కాపాడుకోవాలని కృత నిశ్చయం తో ఉద్యమాలు చేసి తెలుగు బడులను భాషను బతికిన్చుకొంతున్నారు .హోసూరు కృష్ణ గిరి జిల్లాలో తమిళ నాడులో ఉంది .అందుకని కృష్ణ గిరి రచయితల సంఘం గా అంటే ‘’కృష్ణ రసం ‘’గా ఏర్పడి సామూహికం గా పండగలు ,పబ్బాలు ,జాతీయ దినోత్సవాలు అరుపు కొంటున్నారు .హోసూరు తెలుగు మాండలికాన్ని జీవింప జేయటానికి కవితాలు కతలు ఆ యాసలోనే రాసి రూపు కట్టిస్తున్నారు .విడువ కుండా పుస్తక ప్రచురణ చేస్తున్నారు .నాతో మూడేళ్ళ క్రితం ఏర్పడ్డ సన్నిహితత్వాన్ని మర్చిపోకుండా వారి ప్రచురణలు నాకు పంపిస్తూనే ఉన్నారు నేనూ సరసభారతి రచనలను వారికి చేరుస్తూనే ఉన్నాను .ఈ నెల పడవ తేదీన డాక్టర్ వసంత్ గారు ఈ సంవత్సరం మే నెలలో ప్రచురించిన రెండు కదా సంకలనాలు ‘’మోతుకు పూల వాన ‘’,వెండి మొయిళ్ళు  బండ బతుకులు ‘’పుస్తకాలు పంపారు .మా అమ్మాయి వాళ్ళను అమెరికాకు ఫ్లైట్ ఎక్కించటానికి పన్నెండు రాత్రికి హైదరాబాద్  బయల్దేరి వెళ్లాం .పదమూడు ,పద్నాలుగు ,పది హీను తేదీలలో  ఆ పుస్తకాలను ఆబగా చదివేశాను .నిజమైన జీవితం  వాళ్ళు అనుభవిస్తున్న  బాధలు  కస్టాలు సుఖాలు ,ప్రక్రుతి సంపద ,ఆపేక్షలు అనురాగాలు ,ఆత్మీయతలు పరోపకారం మోసం ,దగా,తెలుగు భాషను మనవాళ్ళు పట్టించుకోక పోవటం ,పండగలు ,పబ్బాలు అన్నీ ఈ రెండిటిలో పుష్కలం గా ఉన్నాయి .అన్నిటిలో అంతర్వాహినిగా వారి వేదన ఉంది .వారి హోసూరు మాధ్యమం లో పుట్టిపెరిగిన కతలివి .వారి జీవిత ,జీవన విధానాలకు దర్పణాలివి .వారి ఆవేదనకు గుర్తులివి .ఆ భాషా మాధుర్యం లో అలా కొట్టుకు పోతూనే ఉంటాం. ఆ తీయ తేనియ తెలుగు రసాన్ని తాగుతూనే ఉంటాం మనం మర్చి పోయిన తిక్కన తెలుగును పాదు చేసి చక్కగా పోషిస్తున్నారు .చిక్కగా రాస్తున్నారు మత్తేక్కిస్తున్నారు .వారి నిరంతర సాహితీ కృషికి మనసారా అభినందిస్తున్నాను .ఇంత గొప్ప సేవ చేస్తున్న వారిని  బయట ప్రాంతాలలో ఉన్న ఏ సాహితీ సంస్థా గుర్తించి తగిన ప్రోత్సాహం ఇవ్వటం లేదని బాధగా కూడా ఉంది .అయితే ఎవరి సాయం అక్కరలేని అసహాయ శూరులు కృష్ణ గిరి రచయితల సంఘం సభ్యులు .సూటిగా నడవటమే వారికి తెలిసిన విద్య .అదే వారికి రాచ మార్గం .ఈ సంఘానికి మార్గ దర్షులు శ్రీ సామల రమేష్ బాబు ,శ్రీ సా వేం రమేష్ గార్లు .వారంటే వీరికి అపారమైన గౌరవం . ఆ సాహితీ మూర్తులందించిన కదల గురించే నేను మీకు తెలియ  జేస్తూ ‘’పిబరే కృష్ణ రసం ‘’అంటున్నాను

మోతుకు పూల వాన

ఈ పుస్తకం లో ముందు మాట రాస్తూ కృష్ణ రసం సభ్యులు శ్రీ జి నారాయణ రెడ్డి ‘’తల్లికోసం తల్లి నుదికోసం ,తల్లి నుడి లో మాట కోసం ,పాట కోసం ,చదువుకోసం ,చదువును చెప్పించే బడి కోసం ,తెలుగు ఏలుబడికోసం –ఈ గడ్డ పడుతున్న తపన లో నుంచి పుట్టిందే మా కృష్ణ రసం .సుమారు ఏభై మంది కవులు రచయితల వేదిక ఇది ‘’అని చెప్పారు .ఈ సంస్థ 2010నుంచి ఏడాదికి రెండు ‘’పోత్తాలు ‘’వెలువరిస్తున్నారు .ఇందులో పందొమ్మిది మంది కధకుల కధలున్నాయి .వీరిలో నలుగురు  దేవి శెట్టి పల్లెకు చెందిన వారే కావటం విశేషం .వారి ఆశయాన్ని పద్య రూపం లో నారాయణ రెడ్డి గారు ‘’వత్సరంబున కోక సారి వరుసగాను –వింత వింత గా కతలు విస్తరింప

పుస్తకంబులు ముద్రించి పంచు చుండు –తెలుగు భాషను నిల బెట్టు దీక్ష తోడ ‘’అని చెప్పారు .

..శ్రీ అగరం వసంత్ రాసిన ‘’కొరివి పెట్టె కొడుకు ‘’కద’’ప్రక్రుతి గురించినది .’’బంగారం తింటారా?బదికేకి బోజనము కావాల.’’అని ప్రక్రుతి పిల్లను సోమ్ముగలాడైన సూర్యుడి  కిచ్చి పెళ్లి చేస్తే దాని బతుకు బూడిదే అవుతుందని ఒక నాయనమ్మ కొడుక్కి చెబుతుంది .సూర్యుడిని ‘’పోద్దప్ప ‘’అని చంద్రుడిని’’ వెలుగు నాయాల ‘’అని ఆప్యాయం గా పిల్చుకొంటారు .పెళ్ళికి సూర్యుడి కొడుకు అంగారకుడు మధ్యలో అగ్గి రాజేస్తాడు .అవ్వను తిడతాడు .అవ్వకు వెలుగు నాయాలకిచ్చి పెళ్లి చేస్తే కాపురం బాగుంటుందని చెప్పింది. చివరికి అందరూ ఒప్పుకుని ప్రకృతిని వెలుగు నాయాలకిచ్చి లగ్గం చేస్తారు . పెళ్లి అయిన  ఏడాదికి ప్రక్రుతి ప్రక్రుతమ్మ అయింది . ‘’నేల చరాలు ‘’అనే బిడ్డను కన్నది .కొన్నేళ్ళకు ఉభయ చరాల్ని కని ,పక్షులను ప్రసవించి ఇక చాలనుకొని ‘’మనిషి ‘’ అనే బిడ్డడిని కన్నది .వాడు పెరిగి  తల్లికే కొరివి పెట్టె ప్రక్రుతి వినాశకుడైనాడు .ఈ విషయం ప్రక్రుతమ్మకు  తెలియక కన్నది అని ముగిస్తాడు డాక్టర్ వసంత్ .

శ్రీ అమర నారా బసవ రాజు రాసిన ‘’మా వూరు బతికి పోయే ‘’కదఒక కుక్క ఆంతర్యం .అది విన్న కధలూ కమామీషు .బలే కమ్మగా చెప్పారు రాజు గారు .తన చిన్నతనం లో ఏంతో హాయిగా బతికానని  ఇప్పుడు ముద్దకు దిక్కు లేదని  పెద్దింటి కుక్క బాధ పడుతుంది .ఆ కాలం లో అందరూ హాయిగా వాకిళ్ళలో చేరి రాత్రిపూట పిచ్చా పాటీ కబుర్లు చెప్పుకుని ,’’కుంటి  ముట్టిచ్చే ఆట ‘’,’’ఉప్పడి పట్టు ఆట ‘’,ఆదేవారాని ఆడాళ్ళు  ముసిలోళ్ళు వక్కాకు నములుతూ కాలక్షేపం చేసేవారని జ్ఞాపకాలను నేమరేసుకొంటుంది .,ఇప్పుడు ‘’మాపు’’అయితే చాలు ఊరు ‘’బెకో ‘’అంటూ ఉంటోంది . అంతా  సీరియళ్ళలో మునిగి బయటికే రావటం లేదట .ఆ ఇల్లు ఈ ఇల్లూ తిరిగి అక్కడ దొరికినదేదో తినేది కుక్క బతులని అంటున్నారని ,కాని ఈ కాలం లో ముసిలోళ్ళ బతుకులు కుక్క బతుకుల్ని చేస్తున్నారని వాపోయింది .ఒక ముసలాడు ముసలి భార్యను ఓదారుస్తూ ‘’మనం పండు టాకులం .నీడలో పడితే కుళ్లుతాం .ఎండలో పడితే ఎండుతాం .శివరాత్రికి చివుళ్ళు వస్తాయికదా ,మనకొచ్చిన కాలం ఈ కుర్రనాయాల్లకూ  వస్తుందిలే ‘’అని ఊరడించటం కుక్క వింటుంది .ఈ నాటి పిల్లలకు ఒక్క వేమన పద్యమూ రాదు అని క్షోభ పడతాడు తాత .ఆ కాలం చదువులు పండితునికి పామరునికి తెలిసేట్లు తెలుగు లో ఉండేవని మెచ్చాడు .ఇప్పటి సదువులు ఆళ్ళ అబ్బాలకే తెల్వట్లా ఆల్లకేం తెలుస్తాయని ఆవేదన పడ్డాడు .

పెద్దింట్లో రోజూ నీళ్ళు కాచుకొనే కాగు ను విసిరి బయట పారేస్తే అది కుక్క తో తన గోడు వెల్ల బోసుకోన్నది .ఇప్పుడు హీటర్లు గీజర్లు వచ్చి తనకు పని లేకుండా పోయిందని కాగు ఏడ్చింది .గౌడు ఇంట్లో గౌడు సాని పెత్తనం పోయి కోడలు పెత్తనం వచ్చింది ముసలాళ్ళను లెక్క చేయటం లేదు ‘’వెలక్కాయ కంటే కొంచెం పెద్ద రాగి సంకటి ముద్ద ‘’ను మామకు పెడుతోంది .ఆయన ఇక తనకేం పెడతాడు అని వగచింది .కాని ముసలి ‘’’ఎన్ని పిల్లల్ని పెట్టిం డావో .మనిషికే దిక్కు లేని ఈ కొంపను నమ్ముకోన్నావే .తిను కూతురా ‘’అని ఆప్యాయం గా కొంత కుక్కకు పెట్టాడు .’’జూ రాయే ముండా!ఈ కాడి తిని పో ‘’అని రెండు పిడికిళ్ల చద్ది వేశాడు .అదీ జీవకారుణ్యం .ఇవన్నీ గమనిస్తున్న కుక్క ‘’కరెంటు పోవాల అందరూ ఈదిలోకి రావాల సందడి సేయాల ‘’అను కొంటోంది మనసులో .

తధాస్తు దేవతలు దీవించారు .కరెంటు ఎప్పుడిస్తారో ఎప్పుడు తీసేస్తారో తెలీని పరిస్తితి వచ్చింది .ఇళ్ళల్లో టి విలు  బందు అయ్యాయి. కాగు బయటికి తీసి నీళ్ళు కాస్తున్నారు .నూనె దీపాలు వెలిగించుకొంటున్నారు .పగలూ రాతివీది అరుగుల మీదికి చేరుకొని కబుర్లు చెప్పుకొంటూ ఆటా పాటా పాడుకొంటూ కోళ్ళకూ కుక్కలకీ సంగటి మెతుకులు రాలుస్తున్నారు .ప్రతి శనివారం ఆంజనేయ గుడిలో పూజలు భజనలు హరికధలు చెప్పిస్తున్నారు .మళ్ళీ పూర్వకాలం బతికి వచ్చి ‘’మా వూరు బతికి పోయే ‘’అను కొన్నది గ్రామ సింహం .అద్భుతం గా కధను నడిపించారు రాజు గారు .

సశేషం

దక్షిణాయన పుణ్యకాల ప్రవేశ శుభా కాంక్షలతో

మీ- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -17-7-14-ఉయ్యూరు

మానవత్వానికి ఎత్తిన పతాక – నదీన్  గార్డిమేర్

తొంభై సంవత్సరాల సాఫల్య జీవితం గడిపి ,మహా కావ్యాలన దగిన గొప్ప రచనలు చేసి సాహిత్యం లో నోబెల్ పురస్కారాన్ని పొంది ,మానవ సేవా భాగ్యం లో తనవు ,మనసులను ధన్యం చేసుకొన్న దక్షిణాఫ్రికా మహిళా మాణిక్యం నదీన్ గార్డి మెర్ ఈ నెల పదమూడున పుట్టిన గడ్డ జోహాన్స్ బర్గ్ లో మరణించింది .ఆమె జీవితం అందరికి ఆదర్శ ప్రాయం .

గార్డి మెర్ 1923నవంబర్ ఇరవై న దక్షిణాఫ్రికా లోని జోహేన్స్ బర్గ్ దగ్గర గనులకు నెలవైన స్ప్రింగ్స్ గూటంగ్ లో జన్మించింది .తండ్రి ఇసిడోర్  గార్డి  మెర్ వాచీలను తయారు చేసే యూదు సంతతి వాడు .తల్లి హన్నా లండన్ కు చెందినది .తల్లి పూర్తిగా జ్యూ యిష్ సంప్రదాయం లోను ,తండ్రి దానికి విరుద్ధం గ సెక్యులర్ పద్ధతిలోను ఉన్న కుటుంబాల వారు .నదీన్ ఆ దేశం లోని ఆర్ధిక అసమానత్వాన్ని ,జాతి విద్వేషానికి  వ్యతిరేక భావ వ్యాప్తికి  తలిదండ్రులే కారకులు ,ప్రేరకులయ్యారు .తండ్రి రష్యాలోని జారిస్ట్ రాజుల కబంధ హస్తాల నుండి తప్పించుకు వచ్చినా దక్షిణాఫ్రికాలోని నల్ల జాతి వారి పట్ల సాను భూతి లేని వాడు .తండ్రికి విరుద్ధం గా తల్లి నల్ల జాతీయుల బానిసత్వాన్ని ,పేదరికాన్ని చూసి జాలిపడి సహాయం చేస్తూండేది .నల్ల జాతి పిల్లలకోసం క్రేచీ అనే శరణాలయాన్ని స్థాపించింది .ప్రభుత్వం కూడా నల్ల జాతి వారి పట్ల నిర్దాక్షిణ్యం గా క్రూరంగా అమూనుశం గా వ్యవ హరించేది .ఒక సారి ప్రభుత్వ పోలీసులు వీరింటిపై దాడి చేసి సర్వెంట్ రూమ్ లో ఉన్న డైరీలు,సాహిత్యాన్ని పట్టుకు పోయారు .

గార్డి మెర్ కేధలిక్ కాన్వెంట్ స్కూల్ లో చేరి చదివి నప్పటికీ ఇంటి వద్దే తల్లి ఎక్కువగా నేర్పింది .తల్లికి పిల్లను స్కూల్ కు పంపటం అంతగా నచ్చేదికాదు .ఇంటి దగ్గర ఖాళీ సమయం లో రచన చేస్తూ 1937అంటే పద్నాలుగేళ్ళప్పుడే ‘’ది క్వెస్ట్ ఫర్ సీన్ గోల్డ్ ‘’అనే చిన్న పిల్లల కదా పుస్తకం రాసి ప్రచురించింది .ఈ కధలు చిల్డ్రన్స్ సండే ఎక్స్ప్రెస్స్ పత్రికలో ప్రచురింప బడ్డాయి .రెండవ పుస్తకమూ పిల్లల కోసమే ‘’కం ఎగైన్ టు మారో ‘’రాసింది .పదహారవ ఏట యువ రచయిత్రి గా ప్రఖ్యాతమైంది .విల్ట్ వాటర్ స్త్రాండ్ యూని వర్సిటిలో ఒక ఏడాది చదివి అన్ని జాతుల వారితో కలసి మెలసి తిరిగింది .డిగ్రీ పూర్తీ చేయకుండానే జోహాన్స్ బర్గ్ కు 1948కి చేరింది .బోధనలో గడుపుతూ రచనలు చేస్తూస్థానిక పత్రికలకు రాస్తూ  ప్రచురిస్తూ అక్కడే ఉండేది .తన తోలి రచనలను ‘’ఫేస్ టు ఫేస్ ‘’పేరిట 1949లో ముద్రించింది .

1951లో ‘’ది న్యూ యార్కర్ ‘’పత్రికలో ఆమె కద ‘’ఏ వాచర్ ఆఫ్ ది డేడ్’’ప్రచురణ తో ఆమె కీర్తి విపరీతం గా వ్యాపించింది .తనకాలం లో చిన్న కద గొప్ప ప్రాచుర్యం, ప్రభావం కల్గించిందని గార్డి మెర్ అంటుంది .న్యు యార్కర్ తో పాటు అనేక ప్రముఖ పత్రికలకు ఆమె కధలు రాసింది .అన్నీ గొప్ప విజయాలనే తెచ్చి పెట్టాయి .ఆమె పుస్తకాలను మొదట ప్రచురించిన లులూ  ఫ్రీడ్ మాన్ అనే మహిళ, పార్ల మెంటేరియాన్ అయిన బెర్నార్డ్ ఫ్రీడమన్ భార్య .వాళ్ళ ఇంట్లోనే జాతి వ్యతిరేకతను తిరస్కరించే రచయితలను గార్డి మెర్ కలుసు కొన్నది .డెంటిస్ట్ జేరాల్ద్ గావ్రాన్ ను వివాహం చేసుకొని ఆడపిల్లను కన్నది .’’ది లైయింగ్ దేశ’’అనే మొదటి నవల రాసి 1953లో ప్రచురించింది . మూడేళ్ళ తర్వాత భర్తకు విడాకులిచ్చి రీనోల్ద్ కాషియేర్ అనే గొప్ప కళా పోషకుడిని పెళ్లి చేసుకొన్నది .జీవితాంతం ఈ బంధం కొనసాగింది .కొడుకు సినిమా రంగం లో ఉన్నాడు .

1960 లో జరిగిన హింసాత్మక ఘటనలు ,జాతి వ్యతిరేక పోరాటాల ను చూసి ఆమె ఉద్యమం లో కి అడుగు పెట్టింది .త్వరగా రాజకీయం గా ఎదిగి నెల్సన్ మండేలా  డిఫెన్స్ అటార్నీలలో ఒకరైంది .మండేలా గొప్ప ఉపన్యాసం ‘’ఐ యాం ప్రిపెరేడ్ టు డై ‘’రాసింది గార్దిమేర్ .అది ఒక మంత్రం లా పని చేసి గొప్ప ప్రభావాన్ని కలిగించింది .దేశం తెల్ల జాతి నుండి విముక్తి పొందింది .1990లో మండేలా చెర నుండి విముక్తి పొందినప్పుడు మొదటిగా ఆయన  చూడాలనుకొన్న వ్యక్తీ గార్డి మెర్ నే .అలా నే చూసి పులకిన్చిపోయాడు ఆమె కర్తవ్య దీక్షకు అంకిత భావానికి ఉద్యమ స్పూర్తికీ .1960-70దశకం లో ఎక్కువ కాలం జోహాన్స్ బర్గ్ లోనే గడుపుతూ అమెరికాలోని అనేక యూని వర్సిటీలకు విజిటింగ్ ప్రొఫెసర్ గా వెళ్లి బోధించేది ఉపన్యసిస్తూండేది .దీనితో ఆమె అంతర్జాతీయ వ్యక్తీ అయింది .ఇక్కడే ఆమె కు మొదటి అత్యుత్తమ పురస్కారం లభించింది .అక్కడ ఉండగానే రచనల ద్వారా ప్రసంగాల ద్వారా దక్షిణా ఫ్రికాలోని జాతి విద్వేషాన్ని రూపు మాపాలని డిమాండ్ చేసింది .

ఆమె అమెరికా లో ఉన్నప్పుడే ఆమె రచనలను దక్షిణాఫ్రికా తెల్ల జాతి ప్రభుత్వం చాలా కాలం  నిషేధించింది ..’’ది లెట్ బూర్జువాస్ వరల్డ్ ‘’అనే స్వీయ అనుభవ గ్రంధాన్ని రాసింది .ఆమె రాసిన ‘’ఏ వరల్డ్ ఆఫ్ స్ట్రేంజర్స్ ‘’పుస్తకాన్ని పుష్కరం పాటు తెల్ల ప్రభుత్వం నిషేధించింది .బూర్జువాస్ వరల్డ్ పుస్తకాన్ని ప్రచురణ అంతరం ఒక నెల రోజుల్లో నిషేధించింది ప్రభుత్వం .కాని పబ్లికేషన్స్ కమిటీ ఈ నిషేధాన్ని తిరస్కరించి ఆమెకు న్యాయం చేసింది .ఆరు నెలల తర్వాత ప్రభుత్వం మరో కుంటి సాకుతో నిషేధిస్తే ఆమె జవాబుగా ‘’ఎస్సేన్శియల్ గేస్స్చర్స్ ‘’రాసి,ఇద్దరు నల్ల రచయితల పుస్తకాలను నిషేధించి తన పుస్తకాన్ని ఎందుకు నిషేధించలేదో వివరించమని కమిటీని ప్రశ్నించింది .అలాగే ‘’జులిస్ పీపుల్ ‘’పుస్తకమూ నిషేధానికి గురి అయింది .ప్రాంతీయ విద్యా బోర్డ్ ఈ పుస్తకం తో పాటు మిగిలిన నల్ల వారి పుస్తకాలపై నిషేధపు ఆంక్షలను తాత్కాలికం గా తొలగించింది .’’జులై ‘’పుస్తకం మరే జాతి  విద్వేషానికి ఆజ్యం పోస్తున్నట్లుగా ఉంది అన్న కమిటీ అభిప్రాయాన్ని ఈమె తప్పుపట్టింది .ప్రజలూ ప్రజా సంఘాలు ఆమెనే సమర్ధించాయి .ఇలా  నిరంతరం పోరాటం చేస్తూనే ఉండేది .

దక్షిణాఫ్రికా ప్రభుత్వం నిషేధించిన నెల్సన్ మండేలా పార్టీ ‘’ఆఫ్రికన్ నేషనల్ కాంగ్రెస్ ‘’లో ఆమె మొదటి నుంచి సభ్యురాలు .అదే దక్షిణాఫ్రికా ప్రజలకు విముక్తి సాధనం అని నమ్మి పని చేసింది .ఉద్యమకారులకు తన ఇంటిలో ఆశ్రయమిచ్చి అరెస్ట్ కాకుండా కాపాడింది .1986లో ఇరవై రెండు మంది ఉద్యమ కారుల తరఫున ‘’దేల్మాస్ ట్రేజన్ ట్రయల్ ‘’లో వారికి అనుకూలం గా వాదించటం తన జీవితం లో మరచి పోనీ రోజు అంటుంది .జాతి వ్యతిరేక కార్యక్రమాలలో ప్రదర్శనలో ఉత్సాహం గా పాల్గొనేది .రాజకీయ ,జాత్యహంకార ధోరణి పై ఉపన్యాసాలలో నిప్పులు కురిపించేది .

గార్డి మెర్ లోని సాహితీ మూర్తికి జనం నీరాజనాలన్దించారు .అనేక పురస్కారాలిచ్చి సన్మానించారు .1991లో సాహిత్యం లో అత్యుత్తమ పురస్కారం నోబెల్ బహుమతినిచ్చి అందుకొన్నది .బహుమతి ప్రదానం రోజున ఆమె మానవ జాతి సేవకు సాహిత్యానికి  చేసిన సేవ ,చిరస్మరణీయం అని నోబెల్ కమిటీ ప్రశంసించింది .జాతి వ్యతిరేకతనేకాదు ,పత్రికా హక్కుల నిషేధాన్ని ,ఇన్ఫర్మేషన్ పై సెన్సార్ ను వ్యతిరేకించింది .’’సౌత్ ఆఫ్రికా యాంటి సెన్సార్షిప్ యాక్షన్ గ్రూప్  ‘’స్టీరింగ్ కమిటీ లో పని చేసింది .’’సౌత్ ఆఫ్రికా రైటర్స్ కాంగ్రెస్ ‘’కు వ్యవస్థాపక అధ్యక్షురాలుగా ఉంది .’’సౌత్ ఆఫ్రికా లెటర్స్ అండ్ ఇంటర్నేషనల్ లిటరరీ ఆర్గ నైజేషన్స్’’(PEN)కు వైస్ ప్రెసిడెంట్ గా పని చేసింది .దక్షిణాఫ్రికా ఎయిడ్స్ మహమ్మారి పాలైతే ప్రజలకు అవగాహన కల్పించి ఎందరి ప్రాణా లనో  కాపాడింది .’’ట్రీట్ మెంట్ యాక్షన్ కాంపైన్ ‘’కోసం ఇరవై మంది రచయితల చేత ‘’టేల్లింగ్ టేల్స్ ‘’పేర చిన్న కధలు రాయించింది . ఎయిడ్స్ నివారణ కోసం దాతల నుండి నిధి సేకరించి ప్రభుత్వానికి అంద జేసింది .ప్రెసిడెంట్ టాబూ మోబాకి ఎయిడ్స్ విషయం లో సరైన శ్రద్ధ తీసుకో నందుకు ప్రశ్నించి మిగిలిన అన్ని విధానాలను సమర్ధించింది .

తన దేశం విషయం లోనే కాదు ఏ దేశం లో అన్యాయం జరిగినా నిరసన తెలియ జేసింది .క్యూబా అధ్యక్షుడు ఫిడేల్ కాస్ట్రో తీవ్రం గా జబ్బు పడ్డప్పుడు తన తో బాటు ఆరుగురు నోబెల్ పురస్కార గరహీతల చేత  వ్రాత పూర్వకం గా క్యూబా లో అస్తిరత్వం రెచ్చ గొట్టవద్దని అమెరికాను హెచ్చరించింది .ఆరంజ్ ప్రైజ్ ను మహిళలకే ఇవ్వటాన్ని నిరసించి తనకు ఇవ్వబోయిన ప్రైజ్ ను తిరస్కరించింది .2006 లో ఆమె ఇంట్లో దొంగలు పది భీభత్సం సృష్టించారు .స్నేహితులు కేసు పెట్టమని ప్రోత్సహించినా ఆ పని చేయలేదు .తానూ నాస్తిక వాదిని అని చెప్పుకున్నా దాన్ని ఏ నాడూ ప్రచారం చేయలేదు .ఆమె జీవిత చరిత్రను ‘’నొ కోల్డ్ కిచెన్ ‘’గా రోనాల్డ్ సురేష్ రాబర్ట్ రాసి 2006లో ప్రచురించాడు .ఇద్దరు కూర్చుని చర్చించుకుని ఒక అభిప్రాయానికి వచ్చిన తర్వాత రచన అంతా ముందుగా తనకు చూపించి ఓకే చేసిన తర్వాత ముద్రించాలను కొన్నారు .కాని రచయిత ఆమె కు ఇష్టం లేని విషయాలను అందులో రాసినందుకు నిరసన తెలియ జేసి తన అనుమతి లేదని చెప్పింది .రోనాల్డ్ స్వంతం గా పుస్తకాన్ని రాసి ప్రచురించాడు. దాన్ని ఆమె సమర్ధించ లేదు .

ఆమె రచనలలో ప్రేమ ,రాజకీయమే చోటు చేసుకొంటాయి తన దేశం విదిపోవటాన్ని ఆమె వ్యతిరేకించింది .అధికార అనుబంధాలను సత్యాన్ని శోధించి రాసింది .ఆమె రచనలు సామాన్య ప్రజలకు కధలు చెప్పినట్లుగా రాయటం ప్రత్యేకతను  సంత రించుకోన్నది .ఆమెకు వచ్చిన అవార్డులు రివార్డులు అసంఖ్యాకం .జేమ్స్ టైట్ బ్లాక్ మెమోరియల్ ప్రైజ్ ,బుకర్ ప్రైజ్ ,సి యెన్ ఏ ప్రైజ్ ,స్కాటిష్ ఆర్ట్స్ ప్రైజ్ ,రోమ్ ప్రైజ్ ,బెన్నెట్ అవార్డ్ ,అమెరికన్ అకాడెమి ఆఫ్ ఆర్ట్స్ అండ్ సైన్స్ అవార్డ్ ,ఫెలో రాయల్ సొసైటీ ఆఫ్ లిటరేచర్ ,పాట్రన్  కాంగ్రెస్ ఆఫ్ సౌత్ ఆఫ్రికా అవార్డ్  మొదలైన వాటితో బాటు నోబెల్ ప్రైజ్ ను పొందింది .పది హీను నవలలు ,’’ది ఫస్ట్ సర్కిల్ ‘’అనే నాటకం దాదాపు ఇరవై కదా సంకలనాల పుస్తకాలు ,అయిదు వ్యాససంపుటులను గార్డి మెర్ తన జీవిత కాలం లో రాసింది .తొంభై ఏళ్ళు జీవించి 2014 జులై 13ణ ఆ మహా రచయిత్రి సంఘ సేవకురాలు నదీన్  గార్దిమేర్ జోహాన్స్ బర్గ్ లో తనువు చాలించింది .

మీ- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -16-7-14-ఉయ్యూరు

అలహాబాద్‌గా పేరొందిన ప్రయాగ పవిత్ర పుణ్యక్షేత్రం. గంగ, యమున, సరస్వతి త్రివేణీ సంగమ నిలయం. ఇక్కడ  సాధువులెంతోమంది గంగా నదీ తీరం పొడవునా ఆశ్రమాలేర్పరుచుకుని కనిపిస్తారు. ఆ నివాస ప్రదేశాలే ‘అఖాడా’లు. దేశవ్యాప్తంగా ఉన్న మొత్తం 13 అఖాడాల్లో 4 అలహాబాద్‌ సమీపంలోనే ఉన్నాయి. ఇక్కడి నుంచి ప్రతి పన్నెండేళ్లకోసారి జరిగే కుంభమేళాలో పాల్గొనటం కోసం సాధువులెంతో మంది తరలి వస్తూ ఉంటారు. ఒళ్లంతా బూడిద పూసుకున్న అఘోరాలు, నాగ సాధువులు, లక్షల మంది సన్యాసులు అమావాస్య రోజున గంగానదిలో స్నానాలాచరిస్తూ కనిపిస్తారు. అయితే వారిలో మహిళా సాధ్వీలు చాలా తక్కువ. వారికంటూ ప్రత్యేకంగా అఖాడా కూడా లేదు.  అందుకే  దేశ వ్యాప్తంగా 10 వేలకు పైగా ఉన్న సన్యాసినులందరూ ఒక అఖాడాను ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. దీనికి శంకరాచార్య అఖాడా అని పేరు పెట్టుకున్నారు. ఈ అఖాడాకు ప్రధాన సాధ్వి  50 ఏళ్ల ‘మహంత్‌ త్రికాల్‌ భవంత’.
అసలీ అఖాడా పుట్టడం వెనకొక కారణముంది. సాధారణంగా కుంభమేళాలో అఖాడాల కోసం ప్రత్యేకమైన స్థలం కేటాయిస్తారు. 99 శాతం పురుషులు నివసించే ప్రదేశంలో మహిళలు నివసించటం కష్టం కాబట్టి తమకు కూడా ప్రత్యేక ప్రాంతం కావాలని సాధ్వీలు చాలా కాలంగా డిమాండ్‌ చేస్తూ వచ్చారు. అయితే వీరి డిమాండ్‌ను ఎవరూ పట్టించుకోలేదు. తమకు ఒక ప్రత్యేకమైన అఖాడా ఉంటే అక్కడ నివసించటం సులభమవుతుందని భవంత, ఆమె అనుచరులు భావించారు. జగద్గురు శంకరాచార్య పేరిట ఒక అఖాడాను కూడా ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. తమకంటూ ఒక ప్రత్యేక అఖాడా ఉండాలని సాధ్వీలు పట్టుపట్టడం, దానిని ఏర్పాటు చేసుకోవటం చరిత్రలో ఇదే ప్రథమం.  ‘‘హిందూ ధర్మంలో పురుషులు, సీ్త్రలు అనే వివక్ష లేదు. ఇద్దరూ సమాన భాగస్వాములే. అంతే కాదు మహిళలు పుట్టుకతోనే పూజ్యులు. వారే భగవంతుడిని శ్రద్ధగా సేవిస్తారు..’’ అంటారు భవంత. ప్రస్తుతం శంకాచార్య అఖాడాలో అనేక మంది సాధ్వీలు నివసిస్తున్నారు. పురుష అఖాడాలలో మాదిరిగానే ఇక్కడ కూడా బాధ్యతలన్నింటినీ స్పష్టంగా విడగొట్టారు. వీటిని అఖాడాలలో నివసించే కొందరికి అప్పచెప్పారు. ప్రస్తుతం అఖాడాలో హిందు సంప్రదాయ పద్ధతులను బోధించటంతో పాటుగా ఆయుధాలను ఉపయోగించటం కూడా నేర్పుతున్నారు. మహిళల స్వీయ రక్షణకు ఇది తప్పవనేది భవంత అభిప్రాయం. వచ్చేసారి జరిగే కుంభమేళాలో తమకు కూడా సముచిత గౌరవం కల్పించాలని లేకపోతే తాము తిరగబడతామని కూడా భవంత హెచ్చరిస్తున్నారు.
ఆధ్యాత్మికతకు అంకితం
మహంతి త్రికాల్‌ భవంత ఉత్తర్‌ప్రదేశ్‌లోని మీర్జాపూర్‌ వాసి. ఈమెకు ఒక తమ్ముడు, ఇద్దరు చెల్లెళ్లు ఉన్నారు. భవంతకు చిన్న వయసులోనే ఆధ్యాత్మికతపై ఆసక్తి ఏర్పడింది. వివాహమంటే విముఖత ఉన్నా తల్లిదండ్రుల ఒత్తిడి మేరకు పెళ్లి చేసుకున్న భవంతకు ఒక కొడుకు, కూతురు జన్మించారు. ఆ తర్వాత భర్త నుంచి విడిపోయిన భవంత ఆధ్యాత్మిక బాట పట్టారు. ఆమె పప్పులు, తృణ ధాన్యాలు ముట్టుకోరు.   పళ్లు, కూరగాయలు మాత్రమే తింటారు.  పొడవాటి దుస్తులు ధరించి, బంతిపూలు పెట్టుకొనే  భవంత అఖాడాలోని  దేవాలయం లోపలి గదిలో గడుపుతారు. ఈమె ఉపయోగించే చేతి సంచులు, ల్యాప్‌టాప్‌ కవర్‌ అన్నీ కాషాయ రంగులోనే ఉండటం విశేషం.

విధులు         – పేర్లు
కొఠారి               – కోశాధికారి
భండారి            –  పాకశాల అధిపతి
కొత్వాల్‌            – కాపలాదారు
రమ్తా పంచ్‌      – దేశంలోని అన్ని శాఖలనూ పర్యవేక్షించే వ్యక్తి
వీటిలోని అన్ని ప్రధాన హోదాలు పూర్తిగా మహిళలకే పరిమితం.

అఖాడాలో ఒక రోజు
ఉదయం 4గం. – నిద్ర మేల్కొనటం.
5 – 6 – మంగళ హారతి
6 – 7-  ధ్యానం, జపం
8-9.30  – టీ, అల్పాహారం
9.30 – 10 – హారతి పూజ
11 గంటలకు  – భోగ ప్రసాదం
మధ్యాహ్నం నుంచి – భక్తుల దర్శనం
సాయంత్రం 5 – దేవాలయం, పరిసరాలు శుభ్రం చేయటం
7 – సంధ్య హారతి
8 – 9 – భజన,  ప్రసాదం
10 – నిద్ర

నా దారి తీరు- 75

బ్రాహ్మణ వ్యవసాయం

మా చిన్నప్పుడు అందరూ ఒక సామెత చెప్పేవారు .ఒకతన్ని ఎవరో ఒకాయన ‘’పల్లకీ ఎక్కుతావా ?బ్రాహ్మాణ వ్యవసాయం చేస్తావా?అని అడిగితే ‘’పల్లకిలో కుదుపులు తట్టుకోలేను బ్రాహ్మణ వ్యవసాయమే చేస్తాను హాయిగా ‘’‘’అన్నాడట .అంటే బ్రాహ్మణుల వ్యవసాయం అంతే ‘’వీజీ ‘’అన్న మాట .అడిగే వాడుండడు ,పట్టించుకొనే వాడుండడు అని భావం. కస్ట పడకుండా ఫలితం వస్తుంది .వాళ్ళని కౌలు పేరుతో మోసం చేయచ్చు అని వ్యంగ్యార్ధం .కారణం వీళ్ళు పొలం వెళ్లరు .ఏ పంట వేస్తున్నారో తెలుసుకోరు .యెంత ఆదాయం వస్తుందో యెంత రేటుకు అమ్మాడో  అక్కర్లేదు .సంవత్సరం అవగానే వాళ్ళ చేతిలో ఏదో కొంత పెడితే చాలు అని అందరూ అనుకోవటమే బ్రాహ్మణ వ్యవసాయం .

కాని మా ఉయ్యూరులో పక్కనున్న సాయిపురం ,కనక వల్లి ,పెనమకూరు పేద వోగిరాలలో  లలో బ్రాహ్మణులు గొప్పగా వ్యవసాయం చేసేవారున్నారు .వీరందర్నీ స్వయం గా నేను చూశానుకూడా .ఉయ్యూరు లో మా మేన మామ గంగయ్య గారు ఆయన తండ్రి శింగిరి శాస్త్రిగారు ,పిన తండ్రి నరసింహం గారు నిత్యం పొలం వెడుతూ పాలేళ్ళతో పని చేయిస్తూ అజమాయిషీ చేస్తూ ,అవసరమైతే దుక్కి దున్నటం , నాట్లు వేయటం, కలుపు తీయటం కొత్త కోయటం   ,కట్టి వెత నూర్పిడి పనుల్లో ఆరి తేరిన వారే .వీరు పొలంలో  కని  పిస్తే చాలు కూలీలకు తమ కంటే ఆసాములకే పనులు బాగా తెలుసునని మరింత కస్టపడి పని చేసేవారు .మా అమామయ్య ధాన్యం బస్తాలు మినుము బస్తాలు కూడా మోసెంత సామర్ధ్యం ఉన్నవాడు .పాలేళ్ళతో కలిసి కట్టెలు కొట్టేవాడు .ఈయన దెబ్బకి వాళ్ళు ఝాడిసే వాళ్ళు .అంత పనిమంతుడు .ఎడ్ల బండీ కట్టటం తోలటం ఆయనకు బాగా అలవాటే . కనుక మా మామయ్య కుటుంబం బ్రాహ్మణ వ్యవసాయం అనేదానికి తగరు అన్నమాట .అలాగే శాయి పురం లో బ్రాహ్మణులంత గొప్ప వ్యవసాయ దారులే .అన్ని పనులూ స్వయం గా చేసుకొనే వారే మంచి పంటలు పండించే వారు కనుక వీరికీ ఈ మాట కుదరదు .

కనకవల్లి ,పెనమకూరు లో ఎక్కువ మంది బ్రాహ్మణులు స్వంత వ్యవసాయం చేసి బాగు పడ్డ వాళ్ళే .కనక వల్లిలో వారిని శ్రీ మంతులు  అంటారు .వారు కూడా గొప్ప వ్యవసాయ దారులు .దగ్గరుండి వ్యవసాయం చేయించేవారు .చెరుకూ బాగా సాగు చేసేవారు . మంచి స్థితిపరులు .దాన గుణ సంపన్నులు .అక్కడి పేద ప్రజలకు తమ భూమి లో కొంత పంచి పెట్టిన వదాన్యులు .కనక వల్లి అగ్రహారం అంతా వారి అధీనం లోనే ఉండేది .వారి అబ్బాయి సోమయాజులు గారు సర్పంచ్ గా చాలా కాలం పని చేశారు .ఇప్పటికీ వారికి అక్కడ భూములున్నాయి .కాని చదువులకోసం కుటుంబం ఉయ్యూరు కు చేరింది .అయిన అజమాయిషీ చేస్తూ పంటలను పండిస్తున్నారు .మిగిలిన వారిలో విష్ణుభొట్ల సోమయాజులు  హైస్కూల్ లో నా క్లాస్ మేట్ .అతనికీ మంచి భూవసతి ఉంది .స్వంత వ్యవసాయం చేసేవాడు .వయసు దృష్ట్యా ఉయ్యూరు లో కాపురం ఉండి యాజమాన్యం చేస్తున్నాడు .అలాగే వెంపటి వారికీ పొలాలున్నాయి వారూ కస్టపడి వ్యవసాయం చేసేవారే .ఇప్పుడు ఆ కుటుంబమూ పట్నాలకు చేరారు .ఇప్పుడు బ్రాహ్మణీకం అక్కడ నామ మాత్రమె .పెనమకూరు లో బ్రాహ్మణులలో మంచి వ్యవసాయ దారులున్నారు .ఇప్పటికీ స్వంత వ్యవసాయం చేస్తూ అనేక రకాల పంటలు పండిస్తున్నారు .అందులో ‘’అనుముల ‘’వారి కుటుంబం వ్యవసాయానికి పెద్ద పేరు .

ఉయ్యూరులో చోడవరపు వారు మంచి  స్థితి పరులు .వ్యవసాయానికి పాలేళ్ళు ,బండీ ఎడ్లు ఉండేవి .ఇది చంద్ర శేఖర రావు గారి కాలం వరకు సాగింది .ఆయన మా నాన్నగారికి సహాధ్యాయి .వారి కుమారుల అజమాయిషీ వచ్చేసరికి వ్యవసాయాన్ని కౌలుకు ఇచ్చి పంట తీసుకొనే వారు .మంత్రాల రాధాకృష్ణ మూర్తి ,ఆయన మామ గారు ఉయ్యూరులో మొదటి ఎరువుల డిపో పెట్టిన యడవల్లి శ్రీరామ మూర్తిగారు శ్రీమంతులే. గొప్ప వ్యవసాయదారులే .వారూ తర్వాత వ్యవసాయాన్ని వదిలేశారు .ఉయ్యూరులో గోవిందరాజు శ్రీరామ మూర్తిగారు ఆయన తమ్ముడు  , నా సహాధ్యాయి అబ్బి అనే పరబ్రహ్మానంద శర్మ లకు గరుగు దగ్గర మెత్త భూమి ఉంది. చెరుకు ,పసుపు కంద మొదలైనవి బాగా పండించేవారు గొప్ప ఫలసాయాన్ని తీసేవారు .మెట్ట వ్యవసాయం లో బాగా లాభ పడ్డారు .వీరందరికీ మించి వ్యవసాయం ఇప్పటికీ చేస్తున్నవారు గరుగు మీద సోమయాజుల కృష్ణ మూర్తి గారి కుటుంబం .కృష్ణ మూర్తిగారు చెరుకు ,మొదలైన  మెట్ట పంటలు బాగా పండించేవారు .పాలేళ్ళు ,బండీ ఎడ్లు ఉన్నాయి  దున్నటం దగ్గరనుండి అన్ని పనులు చేయగల వారు .ఫాక్టరీ కి చేరుకును వారే స్వయం గా తోలే వారు .ఆయన తర్వాత అబ్బాయిలు కూడా ఇప్పటికి శ్రద్ధగా వ్యవసాయం చేస్తూనే ఉన్నారు .అలాగే మా అమామయ్య గారి అబ్బాయి చేస్తూనే ఉన్నాడు .

మా నాన్న గారి కాలం లోను నా టైం లోను మేము గట్టు మీద కూర్చునే వ్యవసాయం చేయించాం .కనుక మాది ‘’బ్రాహ్మణ వ్యవసాయం ‘’అనచ్చు .కాని వ్యవసాయం కోసం ఎప్పుడూ అప్పులు చేయకుండా గడుపుకోచ్చాం .మంచి నిఖామానులైన సీతారామయ్య కాటూరు పొలానికి ,చిన్నబ్బాయి ఉయ్యూరు పొలానికి ఉండి మాకు ఏ ఇబ్బందీ లేకుండా చేశారు ..నేను తప్పకుండా పొలం లో జరిగే అన్ని ముఖ్యమైన పనులు దగ్గరుండే చేయిన్చేవాడిని .కనుక వ్యవ సాయం లో ఎప్పుడూ నష్టం రాలేదు .జాయింటు కౌలుకూ కొంతకాలం చేశాము .పూర్తిగా వాళ్ళ మీద వదిలీ చేశాను .ఎందులోనూ ఇబ్బంది రాలేదు వ్యవసాయం కోసం ఎకరాలు అమ్మక పోవటమే నేను చేసిన మంచిపని అనుకుంటాను .అంతకు మించి ఏమీ లేదు .ఈ వ్యవసాయమే మా కుటుంబానికి ఏడు గడ గా నిల బడింది .దాని వల్లనే అందరం హాయిగా ఉన్నాం .మా తమ్ముడి భాగం అతనికిచ్చి ,ఫలసాయం కూడా అతను అమ్ముకొనే దాకా ప్రతి ఏడాది అప్పగించేవాడిని .మా అన్నయ్య గారి అబ్బాయి రామనాధ బాబు కు కాటూ రులో నాతో పాటు పొలం ఇప్పటికీ ఉంది .పంటలు రాగానే ఫలసాయం అందిస్తాను  .కనుక బ్రాహ్మణ వ్యవసాయమే అని పించినా నేను చేసింది నష్ట వ్యవసాయం కాదు లాభం తోనే చేశాను .దానికి కారణం నమ్మకస్తులైన నిఘా మానులే అని నిక్కచ్చిగా చెప్పగలను .

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -.12-7-14-ఉయ్యూరు

వ్యాస జయంతి గా గురు పూజ

వ్యాస భగవానుడని బాదరాయణుడని ప్రసిద్ధి చెందిన వ్యాస మహర్షి జన్మదినం ఆషాఢపౌర్ణమి .పద్దెనిమిది పురాణాలను బ్రహ్మ సూత్రాలను రాసి భారతీయ సాహిత్యం లో హిమాలయోన్నతుడైనాడు వ్యాసుడు .వేదం విభజన చేసి అందుబాటులోకి తెచ్చిన లోకజ్నుడాయన .కృష్ణ ద్వైపాయన బిరుదాంకితుడు .యమునా నదీ తీరం లో జన్మించిన వ్యాసుడు మహా భారతంరాయటమే కాక  అందులో లో ముఖ్య పాత్ర దారికూడా .విష్ణు మూర్తి అవతారమే వ్యాసభగవానుడు .సత్యవతీ దాశరాజుల కుమారుడు .సేతి,మాది నదుల సంగమ స్థానం లో జన్మించాడని కూడా అంటారు .ఈ ప్రదేశానికి ఆయన పేరే పెట్టారు .ప్రస్తుతం నేపాల్ లో తనాహు జిల్లాలోని తనౌళి పట్నం లో వ్యాసుడు జన్మించినట్లు భావిస్తారు . .విచిత్ర వీర్యుడు వ్యాసుడి కుమారుడు .విచిత్ర వీర్యుని కుమారులే పాండురాజు ,ద్రుత రాస్త్రుడు .విదురుడు వీరిద్దరికీ సోదరుడు .

ప్రతి ద్వాపర యుగం లోను వ్యాసుడు జన్మించి వేద విభజన చేస్తాడని విష్ణు పురాణం చెబుతోంది .మహా భారత రచనకు రాయసకారుడిగా గణపతిని పెట్టుకొన్నాడు .తన ఘంటానికి ఆప కుండా పని చెప్పితేనే రాస్తానని షరతుపెట్టి రాశాడు .భారతానికి జయ అనే పేరుంది .ఇందులో విష్ణు సహస్రనామం భగవద్ గీతా ఉన్నాయని మనకు తెలుసు .వ్యాసుని చివరి రచనే మహా భారతం .భారతాన్ని ఉగ్ర సేన సౌతి మౌఖికం గా వ్యాపింప జేశాడు .నైమిశారణ్యం లో శౌనకుడనే కులపతి  ,ఆయన  శిష్యులైన మహర్షుల సమక్షం లో దీన్ని వినిపించాడు .

వ్యాసుడు బౌద్ధ వాజ్మయం లోను చోటు చేసుకొన్నాడు . పాళీ భాషలో’’ కన్హ దిపాయన’’ అన్నారు .జాతక కధల్లో బాగా కనిపిస్తాడు .సిక్కుల మత గ్రంధం గురు గ్రంధ సాహెబ్ లోవ్యాసుడు బ్రహ్మ దేవుని కుమారుడు అని ఉంది .గురు గోవింద సింగ్ వ్యాసుడిని వేద నిధి అన్నాడు ,కౌటిల్యుడు రాసిన అర్ధ శాస్త్రం లో వ్యాసుని విషయం తమాషాగా ఉంటుంది . దాండక్య అనే పేరున్న భోజుడనే రాజు ఒక బ్రాహ్మణ స్త్రీని  బలాత్కరించ బోతే రాజ్యం వంశం పూర్తిగా నాశమై పోయాయి .వాతాపి అనే వాడు అహంకారం తో అగస్త్యుని అవమా  నించి నప్పుడు ద్వైపాయనుడిని పైకి వెళ్ళినప్పుడు  నశించి పోయారని చాణక్యుడు వివరించాడు .ఈ కదా బౌద్ధ జాతక కధల్లో వృష్ణి కధను పోలి ఉంటుంది .

వ్యాసుడు బదరీ అంటే రేగు చెట్ల వనం లో జన్మించాడుకనుక బాదరాయణుడు అయ్యాడనే కధనం ఒకటి ఉంది .ఈయనే బ్రహ్మ సూత్రాలు రాసి వేద వేదాంత విశేషాలను అందులో నిక్షిప్తం చేశాడు .బ్రహ్మ సూత్రాలు భగవద్ గీత ఉపనిషత్తులను ప్రస్తాన త్రయం అంటారు .ఈ మూడిటికీ కర్త వ్యాసుడే .పతంజలి యోగ శాస్త్రానికి ఆధారం వ్యాసమహర్షి చెప్పిన సూత్రాలే అని అంటారు .ఇంత విశిష్ట వ్యక్తీ భగవాన్ వేదం వ్యాస మహర్షి జన్మ దినం ఈ రోజు .ఒక్క సారి స్మరించి తరిద్దాం .ఆయన పెట్టిన అక్షర భిక్ష అన్నపూర్ణ గా వెలుగుతోంది .మహర్షి వ్యాసునికి మనః పూర్వకం గా సాష్టాంగ దండ ప్రణామాలు సమర్పిద్దాం .

వ్యాసపౌర్ణమి –గురు పౌర్ణమి –వ్యాస జయంతి శుభా కాంక్షలతో

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -12-7-14-ఉయ్యూరు

నా దారి తీరు -74

షుగర్ ఫాక్టరీలో చెల్లింపులు

చెరుకు ను ఫాక్టరీ కి తోలిన తర్వాత ,లేక అవసరం అయితే కొంత తోలిన తర్వాత మనం తోలిన చెరుకు తాలూకు ఫాక్టరీ వాళ్ళు నమోదు చేసిన చెరుకు తూకం ఉన్న టికెట్లు ఇస్తారు .వాటిని తేదీ క్రమం లో అమర్చి మొత్తం  మనం ఇచ్చిన టికెట్ల నంబర్ చివరి టికెట్ వెనకాల వేసి ,పాస్ బుక్ లో పెట్టి ,వోచర్ మీద రెవిన్యు స్టాంప్ అంటించి దానిమీద సంతకం పెట్టి ,సాక్షి సంతకం కూడా తెలిసిన రైతు తో చేయించి ఆయన రైతు నంబర్ ను కూడా నమోదు చేయించి ,ఫాక్టరీ లో దీన్నీ చూసే గుమాస్తాకు ఇవ్వాలి .దానికి పెద్ద క్యూ ఉంటుంది .అందులో నిలబడి మన వంతు వచ్చిందాకా ఉండి ఇవ్వాలి. దానిపైన వాళ్ళు ఫలానా రోజుకు ఇస్తామని చెప్పి వాయిదా వేసి ,రాస్తారు .అప్పుడు వెళ్లి తీసుకోవాలి .మా నాన్న గారి చనిపోయిన 1961నుండి నాకు దీని అనుభవం ఉంది .అప్పుడు అంతా మాన్యు వల్ వర్క్ .కనుక తోలిన   చెరకుకు  దానికి తగిన టికెట్లు వచ్చాయో లేదో వాళ్ళు తనిఖీ చేసి ఫాక్టరీ,నుంచి ఏదైనా ధన రూపం లో లేక ఎరువుల రూపం లో లబ్దిపొందారా లేదా అని చెక్ చేసి  లేడ్జేర్లు, ఫైళ్లు తిరగేసి ఒకటికి రెండు సార్లు కౌంటర్ చెక్ చేసుకొని  ముందు ఆ డబ్బు మినహాయించి మిగిలినదాంట్లో దాదాపు ఎనభై శాతం డబ్బు ఇచ్చేవాళ్ళు .వాయిదా వేసిన రోజుకు ,సమయానికీ మళ్ళీ వెళ్ళాలి .అప్పుడూ మనలాంటి వాళ్ళు చాలా మంది ఉంటారుకనుక మళ్ళీ క్యూ ఆ క్యూ అంతా అవటానికి చాలా సమయం పట్టేది .మన వంతు రాగానే యెంత డబ్బు వచ్చేదీ చెప్పి ,మెయిన్ ఆఫీస్ లో ఉన్న కాష్ కౌంటర్ దగ్గరకు పంపిస్తారు .అక్కడా లైన్ ఉంటుంది .డబ్బు ఇచ్చె ఆయ న మన మొహం చూసి మనమే ఆ వోచర్ మీద సంతకం పెట్టామని తేల్చుకొని ,ఆ వోచర్ మనకిచ్చి ,దాని వెనక మళ్ళీ సంతకం చేయించి మన వూరి వారెవరైనా అక్కడ ఉంటె వారి తో సాక్షి సంతకాలు రెండు చేయించి వాళ్ళ రైతు నంబర్లు నాట్ చేయించి  ఆయన కిస్తే అప్పుడు డబ్బు ఇస్తాడు .అప్పుడు బాంకులు లావా దేవీలు లేవు .అంతా స్వయం గా వెళ్లి తెచ్చుకోవాల్సిందే .డబ్బు ఇచ్చే ముందు అక్కడే కూర్చున్న మేనేజర్ చెక్ చేస్తాడు తోలిన  చెరకుకు  ఉన్న రేటు ప్రకారం సరిగ్గా లెక్క వేశారా లేదా చూస్తాడు .

1960-70కాలం లో టికెట్లు తీసుకొనే కౌంటర్ లో అంజయ్య గారు అనే ఆయన ఉండేవాడు ఆయనది గోపువాని పురం అని జ్ఞాపకం .పంచె కట్టి కొంచెం లావు కళ్ళద్దాలతో ఉండేవాడు .జోడు ముక్కు మీదికి జారుతూ ఉండేది సకిల్ మీద వచ్చేవాడు కమ్మ వారు .చాలా మంచి వాడు .లెక్కల్లో దిట్ట .అచ్చం మన అల్లు రామ లింగయ్య లా గా ఉండేవాడు  నేను అన్నా, మా నాన్న గారన్నా చాలా అభిమానం గా ఉండేవాడు ..నాకు తక్కువ రోజుల్లో వాయిదా పడేట్లు చేసేవాడు .ఆమ్యామ్యాలు ఆయనకు తెలియవు .పరిచయమే .ముక్కు సూటి మనిషి అందరికి ఆయన అంటే గౌరవం విసుగు ఉండేదికాదు .ఆ పెద్ద పెద్ద  లేద్జేర్ల పుస్తకాల మధ్య ఆయన  ఒక లిలీ పుట్ లా కని పించేవాడు .చాలా నెమ్మదిగా మాట్లాడేవాడు ఆయన అంటే నాకు విపరీతమైన అభిమానం .అందుకే మరీ గుర్తుంచుకొని ఆయన గురించి రాస్తున్నాను .ఇలా చాలా సంవత్సరాలు నడిచింది .

ఆ తర్వాతా బ్యాంకులు రైతులకు అప్పులివ్వ టానికి ముందుకొచ్చాయి .వాటిల్లో డబ్బు లేని రైతులే కాదు అందరూ అప్పు తీసుకొనే వారు కొంచెం వడ్డీ తక్కువ .యెంత డబ్బు అప్పు తీసుకోన్నామో  బ్యాంకి వాళ్ళు తెలియ జేసేవారు .అగ్రిమెంట్ లో బ్యాంక్  కాగితాలు కూడా చేర్చేవారు .బ్యాంకి అప్పు ,వడ్డీ పోను మిగిలిందే ఫాక్టరీలో చెల్లించే వారు .పనులు కొంత తేలికయ్యాయి .కాష్ ఇచ్చే ఆఫీసులో కలువ పాములకు చెందిన భాస్కర రావు గారు అనే ఆయన ఉండేవాడు .ఎర్రగా పాంట్ షార్ట్ తో ఉండేవాడు .మా బజారు లోనే టాంక్ దగ్గర అద్దేకుండేవాడు,. వాళ్ళబ్బాయి నాదగ్గర ట్యూషన్ కూడా చదివే వాడు .చాలా స్పీడ్ మనిషి .కౌంటర్ చెక్ చేయటానికి ఆయన భలే తమాషాగా స్పీడ్ గా చేసి సంతకం పెట్టె వాడు .నాకు బాగా పరిచయం కనుక ఆ విధానానం నచ్చి అడిగితే చెప్పాడు .పైసా కూడా తేడా  వచ్చేదికాదు. ఇప్పుడది మర్చిపోయాను .తోలిన టన్ను లను టన్నుకు రేట్ తో హెచ్చించి యెంత మొత్తం డబ్బు వస్తుందో చెక్ చేయటం అన్నమాట .గుమాస్తాలు ఓచర్ మీద అవన్నీ వేసి రాసి లేద్జేర్ లో పోస్టింగ్ వేసి ఈయన కు పంపిస్తే అప్పుడు కౌంటర్ చెక్ చేసి డబ్బు ఇవ్వమని సంతకం పెడితే కౌంటర్ లో డబ్బు ఇచ్చేవారు. భాస్కర రావు గారు గలగలా మాట్లాడేవాడు. రాత్రి పూట మా ‘’పార్ధి గారి పార్ల మెంట్ ‘’కు వచ్చి మాతో కూర్చునే వాడు .కమ్మ వారు .మర్యాదున్న పెద్దమనిషి .

వెలగ పూడి రామ కృష్ణ గారి ఇద్దరబ్బాయిలు దత్తు గారు మారుతీ రావు ఇద్దరూ కొంతకాలం ఉయ్యూరు షుగర్  ఫాక్టరీ రీని మేనేజ్ చేశారు .తర్వాత వాటాలు పంచుకొన్నారు వి.ఏం.రావు అనే మారుతీ రావు గారికి ఉయ్యూరు ,చల్ల పల్లి ఫాక్టరీలు వచ్చాయి. దత్తు గారికి మాచెర్ల సిమెంట్ ఫాక్టరీ మద్రాస్ లోని సెంట్రల్  వర్క్ షాప్  వచ్చాయి .దత్తు గారి  కే.సి.పి .పేరు వచ్చింది. రావు గారు కెసీపి తో పాటు ind cor  పేరొచ్చింది .రెండిట్లోనూ నాకు షెర్లున్నాయి .రావు గారు గొప్ప మెకానిక్ .ఫాక్టరీ లో ఏ భాగం లో ఏముందో ఆయనకు  క్షుణ్ణం గా తెలుసు అనుకొనే వారు. ఎక్కడైనా రిపేర్ వస్తే స్పాట్ లోకి వెళ్లి రెండు మూడు నిమిషాలలో దాన్ని  రెక్టిఫై చేసేవారని చెప్పుకొంటారు . మేషిన్రి మీద అంత అవాగాహన ఉన్న వారు .అయన చేతిలోకి ఫాక్టరీ వచ్చిన తర్వాత ఫాక్టరీ సామర్ధ్యాన్ని పెంచారు .పూర్వం కన్నా రెట్టింపు సామర్ధ్యం తో రెట్టింపు చెరుకు ఆడే యంత్రాలను తెప్పించి బిగించారు . కనుక క్రషింగ్ కెపాసిటి పెరిగింది .రైతులకు సబ్సిడీలు బోనస్ లు బాగా ఇచ్చారు .క్షుణ్ణంగా మేనేజ్ మెంట్ అవగాహన ఉన్న వాడు కనుక మెషీన్ పవర్ పెంచి మాన్ పవర్ తగ్గించటం ప్రారంభించారు .రైతులు తాము తోలిన చెరకు డబ్బు కోసం ఫాక్టరీ చుట్టూ తిరిగే పద్ధతికి స్వస్తి చెప్పారు .ప్రతి రైతు తో బ్యాంక్ అకౌంట్ ఓపెన్ చేయించి డబ్బు వారి అకౌంట్ లో సరాసరి పడేట్లు చేసి ఎంతో రిస్క్ నుంచి రైతుల్ని కాపాడారు మారుతీ రావు .అగ్రిమెంట్ ఇవ్వటమే రైతుపని మిగిలిన లావాదేవీలన్నీ బ్యాంక్ ద్వారానే .

రైతు తోలిన చేరుక్కు టన్నుకు ఇంత అని కేంద్ర ప్రభుత్వం కూడా డబ్బు ఇస్తుంది .దానికీ వాయిదాల మీద వాయిదాలు పడేవి .ఖాళీ గా ఉన్న వారికైతే ఫరవాలేదు .ఉద్యోగస్తులకు, ఆడ వాళ్లకు మహా ఇబ్బందిగా ఉండేది.ఒకోసారి సెలవు పెట్టాల్సి వచ్చేది . ఆ నరకం  నుండి కాపాడిన వాడు రావు గారే .ఇప్పుడు ఏంతో హాయిగా ఉంది .యెంత డబ్బు వచ్చినా బ్యాంక్ అకౌంట్ లో పడిపోతుంది .కావాల్సినప్పుడు తీసుకోవటమే .ఇంత గొప్ప సంస్కరణ తెచ్చిన వ్యక్తీ మారుతీరావు .ఫాక్టరీకి ‘’ప్లాంట్ మేనేజర్’’ ఉన్నతాధికారి .దాన్ని తర్వాత  ‘’జెనరల్ మేనేజర్’’ అన్నారు . నాకు తెలిసినప్పటి నుంచి సీతా రామా రావు గారు ఇంజేటి జగన్నాధ రావు గారు ,బసవయ్య గారు ఇలా చాలా మంది పని చేశారు .ఇప్పుడు ఆ పోస్ట్ ను ‘’చీఫ్ ఆపరేటింగ్ ఆఫీసర్ ‘’గా పిలుస్తున్నారు .ఇప్పటి ఆ ఆఫీసర్ శ్రీ జి వెంకటేశ్వర రావు .ఉయ్యూరు ,చల్లపల్లి ఫాక్టరీలు రెండిటికీ కలిపి ఈయనే సి ఇ ఒ.

జగన్నాధ రావు గారు ప్లాంట్ మేనేజర్ గా  ఉన్నప్పుడు మంచి ప్రజా సంబంధాలు కలిగి ఉండేవారు .ఉన్నతమైన ఉదాత్త వ్యక్తీ .ఎత్తుగా  ఎర్రగా కళ్ళద్దాలతో తెల్ల పాంటు షార్ట్ లతో చూస్తూ ఉంటేనే గౌరవం కలిగేది అందరి తో సత్సంబంధాలు నేరపే వారు  . ఎన్నో అభి వృద్ధి కార్యక్రమాలు నిర్వ హించారు .ఫాక్టరీ ఎదురుగా సాయి బాబా ఆలయం ,కార్మిక భవనం కెసీపి స్కూల్ లో బిల్డింగ్ ల నిర్మాణం చుట్టూ ప్రక్క గ్రామాలకు పక్కా రోడ్లు వంతెనలు ,బస్ షెల్టర్లు ఆయనతోనే ప్రారంభమైనాయి .అనేక దేవాలయాల అభి వృద్ధికి తోడ్పడ్డారు .మా శ్రీ సువర్చలాన్జనేయ స్వామి దేవాలయానికి అయిదు వేల రూపాయలు విరాళం ఇవ్వటమే కాదు మేము కోరిన వెంటనే వచ్చి మాతో బాటు స్వామి వారల ప్రతిష్ట ను చేశారు .ఆయన భార్య శ్రీమతి వసుమతి దేవి రామ కృష్ణ మహిళా సమాజం ఏర్పరచి మహిళలకు చేతిపని ,కుట్టుపని మొదలైన వాటిల్లో శిక్షణ నిప్పించి మహిళాభ్యుదయానికి పాటు పడ్డారు. ఆ దంపతులను చూడగానే ఆది దంపతుల్లా అని పించే వారు .రైతులకే కాదు కార్మికులకూ అండగా ఉండేవారు .ఉయ్యూరు చుట్టూ ప్రక్క గ్రామాల హైస్కూళ్లలో భావన నిర్మాణాలు రక్షిత మంచి నీటి సరఫరా ,టిఫిన్ షెడ్ ,సైకిల్ షెడ్ వంటివి ఎన్నో ఆయన పాలన లో  రికార్డ్  బ్రేక్ గా నిలిచాయి .ఉయ్యూరు శివాలయం లో దక్షిణాన ఉన్న  రేకుల షెడ్ నిర్మాణం మా వార్డ్ మెంబర్ కోలచల చలపతి ,గోవింద రాజు శ్రీరామ మూర్తి గారు వంటి పెద్దల సహకారం తో ఫాక్టరీ వారి సాయం తో జరిగిన బృహత్తర కార్య క్రమం. వృద్ధాశ్రమం, కంటి ఆస్పత్రి ,రోటరీ క్లబ్ ఏర్పాటు దాని ద్వారా ప్రజా సేవ ప్లాంట్ మేనేజర్ శ్రీ ఇంజేటి జగన్నాధ రావు గారి చొరవ కృషి ,అవగాహన వల్లనే సాధ్యమైనాయి .కార్మికులు సమ్మే చేయకుండా వారి అన్ని కోర్కెలను ఫాక్టరీ తీర్చేట్లు మేనేజ్ మెంట్ తో చర్చలు జరిపి చొరవ తీసుకొనే వారు .ఆయన  అంటే  మేనేజి మెంట్ కు కూడా అంత గౌరవం . ఫాక్టరీ సంక్షేమం కోసం నెల రోజులు యజ్ఞం చేయించారు .రోజూ సాయంకాలం ప్రవచన సామ్రాట్ శ్రీ మల్లాది చంద్ర శేఖర శాస్త్రి గారి వంటి పెద్దల నాహ్వానించి వేదం శాస్త్రాల పై ప్రసంగాలు చేయించారు .సాయి బాబా ఆలయ నిర్మాణానికి మద్రాస్ నుంచి స్వామి కేశవయ్య గారిని ఆహ్వానించి ఆయనతో సాయి బాబా చిత్రపటాన్ని ఆవిష్కరింప జేశారు .ప్రతి ఏటా శ్రీ రామ నవమి జరిపి,సీతా రామ కల్యాణం చేసేవారు .ఫాక్టరీ ఉద్యోగస్తులతో నాటకాలు వేయించేవారు .వేదాంతం సత్యనారాయణ  శోభానాయుడు లాంటి కళా కారులను పిలిపించి ప్రదర్స్ధనలు ఏర్పాటు చేసి కళలకు ప్రోత్సాహం కల్పించారు .పౌరాణిక నాటకాలు,ఓలేటి వెంకటేశ్వర్లు మల్లాది సూరి బాబు , వంటి సంగీత కళా నిదులచే పాట కచేరీ జరిపించారు .

కార్మిక నాయకుడు చొప్పరపు సుబ్బారావు  గారు ఫాక్టరికి కార్మికులకు మధ్య ఏ సమస్యలు లేకుండా చేసి చనిపోయే వరకు నాయకత్వాన్ని వహించారు ప్రస్తుతం వారి అబ్బాయి శ్రీ కొండలు పలాగే ప్రజా సంబంధాలను కలిగి ఫాక్టరీలో పని చేస్తూ అందరికి తలలో నాలుక లాగా ఉన్నారు .

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -11-7-14-ఉయ్యూరు

పదాలకు భావాల తళుకులు..

నీటిరంగుల ఛిత్రం
-వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు
వెల: రూ.150
e-book కోసం www.kinige.com

వాఢ్రేవు చిన వీరభద్రుడు వెలువరించిన కవితా సంపుటి ‘నీటి రంగుల చిత్రం’. ఈ సంపుటిలో జీవితానందం సిద్ధించే మెలకువ కోసం కవి నిరంతరంగా అనే్వషించడం కనిపిస్తుంది. వాడ్రేవుగారి నిర్వికల్ప సంగీతం (1986), ఒంటరి చేల మధ్య ఒక్కత్తే అమ్మ (1995), పుర్యానం (2004), కోకిల ప్రవేశించే కాలం (2009) తర్వాత వచ్చిన కవితా సంపుటి ‘నీటి రంగుల చిత్రం’. తన కవిత్వం గురించి, తన మీద ప్రభావం చూపించిన కవుల గురించీ చినవీరభద్రుడు, మరో సాహిత్యాభిమాని ఆదిత్య కొర్రపాటితో చేసిన సంభాషణ ఈ సంపుటిలో ప్రచురించారు. ఇది ఈ పుస్తకానికి అదనపు ఆకర్షణ అనొచ్చు.
కవిత్వం మాటల్నే ఆశ్రయించుకుని ఉన్నప్పటికీ, అది మాటల్లో మాత్రమే లేదనీ, విద్యుచ్ఛక్తి రాగి తీగ లోపలనుంచి కాకుండా రాగి తీగ వెంబడి ప్రసరించినట్లే కవిత్వం కూడా మాటల్లోంచి కాకుండా మాటల చుట్టూ ప్రసరిస్తుందనే గ్రహింపు ఈ కవిత్వం పొడగునా కనిపిస్తుందని వాడ్రేవు అంటారు. నా కవితలో రాగాత్మక ఉంది. పొందిక కూడా ఉంది. ఒక స్వర్ణకారుడు బంగారు నగకి నగిషీ పెట్టడంలో ఉండే పనివాడితనమంతా నా కవితలో ఉంటుందంటాడు వాడ్రేవు.
కవి కేవలం తన భావాలకు మాత్రమే ప్రాధాన్యం ఇవ్వడం తొలిరోజుల్లో జరిగే పని. కవి పరిణతి చెందే కొద్దీ శిల్పం మీద దృష్టిపెట్టక తప్పదు.
మనకి ‘ద్రష్ట’, ‘స్రష్ట’ అనే రెండు పదాలున్నాయి.
శ్రీశ్రీ ‘మహాప్రస్థాన‘ గీతాలనాడు ద్రష్ట, ‘మరో ప్రస్థానం’ నాటికి శ్రీశ్రీ స్రష్టగా మారాడంటారు వాడ్రేవు. కవిత అంటే కేవలం వర్ణన లేదా అభిప్రాయ ప్రకటన కాదు.చిన్ని చిన్ని వివరాల వల్ల కవిత తన అనుభూతిని తన శ్రోత హృదయంలో ఎంతో విశ్వసనీయంగా ముద్రిస్తాడని కూడా మనం గమనించాలంటాడు. ఎంత మేరకు వదిలిపెట్టాలన్నదే కవి శిల్ప పరిణతికి గీటురాయి అంటాడాయన. నా దృష్టిలో కవిత్వం దానికదే అత్యంత శక్తివంతమైన భావ ప్రసార సాధనమంటాడు వాడ్రేవు. నా కవిత్వంలో సాధారణ పత్రికా భాషనీ, సామాజిక రాజకీయ భాషనీ వీలైనంతగా పరిహరించడానికే ప్రయత్నించానంటాడు వాడ్రేవు.
ఈ కవితా సంపుటిలో వాడ్రేవు 182 కవితలు 208 పేజీలలో ప్రచురించాడు.
ముందుగా కాపాడుకోవల్సిన పద్యం అంటూ…
‘‘ఇంధనం అగ్నిగా మారినట్లు, ప్రతిరోజూ ఒక పద్యంగా మారాలని ప్రార్థిస్తున్నానంటాడు‘‘ కవి.
పాలుగారే ప్రపంచంతో-అనే కవితతో ప్రారంభించిన వాడ్రేవు నా ఆరాటమిదే అనే శీర్షికతో బహు చతురతతో ముగించాడు.
ఇటలీలోని ఫ్లోరెన్స్ నగరంలో ప్రముఖ కవి, శిల్పి మైకెలాంజిలోని స్థానికులు అడిగారట.
ఏమని?
మేం రోజూ చూసే శిలనే ప్రవక్తగా నువ్వెట్లా మలిచావని?
ఏది డేవిడ్ కాదో దాన్ని చెక్కేసానని మైకెలాంజి జవాబిచ్చాడు.
చమత్కారుడైన వాడ్రేవు కూడా..
‘‘నాలో ఏది చిన వీరభద్రుడు కాదో దాన్ని తొలగించాలని, నా ఆరాటమిదేనని, కడు రమ్యంగా కవితా సంపుటిని ముగించారు.
ఆ తర్వాత ఓ 10 పేజీలలో యువకవి ఆదిత్యతో కొర్రపాటితో అభయ వచనాలు శీర్షికతో ప్రశ్న-జవాబులో వాడ్రేవు తన మనస్సును పాఠకుల మందుంచాడు.
చక్కని మధుర లలిత పదాలతో పాఠకుల్నీ భావకవులుగా తీర్చేలాగ సాగే ఈ కవితా సంపుటిని ప్రతి ఒక్కరూ తప్పక చదివి తీరాలి. తెలుగు కవిత్వాన్ని అభిమానించే ప్రతి వారింటా తప్పక ఉండవల్సిన పుస్తకం.
నవోదయ బుక్‌హౌస్, కాచిగూడ, హైదరాబాద్ తదితర అన్ని పుస్తకాల షాపుల్లో లభిస్తుంది.

బ్రాహ్మణాల కధా కమా మీషు -19(చివరి భాగం )

గోపధ  బ్రాహ్మణం -2

గోపధం లో కొన్ని పదాల వివరణ అత్యద్భుతం గా ఉంటుంది ఆ వైభవాన్ని తెలుసుకొందాం .

1-స్వేదం –సు వేదమే స్వేదం అని అర్ధం చెప్పింది .అంటీ బాగా వేదం చదవటం .వేదం గట్టిగా చదివి  కంఠస్తం కావాలంటే చమట పట్టేట్లు చదవాలి .కా బట్టే ఈ సువేద పదం స్వేదం గా మారిందని వివరణ ఇచ్చారు ఇందులో .

2-రధం –రస అనే శబ్దం నుంచి వచ్చింది .రస పూర్ణం అంటే ఆనంద పూర్ణం గా ఉండటం .దీని వల్ల రధం అనే సంజ్ఞ రూపొందింది .

3-దీక్షిత –ధీక్షిత పదం నుండి ఇది వచ్చింది .శ్రేష్టమైన బుద్ధిని పొందేవాడు ధీక్షితుడు .అదే దీక్షిత గా మారింది.అందుచేత అతడు పెద్దలచే నమస్కరింప దగిన వాడు అవుతాడు .

4-మఖ –అంటే యజ్ఞం .ఖ అంటే చిద్రాలు దోషాలు .మ అంటే పోగొట్టేది .దోషాలు లేనిదిగా చేసేది .మఖ అంటే యజ్ఞం .దోషాలు లేనిదిగా యజ్ఞం ఉండాలి ..అంటే యజ్న కర్మ లో ఏ విధమైన పోరబాట్లు, దోషాలు ఉండరాదని తెలుస్తోంది .

5-సామ –సా అంటే లక్ష్మి అమ అంటే జ్ఞానం .లక్ష్మీ సంబంధమైన జ్ఞానం అని సామ కు  అర్ధం .

6-కుంతాపసూక్తం – కు అంటే చెడు తాప అంటే తపింప జేయటం .చెడును నశింప చేసే సూక్తమే కుంతాప సూక్తం .అధర్వ వేదం లో దీనికి ప్రసిద్ధి ఎక్కువ .

కొన్ని సుభాషితాలు

1-దేవతలు పరోక్ష ప్రియులు ,ప్రత్యక్ష ద్వేషులు .ఈశ్వరుని అచింత్య శక్తిని వర్ణించే సందర్భం లో నిది .ఈశ్వరుడు పరోక్షం గా ఉన్నా ఇష్టుడు .ఈ భౌతిక జగత్తు ప్రత్యక్షం గా ఉన్నా ద్వేషింప దగినది .ఇది అశాశ్వతం .

2-యజ్ఞాలలో ఋత్విక్కులు అసమర్ధులు గా ,బ్రహ్మ చర్య దీక్ష లేని వారుగా ,రాగ ద్వేషాలున్న వారు గా ఉంటె ఆ యజ్ఞం నాశనమవుతుంది .సదాచారమే యజ్న ఋత్విక్కులకు ముఖ్యం .

3-మట్టి బెడ్డలు కుండలో వేస్తె అవి శౌచ కర్మకు ,దాన్యోత్పత్తికి పనికి రావు .ఉపయోగపడే వాటిని తగని స్థానం లో ఉంచరాదు అని అర్ధం .

4-యాజకుడు తేజస్వి ,సత్య వాది,వ్రత నిస్టూడు గా ఉండాలి .అతడు మంచి వాడు కాక పోతే పచ్చికుండలో నీళ్ళు పోసినప్పుడు విచ్చి నీరు కారిపోయినట్లు యజమాని ప్రయోజాన్ని నాశనం చేస్తాయి .

5-తలిదండ్రులు చిన్న తనం లో కుమారుడిని పోషిస్తే ,వాడు పెద్ద వాడై వారిని పోషించాలి .ఇది తెలిస్తేనే నిజమైన యజ్ఞం .తలిదండ్రుల సేవే నిజమైన శ్రాద్ధం ,తర్పణం కూడా .బతికి ఉండగా పట్టించుకోకుండా చని పోయిన తర్వాత శ్రాద్దాలు చేసినా అది నిష్ప్రయోజనం .

6-జరిగి పోయిన కాలం పరిమితం .రాబోయే కాలం అపరిమితం. గతం లో చెడు చేసినంత మాత్రాన  కుంగి పోనవసరం లేదు .భవిష్యత్తు తరువాత వచ్చేదికనుక మంచి చేసి ఆ దోషాన్ని పోగొట్టుకోవచ్చు .నిరాశ చెందక్కర లేదు .

ఇప్పుడొక్క సారి ఈ బ్రాహ్మణం లో చెప్ప బడిన విషయాలను పునరాలోకిద్దాం .  పూర్వ బ్రాహ్మణం లో సృష్టి విధానం ఓం మహాత్మ్యాన్ని వివరించారు .సృష్టి అంతా ఓం నుండే ఏర్పడింది .ఓం బ్రహ్మ ,విష్ణు, రుద్రాత్మకం .దీన్ని వెయ్యి సార్లు జపిస్తే కోరికలన్నీ సిద్ధిస్తాయి .గాయత్రీ మంత్రోపాసన చేస్తే సంతతి కూడా బలం గా ఉంటుంది. శిష్యుడు గురు శుశ్రూష చేసి పంచాగ్నులను వశం చేసుకోవాలి .గృహిణి అతడికి భిక్ష పెట్టాలి .భిక్ష పెట్టక పోతే పుణ్యాలన్నీ నశిస్తాయి .మాంస భక్షణ నిషిద్ధం .విపాట్ నది ఒడ్డున వసిస్టా శ్రమం ఉన్నది

ఉత్తర బ్రాహ్మణం లో దర్శ పూర్నమాసం నుండి చిన్న యాగాలు ,పెద్ద యాగాల వివరణ ఉంది .ఖగోళ ,జ్యోతిష సంబంధ విషయాలు చెప్ప బడ్డాయి .చిత్త మొదలైన నక్షత్రాలు పౌర్ణమి రోజు చంద్రునితో కలిసే చైత్రం మొదలైన నెలలు ఏర్పడుతాయని చెప్పారు. ఫాల్గుణ పూర్ణమి నుండి సంవత్సరం మొదలైంది అని పేర్కొన బడింది .భూమి గోళాకారామని ,సూర్యుడు ఎప్పుడూ చాటు కాడని వివరించింది .తిరుగుతూ ఉండే భూమి అంచున సూర్య కాంతి పడుతుందని తెలిపారు .

బ్రాహ్మణాల కధా కమా మీషు  సర్వం సంపూర్ణం .

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -10-7-14-ఉయ్యూరు

బ్రాహ్మణాల కధా కమా మీషు -18

ప్రణవం

పర బ్రహ్మ బ్రహ్మ దేవుడిని ఒక తామరాకు పై సృష్టించాడు .తన కోరికలను ,లోకాలను ,దేవతలను ,వేదాలను ,యజ్ఞాలను ,శబ్దాలను ,భూతాలను స్థావర జంగమాలను ఏ విధం గా ఏకాక్షరం వలన తెలుసుకోవాలి అని ఆలోచించి ,బ్రహ్మ చర్యాన్ని పాటించి చివరకు ‘’ఓం’’అనే ప్రణవాన్ని కనుగొన్నాడు .ఓంకారం లో రెండు వర్ణాలు ,నాలుగు మాత్రలు ఉన్నాయి .ఇది సర్వ వ్యాపి ,మార్పు లేనిది ,బ్రాహ్మీ మాయం .దీని నుంచే కోరిన వస్తువులు ,సమస్త లోకాలు ,దేవతలు ,యజ్ఞాలు ,శబ్దాలు ,స్థావర జన్గమాత్మకమైన భూతాలు పుట్టాయి .

ప్రణవం లోని మొదటి అక్షరం నుండి స్వర్గం ,రెండవ అక్షరం నుంచి తేజస్సు వెలుగు పుట్టాయి .ఓంకారం లోని మొదటి స్వర మాతృక నుంచి భూమి అగ్ని ఓషధులు ,వృక్షాలు ,భూహ్ అనే వ్యాహృతి ,గాయత్రీ ఛందస్సు మూడు విధాలైన స్తామాలు ,తూర్పు దిక్కు ,వసంత రుతువు వాక్కు ,నాలుక సృష్టింప బడ్డాయి .దాని రెండవ స్వర మాత్ర నుంచి అంత రిక్షం ,వాయువు ,యజుర్వేదం ,భువ అనే వ్యాహృతి ,త్రిష్టుప్ ఛందస్సు ,పది హేనురకాల స్తామాలు ,పశ్చిమ దిక్కు ,గ్రీష్మ ఋతువు ఉచ్చ్వాస నిస్శ్వాసాలు చేసే అవయవాలు నిర్మించ బడ్డాయి .మూడవ స్వర మాత్ర నుండి స్వర్గం ,సూర్యుడు ,సామ వేదం ,స్వః అనే వ్యాహృతి ,జగతీ ఛందస్సు ,ఉత్తర దిక్కు ,వర్ష రుతువు ,కళ్ళు మొదలైనవి ఏర్పడ్డాయి .దాని ‘’వ’’కార మాత్ర నుండి నీరు ,చంద్రుడు ,అధర్వ వేదం ,నక్షత్రాలు , అంగీరసులు ,అనుష్టుప్ ఛందస్సు దక్షిణ దిక్కు ,శరదృతువు  మనసు మొదలైనవి జనించాయి .దాని ‘’మ’’కార మాత్ర నుండి ఇతిహాస పురాణాలు ,వాక్కు ,ఛందో యుక్తమైన భాష ,ఉపనిషత్తులు ,వ్రుధాత్ ,కారత్ ,గుహన్ ,మహాత్ ,తత్ ,శం,ఓం అనే వ్యాహృతులు ,నృత్యం ,గానం .చైత్ర రాధా దేవతలు ,తేజస్సు ,తేజస్సు ,వెలుతురూ ,ఊర్ధ్వ దిక్కు ,అదో దిక్కు ,హేమంత ,శిశిర ఋతువులు సృష్టింప బడ్డాయి .

ఓంకార సహాయం తో దేవతలు రాక్షసులని జయించారు ఓంకారమే అన్ని వేదాలకు మూలం .ప్రపంచానికి ఆధారం .ఈ విధం గా దిక్కులు ,ఛందస్సు ,పంచ భూతాలు ,వేదాలు రుతువులు ,సూర్య చంద్రులు ,ఇతిహాస పురాణాలు ,ఓంకారం నుండి పుట్టాయని గోపద  బ్రాహ్మణం  చెప్పింది .

గాయత్రీ మంత్రం

గాయత్రిని మించిన మంత్రం లేదు ‘’ఓం భూర్భువస్సువః త్తత్చావితుర్వ రేణ్యం భర్గో దేవస్య ధీమహి ధియో యోనః ప్రచోదయాత్ ‘’అనేది గాయత్రి మంత్రం .గాయత్రికే సావిత్రి అని పేరు ఈ మంత్రం తత్త్వం గ్లావుడు ,మౌద్గాల్యుడు అనే ఇద్దరు ఋషుల మధ్య జరిగిన సంభాషణ రూపం లో వివరించ బడింది .మైత్రేయ వంశం లో పుట్టిన గ్లావుడు మౌద్గాల్యునికి వేదాలు వాటి అర్ధాలు తెలియవు అని నిందించాడు .అందుకు మౌద్గాల్యుడు ‘’సకల వేదం సారం ,సకల ఆధార మైన గాయత్రీ మంత్రం యొక్క తత్త్వం నీకు తెలుసా?’’అని శిష్యుని ద్వారా ప్రశ్నించాడు .మంత్రం తత్త్వం తనకు తెలియదని ,మౌద్గాల్యుని తూల నాది నందుకు క్షమాపణ చెప్పుకొని గాయత్రీ మంత్రం తత్వాన్ని ఉపదేశించమని వేడుకొన్నాడు .మౌద్గాల్యుడు సాకల్యం గా వివరించి చెప్పాడు .

‘’వేదాలు ఛందస్సు ,సవిత (సూర్యుడు)యొక్క శ్రేష్టమైన భాగాలు .అన్నం ఆయన ప్రకాశం .ధియః అంటే విధులు లేక కర్మలు .వీటి వల్లనే ఆయన లోకమంతా  సంచ రిస్తాడు .మనస్సు సవిత .వాక్కు సావిత్రి .మనసున్న చోట వాక్కు ,వాక్కు ఉన్న చోట  మనస్సు ,ఉంటుంది .అగ్నియె సావిత్రి .పృథ్వి సావిత్రి .అగ్ని ఆదిత్యుడు వేదాలు వేదాలు ఛందస్సులు యజ్ఞం దక్షిణ సమస్తం సావిత్రియే .దీని తత్వాన్ని తెలుసుకొన్న వాడు సర్వ పాప విముక్తుడై సుఖ సంతోషాలను పొందుతాడు .

రుక్ –సామల సంబంధం

ఉత్తర భాగం లోని తృతీయ ప్రపాఠకం లో ఈ రెంటి సంబంధం చెప్ప బడింది .ఆదిలో రుక్ ,సామలు మాత్రమె ఉండేవి .రుక్కు కు ‘’సా’’అని సామకు ‘’ఆమ ‘’అని పేరు .పుల్లింగం లో ఉన్న సా తో స్త్రీలింగం లో ఉన్న’’ ఆమ ‘తో’’సకల జీవరాసులని అభి వృద్ధి చేయతామికి మనం కలుసు కొందాం ‘’అని చెప్పింది .కాని సామ అందుకు ఒప్పుకోలేదు .రుక్ కన్నా తానే గొప్ప అని ప్రగల్భాలు పోయింది .కోపించిన  రుక్ తానె రెండు భాగాలుగా విడిపోయి మొదటి భాగం రెండో భాగం తో మాట్లాడింది .కాని రెండో భాగం పలకనే లేదు .అప్పుడు తాను మూడు భాగాలుగా విడిపోయి సామను మళ్ళీ పలకరించింది .కనుక సామ మూడు రుక్కుల చేత కీర్తింప బడుతోంది .ఈ సంభాషణ అంతా ‘’సా’’,’’మ’’మధ్య జరిగింది .

గమ్ అనే ధాతువుకు డో’’ ప్రత్యయం చేరిస్తే గో’’శబ్దం ఏర్పడుతుంది .గో శబ్దానికి పొందదగిన పదార్ధం అని అర్ధం .పొంద దగింది వేదవాణి ,పృధివీ రాజ్యం ,స్వర్గ సుఖం .వీటిని పొందే మార్గాన్ని తెలిపే బ్రాహ్మణం కాబట్టి గోపధం అయింది .వేదం విజ్ఞానం పొందటం ,రాజ్య వ్యవహారాలూనడపటం ,పరమ సుఖాన్ని పొందటం అనే పురుషార్ధాలు కలుగుతాయి .

పూర్వం వైదిక యుగం లో ‘’పని ‘’అనే కొండ జాతి వాళ్ళు బ్రాహ్మణుల ఆవులను దొంగిలించి కొండ గుహలో దాచారట .’’సరమ ‘’అనే ఇంద్రుని కుక్క ఆ ఆవులకోసం వెతుకుతూ అనేక ప్రదేశాలు తిరిగి కనుక్కోన్నది .ఇంద్రునికి తెలిసింది ఇంద్రుడు దండెత్తి పణి జాతి వారి బలాన్ని చేదించి ఆవులను విడిపించాడు .అన్గిరసులు ఇంద్రునికి సాయం చేశారు .అందుకే గోపద బ్రాహ్మణం   అధర్వాం గీరస బ్రాహ్మణం ఆనే పేరు తెచ్చుకోంది .ఈ నాటి డిటెక్టివ్ పరిశోధనకు ఆ నాడే బీజం పడిందని భావించ వచ్చు .అడుగు జాడలు వేలి ముద్రలు కుక్కల సాయం తో నేరస్తుల ఆచూకీ ఇవన్నిటికీ ఈ బ్రాహ్మణం ఆధారమే .

తొలి ఏకాదశి శుభా కాంక్షలు

సశేషం

మీ-గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ – . 8-7-14 –ఉయ్యూరు

ప్రజలకోసమే  పని చేసిన సమర్ధ ఐ .ఏ. ఎస్ .అధికారి శ్రీ పి.వి.ఆర్.కే .ప్రసాద్ -1

‘’సమాజ శ్రేయస్సుకోసం పని చేయటం ,సంకల్పం లో స్వార్ధం లేనంత వరకు దైవ బలం తప్పక తోడుగా ఉంటుందని నమ్మి ,నిబ్బరం ,మనో ధైర్యం ,పనిలో విశ్వాసం ,అపారమైన సృజనాత్మకత అద్భుత ప్రజా సంబంధాలు ,ఓర్పు ,లౌక్యం ,తార్కిక వాదన ,కార్య నిర్వాహక సామర్ధ్యం ,ఉన్న ఐ ఏ ఎస్ అధికారి శ్రీ పి.వి.ఆర్.కే ప్రసాద్ .వివిధ విరుద్ధ స్వభావాలున్న ముఖ్యమంత్రుల వద్ద ను ,సాక్షాత్తు శ్రీ వారి ఆలయం తిరుపతి వెంకటేశ్వర స్వామి ఆలయ కార్య నిర్వాహణాదికారిగా ,విశాఖ పోర్ట్ చైర్మన్ గా  ప్రధాన మంత్రి పి.వి గారి దగ్గర ,వివిధ హోదాలలో ప్రసాద్ పని చేశారు .అందరి వాడు అనిపించుకొన్నారు . సమర్ధత కు ప్రతి రూపం .నిస్వార్ధ సేవకు నిలువెత్తు రూపం .తన శ్రీవారి అనుభవాలను ‘’నాహం కర్తా –హరిహ్ కర్తా ‘’అని మొదటి పుస్తకం రాసిన సంగతి అందరికి తెలుసు .రెండేళ్ళ క్రితం ‘’అసలేం జరిగిందంటే –‘’పేరు తో రాసిన పుస్తకం లో ప్రజా సేవలో తన జీవితం ధన్య మైన సంఘటనలు పూస గ్రుచ్చినట్లు ఎక్కడో మొదలు పెట్టి గిరికాలు తిప్పుతూ ,సంఘటన పూర్వా పరాలను స్పృశిస్తూ ,తనకెదురైన సమస్యలను వివరిస్తూ ,వాటిని అధిగమించటానికి నిస్వార్ధం గా ప్రజా సంక్షేమమే ధ్యేయం గా పని చేశారు .నాలుగు వందలకు పైగా పేజీలున్న ఈ పుస్తకాన్ని  అయిదారు  రోజుల్లో ఆమూలాగ్రం చదివాను .అందులోనుంచి సంఘటనలకు మాత్రామే ప్రాధాన్యం ఇచ్చే విషయాలను ,నాకు నచ్చిన విషయాలను మీ అందరికోసం అందిస్తున్నాను .

శ్రీ ప్రసాద్ ఖమ్మం జిల్లా కలెక్టర్  గా జలగం వారు కావాలని వేయిన్చుకొన్నారు . శ్రీ జలగం వెంగళ రావు ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నప్పుడుమూడున్నర ఏళ్ళు పని చేసి ఆ జిల్లా అన్ని రంగాల్లో అభివృద్ధి చెందేట్లు చేశారు .ముఖ్యమంత్రి ఈయనకు కావలసిన అధికారాలు డబ్బు అన్నీ అందించారు .వాటితో జిల్లా రూపురేఖలే మార్చేశారిద్దరూ .ఏ రాజకీయ నాయకుని క్రీనీడ పడకుండా జాగ్రత పడ్డారు .చివరికి వాళ్లకు కోపం వచ్చి ప్రసాద్ గారి దగ్గరకొచ్చి ‘’అయ్యా అన్నీ మీరిద్దరే చేస్తున్నారు  మా రాజకీయ నాయకులం ఎందుకూ పనికి రాకుండా పోతున్నాం .మీరు చేసిన అభివృద్ధి చాలు .ఇక మాకు పెత్తనం రాక పోతే ఓట్లు పడవు కనుక మీరు మీ కు కావాల్సిన చోటుకు బదిలే చేయించుకోండి ‘’అని చెప్పారు .ఇలాంటిస్పందన వస్తుందని ఆయన ఊహించలేక ముఖ్యమంత్రిని తన్ను హైదరాబాద్ ట్రాన్స్ ఫర్ చేయమని కోరారు .ఆయన  అఖండ  మేధావి .’’ప్రసాద్ మా వాళ్ళు ఏమైనా అన్నారా?’’అని కూపీ లాగి విషయం అర్ధమై హైదరబాద్ ఇరిగేషన్ డిపార్ట్ మెంట్ కు బదిలీ చేశారు .

అక్కడ చేరిన మూడు నెలల్లోనే దివి సీమ ఉప్పెన వచ్చింది .వేలాది జనంచనిపోయాయి  ,వేలాది పశువులు చనిపోయాఇ . .నీళ్ళు అన్నీ కలుషితమయ్యాయి .తాగు నీరు లేక,అంటువ్యాధులు పెరిగే ప్రమాదం వచ్చింది . జలగం ఫోన్ చేసి ప్రసాద్ కు పూర్తీ అధికారాలిచ్చి దివి సీమకు పంపి పది రోజుల్లో ఎక్కడ వీలైతే అక్కడ రిగ్గులతో బోరు బావులు తవ్వించి భూ గర్భ జలాలను జనాలకు అంద జేయవలసిందని యెంత డబ్బు ఖర్చైనా పరవా లేదని  ఆర్డర్ జారీ చేశారు . అంతే ఆఘ మేఘాల మీద దివి సీమకు ప్రభుత్వ రిగ్గులు ,ప్రైవేట్ రిగ్గులను తెప్పించి డీజల్  డ్రమ్ములు  గాస్ లైట్లు ఇప్పించి ,స్థానిక ప్రజలను అగ్గి పుల్ల కూడా అడగ కుండా అన్నీ ఏర్పాటు చేసి ,పర్య వేక్షిస్తూ ,అత్యవసర కార్యక్రమంగా  మంచి  నీటి సరఫరాను భావించి అధికారులతో పని చేయించారు .మరమ్మత్తులకు మెకానిక్కులు ,టెంట్ లు వారి భోజన వసతి అన్నీ చూశారు .’’దెబ్బ తిన్న ప్రతి గ్రామానికి తాగునీరు ఇద్దాం .ఆకలి ,నిద్రకోసమే తప్ప మిగిలిన సమయ మంతా ఈ పనికే కేటా ఇంచండి మీ సామర్ధ్యం వలన కొన్ని వేల కుటుంబాలను నిల బెట్ట గలుగుతాం .’’అని కింది అధికారుల్ని ప్రోత్సహించి పంపారు .

ప్రసాద్ గారు అక్కడే ఉండి పర్య వేక్షిస్తూ ,ప్రతి రోజు జీపులో తిను బండారాలు డీజిల్ కాన్లు రిగ్గ్గులు పై చేస్తున్న గ్రామాలకు పంపించారు .ఎన్ని అడుగులు లోతుకు వెళ్ళినా నీరు పడనీ గ్రామాలకు  టాంకర్ల ద్వారా మంచి నీరు సప్ప్లై చేయించారు .రోజూ గ్రామలో నీటి సరఫరా ఆ తటాంకర్ల తోనే చేయించారు .చీకటి రాత్రులలో చుట్టూ శవాలమధ్య  వాటికంపు మధ్య ,చలిగాలిలో ,ఆ సిబ్బంది దాదాపు ఇరవై నాలుగు గంటలూ శ్రమించారు .వారికీ అంటూ రోగాలు సోకాయి ,విరేచనాలు పట్టుకున్నాయి .అయినా మొక్క వోని ధైర్యం తో సిబ్బంది పని చేసి పది రోజుల పనిని ఆరు రోజుల్లోనే సంతృప్తికరం గా పూర్తీ చేశారు .ఆ నాటి కృష్ణా జిల్లా కలెక్టర్ ఏ వి ఎస్ రెడ్డి గారు సిబ్బందిలో ప్రతి ఒక్కరిని  ప్ర శం సించి అభినందించారు .తనకు ముఖ్య మంత్రి ఇచ్చిన పనిని సంతృప్తిగా దిగ్విజయం గా పూర్తీ చేసి ప్రసాద్ గారు ముఖ్యమంత్రిని కలిసి  వివరించారు .జలగం   ఆనందం  పట్టలేక ‘’రాజ కీయ ప్రయోజనాలకోసం నిన్ను ఖమ్మం జిల్లా నుంచి పంపించేశారు .కాని ఇప్పుడు దివి తాలూకాకి  నువ్వే అవసరం అయ్యావు ప్రసాద్ .ఇక్కడ నీ అవసరం ఉందనే నెమో ముందు చూపుగా నిన్ను మా జిల్లా వాళ్ళు వద్దని ఉంటారు ‘’అని మెచ్చుకొన్నారు ..

రేపు తొలి ఏకాదశి –శుభాకాంక్షలు

సశేషం

మీ-గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -7-7-14-ఉయ్యూరు

నా ఉద్దేశ్యంలో ప్రేమని గురించిన నవల విప్లవాన్ని గురించిన నవల కంటే తక్కువేం కాదు. రచయితకున్న నిజమైన విప్లవాత్మక బాధ్యత ఏమిటంటే తను రాయాలనుకున్న వస్తువుని మరింత బాగా రాయటం

90ల తర్వాత తెలుగు సాహిత్య ప్రపంచంలో మాజికల్‌ రియలిజానికి మార్క్వెజ్‌ పర్యాయపదం అయ్యాడు. 1982లో నోబెల్‌ ప్రైజ్‌ తెచ్చిపెట్టిన ‘ఒన్‌ హండ్రెడ్‌ ఇయర్స్‌ ఆఫ్‌ సాలిట్యూడ్‌’ నవలలోని యునైటెడ్‌ ఫ్రూట్‌ కంపెనీ గ్లోబలైజేషన్‌కి ఉదాహరణగా మారింది. గ్రామీణ నేపథ్యం గల మన రచయితలు ఎక్కడో ఖండాంతరాల అవతల మకొండోలో తమ ఊరినీ, తమ ఊరిలో ఉర్సులా వంటి తల్లుల్నీ చూడగలిగారు. మొన్న తన మరణం తర్వాత వేలాది సామాన్య పాఠకులు, రచయితలతో పాటు, కొలంబియా అధ్యక్షుడు, అమెరికన్‌ ప్రెసిడెంట్‌ కూడా సంతాపం ప్రకటించారు. ఇంతగా ఖండాంతర నానా జాతుల సాహిత్య హృదయాలనీ ప్రపంచపు నలుమూలలా కొల్లగొట్టిన మార్క్వెజ్‌ దక్షిణ అమెరియా కొలంబియాలోని ఓ మారుమూల అరాచక రచయిత. తన నవయవ్వనంలో ఎలా రాయాలో తెలీక తబ్బిబ్బయిన మన తోటి తెలుగు కుర్ర రచయితలలాంటి వాడే అయినా, రాయటం కోసం బతికేందుకు దుర్భరమైన కష్టాలకు సిద్ధమవటం, తనదైన రచనా శిల్పాన్ని సాధించటం అందుకు దోహదపడ్డాయి. ఓ మామూలు కథ రాయడానికి 500కి పైగా కాగితాలు తగలేస్తాననే మార్క్వెజ్‌ అంటే, మన రచయితలకు షాక్‌ తగలక తప్పదు. 1983లో సహ రచయిత, తన మిత్రుడు కూడా అయిన మెండోజాకి ఇచ్చిన ఈ ఇంటర్వ్యూలో మార్క్వెజ్‌ అనేక విషయాలను ప్రస్తావించాడు. రష్యా, ఫ్రెంచి, చైనాల తర్వాత, ఇప్పుడు లాటిన్‌ అమెరికన్‌ సాహిత్యం మనల్ని వెంటాడబోతోంది గనుక, మార్క్వెజ్‌ మాటలని జాగ్రత్తగా విని వాటిని మనదైన వాస్తవికతలోంచి ఆలోచించటం, చర్చకు పెట్టటం తెలుగు సాహిత్యానికి తప్పనిసరి. అందులో ఇదొక ప్రయత్నం…

 నువ్వు అలా నవు్ముతావా?

– అవును. రచయిత తన జీవిత కాలంలో రాసేది ఒకే ఒక పుస్తకం అని నవు్ముతాను. అదెన్ని పేర్లయినా తగిలించుకోనీ, ఎన్ని సంపుటాల్లో అయినా రానీ. బాల్జాక్‌, కాన్రాడ్‌, మిల్‌విల్లే, కాఫ్కా ఎవర్నయినా తీసుకో. రాసేది ఒకే పుస్తకం. ఒక్కోసారి రాసిన వాటిలో ఒకదానికి బాగా పేరొచ్చిందనుకో, ఇక ఆ రచయిత ‘ఆ ఒకే ఒక పుస్తకం తాలూకూ రచయిత’గా చరిత్రలో మిగిలిపోతాడు. సెర్యాంటిస్‌ డాన్‌క్విక్సోట్‌ రచయిత. ఆయన రాసిన కథలు ఎవరికి గుర్తున్నాయి? గాటివూలా రచయిత మిగ్యుల్‌ ఏంజెల్‌ ఆసి్ట్రయాస్‌కి ‘ది ప్రెసిడెంట్‌’ నవలా రచయితగానే పేరు. కానీ అది అతని ‘లెజెండ్స్‌ ఆఫ్‌ గాటివూలా’ కంటే గొప్పదేం కాదు.

అలా అయితే, రచయిత ఒకే ఒక పుస్తకం కోసం జీవిస్తాడని అనుకుంటే, నీ సంగతేంటి? నీ ఒకే ఒక పుస్తకం ‘వుకోండో’ పుస్తకమేనా?(వూర్క్యెజ్‌ రచనల్లో తరచూ వచ్చే ఊరి పేరు వుకోండో)

– కాదు. నీకూ తెలుసు. Leaf Storm, One Hundered Years of Solitude ఈ రెండు నవలల్లో వూత్రమే వుకోండో వస్తుంది. మిగతా రచనల నేపథ్యం కొలంబియా తీరాన ఉండే ఒక వూరువుూల పట్నం. అక్కడికి రైలూ, రోడ్డూ ఉండవు. లాంచీలో ప్రయాణమే.

ఫ అయితే నీ ఒకే ఒక పుస్తకం…

– నా ఒకే ఒక పుస్తకం ఏకాంతం. ఏకాంత వాసానికి చెందిన వునిషి. Leaf Storm లో వుుఖ్యపాత్ర బతుకూ చావూ అంతా ఏకాంతంలోనే.No one writes to the colonel లో కల్నల్‌ ఎదురుచూస్తూ.. చూస్తూనే ఉంటాడు. ఎప్పటికీ రాని తన పెన్షన్‌ కోసం. In Evil Hour నవలలో మేయర్‌ కూడా ఏకాంత జీవి. అయితే అతనికిది ‘అధికారం వల్ల వచ్చిన ఏకాంతం.’

 ఏకాంతమే నీ అన్ని రచనలకీ వస్తువయితే దాని వుూలాలు ఎక్కడ నుంచీ వచ్చాయి? నీ బాల్యం నుంచా?

– అది నా ఒక్కడికి సంబంధించింది కాదు. అది అందరి సవుస్య. అయితే ఒక్కొక్కరు ఒక్కోలా దాన్ని ప్రకటించవచ్చు. ఏకాంత భావన చాలావుంది రచనలలోకి చొరబడింది. కొంతవుంది రచయితలకి తెలిసీ – ఇంకొందరికి తెలీక. నీ రచనల్లో కూడా. కాదా?

అవును. నేనూ రాశాను. నీ One Hundered Years of Solitude నవలకి బీజ రూపం నువ్వు ఎప్పుడో రాసిన Leaf Storm లో ఉంది. అప్పటి ఆ యువ వూర్క్వెజ్‌ గురించి ఇప్పుడు నువ్వే వునుకుంటున్నావు?

– జాలి పడతాను. ఎందుకంటే అతను నవలని త్వరత్వరగా వుుగించేశాడు. తను మొదటిసారీ చివరిసారీ రాసేది ఆ నవలే అనుకున్నాడు. అప్పటి తన ప్రపంచ జ్ఞానాన్నంతా – వుుఖ్యంగా తను అమెరికన్‌, యూరోపియన్‌ రచయితల నుంచి నేర్చుకున్న అన్ని మెళకువల్నీ, చవుక్కుల్నీ అందులో ప్రదర్శించాడు.

 ఆ నవల రాసినప్పుడు నీకు ఇరవై రెండేళ్లు. బారాంక్విలా లో ఉండి అందరూ వెళ్లిపోయాక పత్రికాఫీసులో తెల్లార్లూ కూర్చుని రాసుకునే వాడివి.

– అవును. నేనక్కడే ఓ హోటల్‌లో ఉండేవాడిని. అదో వేశ్యల అడ్డా. రూం అద్దె ఒకటిన్నర పెసోలు. ఓ కాలవ్‌ు రాస్తే వుూడు పెసోలు వచ్చేవి. సంపాదకీయం రాస్తే ఇంకో వుూడు. రూం అద్దె క్టటలేని రోజు నా Leaf Storm రాత ప్రతిని హోటల్‌ గువుస్తా దగ్గర తనఖా పెట్టేవాడిని. నేను ఆ కాగితాల కోసం తప్పక తిరిగి వస్తానని అతని నవ్ముకం.

 ఆ నవల అచ్చువేయటం కష్టవుయిందా?

– అవును. ప్రచురణకరర్త దొరకటానికే ఐదేళ్లు పట్టింది. ఓ అర్జెంటినా ఎడిటర్‌ అయితే నువ్వు రచనలు వూనేసి చేపలు పట్టుకోటం వుంచిదని పెద్ద ఉత్తరం రాశాడు.No Body Writes to the Colonel ని ఫ్రాన్స్‌లో గాలివూర్డ్‌ వాళ్లకి పంపాను. దాన్ని రెండో రోజే తిరగ్గొట్టారు.

 నీ రచనా పద్ధతిలో వచ్చిన తేడాల గురించి అడగాలి. Leaf Storm నవలకీOne Hundered Years of Solitude నవలకీ మధ్య రాసినWrites to the Colonel, In Evil Hour, Big Mama’s Funerel నవలల్లో నువ్వు హఠాత్తుగా వాస్తవిక పద్ధతిని ఆశ్రయించావు నీ వ్యూజిక్‌ని వదిలేసి. భాష సూటిగా, శిల్పం సాపుగా చాలా పరిమితుల్ని విధించుకున్నట్టు ఉంటుంది. ఎందుకనీ?

– Leaf Storm రాసినప్పటికి వాస్తవికతను కవితాత్మకంగా పాఠకులకి చేర్చేదే వుంచి నవల అనుకునేవాడిని. అది వచ్చిన కాలం- కొలంబియాలో రక్తసిక్త నిర్బంధం, తీవ్రమైన అణచి వేత అవులవుతున్న కాలం. ‘ఆ పాలకుల క్రూరత్వాన్ని నీ నవల బహిర్గతం చేయలేదు. ఖండించలేదు’ అని నా ‘మిలిటెంట్‌ మిత్రులు’ అనటం మొదలుపెట్టారు. దాంతో నేను ఒక అపరాధ భావనకి గురయ్యాను. అలాంటి భావాల్ని ఇవాళ ఒప్పుకోలేను. అవి సాహిత్యాన్ని తేలిక పరిచే పొరపాటు అభిప్రాయాలు. కానీ అప్పుడే వున్పించిందంటే- దేశం ఎదుర్కొంటున్న తక్షణ రాజకీయ సాంఘిక వాస్తవికతను ప్రతిబింబించటం రచయిత బాధ్యత అని. ఆ దశలో రాసినవే అలాంటివి. అయితే అదృష్టవశాత్తూ నేను త్వరలోనే ఆ దశను దాటి సాహిత్యం గురించిన నా పాత భావనలోకి తిరిగి వెళ్లాను. ఆ రచనలు కొలంబియా జీవన వాస్తవికతను యథాతథంగా ప్రతిబింబిస్తాయి. అవి రాయడం పొరపాటు అనీ అనుకోను. అయితే వాటిలో వాస్తవికతకు సంబంధించిన దూరదృష్టి లేకపోవటం కన్పిస్తుంది. అవి సూటిగా బల్ల గుద్ది నట్టు ఉంటాయి. అట్టే పరిపక్వం చెందని దశ అది. ఇంకో టేవుంటే ఆ రచనలన్నీ ‘చివరి పేజీతోనే ఖచ్చితంగా వుుగు స్తాయి.’ ఆ రచనా పద్ధతి ఇప్పుడయితే ఇరుకుగా అన్న్పిస్తుంది. అంతకంటే బాగా రాయగలనని అప్పటికే నాకు తెలుసు.

 నీలో ఆ మార్పుకి కారణం ఏమిటి?

– నా రచనల గురించి విశ్లేషించుకోవటం. చాలా కాలం ఆలోచించాక ఒక నిర్ధారణకి వచ్చాను. నేను చేయాల్సిన పని- ఇంకా పెద్ద పని- మిగిలి ఉందని అర్థమయింది. అదేమంటే నా దేశ రాజకీయ సాంఘిక వాస్తవికతను చెప్పటానికి మాత్ర మే నిబద్ధుడిననటం కాదు. అంతకంటే పెద్దదయిన ఈ ప్రపం చాన్నీ దాని వాస్తవికతనూ చెప్పటం. ఆ చెప్పటంలో కూడా నిస్పక్షపాతంగా ఉండటం, దేనివైపూ మొగ్గు చూపకపోవటం. అలా నా స్వానుభవం ద్వారా లాటిన్‌ అమెరికాలో నిబద్ధ సాహిత్యంగా చెలామణి అవుతున్న దాన్ని నేను అంగీకరించలేకపోయాను. అలాంటి సాహిత్య నిబద్ధతలో చాలా సమస్యలున్నాయి. అయితే వ్యక్తిగతంగా నేను రాజకీయ నిబద్ధుడిని. నా రాజకీయ నిబద్ధత నీకు తెలుసు.

 సోషలిజానికా…?

– అవును. నేను సోషలిస్టు ప్రపంచాన్ని కోరుకుంటున్నాను. ఆ సమసమాజం ఇవాళ కాకపోతే రేపు వస్తుందని నమ్ముతున్నాను. అయితే లాటిన్‌ అమెరికాలో నిబద్ధ సాహిత్యంగా పిలవబడుతున్న దానితో ఇంకా చెప్పాలంటే సామాజిక ప్రతిఘటనా నవలా ప్రక్రియతో నాకు విభేదాలున్నాయి. ఎందుకంటే దాని ప్రాపంచిక దృక్పథానికి పరిమితులున్నాయి. అందువల్ల అది తాను ఆశించిన రాజకీయ చర్యలకు ఉపయోగపడదు. సరికదా! అందుకు వ్యతిరేక ఫలితాన్నే ఇస్తోంది. ఎందుకంటే లాటిన్‌ అమెరికన్‌ ప్రజలు నిర్బంధం మీదా అన్యాయాల మీదా గురిపెట్టే నవలలని మించిన సాహిత్యాన్ని ఆశిస్తున్నారు. సాహిత్యం గురించిన వారి అంచనాలు మరింత పెద్దవి. ఎందుకంటే ఆ సమస్యల గురించి వారికి లోతుగా ముందే తెలుసు కాబట్టి. రచయితలు ఏమి రాయాలో రాయకూడదో నిర్దేశించటం ద్వారా రచయితల సృజనాత్మక శక్తికి బంధనాలు వేయటం అనే తప్పుని నా మిలిటెంట్‌ మిత్రులు తెలిసో తెలియకో చేస్తూ ఒక్కోసారి రియాక్షనరీగా కూడా వ్యవహరిస్తున్నారు. నా ఉద్దేశ్యంలో ప్రేమని గురించిన నవల విప్లవాన్ని గురించిన నవల కంటే తక్కువేం కాదు. రచయితకున్న నిజమైన విప్లవాత్మక బాధ్యత ఏమిటంటే తను రాయాలనుకున్న వస్తువుని ‘మరింత బాగా రాయటం’.

 తక్షణ రాజకీయ అవసరాల కోసం రాయటం ఆపావు. సరే,One Hundered Years of Solitude లాంటి వాటిలో మార్మిక వాస్తవికతా పద్ధతిని ఎలా సాధించావు?

– అలా కథ చెప్పే పద్ధతి మా అమ్మమ్మది. ఓ చిన్న మారుమూల పట్టణంలో ఆమె జీవితం గడిచింది. అక్కడ సమ్మకాలకీ మూఢనమ్మకాలకీ తేడా లేదు. వాళ్ల కథలూ కబుర్లూ ఎంత నమ్మశక్యంగా ఉంటాయంటే అవి వాళ్ల రోజువారీ చర్యల్లో భాగం. నేనా రచనా పద్ధతిని కొత్తగా కనుక్కోలేదు. దెయ్యాలూ, భూతాలూ, కల్పనలూ, చిత్రమయిన జబ్బులూ, మంత్ర వైద్యాలూ, మూఢనమ్మకాలూ మా లాటిన్‌ అమెరికన్‌ సమాజానికే ప్రత్యేకం. వాటినే నేను రచనల్లోకి తీసుకువచ్చాను.

భాష దగ్గరికి వద్దాం.One Hundered Years..నవలలో పదజాలం ఘాటుగా, సారవంతంగా, మెరుపుల్లాంటి విన్యాసాలతో నిండి ఉంటుంది. ఆ భాష నీ ఇతర పుస్తకాల్లో అట్టే కన్పించదు. ఎందుకని?

– ఇలా అంటే స్వాతిశయంగా ఉంటుందేమో కానీ ఆ స్థాయిలో నేనే నవలనయినా రాయగలను. కానీ వాటికి ఆ భాష అవసరం లేదు. అందుకే అవి వేరుగా ఉంటాయి.

 ఇదెలా ఉందంటే రచయిత రోజుకో చొక్కాని మార్చినట్లు, ప్రతి పుస్తకానికీ ఒక్కో రకమైన భాష వాడుకోవచ్చు అన్నట్లుంది. భాష రచయిత అస్తిత్వంలో ఒక భాగం కాదా?

– కాదు. రచయిత కాదు భాషని నిర్దేశించేది. వస్తువు తనకవసరమైన భాషను శిల్పాన్నీ ఎంచుకుంటుంది. అందుకే In EVIL Hourలాంటి నా రచనలు సూటిగా పత్రికా విలేఖరి పద్ధతిలో ఉంటాయి.One Hundered Years నవలకి శైలీ, శిల్పం సంపద్వంతంగా ఉండాల్సిన అవసరం వచ్చింది. ఎందుకంటే అది కల్పనాత్మక ఇంద్రజాలిక వాస్తవికతను చిత్రించాలి కనుక- భాష కూడా అలానే ఉండాలి.

 ప్రపంచ సాహిత్య విమర్శకులంతాOne Hundered Years.. నవలని తిరుగులేని ఉత్తమ రచనగా పరిగణిస్తుంటారు. నువ్వు మాత్రం ఎక్కడా దాని గురించి గొప్పగా చెప్పుకోలేదు. అదంటే నీకంతగా ఇష్టం ఉన్నట్లు లేదు…

– అవును. ఇష్టం లేదు. అది నా జీవితాన్ని నాశనం చేసింది. అది అచ్చయ్యాక అంతకు ముందటి నా జీవితాన్ని కోల్పోయాను.

ఎలా?

– అది తెచ్చిన పేరు ప్రఖ్యాతులు. అవి వచ్చాక వాస్తవికతను గ్రహించే సున్నితత్వం పోతుంది. అధికారం చేజిక్కించుకోవటం వల్ల కూడా అదే జరుగుతుంది. దానికయ్యే ఖర్చు స్వంత జీవితాన్ని పణంగా పెట్టటం. అది అనుభవంలోకి వస్తే కానీ అర్థం కాదు.

 ఆ నవలకి దక్కిన బ్రహ్మాండమయిన విజయం న్యాయం కాదంటావు?

– అవును. న్యాయం కాదు. నా దృష్టిలో అది సాపుగా, సరళంగా, మెరుగులద్ది రాసిన నవల. సంక్లిష్టత లేదు. ఫ ఆ నవలని తిరస్కరిస్తున్నావా? – లేదు. కానీ లోకంలో ఉండే చమక్కులూ, అలంకారాలూ అన్నీ కలగలిపి అది రాస్తున్నప్పుడే నాకు తెలుసు.

ఏమని?

– అంతకంటే బాగా రాయగలనని. దాన్ని మించి రాయగలనని..

బ్రాహ్మణాల కధా కమామీషు -17-

గోపద బ్రాహ్మణం

అధర్వ వేదానికి చెందిన బ్రాహ్మణమే గోపద బ్రాహ్మణం అయినా అధర్వ సంహిత కు సాక్షాత్తుగా సంబంధం లేదు .యజ్న యాగాలతో బాటు ఇతరవిషయాలూ ఉన్నాయి .అధర్వ వేదం లో నిష్ణాతుడైన వాడే యజ్ఞాలలో బ్రహ్మ గా ఉండాలని ఇందులో చెప్ప బడింది .బ్రహ్మ విధులు ,ప్రాముఖ్యాన్ని గూర్చి ఇతర బ్రాహ్మణాలు చెప్పలేదు .కర్మ లోపం వల్లజరిగే పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం ఉన్నది. రుత్విక్కులలో బ్రహ్మ కున్న ఉన్నత స్థానాన్ని వివ రిం చింది .

‘’ప్రాయశ్చి త్త రాను ధ్యానై రనుజ్ఞానాను మన్త్రనైహ్-హోమైశ్చ యజ్న విభ్రంశం సర్వం బ్రహ్మ ప్రపూరయేత్’’

ఇందులో నూరు ప్రపాఠకాలుఉండేవి అని  తెలుస్తోంది దిరికినవి కేవలం పదకొండే పతంజలి మహర్షి పేర్కొన్న అవయవ లక్షణం దీని లోనిదే .ఓంకార స్వరూపం ,ప్రతి వేదం బ్రహ్మ చర్యం ,గాయత్రీ మంత్రం రహస్యార్ధం తెలుసుకోవటానికి గోపద బ్రాహ్మణం ఏంతో ఉప యోగ పడుతుంది .

ఈ బ్రాహ్మణం  పూర్వభాగం ఉత్తర భాగం అని రెండుగావిభజింప బడింది .పూర్వం లో అయిదు ఉత్తరం లో ఆరు ప్రపాఠకాలున్నాయి .పూర్వ భాగం లో సృష్టి సముద్రాల పుట్టుక ,భ్రుగువు మహర్షి జననం  ,అధర్వ మహర్షి ఉత్పత్తి ,అధర్వ వేదావిర్భావం బ్రహ్మ సృష్టి ,ఓంకారోత్పత్తి ,గాయత్రీ మాహాత్మ్యం ,బ్రహ్మ చారి ధర్మాలు ,యాగాలలో బ్రహ్మ స్థానం ,దేవ యజనం ,బ్రహ్మోదనం ,ఆత్రేయ యజ్ఞం ,ఋత్విక్కుల అర్హత ,స్వాహా శబ్ద ఉత్పత్తి ,యజ్న దీక్ష ,వాటిల్లో వేదం మంత్రం వినిమయం ఉంటాయి .ఉత్తర భాగం లో యజమాని ,అతిధులు ,నక్షత్రోత్పత్తి ,చాతుర్మాస్య యాగాలు  ,,దేవాసుర యుద్ధం ,అగ్నీధ్ర నియమానం ,వషట్కార విశేషాలు ,దక్షిణ ,ఉక్త దేవతలు షోడశి నిర్వచనం ,శర్వం ,వాజపేయ ప్రశంస ,ఆప్తార్యామ ప్రశంస ,సంపాత మంత్రోత్పత్తి ,అహీన యాగ విశిష్టత ,మొదలైనవి చెప్ప బడ్డాయి .ఈ బ్రాహ్మణం గుజరాత్ ప్రాంతం లో ఏర్పడిందని క్రీ పూ అయిదవ శతాబ్ది ది అని తెలుస్తోంది .దీనికెవరూ వ్యాఖ్యానం రాసినట్లు లేదు

యజ్ఞం లో పాల్గొనే రుత్విక్కులలో బ్రహ్మ ప్రధానమైన వాడు .ఆయన అధర్వ వేదాం లో నిష్ణాతుడై ఉండాలి .యజ్న యాగాలలో జరిగేలోపాలకు బ్రహ్మ గారు చేయాల్సిన ప్రాయస్చిత్తాలు  చెప్పారు.ఇందులో యజ్నక్రమ వైశిష్ట్యాన్ని బాగా తెలియ జేశారు .అగ్న్యా దేయం కంటే పూర్ణాహుతి ,దానికన్నా హోమం ,అంతకంటే దర్శ పూర్ణ మాసాలు ,వాటి కంటే ఆ  ఆగ్రయణం  ,దానికంటే చాతుర్మాస్యలు ,వాటికంటే పశు బంధం ,దానికన్నా అగ్ని స్టోమం , అంతకంటే రాజ సూయం ,దానికన్నా వాజ పేయం ,అంతకంటే అశ్వ మేధం ,దానికన్నా పురుష మేధం ,అంతకంటే సర్వ మేధం ,దానికన్నా దక్షిణా వంతాలు ,వాటికంటే దక్షిణలు , అదక్షినలు ,సహస్ర దక్షిణం ఉత్తమ మైనవని తెలియ జేయ బడిందిం . పురుషునికి సంవత్సరానికి పోలికలను మహా ఆశ్చర్యం గా చెప్పారు .దీనితోనే ఈ బ్రాహ్మణానికి ప్రాముఖ్యత పెరిగింది .

ప్రపంచ సృష్టి

ఏ వేదం లోనూ  లేనంత గొప్పగా సృష్టి గురించి గోపధం తెలియ జేసింది .మొదట్లో పరబ్రహ్మ ఒకడే ఉండేవాడు .తనలాంటి మరో దైవాన్ని సృష్టించాలని తపస్సు చేసి తన దేహం లో వేడి పుట్టించి ఫాల భాగం నుండి చెమట కార్చాడు .ఈ స్వేదానికే సువేదం అనీ పేరు .అంటే బాగా జ్ఞానం కలిగింది అని అర్ధం .దీనివల్ల  సమస్తమూ ఆయనకు అవగతమవుతుంది .మరింత తపస్సు చేశాడు .రోమ కూపాలనుంచి స్వేదం ధారలుగా ప్రవహించింది .ఆ దారాలతో ప్రపంచ సృష్టి చేసి ,సృష్టిని ధరించి పాలించాలనుకొన్నాడు .వెంటనే స్వేద ధారలలోకి తొంగి చూశాడు .తన ప్రతి బింబం కనిపించింది .ఆయన రేతస్సు ఆ స్వేదం లో జారి పడింది .స్వేదం లో వేడి పుట్టించి దాన్ని రెండు భాగాలుగా చేశాడు ..అందులో ఒకటి తాగటానికి వీలు లేని ఉప్పు సముద్రం ,మరొకటి తియ్యని నీరు ఏర్పడ్డాయి .ఈ తీయని  నీటిలో వేడి పుట్టించాడు .అంతకు ముందే అందులో పడిన రేతస్సు ఎండిపోయి దాని నుంచి భ్రుగువు అనే రుషి జన్మించాడు .వెంటనే పరబ్రహ్మ అదృశ్యమైనాడు .

భ్రుగువు పరబ్రహ్మను వెతక టానికి అన్ని దిక్కులూ వెతికాడు .తూర్పులో వాయువు ,దక్షిణం లో మాత రిశ్వ ,,పడమర లో పవమానం ,ఉత్తరం లో వాతం అని అశరీర వాణి పలికి కింద నీటిలో చూడమన్నది .చూడగా నోటి నుండి అదర్వుడు అనే రుషి పుట్టాడు .కింద నుంచి పుట్టాడు కనుక అదర్వుడు అనే పేరు .ఆయన దేహం బ్రహ్మ దేహం లాగా తేజో వంతం గా ఉంది .ఆయనే సృష్టికార్యం జరిపే ప్రజా పతి .పర బ్రహ్మ అధర్వుని దేహాన్ని తపింపజేసి  వేడేక్కించటం వలన ఆయన దేహం నుండి  ఏకర్చ ,ద్వార్చ్య ,త్ర్యర్చ,చతుర్చపంచర్చ ,షడర్చ ,సప్తార్చ ,అస్టర్చ ,నవర్చ ,దశర్చ అనే పది మంది ఆదర్వణ ఋషులు జన్మించారు .వీరి నుంచి ఏకాదశర స్చ ,ద్వాదశర్చ ,త్రయోదశర్చ , చతుర్దశర్చ,పంచ దశర్చ ,షోడశార్చ ,సప్త దశర్చ ,త్రయోదశార్చ ,చతుర్ధశార్చ ,పంచాదశార్చ ,షోడశార్చ ,సప్త దశర్చ ,అష్ట దశర్చ ,ఎకోనవవిమ్షర్చ , విమ్శారస్చ  అనే పది మంది అధర్వ ఋషులు తిరిగి పుట్టారు .అధర్వణుడు ,అధర్వ ఋషులు దర్శించిన మంత్రాలకే అధర్వ వ్రేదం అని పేరు .దీని నుండి ఓంకారం పుట్టింది .

పరబ్రహ్మం నుండి భూమి ,అంతరిక్షం ,స్వర్గ అనే మూడు లోకాలు పుట్టాయి .ఆయన పాదం నుండి భూమిని ,ఉదరం నుండి అంతరిక్షాన్ని ,తలనుండి స్వర్గాన్ని సృష్టించాడు .భూమి  నుండి  అగ్ని ,అంతరిక్షం నుండి వాయువు ,స్వర్గం నుండి ఆదిత్యుడు లను సృష్టించాడు .అగ్ని వలన ఋగ్వేదం ,వాయువు నుండి యజుర్వేదం ,ఆదిత్యుని నుండి సామ వేదం ,వెలశాయి .ఋగ్వేదం నుండి    భూహ్ అనే వ్యాహృతి ,యజుస్సు నుండి భువః ,సామం నుండి సవః అనే వ్యాహృతులు పుట్టాయి .

ఉప్పు నీటి నుండి సముద్రం ,అన్ని వైపులకు వ్యాపించి తమకు ఒక దేవు డిని మ్మని ప్రార్ధిస్తే ,వరుణుడు అధి దేవత అయ్యాడు .వరుణుడి నుండి ముచ్యుడు ,పుట్టాడు ఇతనే మృత్యు దేవత .ఇతని దేహం నుండి రసాలు కారాయి.రసాల నుండి పుట్టిన వారే అంగీరస ఋషులు .ఇలా అధర్వాన్గీరసులు భ్రుగ్వాన్గీరస ఋషులు జన్మించారు .అంగీరసులు దర్శించినదే అంగీరస వేదం .దీని నుండి జనత్ అనే వ్యాహృతి పుట్టింది .పరబ్రహ్మ తూర్పు దిక్కు నుంచి సర్ప వేదాన్ని ,దక్షిణ దిక్కు నుండి పిశాచ వేదాన్ని ,పశ్చిమం నుంచి అసుర వేదాన్ని ,ఉత్తరం నుండి ఇతిహాస వేదాన్ని ,ఊర్ధ్వ ,అదో దిక్కుల నుండి పురాణ వేదాన్ని సృష్టించాడు .సర్ప వేదం నుండి ‘’వ్రుధాత్ ‘’,పిశాచ వేదం నుండి కారత్ ,అసుర వేదం నుండి గుహన్ ఇతిహాస వేదం నుండి మహాత్ ,పురాణ వేదం నుండి తత్ అనే వ్యాహృతులను సృష్టించాడు .తర్వాత చంద్రుడు ,గ్రహాలూ ,వృక్షాలు మొదలైనవి సృష్టించాడు .

పిమ్మట పర బ్రహ్మ ఒక యజ్ఞాన్ని చేసి దానిలో అగ్ని ని హోత గా ,వాయువు అధ్వర్యుగా ,సూర్యుని ఉద్గాత గా ,చంద్రున్ని బ్రాహ్మ గా ,పర్జన్యుడిని సదస్యునిగా ,ఓషధులు ,వృక్షాలు  చమస్సులు (గరిట లాంటిది )గాను ,విశ్వేదేవతలను హోత గాను ,అధర్వాన్గీరాసులు గోప్తలుగాను నియమించాడు .గోప్తలు యజ్ఞం లో జరిగే లోపాలను సవరిస్తారు .ఇలా అధర్వ వేదం ,దాని ప్రాముఖ్యత ,అధర్వామ్గీరాసుల ప్రాశస్త్యం విశిష్టం గా గోపద బ్రాహ్మణం లో వివరించ బడింది .

సశేషం

మీ-గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -7-7-14 –ఉయ్యూరు

బ్రాహ్మణాల కధా కమామీషు -16

ఉప బ్రాహ్మణాలు -2

తపస్సు అంటే ఇంద్రియాలను అదుపులో పెట్టుకొనే ముఖ్య  సాధనం  అని అందులో మూడు రకాలున్నాయని చెప్పుకొన్నాం .ఇప్పుడు వాటి వివరాలను తెలుసుకొందాం .

క్రుచ్చ్రం

మూడు రోజులు పగటి పూట మాత్రమె సాత్వికాహారం తింటూ ,తరువాత మూడు రోజులు రాత్రిమాత్రమే భోజనం చేస్తూ ,మరో మూడు రోజులు ప్రయత్నం చేయకుండా దొరికిందే తింటూ ,చివరి మూడు రోజులు పూర్తిగా ఉపవాసం చేయాలి .ఇలా పన్నెండు రోజులు దీక్షగా  చేస్తూ , వెంటనే ఫలితం రావాలంటే పగలంతా నిల్చునే ఉండాలి .రాత్రిళ్ళు కూర్చునే ఉండాలి .సత్యం మాత్రమే మాట్లాడాలి .చెడు సాంగత్యం పనికి రాదు .’’రౌరవం ‘’,’’యౌదాజయం ‘’అనే సామలను గానం చేస్తూ ఉండాలి .చివరికి దేవతా తర్పణం మొదలైనవి చేసి ,దేవతలకు నైవేద్యం పెట్టి తినాలి .ఈ పన్నెండు రోజుల తపస్సును ‘’క్రుచ్చ్రం ‘’అంటారు .

అతి క్రుచ్చ్రం

పైన చెప్పిన నియమాలన్నిటిని పాటిస్తూ ,కుడి చేతిలో పట్టినంత అన్నాన్ని మాత్రమె రోజుకు ఒక సారి తినాలి .అదే అతి క్రుచ్చ్రం .

క్రుచ్చ్రాతి క్రుచ్చ్రం

ఈ రెంటికి మించిన ఘోర తపస్సు .పన్నెండు రోజులూ నీటిలోనే ఉండాలి .మిగిలిన నియమాలన్నీ పై మాదిరే .ఈ మూడు తపస్సులు చేస్తే పాపాలు నశిస్తాయి

ప్రాయశ్చిత్తాలు

.శాస్త్రం చెప్పినట్లు చేయక పోవటం ,నిషేధించిన పనులు చేయటం ,సమాజానికి హాని కలిగేవి చేయటం పాపాలు అని పించుకొంటాయి .పాపాలకు చేసే ప్రతీకారమే ప్రాయశ్చిత్తం .అనేక రకాల పాపాలకు వాటికి తగిన ప్రాయశ్చిత్త విధులున్నాయి .ఉదాహరణకు –అశ్లీలం లేక బూతు మాట్లాడితే ‘’దదిక్రా వ్ణో అకార్షం ‘’మొదలైన సామలను గానం చేయాలి .ఎవరినైనా దూషిస్తే ప్రాయశ్చిత్తం గా ‘’ఇదం విశ్నుర్వి చక్రమే ‘’సామను చదవాలి .తలిదండ్రులను గురువును దూషించిన పాపం పోవటానికి ‘’తమాహం సోమ రారణ ‘’సామ చదవాలి .ఇలా ఎన్నో ఉన్నాయి .

కామ్య కర్మలు

ఆయుర్దాయం పెరగటానికి ‘’తు చే తునాయ ‘’మొదలైన సామలతో తెల్ల ఆవాలను మంత్రించి ప్రతి రోజూ తినాలి. చిన్న చిన్న రోగాలకు ‘’శం నొ దేవీ రభీస్టయే ‘’సామతో నేతిని మంత్రించి రోజూ శరీరానికి రాసుకోవాలి .సర్ప భయం లేకుండా చేసుకోవటానికి శంఖ పుష్పి ,సర్ప గంధ లను నూరి గుళిక చేసి దగ్గరుంచుకొని ‘’చర్శానీ ద్రుతం ‘’ సామ తో  మూడు సార్లు అగ్నిలో హోమం చేయాలి .అప్పుడు ఆ  గుళికను మెడలో కట్టుకోవాలి. విషం తిన్నా హాని చేయకుండా ఉండటానికి ‘’త్వమిమీ ఓషధీ ‘’సామను రోజూ గానం చేయాలి .ముసలితనం మృత్యువు రాకుండా దుంపలు పండ్లూ తింటూ ,జింక తోలు ధరించి మౌనం గా నెల రోజులు అడవిలో ఉండి పుష్య పూర్ణిమ నాడు  ‘’ఉద్వయంత మసస్పరి ‘’అనే సామ తో సూర్యుడిని పూజించాలి .ఇలా నాలుగేళ్ళు చేస్తే జరా మ్రుత్యువులు దూరం .

దేవతాధ్యయన బ్రాహ్మణం

అగ్ని ,ఇంద్రుడు ,ప్రజాపతి ,సోముడు ,వరుణుడు ,త్వష్ట ,అంగిరసుడు ,పూషా ,సరస్వతి ,ఇంద్రాగ్నులు కలిసి పది మంది సామ గానానికి అది దేవతలు .కాలేయం రౌరవం మహోత్సవం మొదలైన సామలకు దేవత అగ్ని .వామ దేవ్యం ,సామకు ప్రజాపతి దేవత .ఔశన కావం అనే సామకు సోముడు దేవత .యజ్న యజ్నీయం కు వరుణుడు,వార వంతీయం ,ఆభీవర్తనం సామలకు త్వస్ట దేవతలు .స్వ్హ ప్రుస్టా అనే సామకు అంగిరసుడు ,కౌశీతం ,దైవోదానం మొదలైన వాటికి పూషా దేవతలు .కొన్నిటికి సరస్వతి మరికొన్నిటికి ఇంద్రాగ్నులు దేవతలు .మిగిలిన సామలన్నిటికీ ఇంద్రుడే దేవత .వసువులు ,రుద్రులు ,ఆదిత్యులు విశ్వే దేవులు అనే నలుగురు సామ దేవతలు .ఇంద్రాగ్ని ప్రజాపతులు దేవతలు ఇంకా కుదిస్తే ‘’బ్రహ్మ ‘’ఒక్కడే సామ లన్నిటికీ దేవత

రుక్కు ను తల్లి అని ,గానాన్ని తండ్రి అని ,స్వరాన్ని ప్రజాపతి అంటారు .గాయత్రి అన్నా సావిత్రి అన్నా ఒక్కటే .

సంహితో పనిషత్ బ్రాహ్మణం

సామ గాన రహస్యాలను తెలియ జెప్పేది ఈ బ్రాహ్మణం .అధ్యయనం గురు శిష్య సంబంధం ,ధర్మ శాస్త్ర విషయాలు చెప్ప బడ్డాయి .మందరం మాధ్యమం తార అనే స్థాయీ భేదాన్ని బట్టి గానం మూడు రకాలు .వీటికి దేవ సంహిత ,అసుర సంహిత ,రుషి సంహిత మొదలైన సాంకేతిక పదాలనుప యోగించారు .ఆయా గాన ఫలితాలూ చెప్ప బడ్డాయి .గానం చేసేటప్పుడు మూల మంత్రాలలో వచ్చే మార్పులను అంటే ఉన్న అక్షరాలూ జారిపోవటం కొత్తవి చేరటం ‘’హో ,హోఇ.,తాఇ’’మొదలైన విచిత్ర ధ్వనులు ,ద్రుతం విలంబితం మొదలైన వృత్తులు ,స్వర ప్రస్తార విషయాలు ఉన్నాయి. గాన ప్రభావం వలన మూల సాహిత్యం లో కలిగే అనేక మార్పులను సామ వేదమే నాంది పలికింది

స్వాధ్యయనం ఏరోజు మాన రాదనీ సామ జపం వలన యజ్న యాగాలు చేసిన ఫలితం వస్తుందని ప్రోత్సహించింది .

వంశ బ్రాహ్మణం

సామగాన ఋషుల పరంపర ఇందులో ఉంది .’’బ్రహ్మకు ,ఆచార్యులకు ఋషులకు సకల దేవతలకు నమస్కారం ‘’అనే మాటతో ఇది ప్రారంభ మౌతుంది .మిత్ర వర్చాసుడు ,బ్రహ్మ వృద్ధి ,గిరి శర్మ ,నిగడుడు ,త్రాతుడు ,రుద్ర భూతి మొదలైన అరవై మంది సామ గురువుల గురించి వారి గోత్రాల గురించి పేర్కొన బడింది .అందరికీ మొదటి గురువు ‘’బ్రహ్మ ‘’మాత్రమె అన్నారు .

సశేషం

మీ-గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -6-7-14-ఉయ్యూరు