సరదాగా కాసేపు

బెస్ట్ సెల్లర్ – 8
… “నమస్కారం మేడం సుశీలారాణిగారూ,” అన్నాడు.
అందుకున్న పేరు ప్రఖ్యాతుల వల్ల నీరసించిందో, లేకపోతే డయటింగ్ చేస్తోందో తెలీదుగానీ ఆమె చాలా చిక్కిపోయింది. అందమైన ముఖం కాస్తా పీక్కుపోయింది. తన అంచనా సరి అయితే నాగరాజుకి ఆమె చాలా వ్యధలో ఉన్నట్టు కనబడింది.
తనని చూడగానే ఆమె కళ్ళల్లో కొద్దిసేపు వెలుగు వచ్చినట్టు అనిపించినా, అపరిచితుల మాదిరిగా నిర్లిప్త వైఖరిని కొనసాగించాడు.
“గుడ్ ఆఫ్టర్నూన్, మిస్ సుశీలారాణిగారూ. నేను పుస్తకాభిలాషి పత్రిక నించి వచ్చానండీ. మా పాఠకుల కుతూహలం తీర్చేందుకు, మా ఎడిటర్ గారి అభిమతం మేరా తమరి కళాభిమానం గురించి, ఆదర్శాల గురించి, లక్ష్యాల గురించి విశదీకరించడానికి తమరు అంగీకరించినట్టు నా గ్రహింపండీ,” అని నాగరాజు చెప్పాడు.
సుశీలారాణి కింది పెదవి కొరుక్కుంది.
“కూచోండి దయచేసి మిస్టర్…?”
“నాగరాజు,” పేరు చెప్పాడతను.
“మిస్టర్ నాగరాజుగారూ, ముందు కూచోండి. సరే, మీకు కావాల్సిన సమాచారం ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా వున్నాను,” అని సుశీలారాణి చెప్పింది.
నాగరాజు కూచున్నాడు.
“సుశీలారాణిగారూ, మీకు కుక్కలంటే ఇష్టమా?” అడిగాడు.
“అవునండీ, అవంటే నాకు చాలా ఇష్టం,” సుశీలారాణి చెప్పింది.
“కాసేపాగి మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే మీరు కుక్కల్ని ముద్దు చేస్తున్న ఫొటో ఒకటి తీసుకుంటానండి. మీకు చెప్పనక్కర్లేదనుకుంటా, ఇలాంటి మానవీయ దృక్పథాన్ని మా పాఠకులు ఎంతో హర్షిస్తారు, ఆస్వాదిస్తారు కూడా,” అన్నాడు నాగరాజు.
“ఓ తప్పకుండా. కుక్కని తెప్పిస్తా. నాకు కుక్కలంటే ఎంతిష్టమో, పూలన్నా అంతే ఇష్టం,” చెప్పింది సుశీలారాణి.
“బహుశ మీకు పూలమొక్కల మధ్య ఉన్నప్పుడు చాలా సంతోషంగా వుండొచ్చు, అవునా?”
“మొత్తానికి అలానే అని చెప్పవచ్చు.”
“అమాయక దశలో చనిపోయిన చిన్నపిల్లల ఆత్మలే ఆ విరబూసిన పువ్వులు అని అప్పుడప్పుడు మీకు అనిపిస్తుందా?”
“తరచుగా.”
రాసుకుంటున్న పెన్నుని నోట్లో పెట్టుకుని తీసి, “సరే, మరిప్పుడు తమరి ఆదర్శాల గురించి కొంచెం చెప్పాలండీ. మీ ఆదర్శాలు ఎలాంటివి?”
సుశీలారాణి కొంచెం సందేహించింది.
“ఓ, చాలా గొప్పవి,” అని చెప్పింది.
“ఈ నవయుగంలో నవలా సాహిత్యం అనేది స్త్రీల అభ్యున్నతికి గొప్ప పనిముట్టు అని అందరూ అంటారు. దానిగురించి మీ అభిప్రాయం ఏమిటి?”
“ఆ, అవును.”
“అయితే నవలలు కోకొల్లలుగా వస్తున్నాయి.”
“ఆ, అవును.”
” విడిపోయిన దారులు తరవాత మరో నవల రాయడానికి పూనుకున్నారా?” “ఆ, అవును.”
“సుశీలారాణిగారూ, ఆ నవల ఎంతవరకు వచ్చిందని అడిగితే మీరేమీ అనుకోరుకదా?”
“ఓహ్, నాగరాజూ!” అంది సుశీలారాణి.
కొన్ని కొన్ని సందర్భాల్లో ఉచ్చరించిన పలుకుల ముందు మనం ఠీవి వేసవిలో మంచుముక్కలా కరిగిపోతుంది. కోపతాపాలుంటే పారిపోయి గాయపడిన హృదయంలోంచి కృపారసం ఆనకట్ట తెంచుకుని పారినట్టు పొంగి పరవళ్ళు తొక్కుతుంది. వాటిల్లో – “ఓహ్, నాగరాజూ!” అనేది ఒకటి. అందులోనూ ఆ పలుకులకి జలజలా కారే కన్నీళ్ళు తోడయితే మరింక చెప్పాల్సింది ఏముంది?
“ఓహ్, నాగరాజూ!” తోపాటు జలపాతంలా సుశీలారాణి కన్నీళ్ళు కార్చింది. సోఫా మీద పడి ఏడుపు ఆపుకోలేక పక్కనున్న కుషన్ని నోట్లో కుక్కుకుని నములుతోంది ఇప్పుడు. మాంసం ముక్కల్ని బరబరా మింగుతున్న పెంపుడు కుక్కలా దుఃఖాన్ని దిగమింగుకుంటోంది. అప్పటిదాకా నాగరాజు ముభావంగా, కఠినంగా వున్నవాడు కాస్తా ఆ దృశ్యం చూసి చలించిపోయాడు. సోఫా మీదికి ఒక్క అంగలో దూకాడు. ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. తల మీద చిన్నగా తట్టుతూ, వెండ్రుకలు సవరించాడు. నడుము దగ్గిర మెత్తగా వొత్తాడు. బుజం తట్టాడు. వీపు మీద మునివేళ్లతో మర్దించాడు.
“సుశీలా!”
“ఓహ్, నాగరాజూ!”
సంతోషంతో సుశీలారాణి పక్కనే కూచుని నాగరాజు ఊరడిస్తుంటే అతనికి స్ఫురించిన ఓకే ఒక చిక్కల్లా – ఈ సీనుని పూర్తిగా డైలాగ్సుతో సహా మొత్తం సరికొత్త నవలలో తప్పక బరికి గీకేస్తుందన్న భయం మాత్రమే ఆ సంతోషంలో కనిపించిన విషాదం. ఆ కారణం చేతనే కొంతవరకు తన వ్యాఖ్యల్ని స్వయంగా సెన్సార్ చేసుకున్నాడు.
అయినా ఉద్రేకంలో ఆ హెచ్చరికని సాంతం మరిచిపోయి అజాగ్రత్తతో వ్యవహరించాడు. ఆమె అతన్ని పట్టుకుని, “నాగరాజూ, నాగరాజూ!” అంటూ వాలిపోతే నాగరాజుకి జాలి వేసింది. దాంతో అతను మాట్లాడేది పూర్తయ్యేసరికి మేటరు రెండువందల పేజీలు దాటింది. బహుశ తంగిరాల అండ్ సుమాణం కంపెనీ వారికి తెలిస్తే ఎగిరి గంతులేస్తారేమో కూడా.
దానిగురించి ఇప్పుడతను పట్టించుకునే స్థితిలో లేడు. తను చెప్పవలసింది చెప్పాడు. దాన్నంతా ఇరికించి సుశీలారాణి నవల రాసిన తరవాత అది లక్ష కాపీలు అమ్ముడుపోతే – పోనీ, లక్ష కాపీలు అమ్ముడు కానియ్యి. సుశీలారాణిని గట్టిగా బాహువుల్లో బంధించి – తను ఇప్పటిదాకా చేసింది, అన్నదీ కాపీరైటు చేసి దేశంలో అన్ని భాషల్లోకి, ముఖ్యంగా గిరిజన భాషతో సహా, అనువాదాలు చేస్తే చేసుకోనీ, నాకెందుకు అనుకున్నాడు నాగరాజు.
“ఓహ్, నాగరాజూ!” అంది సుశీలారాణి.
“మై డార్లింగ్!”
“నాగరాజూ, నేను గట్టి చిక్కుల్లో ఇరుక్కున్నాను.”
“డార్లింగ్, ఏమిటా చిక్కులు?”
సుశీలారాణి లేచి కూచుని కళ్ళు తుడుచుకుంది.
“వాడే, ఆ కటకం వెంకట్రావు.”
నాగరాజు మొహం క్రూరంగా మారి, నుదురు ముడతలు పడింది. తను ముందే ఇది గ్రహించి వుండాల్సిందని అనుకున్నాడు. జల్సారాయుడిలా కనిపించే వెంకట్రావు ఒక అబలని అప్పుడో ఇప్పుడో అవమానించడం తప్పదు. దానికి లావుపాటి కళ్ళద్దాలు తోడైతే మరి వాడు మానవరూపంలో వున్న రాక్షసుడు కాకమానుతాడా అని తనలో తను అనుకున్నాడు.
“చంపేస్తా వాడ్ని,” అన్నాడు వెంటనే. “అసలాపని ఎప్పుడో నేను చేసుండాల్సింది. ఎందుకో మనం పోనీలే అని ఉపేక్షిస్తూ వాయిదా వేస్తుంటాం. ఏం చేశాడు వాడు? బలవంతంగా నిన్ను తనవైపుకి ఆకర్షించుకోవాలని చూశాడా? ఆ సోడాబుడ్డి కళ్ళజోడు వాడు ముద్దు పెట్టుకోవాలనో లేక మరింకేదన్నా చెయ్యడానికో ప్రయత్నించాడా?”
“నన్ను ఊపిరిసలపనంతగా బుక్ చేసి కూచున్నాడు.”
“ఏం చేసి కూచున్నాడంటావ్?”
“బుక్ చేసి కూచున్నాడు. రకరకాల మేగజీన్లలో. మూడు సీరియళ్లు కాక ఎన్ని కథలకి నన్ను ఒప్పుకున్నాడో నాకే తెలీదు.”
“నువ్వనేది నీతో కథలు రాయిస్తానని మాట ఇచ్చి వచ్చాడంటున్నావా?”
గుడ్లలో నీళ్ళు నింపుకుని అవునన్నట్టు సుశీలారాణి తల ఊపింది.
“ప్రతి మేగజీనుతోనూ ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నట్టు కనిపిస్తోంది నాకైతే. దిక్కు తోచకుండా వుంది. వాళ్ళేమో అడ్వాన్సుగా చెక్కులు పంపిస్తూనే వున్నారు – వందలూ వేలూను. ఏంచెయ్యాలి నేనిప్పుడు?”
“బ్యాంకులో వేసుకోవాలి,” సలహా ఇచ్చాడు నాగరాజు.
“కానీ ఆ తరవాత?”
“ఖర్చు పెట్టుకోవాలి.”
“మరి ఆ తరవాత?”
నాగరాజు ఆలోచించాడు కాసేపు.
“అదే కాస్త కష్టమైన పని అనుకో, న్యూసెన్స్. ఆ తరవాత మరింక కూచుని రాయాల్సిందే, తప్పదు.”
ఆత్మ ఘోషిస్తున్నట్టు సుశీలారాణి వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలెట్టింది.
“కానీ నేనిప్పుడు రాయలేను, నాగరాజూ! వారాల తరబడి కూచుని ప్రయత్నించాను. ఒక్క వాక్యం కూడా రాయలేకపోతున్నాను. కలం ముందుకు సాగడం లేదు. అసలు నేను ఎప్పటికీ రాయలేను కూడా. రాయాలని లేదు నాకు. పెన్ను ముట్టుకోడానికే అసహ్యం వేస్తోంది. దేనిగురించి రాయాలో కూడా తెలీడం లేదు. నాకైతే చచ్చిపోతే బావుండని అనిపిస్తోంది.”
ఆమె అతన్ని గట్టిగా పట్టుకుని వదల్లేదు.
“ఇవాళే అతన్నించి ఉత్తరం వచ్చింది. చూస్తే మళ్ళీ ఇంకో రెండు మేగజీన్లకి నాచేత రాయిస్తానని ఒప్పుకున్నాడట.”
నాగరాజు మృదువుగా ఆమెను ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. అసిస్టెంట్ ఎడిటర్ ఉద్యోగంలో చేరకముందు తను కూడా రాస్తుండేవాడు కనక పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్నాడు. సున్నితమైన మనస్తత్వంతో ఉండే కళాకారుడిని బాధించే విషయం – అడ్వాన్సుగా చెక్కులు రావడం కాదు – కూచుని రాసే శ్రమ.
“నేనిప్పుడు ఏం చెయ్యాలో?” సుశీలారాణి ఏడుస్తూ అరిచింది.
“అసలు ఇదంతా విరమించెయ్యి,” అన్నాడు నాగరాజు. “సుశీలా, నువ్వు కారు డ్రైవింగ్ నేర్చుకున్న రోజులు గుర్తున్నాయా నీకు? మొదట్లో ఏమనుకున్నావ్? చాలా కష్టం అనుకున్నావా లేదా? వదిలేద్దామని కూడా అనుకున్నావా? అయితే రోజూ ప్రాక్టిస్ చేసి చివరికి సాధించావా లేదా? రాయడం కూడా అంతే అనుకో. మొదట కాస్త భయం వేసినా తరవాత్తరవాత శ్రమ పడినందుకు ఫలితం దక్కుతుంది. కనక నువ్వు రాయదల్చుకుంటే కఠిన పరిశ్రమకి లోనవ్వాలి. ఏమిటి దాని ఉపయోగం? నామాట విని వదిలెయ్యి.”
“మరి డబ్బు వాపసు చెయ్యమంటావా?”
“వద్దు, ఆపని మాత్రం చెయ్యకు,” అన్నాడు స్థిరంగా. “నువ్వు చాలా దూరం వెడుతున్నావు. డబ్బుని జిడ్డులా పట్టుకో. రెండు చేతుల్లో ఇరికించుకో. వెనకపక్క తోటలో పాతిపెట్టి గుర్తుగా దానిమీద కర్రపుల్ల పాతి పెట్టుంచు.”
“మరి కథల మాటేమిటి? ఎవరు రాస్తారు అవన్నీ?”
“నేను!” అన్నాడతను. “ఈ ఉద్యోగంలో చేరకముందు నేను కూడా విడిపోయిన దారులు లాంటి చెత్తాచెదారం రాస్తుండేవాడిని. నిన్ను నేను పెళ్ళి చేసుకునేటప్పుడు త్రికరణశుద్ధిగా – నాకవంత బాగా తెలీవు కానీ బహుశా మనసా, వాచా, కర్మణా అంటారనుకుంటా – నా సర్వస్వం నీకు ధారపోస్తా. ఆ సర్వస్వంలో – ఏం పబ్లిషరూ ప్రచురించడానికి ముందుకురాని మూడు నవలలు, తిరుగుటపాలో తిరిగొచ్చిన ఇరవై రెండు కథలూ ఉంటాయి. వాటిని నీకు ఉచితంగా ఇచ్చేస్తాను. బహుశ ఇవాళ రాత్రికే నీకొక నవల ఉచితంగా ఇస్తా. తంగిరాల అండ్ సుమాణం కంపెనీ వాళ్ళు అయిదారు లక్షల కాపీలు అమ్ముతుంటే మనం కూచుని గమ్మత్తు చూద్దాం, సరేనా?”
“ఓహ్, నాగరాజూ!” అంది సుశీలారాణి.
“ఓహ్, సుశీలా!” అన్నాడు నాగరాజు.
శుభం

నమో నమో నటరాజ -7

సృష్టి మరియు విధ్వంసం మాత్రమే పరివర్తన

మరియు పునరుజ్జీవనం

కాస్మోస్ యొక్క సృష్టి యొక్క వివరణ

వేద వచనంలో ఉంది: సోకద్మయత బహుస్-

జం ప్రజాయేతి, భగవంతుడు కోరుకున్నాడు, నేను కావచ్చు

34

అనేక రూపాంతరం చెందింది-మరియు అది మూలం

ప్రపంచం యొక్క సంక్లిష్టత. మరింత సమగ్రంగా,

మరియు దాదాపు దీనిపై వ్యాఖ్యానం

వచనం, నుండి పద్యంలో ఇవ్వబడిన ఆలోచన

హర్ష శిలా శాసనం: శివుడు సాటిలేనివాడు

ప్రపంచ సృష్టి యొక్క వాస్తుశిల్పి, దీని ద్వారా

సంకల్పం, లేనిదంతా ఉత్పత్తి చేయబడుతుంది లేదా ఉద్భవిస్తుంది

ఆకారంలోకి, అదృశ్యమవుతుంది లేదా శూన్యంగా విలీనం అవుతుంది,

విశ్వం దాని వేగవంతమైన చంద్రుడు, సూర్యుడు మరియు

నక్షత్రాలు, ప్రపంచాల విస్తీర్ణం, పర్వతాలు, నదులు,

ద్వీపాలు మరియు మహాసముద్రాలు, ఖగోళాలు, రాక్షసులు,

సర్పాలు, ప్రమథులు (మరుగుజ్జు గణాలు), ఋషులు,

యక్షులు మరియు మనుష్యులు: చంచచ్ఛంద్రార్కటేరం

భువననాగనాదిద్వీపసిన్ధుప్రపన్తీచం విశ్వమ్

దేవాసురహిప్రమథముమ్వరైర్ యక్షమర్త్యైస్ సనాతమ్

యస్యేచ్ఛాసక్త్త్భవద్ అసద్ అఫి సకలమ్

జాయతే లియతే చ సో’వ్యాద్ వో హర్షదేవో భువనవీరచంద్సిత్రధరో’

ప్రమేయః (ఎపిగ్రాఫ్. Ind.2,p.120).

శివుడు శుభప్రదుడు కానీ అతడు కూడా

రుద్ర. అతను రుద్రుడిగా నాశనం చేస్తే, అతను సృష్టిస్తాడు మరియు

అతని శివ లేదా పవిత్రమైన భాగం ద్వారా కొనసాగుతుంది. ది

శివుని తలపై చంద్రుడు, దానిని తొలగించేవాడు

మృత్యువు మరియు ఆపద యొక్క అన్ని భయం: శ్రీయం దిగ్సతు యస్

సమ్భోర్ మృధ్నీ సైతాంసవీ కలా క్ద్లవిద్కృతనేకజగద్వ్యాపత్థారిణీ ॥

(Epigraph. Ind. 333, p. 341).

మరొక ప్రశస్తి శివుని నెలవంక గురించి వివరిస్తుంది

కోరికలు తీర్చే నిష్కళంకమైన మొలకలా

అందరి కోరికలను తీర్చే లత కల్పవల్లి

_ భక్తులు, గంగాజలాలచేత ఆదరించువారు

యొక్క కాయిల్ ద్వారా ఏర్పడిన మంచం (dlavala) లో

పాము తన జట్లపై: గండంబుసంసిక్తభుజర్గందలవలే

కలేన్దోరమలంకురభా యన్మీర్ధ్నీ నమ్రేహితకల్పవల్ల్యా ॥

భతివ భీత్యై స తవస్తు శంభుః

(Epigraph. Ind. 1, p. 233).

రుద్రుడు విధ్వంసకుడు అయినప్పటికీ, అతను నిజానికి

నాశనం చేయదు కానీ రూపాంతరం చెందుతుంది మరియు ఇది

పరివర్తన అనేది పునరుజ్జీవనం మరియు కోసం మాత్రమే

ప్రపంచం యొక్క శాంతి మరియు శ్రేయస్సు. ది

రుద్రుని మెరుపు భ్రమ అనే చీకటిని నాశనం చేస్తుంది

జనన మరణాలు మరియు హామీల చక్రం

అతను మొత్తంగా మార్చినప్పుడు ప్రపంచానికి శాంతి

ప్రళయం రాత్రి ముగింపులో విశ్వం:

భవతు భవతి తిమిరభిదూరం తేజో రౌద్రం ప్ర-

స్దన్తయే జగతః పరివర్త్తతే సమగ్రం కల్పాంతని-

స్ద్వసానే యత్ (ఎపిగ్రాఫ్. ఇండ్. 32, పేజి. 288).

అతను విశ్వానికి రూపశిల్పి మాత్రమే కాదు,

అతడే ఈ సిద్ధాంతానికి రచయిత

నిర్మాణ విధానం, మరియు అతని ప్రయత్నం కాదు

తీసుకురావడానికి తక్కువ సమయ షెడ్యూల్‌కు పరిమితం చేయబడింది

ఉనికి అక్కడ లేని ఏదో.

సృష్టి లేనట్లే అతడు నిత్యం చురుగ్గా ఉంటాడు.

విధ్వంసం లేదు, కానీ పరివర్తన మాత్రమే మరియు

పరివర్తన, దీని కోసం అతని సర్వజ్ఞత, సర్వశక్తి

మరియు అంతర్లీనత మరియు అధిక శక్తి

ఇందిరా గాంధీ జాతీయ

చట్టాల కేంద్రం’

అతనిని అత్యున్నతమైన ఈవరా, ఏకైక వ్యక్తిగా చేస్తుంది

సర్వశక్తిమంతుడు అని సంబోధించబడే వ్యక్తి.

శివుని నృత్యం ఈ శాశ్వతత్వానికి ప్రతీక

నృత్యం. అతని శాశ్వతమైన సృష్టి శాశ్వతమైన చక్రం

సృష్టి, రక్షణ, విధ్వంసం మరియు విమోచన.

జీవితం యొక్క చిహ్నం

శివుని నృత్య రూపం ఎప్పటి నుంచో ఉంది

అరణ్యంలా విస్తరించిన ఆయుధాలతో వర్ణించబడింది

చెట్ల. జాటాలు, అతనిలో వ్యాపించి తిరుగుతున్నాయి

నృత్యం, వెదజల్లే పువ్వులు మరియు అలలు

కదులుతున్న జట్లపై గంగా గళం విప్పుతోంది

గౌరీ దగ్గర్లోనే నిలబడి ఉంది

మనోహరమైన త్రిభైగా వైఖరి, వైపు మొగ్గు చూపుతుంది

ఆమె ప్రభువు, ఒక అందమైన శాసనంలో ఊహించబడింది

కెనరీస్ జిల్లాల నుండి 12వ శతాబ్దానికి చెందినది

వెర్డ్యూర్ యొక్క అత్యంత తియ్యని పెరుగుదల, మరియు

ఆ ఖగోళ, కోరికలు తీర్చే చెట్టు మరియు లత.

ఇంకా చెప్పాలంటే, ఇది శివ చిత్రం

జీవితం, ఉనికి, సైత, ఆనందం, దానం మరియు

చిట్, వైవాసిటీ లేదా యానిమేషన్: శ్రీమద్గంగాతరంగోచ్చలితజాలకనశ్రేణిపుష్పలిశోభధామమ్

చాయిచజ్జతపల్లవం

అమృతకరోద్యత్ఫలం బహుశఖరామమ్

గౌరీలతలింగితం అమరనుతం శంభుకల్పద్రువదమ్

రామంగిగత్తియీం వ్దైచితఫలచయామామ్

శివుడు కూడా తోటమాలి, మొక్కలు రక్షిస్తాడు

మరియు కలుపు మొక్కలు; సాధారణంగా జీవితంలో ఉన్నప్పుడు మాత్రమే

తోటమాలి మరియు విత్తనం వేరు, శివ

తానే విత్తనం, మొక్కతో మొలకెత్తినది,

ఎక్కువగా పెరిగిన కలుపు, మరియు తోటమాలి, ఎవరు

అన్నింటినీ నిర్ణయిస్తుంది. ఖజురహో నుండి ఒక శాసనం

దీని గురించి చాలా స్పష్టంగా ఉంది: ఇష్టపవికతవతనం

అజయమన్ద్య బీజాభీతాయ రుద్రాయ నమః పాలనావిలయకృతేశివ శుభం

ఎన్ని రకాలుగా ఆశ్చర్యంగా ఉంది

శివుని స్థిరమైన సృష్టి యొక్క భ్రాంతి మరియు

విధ్వంసం వివరించబడింది, కానీ ప్రతి సందర్భంలో, తో

అతని శుభప్రదమైన స్వభావం మరియు అతనిపై సరైన ఒత్తిడి

మొత్తం ప్రపంచాన్ని శుభప్రదంగా ఉంచడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. అతను

అతనే ఈ శుభానికి ప్రతీక.

అతని జటాభేరా, ఇది పుర్రె, చిహ్నం

మరణం, నెలవంక, పెరుగుదలకు చిహ్నం

మరియు శాశ్వతత్వం, గంగ, అమృతం యొక్క చిహ్నం

జీవనోపాధి మరియు జీవితం, పాము, ట్రాన్స్మిగ్రేషన్ యొక్క చిహ్నం

ద్వారా ఒక శరీరం నుండి మరొకదానికి

అరిగిపోయిన శరీరాన్ని పారద్రోలే శాశ్వతమైన ఆత్మ

ఉపయోగించిన వస్త్రం లేదా పీల్ ఆఫ్ స్లాఫ్

వైపర్, ఇది సింబాలిక్ ప్రెజెంటేషన్ వలె ఉంటుంది

శివ స్వయంగా ఉంటాడు

దీనిని బట్టి అభినవగుప్తుడు,

అంత ముఖ్యమైన వ్యాఖ్యానం వ్రాసినవాడు

నాట్యశాస్త్రం, అంకిత భావంతో ఎక్కువ చేసింది

నృత్య ప్రభువుకు, అతని నృత్యం స్వయంగా

అనేది తత్వశాస్త్రంపై స్పష్టమైన వ్యాఖ్యానం

జీవితం యొక్క, స్వీయ-సాక్షాత్కారం యొక్క ఉద్దేశ్యం,

పరమాత్మ నృత్యం చేస్తున్న దృశ్యం

హృదయ కమలంలో ఆనందం, దర్శనం

ఇది ఇంద్రియాలను ముందుకు తీసుకురావడం ద్వారా కాదు

అవయవాలు వెలుపల, కానీ డ్రాయింగ్ మరియు ప్రొజెక్ట్ చేయడం ద్వారా

వాటిని లోపలికి. ఇది జరిగింది అదే

వర్ణించడంలో తమిళ సాధువులు ప్రకటించారు

చిదంబరంలోని చిదకాయలో శివుని ద్నందతాండవం

లేదా పుండరీకాపుర, కమలంలో

గుండె.

నటరాజ్ మరియు రంగనాథ అత్యంత చైతన్యంతో  గా నటించారు

మరియు ఒకేరకమైన భావాలు  యొక్క స్థిర  కోణాలు

శివుని క్రియాశీల నృత్యం  దగ్గరగా ఉంది

 స్థితి తో ప్రారంభ కాలం నుండి అనుబంధించబడింది

శేషసాయి విష్ణు రూపం (Fig. 10). ఎందుకు

శివ నృత్యం  ఏమైనప్పటికీ ప్రశ్న. ఇది దాదాపు

అనే ప్రశ్నకు అందమైన పద్యంలో సమాధానమిచ్చాడు

డ్యాన్సర్‌గా శివ ఎలా చేయగలడనే ప్రశ్న

పుష్పపుటలో తన చేతితో పూలు చల్లాడు. ఏదైనా

వేదికపై నర్తకి, వద్ద పువ్వులు చల్లడం

గౌరవార్థం, నృత్యం ప్రారంభం

అంతకుముందు ఖగోళ వ్యక్తులు మరియు విశిష్ట ప్రేక్షకులు

అతనికి సులభంగా అర్థం అవుతుంది. కాని ప్రభువు

అందరిచే ఆరాధించబడటానికి ఖచ్చితంగా నమస్కరించలేము

ప్రేక్షకులు, మించిన వారి ఆరాధనగా

అతనిది అసాధ్యమైన అద్భుతమైన భావన. కానీ

నుండి లైన్‌లో ప్రశ్న ఉంది

మహాభారతం: కిమర్థం తప్యతే తపః—-_ఎందుకు చేస్తుంది

విష్ణువు, సర్ప సోఫా మీద పడుకున్నాడు

జలాలు, తపస్సు చేయాలా? ఇది మంచి కోసమే

విశ్వం యొక్క మరియు వ్యాయామం యొక్క ఉదాహరణను సెట్ చేయడానికి-

38

సాధన కోసం. అతనికి నిజానికి ఏమీ లేదు

చురుగ్గా ఉండటానికి, కానీ ఇంకా చురుకుగా, కూడా

నిద్రలో.

ఈ రెండు ఐకానోగ్రాఫిక్స్ కావడం చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంది

భావనలు కలిసి ఉంటాయి

అనేక ఆహ్వానాలు మరియు శాసనాలు. లో

రాజారావు యొక్క పెద్ద లైడెన్ గ్రాంట్, ఆవాహన

శివుడు మరియు దేవి పర్వతంపై ఆడుకోవడం గురించి పద్యం వివరిస్తుంది

క్షీరసాగరముపై యోగనిద్రలో కైలాసము మరియు విష్ణువు

సముద్ర. ఇది నటరాజుకు ముఖ్యమైన సూచన

మరియు గోవిందరాజులు ట్యూటలరీ

చోళుల దేవతలు. పద విహార, ఆట,

ఇక్కడ డ్యాన్స్ కాలక్షేపంగా ఉంది. శివ డ్యాన్సర్

మరియు దేవి సాక్షి లేదా కృతజ్ఞత

ప్రేక్షకులు. ఇక్కడ కూడా ఒక సూచన ఉంది

రెండింటి యొక్క డైనమిక్ మరియు స్టాటిక్ రూపాలు. చోళుడిగా

కుటుంబం కూడా సూర్యుని నుండి ఉద్భవించింది

పద్యములో సూర్యునికి నమస్కారము. మే ది

చోళుల రాజభవనం మొత్తం రక్షిస్తుంది

చంద్రబింబం ఉన్నంత కాలం అన్ని బాధల నుండి ప్రపంచం

భగవంతుడు తన భార్యతో కలిసి కైలాసంపై క్రీడలు

హరి తన యోగ నిద్రను పాముపై ఉంచుతాడు

పాల సముద్రం మీద మంచం, మరియు సూర్యుడు, కాంతి

విశ్వం, చీకటిని పూర్తిగా తొలగిస్తుంది:

జవత్ కత్లససైలే విహారతి భగవాన్ ఇందుమౌలీస్

స్వదేవ్యా యావత్ క్షీరామ్బురసౌ హరిర్ అహిశయనే యోగనిద్రమ్

తనోతి_యావద్ ధ్వంతం నితేఇంతం వ్యాపనయతి

రవిర్ విశ్వలోకైకదీపాస్ త్ద్వత్ పయాద్ అపయాద్ అయమ్

అఖిలమహిమండలం చోలవంసః (ఎపిగ్రాఫ్. ఇండ్.

రాష్ట్రకిత శాసనాలలో, సాధారణంగా ఉంటుంది

ఒక ఆవాహన పద్యం మళ్లీ కలిసి వస్తుంది

పద్మనాభుడు మరియు శివుడు కలిసి ఉన్న భావన.

నాభి కమలం అయిన నిన్ను ఆ భగవంతుడు రక్షించుగాక

బ్రహ్మ మరియు శివుడు తన నివాసంగా చేసుకున్నాడు,

చంద్రుడు, ఆకాశం యొక్క మనోహరమైన అంకె ద్వారా

అలంకరించబడినది: స వోపద్ వేధస ధామ యన్నాభికమలమ్

కృతం హరస్ చ జస్య కాన్తేన్దుకలయా

కమ్ అలంకృతం (ఎపిగ్రాఫ్. Ind. 3, p. 105).

ఇక్కడ పద్మనాభుడు, విష్ణువు ప్రస్తావన ఉంది

యోగనిద్ర మరియు శివలో పాము మంచం మీద

ఆకాశంలో చంద్రుని-క్రెస్టెడ్ నృత్యం. సూచన

ఇక్కడ చంద్రునికి ఆకాశాన్ని అలంకరించడం ఒక ముసుగుగా ఉంటుంది

ఆకాశంలో శివుని నృత్యానికి సూచన

చిదంబర బానా యొక్క మరొక శాసనంలో

రాజు విక్రమాదిత్య IT, సృష్టికర్తగా, రక్షకుడిగా శివ

మరియు విధ్వంసకుడు మరియు శేషగాయిగా విష్ణువు

కలిసి తీసుకువస్తారు. ఆ శివుడు భరోసా ఇవ్వాలి

మీరు శ్రేయస్సు, ఎవరి పాదాల జత కలదు

అసంఖ్యాక రత్నాల నుండి ఎర్రటి కిరణాల సమూహం

వంగి ఉన్న ఖగోళ శక్తుల కిరీటాలపై

ఆరాధన, ఎవరికి సంబంధించిన నిజమైన అవగాహన

వేదాలకు కూడా అసాధ్యం, మరియు

వీక్షకులు వీరిని సృష్టికర్తగా భావిస్తారు, అనుకూల|

మొత్తం విశ్వం యొక్క టెక్క్టర్ మరియు డిస్ట్రాయర్. మే

ఆ నారాయణుడు (ఆయన నివాసం నీరు) రక్షిస్తాడు

మీరు, ఎవరి పాదాలకు ఆతిథ్యం ఇస్తున్నారు

పాముపై శాశ్వతంగా పడుకున్న ఖగోళులు

మంచము నీలిరంగు వలె మనోహరంగా అందంగా కనిపిస్తుంది

అఫ్జనాద్రి పర్వతం, సముద్రంలో పడవేయబడింది

అసురులు మరియు దేవతల ద్వారా, వినియోగాన్ని విస్మరించడం

సాగర మథనానికి మందర కొండ

మళ్ళీ, ఈసారి తాజాగా మరియు తియ్యగా ఉంటుంది

అమృతం: యతిత్వప్రకటీకృతవాటితరం వేదోఫ్ర

నలం యతస్ స్థిత్యుత్పత్తిలయాస్ సమస్తజగతం యమ్

మన్వతే యోగినః సాక్షన్నమ్రసురేంద్రవృన్దమకుటవ్యడ్లీనరత్నావలీసోనాంసువ్రజరన్పితాంఘ్రియుగాలో

భీత్యై శివస్ సోస్తు వః క్షీరోదం మథితమ్

మనోభిర్ అతులం దేవాసురైర్ మన్దారం హిత్వక్షిప్తా

ఇవైతజనాద్రిర్ ఇవ యస్ తతృద్ధికం ర్దజతే యో భోగీన్ద్రనివిష్టమీర్తిర్

అనిశం భీత్యోమితస్యాప్తయే రక్షేద్

వః సురవృన్దవన్దితపదద్వన్ద్వాస్ స న్దరాయణః

(Epigraph. Ind. 3, p. 75).

శివుడి మూడు కళ్ల ఉద్దేశం నిజంగా చాలా ఉంది

సూచించే. అతడు కాంతి స్వరూపుడు. శివ ఆలోచనలో, ఒకచోట చేర్చే ఆత్మ

వేదిక యొక్క ప్రభువు, నృత్యం మరియు

నిద్రలో, అటువంటి శ్లోక ఉదాహరణలకు కారణమవుతుంది

ఆయన దర్శించినప్పుడు అప్పయ్య దీక్షితులు ఒకరిగా

చిదర్బరం మరియు పద్యాలను ఏకకాలంలో కూర్చారు

నటరాజు మరియు రంగనాథను సూచిస్తూ

(చిదర్‌బారంలో గోవిందరాజుల శైలిలో).

రెండు చిత్రాలను చూడగానే, చాలా దగ్గరగా,

ఒకే విధమైన దిగుమతిని తెలియజేస్తుంది, గొప్ప తత్వవేత్త

కవిత్వంలో దూసుకుపోయింది. మా స్వామికి నమస్కరిస్తున్నాను

(లక్ష్మి) మరియు ఉమా ప్రభువు, దేవుడు

హుడ్డ్ పాము తన మంచం వలె, మరియు ఖగోళ పాము

హుడ్డ్ పామును తన ఆభరణంగా ధరించేవాడు,

మురా అనే రాక్షసుడిని నాశనం చేసేవాడు మరియు

పుర (త్రిపుర) రాక్షసులను జయించినవాడు

రాక్షసుడు బనా మరియు శత్రువు యొక్క ప్రత్యర్థి

అసమబానా (కామ, దీని పుష్పబాణాలు

బేసి సంఖ్య-ఐదు). అతను పసుపు ధరించనివ్వండి

పట్టు లేదా క్వార్టర్స్, అతన్ని డేగ మీద వెళ్ళనివ్వండి

మౌంట్ లేదా హంప్డ్ ఎద్దు, అతన్ని నిద్రపోనివ్వండి లేదా

వేదికపై ఉల్లాసంగా నృత్యం చేయడంలో నాకు తేడా కనిపించలేదు

the Almighty: మేరమానం ఉమాఏరమణం ఫణధారతల్పం

ఫణధారకల్పం మురమథనం పురమథనం

వందే బనారీం అసమబానరీమ్. వస్తమ్

పిసంగం వాసనం దిసో విడి గరుత్మత యాతు కకుద్మత

వా నిద్రాతు వా నృత్యతు వా ధీరంగం భేదం న

పశ్యామి పరస్య వస్తునః (అప్పయ్యదీక్షితేంద్రవిజి,

p. 79)

అదే జాతిలో సమరపుంగవ దీక్షితా,

గొప్ప కవి మరియు అప్పయ్య దీక్షితుల శిష్యుడు,

స్లీపర్ అయిన రంగసాయి యొక్క ఏకత్వాన్ని వివరిస్తుంది

వేదికపై, శ్రీరంగం వద్ద విష్ణు, మరియు శివ

జంబుకేశ్వరం ఆలయంలో గొప్ప నర్తకి,

శ్రీరాఫ్‌గామ్‌కు ఆనుకుని ఉంది. మే అది

అన్ని ఖగోళాల చక్రవర్తి ఉన్న మమ్మల్ని రక్షించండి

నదిపై ఉన్న ద్వీపంలో అతని క్రీడా నివాసం

సహ్య పర్వత పుత్రి కావేరి.

సముద్రపు కవచమైన భూమి ఎవరికి కావచ్చు

జీవిత భాగస్వామి లేదా రథం, నీలి రంగు లిల్లీల ప్రేమికుడు

(చంద్రుడు), అతని కన్ను లేదా శిఖరం ఆభరణం, గొప్పది

మహాసముద్రం అతని నివాసం లేదా అతని వణుకు, ప్రభువు

హుడ్ సర్పాలు, అతని స్లీపింగ్ సోఫా లేదా అతని

కంకణాలు: సంసారి స్యాన్దాని వా జలధిరాసనాయా

లోచనీ శేఖరీ వా నేత్ర నీలోత్పలానాం ఉదాధిపరివృద్ధేనాలయ్త్ ॥

తినవన్ వా పర్యంకి కంకణిత్ వా

ఫణిధరపతినా సహ్యభిభృత్కుమారిమధ్యలంకారలీలావసతిర్

అవతు మాం దేవతాస్ద్ర్వభౌమః

(యాత్రప్రబంధ 5, 129).

శివ తాండవం లో’’ కరణాలు ‘’గురించి తర్వాత తెలుసుకొందాం.

సశేషం

మీ-గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -22-9-23-ఉయ్యూరు —

నమో నమో నటరాజ -6

మాయ

అరుణాచలంతో కుమారస్వామి ఏకీభవించడం లేదు

అదిట్రవాస్ట్ లేదా చుట్టూ మంటల వృత్తం

_ దక్షిణ భారత లోహ చిత్రాలలో డ్యాన్స్ ఫిగర్

ప్రణవ లేదా ఓంక్ద్రను సూచిస్తుంది, సాధారణీకరించబడింది

సాధ్యమయ్యే అన్ని శబ్దాల చిహ్నం. గూమరస్వామి

దీనికి సంబంధించిన వాదన ఏమిటంటే పాఠాలు ఇప్పటికే స్పష్టంగా ఉన్నాయి

ధ్వనిని సూచించే డ్రమ్ గురించి, ఇది

ఈ వివరణ నిరుపయోగంగా చేస్తుంది.

దానికి రుజువు కోసం తిరు అరుల్ పాయన్‌ని ఉటంకించాడు

ఈ ఆరియోల్ ప్రకృతి నృత్యానికి ప్రతీక

(పదార్థం మరియు వ్యక్తిగత శక్తి): “నృత్యం

ప్రకృతి (ప్రకృతి) ఒక వైపు కొనసాగుతుంది

మరొకదానిపై జ్ఞానం యొక్క నృత్యం (jfdna). ఆయన

తిరువదేశి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుందని ఇంకా వివరిస్తుంది

ప్రకృతి నృత్యం (పదార్థం మరియు వ్యక్తిగత

శక్తి) తెలియజేసే శక్తిని ప్రతిబింబిస్తుంది’

(బోస్టన్ మ్యూజియంలో భారతీయ సేకరణలు,

కానీ అది ముందుగానే గుర్తుంచుకోవాలి

8వ-9వ శతాబ్దానికి చెందిన శంకరుడు బాగానే ఉన్నాడు

నటార్డ్జాను సూచించే లోహ చిత్రాల గురించి తెలుసు,

ఈ సర్కిల్‌ను  మాయా లేదా భ్రమ అని పిలుస్తుంది, ఇది మనల్ని దారి తీస్తుంది

భగవంతుడు, మనలను ప్రణవానికి, సంతోషానికి నడిపిస్తాడు

ఆనంద మార్గం; భ్రాంతిని తొలగించడం ద్వారా, శివుడు తీసుకువెళతాడు

ముక్తి మార్గానికి భక్తులు: ఓం ఇతి

తవ నిర్దేశ్త్రి మయ్ద్స్మాకం మృదోపకర్త్రీ భో ॥

(సువర్ణమాల స్తోత్రం 12). వృత్తాకార తిరువాసి,

వృత్తాకార చిహ్నమైన ఓంను పోలి ఉంటుంది, కాకపోవచ్చు

సర్ పి. రామనాథన్ చేత ఓం అనే శబ్దం ఉంటుంది,

కానీ అది ఖచ్చితంగా మాయ  అని అర్థం.

మాయ యొక్క తొలగింపు దృష్టిని ఆకర్షించింది

అనేక మంది కవులు మరియు శిల్పులు. ఒకటి

ప్రారంభ ప్రాతినిధ్యంలో అత్యంత ఆసక్తికరమైన లక్షణాలు

నటరాజ వాకాటక మరియు ప్రారంభ

పశ్చిమ చిలుక్య శిల్పులు తొలగింపు

పరదా యొక్క. ఈ పరదా సునాయాసంగా నిర్వహించబడుతుంది

నృత్యం చేస్తున్న శివుని చేతిలో ఒకటి. అద్భుతమైన

ఉదాహరణలు ఎలిఫెంటా (Fig.7) నుండి వచ్చాయి మరియు

పట్టడకల్.

ఈ నేపధ్యంలో ఉదయన్ గారిని మనం గుర్తు చేసుకోకుండా ఉండలేము

సృష్టికర్తగా శివుని వర్ణన, క్రీడాత్మకంగా

అతను సృష్టించినంత చురుకుగా, మరియు ఒక పరిశీలకుడు, నిశ్శబ్దంగా ఉంటాడు

ఆ తర్వాత, దీని శక్తి వర్ణించబడింది

ప్రత్యేక సహాయక శక్తి (నైయాయికాస్ ద్వారా),

30

|

అర్థం చేసుకోలేని భ్రమ (మాధ్యమికులచే),

ప్రకృతి వలె, విషయాల యొక్క మూలం (ద్వారా

సాంఖ్యాలు), మరియు అపోహగా (వేదాంతులచే):

ఇత్యేషద్ సహకరిశక్తిరసమాఏ మయా దురున్నితితో

మిత్లత్వాత్ ప్రకృతిః ప్రబోధభయతో’ విద్యేతి_యస్యోదితా

దేవోసౌ విరాటప్రపంచరచనకల్లోలకోలాహలస్

సాక్షాత్సాక్షితాయా మనస్యాభిరాతిం బధ్నాతు సన్తో

మాయా  (నిద్యాకుసుమైజాలి, 1. 20).

శివుడు సృష్టించడం మరియు నాశనం చేయడం యొక్క నిజమైన చర్య

ఈ భ్రమ మరొక పద్యంలో ఉంది

అని చెప్పారు-శివ అద్భుతంగా సృష్టిస్తాడు, మరియు అతను

సృష్టిస్తుంది, తన భ్రమ ద్వారా నాశనం చేస్తుంది

మాంత్రిక ఫాంటసీలో వలె పునఃసృష్టిస్తాడు మరియు అందువలన అతను

క్రీడలు: క్ద్రం కారం అలౌకికద్భుతమయం మాయావసత్

సంహారన్ హేరం హేరం అపీన్ద్రజాలం ఇవ యః

కుర్వన్ జగత్ క్రీడతి తం దేవం నిరవగ్రహస్ఫురదభిధ్యానానుభవమ్

భావం విశ్వసైకభువమ్

శివం ప్రతి నామం భియాసం అంతేష్వపి (న్యాయకుసుమాంజలి,

2. 4).

శివుని విషయంలో భ్రాంతి భావన

అతను సృష్టించడం మరియు నాశనం చేయడం చాలా ప్రముఖమైనది

అతన్ని పల్లవ శాసనంలో చిత్రమాయ అని పిలుస్తారు.

శివుడు, భ్రాంతి నుండి విముక్తుడు, కానీ భ్రాంతిలో బహురూపుడు

(చిత్రమయ), గుణాలు లేనిది కానీ ఇంకా కలిగి ఉంది

వారు, స్వయం-అస్తిత్వం మరియు ఏ ఉన్నతమైన వారు లేకుండా,

ప్రభువు లేనివాడు మరియు అందరికీ ప్రభువు,

అనేది గనేగానిపై వ్రాయబడిన శ్లాఘనీయమైన పద్యం

మహాబలిపురంలో రథ: ఆమద్యస్ చిత్రమయోస్ద్వగుణో

గుణభజనః స్వస్థో న్తృత్తరో జియద్ అనిశః

పరమేశ్వరః (ఎపిగ్రాఫ్. Ind. 10, 8).

ఎనిమిదో శతాబ్దంలో జీవించిన శంకరుడు.

యొక్క పాలియోగ్రఫీ పరంగా వివరిస్తుంది

తా అనే అక్షరం మాయ ఒక వృత్తం; శూన్యాన్ని సూచించేది:

థాకృతిరివ తవ మయా (సువర్ణమాల స్తోత్ర 27).

శివుని మాయ మరొకదానికంటే భిన్నమైనది

సంబర మాయ వంటి బాగా తెలిసిన భ్రమ,

స్దంబరీ మాయ, విష్ణువు యొక్క మాయ, వైష్ణవి

మాయ. ఇది ఒక క్రీడగా సృష్టించబడిన భ్రమ

శివ, మరియు దాని తొలగింపు, ఒక హామీ వాస్తవం కూడా

ఆ క్రీడ యొక్క మరింత పొడిగింపు. లో

వీర రాజేంద్రుని చరల పలకలు, ఒక

శివుని మాయ యొక్క ఈ అంశాన్ని వివరించే పద్యం:

శివ, తన క్రీడ ద్వారా, సృష్టికర్త, రక్షకుడు, విధ్వంసకుడు,

మరియు కొండపై ఉన్నవాడు, పట్టుకున్నవాడు

తన స్పష్టమైన నిష్కళంకమైన యోగా ద్వారా

దయచేసి భ్రమను వ్యాపింపజేసి బానిసలుగా చేస్తుంది

ప్రపంచం, నిజమైన జ్ఞానం మరియు రెండింటినీ సృష్టించడం

అజ్ఞానం, అందరి పట్ల దయతో, ఉన్నతమైన మరియు తక్కువ

వివేకం మరియు వివేకం లేని, సంతోషకరమైన మరియు దుఃఖకరమైన,

అన్ని పాపాలను తొలగిస్తుంది మరియు నుండి రక్షణ కల్పిస్తుంది

కొండ చరియ నుండి పడిపోయే గొప్ప ప్రమాదం:

మాయాం అయామినీం యో వహతి జగద్ ఇదం రంజయన్తీమ్

జయన్తీ జ్ఞానప్రసీతీం స్ఫుటరుచివపుషా

యోగభజగభజ సత్వసత్వానుకమపి స్థితముదితమహతపసిింద్మ్

పస్టిన్ద్ం శంభుః శంభుగ్నపాపవ్యతికృత్

భవతస్ స ప్రపతత్ ప్రపతత్ ( ఎపిగ్రాఫ్.

Ind. 25, p. 254)

నింపినప్పుడు రూపాన్ని ఊహిస్తున్న బెలూన్ లాగా

గాలితో, మరియు దాని నష్టం ద్వారా దానిని కోల్పోవడం, భ్రమ

మొత్తం సృష్టి మరియు నాశనం

దండి శివునిగా భావించినట్లు విశ్వం సృష్టించబడింది

విశ్వానికి అధిపతి, సరిగ్గా అలానే ఉన్నాడు

వర్ణించవచ్చు; విశ్వం ఉనికిలోకి వస్తుంది

అతను దానిని తన అంతర్లీనతతో నింపినప్పుడు మాత్రమే:

అతను లేకుండా భావం లేదుశివుని ఆకాశ స్వరూపం వేదికగా వర్ణించబడింది

అభినవగుప్తుడు చేసిన నృత్యం కోసం: సంస్ద్రనాట్యనిర్మాణే

యావకాశవిధానతః పూర్వరంగయతే

వ్యోమమీరీం తాం సంకరీం నుమః (నాట్య-

శాస్త్రము 5. 1). ఇక్కడ చిదంబర పేరు మరియు ది

ఆకాశ భవనంలో  శివుడి నృత్యం ఉండాలి

ధీరనాగకు ఆపాదించబడిన పద్యంలో, అక్కడ

‘ అనేది శివుని కుప్పల తాళాల వర్ణన

(జటాసంహైత్), పైకి జ్వాల లాగా కనిపిస్తుంది

పండిన తపస్సు, మనోహరమైన పుట్ట

ఉప్పొంగుతున్న గంగ యొక్క పాములాంటి ఉంగరాల వంపు, వంటిది

సూర్యాస్తమయం, చంద్రవంకతో, సున్నితమైన వంటి

లోటస్ ఫిలమెంట్, మరియు ఎరుపు రంగు వంటిది

ఉదయించే సూర్యుడు: జడ్లేవోర్ధ్వవిసర్పిణీ పరిణతస్యాన్తస్ తపస్తేజసో

గంగాతుంగతరంగసర్పవసతీర్ వల్మీకలక్ష్మీర్

వా  సంధ్యేవార్ద్రమ్రిండ్లకోమలతనోర్ ఇండోస్

సహస్థాయినీ పయద్వాస్ తరుణరున్ద్మ్సుకపిస సంభోర్

జటాసంహతిః (సుభాషితరైనకోశ 4. 26). ఇక్కడ,

1t వలె, అన్ని మూలకాల యొక్క సారాంశం ఉంది

ఉత్తమదిగలో శివుని రూపాన్ని కూర్చడం

లేదా ప్రధాన అవయవం అంటే తల, ఇది చిహ్నం

మొత్తం శరీరం దాదాపు అన్నింటితో కూడి ఉంటుంది

అష్టమూర్తి, ఎనిమిది రూపాలు. ఇది నిప్పు, జ్వాల లాంటిది,

పుట్ట వంటిది భూమి, గంగ

అల అంటే నీరు, పాము గాలిని సూచిస్తుంది

ఊపిరి పీల్చుకుంటాడు, చంద్రుడు చంద్రుడు స్వయంగా,

మరియు ఉదయించే సూర్యుని ఎరుపు రంగు, సూర్యుడు.

భేరఘాట్ శాసనంలో శివుని అష్టమిర్థాలు,

ఎనిమిది రూపాలు, సర్వవ్యాప్తమైనవిగా వర్ణించబడ్డాయి

ఆకాశం, వెలిగించే సూర్యుడు, చంద్రుడు

వైవిధ్యాన్ని కలిగించే నీరు

ఆస్వాదించే, వాసన కలిగిన భూమి, త్యాగం చేసేవాడు,

వేడిగా ఉండే అగ్ని, మరియు అనుభూతి చెందని గాలి

చూసిన: భిత్తం సద్ విభు యద్ విభాతి భువనం యద్

ఉత్భ్రమద్ యజ్జగన్నేత్రానందకరం ధరాశ్రయరసద్యన్యత్వహేతుస్

చ యత్ యద్ గన్ధోద్ధురాధమ

యచ్చ యజతే’ సితం యద్ ఏకాంతతస్ సస్పర్శం యద్

అరిపామ్ ఏబీర్ అవతద్ యుష్మ్దాన్ సరీరైస్ శివః (ఎపిగ్రాఫ్.

Ind. 2, p.10). |

శివుని యొక్క అదే సమ్మేళనం మళ్ళీ

మరొక విధంగా వివరించబడింది, ఈసారి గుర్తించడం

శివుని భౌతిక రూపం ఈ వివిధ అంశాలు.

జాజల్లదేవ శాసనం ప్రకారం,

అష్టరూపుడైన శివునికి సూర్యచంద్రులు ఉన్నారు

మరియు అగ్ని అతని కన్ను, అతని శ్వాస గాలి, అతని శరీరం

భూమి, మరియు అతని తలపై నీరు, అతని చెవి

ఆకాశాన్ని పట్టుకుని, తానే పరమానందాత్మరిపా

లేదా ఆనందం యొక్క స్వభావం: సూర్యచంద్రమా-

సౌ సమం హుతభుజ యస్య త్రయీ చక్షుషమ్ ॥

ఉచ్ఛోద్శేషు మరుత్ తనౌ వసుమతీ యస్యోత్తమంగే

పయః వ్యోమ శ్రోత్రాచరం చిరాయ పరమానందాత్మరిపాస్

స్వయం సోష్టామృతి శివం (కార్పొరేషన్.

దాదాపుగా అష్టమిర్తి యొక్క అద్భుతమైన స్వభావం

శివ రూపాలలో ఒకటైన భూమి అ

విష్ణువు యొక్క భార్య అయిన దేవిని వ్యక్తీకరించింది

భీదేవిగా. విష్ణువు స్వయంగా హెర్మాఫ్రొడైట్‌లో ఉన్నాడు

రూపం, అర్ధనారీశ్వరుడు వలె ఎడమవైపున తన భార్యను కలిగి ఉంది

శివ. శివుడే తన హరిహరలో

రూపం, ఒక సగం విష్ణువు. కాబట్టి విష్ణువు యొక్క ఒక భాగం

శివునికి ఎనిమిదో వంతు. ఇది ఒక విచిత్రమైన లెక్క

మిర్టిస్ యొక్క, శివ మరియు విష్ణు స్వరపరచడం.

దీన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని తామ్రపత్రకవి

విరిపక్ష మంజూరు భూమిని ఇలా వర్ణిస్తుంది

హరి భార్య మరియు శివ శరీరం రెండూ

 అస్తమూర్తులే . శాశ్వత విశ్వంభరం వందే విశ్వం

హార్త్కుటుమ్బినీం మీర్త్తిం మేఘేన్దుచిదస్య సప్తసాగరమేఖలామ్

(Epigraph. Ind. 3, p. 227).

అన్ని తరువాత, శివుడు ఈ రూపాలన్నింటినీ ఊహిస్తాడు

విశ్వాన్ని నిలబెట్టండి. అతను ఒక్కడే అయినప్పటికీ

ఈశ్వరా అనే ముఖ్యమైన పేరుతో ఒకటి

అన్నింటికి మించిన 1లు, అతను ఎనిమిది రూపాలను పొందుతాడు

సమర్థించడం మరియు నిర్వహించడం కోసం మాత్రమే

విశ్వం, దాని సృష్టికర్త, రక్షకుడు మరియు విధ్వంసకం:

యః కర్తా భువనత్రయస్య తనుభిర్ విశ్వం పృథివ్యద్దిభిః

యస్యేదం ధ్రియతే య ఈశ్వర ఇతి ఖ్యాతో

భవన్నపరః యస్ సంజితత్రయం ఏక ఏవ భజతి ॥

త్రైగుణ్యభేదాశ్రితో భ్రహ్మోపేన్ద్రమహేశ్వరేతి జగతామ్ ॥

ఇసాయ తస్మై నమః ( ఎపిగ్రాఫ్. ఇం. 19, పే. 279).

ఈ ఎనిమిది రూపాలతో, శివుడు నృత్యం చేస్తాడు. ది

సుడిగాలి నృత్యం, జ్వాల నృత్యం,

భూమి యొక్క భూకంపం, అలల నృత్యం,

కాంతి యొక్క నృత్యం, అనగా సూర్యుని మరియు

చంద్రుడు, అతని నృత్యంలోని అన్ని అంశాలు. శ్రీ హర్ష

శివుని సాయంత్రం గురించి స్పష్టమైన వివరణ ఇస్తుంది

అష్టమిర్తులలో ఒకటిగా భూమితో నాట్యం చేయండి

డ్యాన్స్, రక్తం యొక్క ఎర్రటి వర్షం ట్విలైట్ వలె పనిచేస్తుంది –

మరియు బూడిద వంటి దుమ్ము. ఇది ఫ్యాన్సీ చిత్రం,

సైన్యాల పాదాల కింద భూమి వణుకుతోంది

ఒక రాజు, నృత్యంతో పోల్చబడింది, దుమ్ము కనిపిస్తుంది

బూడిద వంటిది, దానితో శివుని శరీరం పూయబడింది.

శివుని అష్ట రూపాలలో ఒకటైన భూమి,

రక్తపు వర్షంతో నృత్యం చేయడం ప్రారంభిస్తుంది

యుద్ధభూమి, ట్విలైట్ యొక్క రంగును అనుకరిస్తుంది.

ఈ నృత్యం దాదాపు చాలా ఆలోచనాత్మకంగా ఉంటుంది

లో శివ ఆచార నృత్యం ఏర్పాటు చేశారు

ఈవ్: యద్ భర్తుః కురుతే’ భీషేనానమయం స్సక్రో

భువస్ స ధ్రువం దైగ్దహైర్ వా భస్మాభిర్

మఘవత వృష్టైర్ ధృతోద్ధిలాన శంభోర్ మా ॥

బత సంధివేళనాతనం భాజీ వ్రతం డ్రాగ్ ఇతి

క్షోణీ న్యత్యతి మర్తిర్ అష్టవపుషో’ శ్రీగోరిష్టిసంధ్యాధియా

(నైషధియచరిత 20. 92).

అష్టమిర్తుల నృత్యం వంటిది

దిక్పాలు మరియు త్రిమృతులు ఆసక్తికరంగా ఉన్నప్పటికీ

అందరి మధ్య నృత్యాన్ని సూటిగా వివరించడంలో

ఖగోళులు, శివునికి అత్యంత ప్రియమైన కళగా,

వాటన్నింటికీ చిహ్నం మరియు

గొప్ప కళ యొక్క చిహ్నం

  సశేషం

మీ- గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -21-9-23-ఉయ్యూరు —

నమో నమో నటరాజ -5-

నేత్ర విందుగా నృత్యం చాలా ప్రముఖమైనది,

అని ఒక కవి వర్ణించే స్థాయికి వెళ్తాడు

ప్రకృతి తనను తాను వ్యక్తీకరించడానికి కష్టపడుతోంది

నృత్యం ,

ఆనందం యొక్క నిబంధనలు.

వసంత ఋతువు

ఇది చాలా ప్రభావవంతంగా ఉన్నప్పుడు, వసంతకాలం ఉన్నప్పుడు

 పరిసరాలలో కీర్తి ,

పక్షులు మరియు చెట్లు కదలికలో ఉన్నాయి, నృత్యానికి అనుగుణంగా ఉంటాయి

ఉద్యమాలు. వసంతం లేదా వసంతం సమయం

నృత్యం, ఎప్పుడు పక్షులు వార్బుల్ వాయిద్యం, కు

కోకిల, లతలు స్వర సంగీతంతో పాటు

ట్యుటోరియల్ బ్రీజెస్, తిది  వంటి ద్వారా నిర్దేశించబడింది

సిల్వాన్ అంతఃపురం యొక్క స్త్రీలింగ జానపద, కు

చెట్లు తమ పువ్వుల ఆనందంలో ప్రతిస్పందిస్తాయి,

వేలు లాంటి చిట్కాల ద్వారా వ్యక్తీకరించబడింది

ఆకులతో కూడిన మొలకలు, రాచరికపు వసంతకాలం సమీపిస్తున్నప్పుడు,

మరియు శీతాకాలం, లేత తెలుపు, ముత్యాల దండ వంటిది,

అదృశ్యం: ద్తోద్యం పక్షిసంఘదాస్ తరురసముదితః

కోకిల గన్తీ గీతం వాతాచార్యోపదేశాద్ అభినయతి ॥

లతా కానన్G@ంతఃపురస్త్రీ తం ఓవృక్షస్ స్ద్ధయంతి

స్వకుసుమఃప్త్షితః పల్లవగ్రంగులిభిస్ శ్రీమాన్ ప్రాప్తో ॥

వసంతస్ త్వరితం అపగతో హరగౌరస్ తుషారః

(పద్మప్రభృతక 3).

నృత్య శిల్పి  వివరణ

శిల్పంలో నృత్య సన్నివేశాలు తరచుగా కనిపిస్తాయి

మరియు ఆ భాగాలపై గొప్ప వెలుగునిస్తుంది

ఉన్నప్పటికీ అస్పష్టంగా ఉన్న భరత వచనం

, * దండహస్త మరియు పటకలో చేతితో నర్తకి

 నిరంతర జీవన సంప్రదాయం దీనిని కొనసాగించింది

భరత న్ఫ్యలో రోజు. నృత్య బొమ్మలు

భర్హుత్ మరియు అమరావతి స్తూప  పటాల నుండి,

నాగోడ్ రాష్ట్రం మరియు కృష్ణా లోయ నుండి వరుసగా,

ఒరిస్సాలోని గుహలు, గేట్‌వే శిల్పాల నుండి

సాంచి, గ్వాలియర్ రాష్ట్రంలోని పావయా నుండి మరియు

ప్రారంభ మరియు మధ్యయుగపు ఇతర స్మారక చిహ్నాల నుండి

భారతదేశం నలుమూలల నుండి  ఆసక్తికరంగా ఉంటాయి

భారతదేశంలోని నృత్య సంప్రదాయాల అధ్యయనం. కానీ

 ఎక్కువ ఉపయోగకరమైన లేదా ఆసక్తికరమైనవి ఏవీ లేవు

చిదంబరంలోని నటరాజ  ఆలయం నుండి ప్యానెల్లు,

కుంభకోణంలోని సారంగపాణి దేవాలయం,

వద్ద వృద్ధగిరిశ్వర దేవాలయం

వృద్ధాచలం, మరియు అరుండాచలేశ్వరుడు

తిరువణ్ణామలైలోని ఆలయం,

చోళ గ్రంథ అక్షరాలలో స్పష్టంగా జోడించబడింది

నృత్య కరణాలను వివరిస్తూ, ప్రకారం

మరింత అర్థమయ్యే విజువల్ మోడ్‌లు, అస్పష్టమైనవి మరియు

 వచన నిర్వచనాలను బాగా అర్థం చేసుకోలేదు

భరతుని కంటే . అత్యద్భుతాన్ని చూసిన వారెవరూ లేరు

పాండ్య చిత్రాల నుండి నృత్య బొమ్మలు

సిత్తన్నవాసల్ గుహ యొక్క స్తంభాలు మరియు

యొక్క ప్రదక్షిణవీధి నుండి చోళులు

తంజావూరు లోని బృహదీశ్వర దేవాలయం

స్వర్ణాన్ని నిర్ణయించడంలో సందేహం ఉండవచ్చు

దక్షిణ భారతదేశంలో ఈ కళ యొక్క యుగం. సంప్రదాయాలు

దక్షిణ భారతదేశం విదేశాలలో పర్యటించి  కనుగొన్నారు

సుదూర జావాలో సుసంపన్నమైన పుష్పగుచ్ఛము, మరియు

బారాబుదూర్ మరియు ప్రంబనం వద్ద అద్భుతమైన శిల్పాలు,

ఇది దక్షిణ భారత సంప్రదాయాలను గుర్తు చేస్తుంది

నృత్యం, ప్రతిధ్వనులు చాలా మందంగా మరియు అస్పష్టంగా లేవు

వాటి అర్థాల్లో అస్పష్టంగా ఉంటుంది.

హస్తాలు, సంయుత మరియు అసమ్యుత రెండూ, మరియు

భరతుడికి తెలిసిన కరణాలు ఇందులో కనిపిస్తాయి

జావా యొక్క అనేక శిల్పాలు. ది _ రేచితకాలు,

ప్రత్యేకంగా కాంత మరియు కటి, క్షణికమైనది

అవయవాల ఊగడం, స్పష్టంగా పట్టుకోవడం మరియు

అని అనర్గళంగా అరుదైన అప్రమత్తతతో సూచించారు

వీటి ద్వారా అనుబంధ కళల యొక్క గొప్ప అధ్యయనాన్ని ప్రకటిస్తుంది

స్టాండర్డ్ ఇండియన్‌ ఊహించినట్లుగా శిల్పి

కళపై పుస్తకం, విష్ణుధర్మోత్తరలోని చిత్రసిత్ర.

ప్రిన్స్ సిద్ధార్థలో ఒక సన్నివేశం ఉంది

యువత తన చేతులతో ఒక నృత్యకారిణిని చూపిస్తుంది

ఒకరు దండ హస్తంలో ఉన్నారని మరియు

మరొకటి పైకాలో భుజానికి వ్యతిరేకంగా వంగి ఉంటుంది ,

ఇలాంటినృత్యాన్ని  గట్టిగా గుర్తు చేస్తుంది

సిత్తన్నవాసల్ గుహ పెయింటింగ్ నుండి బొమ్మ

 మరియు అనేక నటరాజ కాంస్యాలు

ప్రతిదానిలో చాలా ముఖ్యమైన అని సమగ్ర లక్షణాన్ని ఏర్పరుస్తుంది

దక్షిణ భారతదేశంలోని శివాలయం. అయితే కాళ్లు,

నుండి నృత్యం  కోసం చతుర భంగిమలో ఉన్నారు

జావా, మరియు ఇందులో, అలాగే చేతుల్లో,

చేతులు మాత్రమే తీసుకోవడం మరియు

పటాకా మరియు లో మిగిలిన చేతులను విస్మరించడం

ఎల్లోరా నుండి డ్యాన్స్ శివ, పోల్చవచ్చు

రెండోదానితో. చిత్రంలో కదలిక

జావా నుండి మరింత  ఉదాహారిస్తారు  

ఇది, కానీ ఇతర నృత్య సన్నివేశాలలో కూడా, రెండూ

బరాబుదూర్ మరియు ప్రంబనం, ఒక లయ ఉంది

ఊగిసలాట రూపంలో సూచించబడిన ఉద్యమం

వివరించిన బొమ్మలు.

భంగిమలో మాత్రమే కాదు, ట్యూనింగ్‌లో కూడా

ఆర్కెస్ట్రా యొక్క గమనికలకు నృత్యం మరియు ది

టైమ్ బీట్‌లో దాని గురించి స్పష్టమైన సూచన ఉంది

స్వచ్ఛమైన నృత్త రూపం. నుండి ఒక చోళ పెయింటింగ్

బృహదీశ్వర దేవాలయం సంపూర్ణంగా శృంగారాన్ని చూపుతుంది

మోడ్‌ను ప్రదర్శించే నృత్యాల కదలికలు

స్వచ్ఛమైన  సంగీతానికి తోడుగా ఉంటుంది.

ఈ లయ, లేదా శారీరక కదలికల ఊపు

మరియు సంగీత గమనికలు స్పష్టంగా బయటకు తీసుకురాబడ్డాయి

చేతులు మరియు చూపుల స్థానం మాత్రమే కాదు

నృత్యకారులు కానీ మరుగుజ్జు గా  ఆ డ్రమ్మర్లు

మరియు ఖగోళులు సమయం పాటిస్తూ, శివునిగా, కూర్చున్నారు,

నృత్యానికి సాక్షులు.

స్టెప్ లేదా చేతిలో కదలడం లేదు

లయ. ఈ ప్రాతినిధ్యంలో స్వచ్ఛమైన నృత్త చిత్రీకరించబడింది.

ఇది తెలియజేసేందుకు అభినయం కాదుదిద్వా  లేదా రుచి. ఇది స్వచ్ఛమైన జిమ్నాస్టిక్స్

దగ్గరి ప్రతిధ్వనిలో నృత్యం .

తర్వాత శివ తాండవ పరమార్ధం తెలుసుకొందాం .

సశేషం

మీ- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -20-9-23-ఉయ్యూరు 

నమో నమో నటరాజ -4

ఒక గొప్ప కళను పెంపొందించడం. ఉన్న చోట మాత్రమే

తెలిసిన మరియు మూల్యాంకనం చేసే మెచ్చిన ప్రేక్షకులు

అది ఒక కళ వర్ధిల్లుతుంది, కానీ ఎప్పటికీ

ఎలాగైనా ఒక విపరీత ఆసరా

ముత్యాల  వర్షం.

 నాట్యం ఎప్పుడూ కాలక్షేపంగా పరిగణించబడుతుంది

గొప్ప సాఫల్యం. యొక్క భార్య అయినప్పుడు

నరవాహనదత్త నృత్యం చేశాడు, యువరాజు స్వయంగా

ఆడింది వింద్: తస్య్ద్మ్ ప్రియాయం నృత్యంత్యమ్

స్వయం వినమ్ అవదయాత్ ( కథాసరిత్సాగర 6, 8, 171).

నృత్యం , కాలక్షేపంగా, చాలా ఉన్నతమైనది,

సాధించిన అదృష్టం కలిగిన యువరాజు

అతని భార్యగా యువ నర్తకి, కుదరదు

ఏదైనా ఇతర నాసిరకం కాలక్షేపంలో మునిగిపోతారు.

నృత్య కళాకారిణి  యొక్క లక్షణాలు

నర్తకి యొక్క గుణగణాలు గణించబడ్డాయి

ఆసక్తికరమైన. యొక్క గుమ్మంలో ఒక ముగ్ధ

యువత, అది ఇంకా పూర్తిగా స్థాపించబడలేదు

దానికదే కానీ దాని పరిమళంతో నిండి ఉంటుంది, మృదువైనది మరియు సున్నితమైనది

ఆమె అన్ని అవయవాలలో, సంగీత స్వరం లోతైన మరియు

ఆకర్షణీయంగా, సున్నితమైన అంశంలో రాణించడం

నృత్యం , మూడ్ యొక్క సంజ్ఞలతో సమృద్ధిగా ఉంటుంది |

మరియు రుచి, రూపం యొక్క మనోహరమైన, సూచించిన

వెర్మిలియన్ పెదవి యొక్క చాలా రంగు, పోలి ఉంటుంది

దొండ  పండు, ఒక అందమైన నర్తకి

పోల్చదగిన యువరాజుకు మాత్రమే అర్హుడు కావచ్చు

ఇంద్రునికే: ఉద్యాద్యౌవనసౌరభం మృదుతనుమ్

ప్రశ్నిగ్ధగీతస్వనద్ం ందన్దభవరసధ్యలస్యనిపుణమ్

బి౦బాధరమ్  నర్తకీం లబ్ధ్వ

రాజపురన్దరస్య సతతం నిర్విష్టసర్వేన్ద్రియమ్ ॥ ..

ఇవాస్వాదో వినోదద్న్తరైత్ (నృత్తరత్నావళిల్. 7).

నర్తకి యొక్క ఈ గొప్ప విలక్షణమైన లక్షణాలు

సాహిత్యంలో బాగా నొక్కిచెప్పారు. వరరుచి

 ఎకా౦కికలో  చాలా ఆసక్తికరమైన భాగాన్ని కలిగి ఉంది

నాటకం, ఇక్కడ అతను ఒక యొక్క విశేషాలను వివరిస్తాడు

నర్తకి మరియు ఆమె విజయాలు. ప్రియంగుసేంద్,

ప్రసిద్ధ యువ నర్తకి, మిళితం

ఆమె మొదట్లో అందం వంటి ప్రాథమిక అవసరాలు

రూపం యొక్క, యవ్వనపు ఉదయపు వికసించిన,

ఆకట్టుకునే రంగు, గొప్ప శారీరక మెరుపు మరియు అనేకం

అటువంటి ఇతరులు. ఇది కాకుండా, ఆమె సాధించిన విజయాలు

కళలోనే, పైగా ఆమె పాండిత్యం

నాలుగు రెట్లు అభినయ, ముప్పై రెండు రకాలు

చేతి కదలికలు, చూపుల పద్దెనిమిది రీతులు,

ఆరు స్థానాలు, మూడు రెట్లు కదలికలు, ఎనిమిది రుచులు,

త్రైపాక్షిక సంగీత లయ మరియు ఇతర

 నృత్య కారకాలు

వివరిస్తుంది, వారి అనుబంధం ద్వారా అందంగా ఉంటుంది

అటువంటి ప్రతిభావంతుడైన నృత్యం: యస్యాస్ తావత్ ప్రథమమ్

రీపశ్రీణవయౌవనద్యుతికాంత్యదిన్ద్ం గుణానం సంపత్

చతుర్విధాభినయసిద్ధిః, ద్వాత్రింసద్విధో

హస్తప్రచారః, అష్టాదశవిధం _ మృక్షణం,

షట్ స్థండి, గతిత్రయం, అష్టౌ రసః, త్రయో గీతవాదిత్రాదిలయా,

ఇత్యేవమాదినీ నృత్తాంగాని త్వదాశ్రయేణాలంకృతాన్త్

(ఉభయాభిసారిక, పుట 142).

అద్భుతమైన శరీరం, అందమైన రూపం

మరియు సొగసైన నడక,  లో అవసరమైన వేగం

నర్తకి గురించి కాళిదాసు  ఒక పద్యంలో వివరించాడు

ఒక నృత్య కళాకారిణి యొక్క పరిపూర్ణత. కళ్ళు

పొడవైన, శరదృతువు చంద్రుని వలె అందమైన ముఖం,

చేతులు వంగి, భుజాలు ఇరుకైనవి, రొమ్ములు ఎత్తుగా ఉంటాయి

మరియు దగ్గరగా, వైపులా  వంగినట్లు  కనిపిస్తుంది,

నడుము అరచేతి కొలత, తుంటి పెద్దది,

వంగిన కాలితో పాదాలు, డాన్స్‌యూస్ యొక్క శరీరం

ఒక నర్తకి కోరుకునే విధంగానే రూపొందించబడింది

: దీర్ఘాక్షం శారదిందుకాంతి వదనం బహిత్

నతవంశయోస్ సంక్షిప్తం నిబిదోన్నతస్తనం ఉరః

పార్శ్వే ప్రమృష్టే ఇవ మధ్యః పాణిమితో నితమ్బి

జఘానాం పదవరలంగులీ ఛన్దో నర్తయితుర్ యథత్వా ॥

మనసస్ స్లిష్టం తథాస్య్ద్ వపుః ( మాళవికాగ్నిమిత్ర

2. 3).ప్రదర్శనాలో నర్తకి ని మెచ్చుకోవడం చాలా బాగుంది

కాళిదాసు అందించాడు.

విషయం  ద్వారా స్పష్టంగా వివరించబడింది

దాదాపుగా కలిగి ఉన్న అవయవాలను మార్చడం

వచనం మాట్లాడేలా చేశారు.

అడుగు జయను దగ్గరగా అనుసరించింది. అక్కడ ఉండి ఉండేది

తో నర్తకి యొక్క పూర్తి గుర్తింపు

రస: అంగైర్ అంతర్నిహితవచనైస్ సిఇచితస్ సమ్యగ్

అర్థః పదనిద్సో-లయం అనుగతస్ తన్మయత్వం

రాసేషు (మాళవికాగ్నిమిత్ర 2. 8).

ఆడది కేవలం యాక్షన్‌లో మాత్రమే కాదు

చాలా మనోహరమైనది, కానీ ఆమె ఒక కోసం విశ్రాంతి తీసుకున్నప్పుడు కూడా

అయితే, ఆమె స్వభావాన్ని అరెస్టు చేస్తుంది.  తర్వాత విరామం

నృత్యం, మరియు ఒక అందమైన భంగిమలో నర్తకి

నిలబడి, ఒక చేతిని తుంటిపై మరియు మరొకటితో

ఒక వైపు వేలాడుతూ, మరియు అడుగుల బొమ్మలతో

నేలపై ఒక పూల రేకతో, మరింత ఎక్కువగా ఉంటుంది

నృత్య ఉద్యమం కంటే మనోహరమైనది:

వామం సంధిష్టిమితవలయం న్యస్య హస్తం నితమ్బే

కృతోద్ శ్యామవితాపసాదృశం స్రష్టముక్తం ద్వితీయమ్

పదాంగుష్ఠలులితకుసుమే కుట్టిమే పతితాక్షం నృత్యదస్యస్

స్థితమ్ అతితార్ధం కాన్తం రిజ్వయతర్ధమ్

(మాళవికాగ్నిమిత్ర 2. 6).

అందమైన భూతేసర్ యక్షి, వింటున్నది

చిలుక, దాదాపు ఖచ్చితమైన ప్రాతినిధ్యం

ఈ భంగిమలో. దానిని చూడటంలో విఫలం కావడం కష్టం

ఈ శిల్పాన్ని సృష్టించిన శిల్పికి ఇది లేదు

తన మనసులో పద్యం ఉలిక్కిపడింది.

నృత్యం యొక్క గొప్ప నాణ్యత ఏమిటంటే మనోహరమైనది

ఒక నర్తకి యొక్క కదలికలు, సాధారణంగా కూడా,

నృత్యం కోసం ఉద్దేశించిన వేదిక నుండి దూరంగా ఉన్నప్పుడు,

ఇప్పటికీ చుట్టుపక్కల ఉన్న ప్రతి ఒక్కరి హృదయాన్ని కదిలించండి

చూడగానే దాదాపుగా ఒక నృత్యంలో; అది కాదు

 సాధారణ నృత్యం  ఒక్క‌టే రెచ్చిపోవ‌డానికి అవ‌స‌రం

ఈ ఉత్సాహం, తెలియకుండానే, ఒక నర్తకి

ఆమె గురించి ఎల్లప్పుడూ మనోహరమైన కదలికలను కలిగి ఉంటుంది

సమయం: ప్రైత్నారియసే నిత్యం జననయనమనంస్త

చేష్టితైర్ లలితాత్ కిం నర్తానేన సుభగే పర్యప్తా

చారులీలత్వ అభినయదర్పణంలో  గణించబడ్డాయి. జర్తాకి లేదా ది

డాన్స్‌యూస్ చాలా అందంగా ఉండటమే కాదు,

అధిక మరియు గుండ్రంగా ఉన్న యువత వికసించిన

రొమ్ములు, కానీ ఆత్మవిశ్వాసంతో నిండిన, మనోహరమైన,

అంగీకారయోగ్యమైనది, క్లిష్టమైన వాటిని నిర్వహించడంలో నేర్పరి

గద్యాలై, దశలు మరియు లయలలో నైపుణ్యం మరియు వద్ద

వేదికపై , చేతులు భంగిమ లివ్వడంలో నిపుణుడు మరియు

శరీరం, సంజ్ఞలో మనోహరమైనది, విశాలమైన కళ్ళు,

పాట మరియు వాయిద్యాలు మరియు లయను అనుసరించగల సామర్థ్యం,

మనోహరమైన ఆభరణాలతో అలంకరించబడినది

కమల ముఖం, చాలా బలిష్టంగా లేదా చాలా సన్నగా ఉండదు,

లేదా చాలా పొడవుగా లేదా చాలా పొట్టిగా లేదు.

దీని యొక్క విరుద్ధం లోపాలను ఏర్పరుస్తుంది

లేదా అనర్హులు. ఆమె కూడా ఉండకూడదు

బలిష్టంగా లేదా చాలా సన్నగా, చాలా పొడవుగా లేదా పొడవుగా ఉండదు

చాలా చిన్నది, లేదా వీపు వంగి , సమృద్ధిగా లేకపోవడం

జుట్టు, మందపాటి పెదవులు లేదా లాకెట్టు రొమ్ములు కలిగి ఉండటం లేదా

పాలిపోయిన కళ్ళు మరియు మంచి స్వరం లేకపోవడం. ఇది ముఖ్యమైనది

నృత్యం  చేసేవాడు కూడా బాగుండాలి

సంగీతకారుడు, అయితే కలిసి

వాద్య సమ్మేళనం , నర్తకి స్వయంగా శ్రావ్యంగా పాడుతుంది

అయితే మృదువుగా, తద్వారా ప్రభావం పెరుగుతుంది.

నర్తకి అందగాడు మాత్రమే కాదు

కానీ ప్రసంగంలో చాలా గంభీరమైన, వివేకవంతమైన, అనర్గళమైన,

నేర్చుకోవడంలో ప్రత్యేకించి, ముఖ్యంగా

కళ మరియు శాస్త్రానికి సంబంధించిన శాస్త్రాలు, మధురమైనవి

గాత్రం, సంగీతంలో పాండిత్యం, గాత్ర మరియు వాయిద్యం రెండూ,

నృత్యం  సామర్థ్యం మాత్రమే కాదు

కానీ సమృద్ధిగా ఆత్మవిశ్వాసంతో మరియు పూర్తి

సిద్ధంగా తెలివి. అన్నింటికంటే మించి, ఆమె మంచి పుట్టుకతో ఉండాలి

మరియు పెంపకం.

నాట్యం  యొక్క ముఖ్యమైన అంశాలు

నర్తకిని ప్రభావవంతంగా చేసే అంశాలు

ఆమె అంత ప్రాణం అని పిలవబడే వాటిలో ఇవ్వబడ్డాయి

(అంతర్గత జీవితం) మరియు బత్ ప్రాణ (బాహ్య జీవితం). ప్రశాంతత,

సమరూపత, బహుముఖ ప్రజ్ఞ, తగినది

చూపులు, పనితీరులో సౌలభ్యం, తెలివితేటలు

వాచికం , ఒకరి స్వంత నైపుణ్యంపై విశ్వాసం, అస్థిరత

సంగీతంలో ప్రసంగం మరియు శ్రేష్ఠత, కూర్పు

అంతర్గత జీవితం యొక్క పది కారకాలు. బాహ్య జీవితం అంటే

పూర్తిగా సహావాయిద్యాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది

 వాద్య సమ్మేళనం  మరియు గాయకుడు, . వంటి

సంగీతం  మృదంగం ,  ప్రారంభమవుతుంది

సంగీతంలో ఇతర వాయిద్యాలను నడిపిస్తుంది –

తోడుగా. డోలు, మధురమైన ధ్వని

తాళాలు, వేణువు, కోరస్, డ్రోన్,

వీణ, గంటలు మరియు బహుశా చాలా ముఖ్యమైనవి-

అన్నింటికంటే , గాయకుడు లేదా స్థాపించబడిన గాయక

కీర్తి, బాహ్య భాగాలను కలిగి ఉంటుంది

జీవితం. వీటిలో గంటలు చాలా ముఖ్యమైనవి

నృత్యంలో లయ ప్రభావాన్ని పెంచడం,

ముఖ్యంగా స్వచ్ఛమైన నృత్యంలో, నృత్త, అది ఒక ప్రత్యేకం

కింకిణీల సంఖ్య (చిన్న

గంటలు) ప్రతి పాదంలో వంద లేదా అని పేర్కొనబడింది

ప్రతి పాదానికి రెండు వందలు, లేదా వంద

కుడి పాదం లేదా ఎడమకు రెండు వందలు.

తోడుగా సంగీతం యొక్క ప్రాముఖ్యత

నాట్యం అనేది భరతునిచే స్పష్టంగా ఇవ్వబడింది

ఎవరు చేయగలరో  అజ్ఞానులను ఖండిస్తుంది

గాయకుడు లేదా వాయిద్యకారుడు కాదు.

తాల యొక్క భాగాలు _యతి, పాణి, లయ మొదలైనవి.

లయ ద్రుత, మధ్య మరియు విలంబితలతో కూడి ఉంటుంది.

వేగవంతమైన, మధ్యస్థ మరియు నెమ్మదిగా. యతి కూడా

మూడు రెట్లు-సామ, సరిద్వాహ మరియు గోపుచ్ఛ-

కూడా, నేరుగా ప్రవాహం మరియు మాడ్యులేటింగ్. పాణి ఉంది

మూడు రకాలు, సమాప్ద్ని, అవపాని మరియు

ఉపరిపాణి. సంగీతాన్ని అభినందిస్తూ, శ్రీ హర్ష,

రాజ కవి వాయిద్యానికి నివాళి అర్పించారు

వీటన్నింటిని అనుసరించే సంగీతం. వాయిద్య రూపమైతే

సంగీతం (వింద్) పదిరెట్లు బయటకు తీసుకురాబడింది

వ్యంజన ధాతు, లయ ద్వారా గుర్తించబడింది

దాని మూడు రకాలు-ద్రుత, మధ్య మరియు లంబిటా.

ముగ్గురు యతిలు, గోపుచ్ఛ మరియు మిగిలినవారు ఉన్నారు

జాగ్రత్తగా తారుమారు చేయబడింది. వాయిద్యంలో అత్యుత్తమమైనది

సంగీతం నిశితంగా అనుసరించబడింది

మరియు ప్రదర్శించబడింది: వ్యక్తిర్ వ్యాఫ్త్జనధాతునా

దశవిధేనాప్యత్ర లబ్ధముండ్ విస్పష్టో ద్రుతమధ్యలమ్బితపరిచ్ఛిన్నస్

త్రిధాయం _లయః

గోపుచ్ఛప్రముఖః క్రమేణ యతయాస్ తిస్రోపి

సమ్పాదితస్ తత్వౌఘ్ద్నుగతస్ చ వ్దద్యవిధాయస్

సమ్యక్ త్రయో దర్శితః (నాగానంద I. 15).

నాట్య క్రమా లేదా నృత్యంలో క్రమం

ఒక పద్యంలో ఇవ్వబడింది, కొనసాగించాల్సిన పాట

గొంతు, చేతులు ద్వారా ఇవ్వబడిన అర్థం,

చూపుల ద్వారా అందించబడిన మనోభావాలు

మరియు పాదాలచే గుర్తించబడిన లయ

కణ్ఠేనాలమ్బయేత్ గీతం హస్తేనార్థం ప్రదర్శయేత్

చక్షుర్భ్యాం దర్శయేద్ భావం పాదాభ్యాం తలమ్

గ్చరేత్ (అభినయదర్పణ). ఎక్కడ చేయి

కదులుతుంది, చూపులు అనుసరిస్తాయి; అక్కడ చూపులు

వెళ్ళు, మనస్సు అనుసరిస్తుంది; మనసు ఎక్కడికి పోతుంది

మానసిక స్థితి అనుసరిస్తుంది; మానసిక స్థితి ఎక్కడికి వెళుతుందో, అక్కడ

రుచి (రసం).

నృత్త తాలా బీట్‌ను అనుసరిస్తుంది మరియు అనర్గళంగా ఉంటుంది

స్వచ్ఛమైన లయాన్విత  కలయిక  యొక్క వ్యక్తీకరణ, అయితే

అభినయ, ఇది ప్రధాన అంశం

నృత్య, సూచనలతో నిండి ఉంది మరియు రసాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది

మరియు భావ, రుచి మరియు మానసిక స్థితి. సూచన లేదా

వన్యానా దాని జీవితం. నాట్యం అంటే నాట్యం వాడినట్లు

నాటకాలో, అసలు విషయం  అనుసరించడానికి

స్వయంగా. ఈ మూడింటిలో ప్రతి ఒక్కటి నెమ్మది  మరియు

a

రె

శక్తివంతమైన అంశాలు, వాటిని ఉచ్చరించటం  చేయడం

తాండవము.

అభినయ, అతి ముఖ్యమైన అంశం

నృత్యంలో, వర్ణించడం ద్వారా చాలా విపులంగా వ్యవహరిస్తారు

పదజాలం దాని స్వంత భాషను కూరు స్తుంది

 మరియు అవయవాల కదలిక ద్వారా.

అభినయాన్ని నాలుగు రకాలుగా విభజించినప్పటికీ,

జింగిక, వాచిక, ఆహార్య మరియు సాత్విక, శారీరక,

స్వర, అలంకార మరియు మానసిక స్థితి,

ప్రశాంతంగా ఉన్నా, ఉద్రేకంతో ఉద్రేకంతో ఉన్నా తొమ్మిది ఉద్యమాల గణన లాగా

తల యొక్క, కంటి ఎనిమిది చూపులు, ఆరు

కనుబొమ్మల కదలికలు, నాలుగు కదలికలు

మెడ, చేతులు వర్గీకరణలు ఉన్నాయి,

హస్తభేదాలు, ఇవి రెండు రకాలు, అసమ్యుత

లేదా సంయుత, ఏక లేదా కలిపి, ఇరవై ఎనిమిది

మాజీ మరియు ఇరవై నాలుగు.

చరిస్ మరియు స్థానకాలు, మండలాలు కూడా ఉన్నాయి

మరియు గతులు .  శ్రావ్యంగా మరియు

పాదం, దూడ, తొడ యొక్క సమన్వయ చర్య మరియు

నడుము. ఒకే కాలుతో చర్య అనేది  మరియు అది

రెండు కాళ్లతో కరణంగా ఉంటుంది. లో కరణం

కరణం యొక్క స్వభావం కరణానికి భిన్నంగా ఉంటుంది

ఇది సమన్వయ ఉద్యమాన్ని ఏర్పరుస్తుంది

చేతులు మరియు కాళ్ళు. నృత్యం లేకుండా అసాధ్యం

చారి. ఇది నేలపై నిర్వహించవచ్చు

(భౌమ్య) లేదా నేల పైన (అకాస్ట్కా). ది

ప్రధాన స్థానాలు లేదా స్థానకాలు ఆరు. పది ఉన్నాయి

అకాతికా  మండలాలు మరియు సారూప్య సంఖ్యలో

భౌమ్య మండలాలు, ఇవి

మూడు కరణాలు చేసిన విధంగా చారిస్ సంఖ్య

ఖండ, మరియు నాలుగు ఖండాలు ఒక మండలం. కరణం

ఉద్యమం యొక్క సమన్వయాన్ని ఏర్పరుస్తుంది

చేతులు మరియు కాళ్ళు. వంద ఉన్నాయి

మరియు వాటిలో ఎనిమిది లెక్కించబడ్డాయి. రెండు కరణాలు

మైరికా లేదా చర్య యొక్క ఒకే యూనిట్‌ను ఏర్పరుస్తుంది.

మూడు కరణాలు కలపాక మరియు నాలుగు అ

భండక. ఐదు కరణాల కలయిక

ఒక సంఘటక. ఆరు, ఏడు కలయిక,

ఎనిమిది లేదా తొమ్మిది కరణాలు అంగహదరలను ఉత్పత్తి చేస్తాయి

అవి ముప్పై రెండు. కరణాలు

ఏలపుష్పపూతతో మొదలై గంగావలారణ వరకు

అనేక రకాలైన భంగిమలను కలిగి ఉంటాయి, ఎప్పుడూ

తమను తాము స్టాటిక్ రూపంలో తీసుకోవాలి, కానీ,

శాశ్వత శ్రేణిలో నశ్వరమైన ఫ్లాష్‌గా

నృత్య కదలికలు, కంపోజ్ రకాలు

అంగాడ్రాలు, కలపాకాలు, భాండకాలు మొదలగునవి.

ప్రతి హస్తా యొక్క అర్థం వైవిధ్యంగా ఉంటుంది

నృత్యంలో పదాలపై ఒక సాధారణ ఆటను కంపోజ్ చేయండి

సాహిత్యంలో వలె. అనేది చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంది

రత్నాకర, నృత్యంలో గొప్ప ప్రవీణుడు, సూచించాడు

సముచితంగా హస్తాలు, అతి చిన్న విషయాన్ని కూడా సూచిస్తాయి

స్త్రీలింగ క్రీడలో చర్య యొక్క వివరాలు. కోసం

ఉదాహరణకు, పుష్పాల సేకరణలో, పుష్పవాచయ,

కూడా సాధారణంగా పువ్వులు సేకరించడానికి, ది

లవ్లీ బ్రౌడ్ డాన్సెల్ తన చేతిని ముందుకు నడిపిస్తుంది

చాలా కాలం పాటు, ఇక్కడ మరియు అక్కడ,

సమదాన వైఖరిలో వేళ్లు. వ్యాఖ్యాత

అతను కూడా కాశ్మీర్‌కు చెందినవాడు మరియు సమానమైన ఎన్సైక్లోపీడిక్

తన జ్ఞానంలో, సమదంసను వివరిస్తాడు

భరతం ప్రకారం హస్తా మరియు అది ఎలా ఉందో చూపిస్తుంది

పూలు సేకరించడానికి ఒక ప్రయత్నం

కుసుమపరిగ్రహాయ సిభృస్ సందంసం శుచిరామబభ్రమత్ ॥

కరగ్రామం (హరవిజయ 17. 76). సందంసా

బోధనను కూడా సూచిస్తుంది. దీనికి ఒక_ హోస్ట్ ఉంది

అర్థాలు, వీటిలో చిన్న మొగ్గ,

జ్ఞానం జిడ్నముద్రను అందించడం, మరియు సున్నితంగా

నృత్యం) చాలా ముఖ్యమైనవి, వేరుగా ఉంటాయి

ఆరాధన  వైఖరి నుండి, ఎక్కడ

చూపుతున్న వేలు తరచుగా దూరంగా కదులుతుంది

బొటనవేలు నుండి. చేతి, దాని వలె ఉద్భవించింది

వాక్ దేవత సరస్వతి నుండి చేస్తుంది,

ఈ అన్ని అర్థాలలో చాలా ముఖ్యమైనది.

శివ నటరాజ్ చాలా తరచుగా అతనితో చూపించబడతారు

అతని బోధనను సూచించడానికి సందంసాలో చేయి

కళ, ముఖ్యంగా దృశ్య ,  సహాయంగా

జ్ఞానం, లేదా జ్రానా సాధించడం ద్వారా. ది

వ్యాఖ్యాత యొక్క సరైన స్థానాన్ని వివరిస్తుంది, ఇది తప్పుగా వివరించబడింది

అభినయదర్పణ, కానీ సరిగ్గా ఇవ్వబడింది

భరతుని నాట్యశాస్త్రాన్ని, అతను ఉల్లేఖించాడు:

తర్జన్యంగుశిహాసంయోగస్ ఇవార్డ్లస్య యదా భవేత్ ॥

అభుఘ్నతలమధ్యాస్ చ స సందంస్స ఇతి స్మృతః ।

రత్నాకరుడు భరత జ్ఞానముతో నిండి ఉన్నాడు

అతను ఎప్పుడూ ఇచ్చే అవకాశాన్ని కోల్పోడు

ఒక నాటకం ద్వారా కూడా వాల్యశాస్త్రాన్ని వివరించడం

సాధ్యమైన చోట మాటలు. సంఖ్యగా

కరణాలు అంగహదరలను తయారు చేస్తాయి, అతను వీటిని తీసుకువస్తాడు,

ఒక ఉపమానంగా, ముత్యాల తయారీని వివరించడంలో

హారాలు. అందమైన ఆడపడుచుల హారాలు

ప్రకాశవంతమైన, ఘనమైన, గోళాకార, ఆహ్లాదకరమైన

నాణ్యమైన ముత్యాలు, పరీక్షకు నిలబడగలవు

శ్రేష్ఠత, వారి రొమ్ములపై బాగా స్థిరపడింది, దాదాపు

న అందమైన తేజస్సునుచూప  చేయడానికి కనిపించింది

వారి అవయవాలు, అవి మనోహరంగా ఉన్నాయి

అంగహ@రస్ అనేక కరణాలతో రూపొందించబడింది: విస్పష్టద్రధిమగుణాభిరామరీపైస్

_—_ సైస్థానస్థితిభిర్

అనినలక్షణాధ్యైః రెమణేం కరణగనైర్ వదంగహార

నజహ్రుస్ శ్రియం అథ మౌక్తికాత్ర్ న హరః

(హరవిజయ 17. 28). వ్యాఖ్యాత కలిగి ఉంది

ఇక్కడ అత్యంత ముఖ్యమైన ఆసక్తికరమైన వివరణ.

స్థానములు వైష్ణవ మరియు ఇతరులు. అది

స్ధనాలు ఆరు అని భరత నుండి తెలుసు,

అవి, వైష్ణవ, సమపద, వత్సఖ, మండల,

ప్రత్యలిధ, అలీధ. ఆడపడుచుల హారాలు

ముత్యాలతో కూడినది ఖచ్చితంగా చాలా ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది

అనేక కరణాలతో కూడిన అంగహారాల వలె.

చరిస్ మరియు నృత్తహస్తాలు, సంజ్ఞలో చేతులు, మిళితం

తాళపుష్పపుట మరియు ఇతర కరణాలను రూపొందించడానికి,

ఇది వారి వంతుగా, అవిగాహారాలను కంపోజ్ చేస్తుంది

స్థిరహస్త మరియు మిగిలినవి, నిజానికి ఉత్పత్తి చేస్తాయి

ఇక్కడ ముత్యాలు కంపోజ్ చేయడం వంటి నృత్య సౌందర్యం

అదర్వాస్ యొక్క అందం లేదా హారము:

స్థానంత్ చ వైష్ణవాదీ | యదుక్తం చ ‘వైష్ణవం

సమపద్దం చ వైశాఖం మండలం తథా

ప్రత్యలిదం అథ్ద్లిధం స్థానద్న్యతని షట్ నృణేం’

అట్ || అంగనాద్నద్ం హార్డ్ మౌక్తికైస్ శోభిం స్విచక్రుర్

ఇవా | యథా కరణగణైర్ అంగహారః |

 సశేషం

మీ- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -20-9-23-ఉయ్యూరు 

నమో నమో నటరాజ -3

ఒక ఆహ్లాదకరమైన నేత్ర త్యాగం

కవులు  అత్యధిక నివాళులు అర్పించారు

కాళిదాసుచే, ఆహ్లాదకరమైనదిగా వర్ణించాడు

ఋషులు భావించినట్లుగా దేవతలకు నేత్ర త్యాగం

అది. రుద్ర దానిని రెండు విధాలుగా అందించాడు,

హింసాత్మకమైనది మరియు మృదువైనది, అతని శరీరంలో కలిసిపోయింది

ఉమతో. ఇందులో, ప్రతి చర్య

ప్రపంచంలో, మూడు రెట్లు నుండి ఉద్భవించింది

సహజమైన స్వభావం మరియు వైవిధ్యాన్ని సూచిస్తుంది

మనోభావాలు బాగా సూచించబడ్డాయి. ఒంటరిగా డాన్స్ చేయండి

విభిన్న మార్గాలు సంతోషించే ఒక విషయం

వైవిధ్యమైన అభిరుచులతో సమానమైన వ్యక్తులు:  దేవానం ఇదం  

అమనన్తి మునయః కాన్తం క్రతుం చక్షుషాం రుద్రేణేదమ్ ॥

ఉమాకృతవ్యతికరే స్వంగే విభక్తం దౌధ

త్రైగుణ్యోద్భవం అత్ర లోకచరితం నానారసమ్

దృశ్యతే నాట్యం భిన్నరుచేర్ జనస్య బహుధాప్యేకమ్

సమారాధనం (మాఏలవికాగ్నిమిత్ర I. 4).

నిజానికి, నందిని ఉచ్ఛరించడంలో, సూత్ర ధరి

నిజానికి ఒక త్యాగం ఈ అందిస్తుంది

దేవతల ఆనందం: ఇజ్యాయ ఛద్నాయ నిత్యం

ప్రియాంతం దేవతా ఇత్ ( నాట్యశాస్త్ర 5. 108).

నృత్యం ఒక ఆహ్లాదకరమైన నేత్ర త్యాగం మాత్రమే కాదు,

కానీ రెగ్యులర్‌కి ఒక ప్రసిద్ధ సంతోషకరమైన అనుబంధం కూడా

స్వయంగా త్యాగం. ముఖ్యంగా నృత్యం మరియు సంగీతం

యొక్క ట్యూన్‌కు సామ శ్లోకాల పఠనం

వింద్, యాగాలలో ముఖ్యమైన అంశం. ఒకటి

త్రివిక్రమ్ యొక్క అత్యంత గ్రాఫిక్ ప్రాతినిధ్యం

గుప్తాపై బాలిపై విజయం (Fig. 2).

ఇప్పుడు గ్వాలియర్‌లో ఉన్న పావయా నుండి ఆర్కిట్రేవ్

మ్యూజియం, దీనిని చాలా స్పష్టంగా వివరిస్తుంది

వివిధ వర్ణించే ప్యానెల్‌ల విస్తృత శ్రేణి

బలి యాగం యొక్క కోణాలు, గుర్రాన్ని నిలబెట్టాయి

యీపా పోస్ట్ దగ్గర, యువరాణులు చూస్తున్నారు

యజ్ఫవట దగ్గర నుండి, ఋత్విక్ పురోహితులు సమావేశమయ్యారు,

మ్యూజికల్ ఆర్కెస్ట్రా ఒక తోడుగా

నాట్యం. ఆకారం యొక్క వైవిధ్యం

వింద్ కూడా ఇక్కడ చూపబడింది, గిటార్ లాంటిది

కచ్ఛపి మరియు విల్లు ఆకారపు సప్తతనిరి.

మూడు మడతల డ్రమ్ (మృదంగ) కూడా ఉంది,

త్రిపుష్కర అని పిలుస్తారు, మరియు నర్తకి

ఉద్యమం అనేది అంగహద్ర యొక్క సున్నితమైన వైఖరి.

ఈ ప్రసిద్ధ నృత్య సన్నివేశం కూడా ఇందులో భాగమే

బాలి యొక్క యద్గా వేడుకలు, త్యాగం, ఎక్కడ

త్రివిక్రముడు విశ్వాన్ని చుట్టేశాడు. విశ్వరీప

‘త్రివిక్రమ, అబ్బురపరిచే దృశ్యం, తో

పైకి లేచిన దండపదం దాదాపు తాండవంగా ఉంటుంది

ఇక్కడ, మృదువైన మరియు సున్నితమైన ఒక విరుద్ధంగా

లాస్య కైసికి మోడ్‌లో డాన్స్‌యూస్ ద్వారా.

దాని పరిధి

నృత్యం ఒక అత్యున్నత కళ, దాని పరిధి

భరతుడు వివరించాడు, అన్ని ఇతివృత్తాలను స్వీకరించాడు

జీవితంలో, ఇది స్పష్టంగా చిత్రీకరిస్తుంది. అక్కడ ఏమి లేదు

శిల్పంలో వర్ణన సాధ్యం థీమ్ లేదా

పెయింటింగ్‌లో అర్థం చేసుకోలేము

నాట్య భాష. నిజానికి, భాష

ఈ గొప్ప కళ చాలా సూక్ష్మమైనది మరియు అభివృద్ధి చెందినది

నిమిషమైన అర్థాన్ని వ్యక్తీకరించవచ్చు

కేవలం నృత్యం మరియు సంజ్ఞ, భంగిమ మరియు కదలిక ద్వారా

అవయవాలు, చేతులు, వ్యక్తీకరణలు

ముఖం మరియు వివరాల సంపద

అని కనుబొమ్మలు మరియు చూపుల ద్వారా సూచించబడింది

ప్రశాంతమైన ముఖంపై అలల వలె కదలండి,

దాని ఉపరితలం అగ్నిపర్వత కోపంగా మరియు

చర్య, లేదా దానిని మెత్తగా తీపిగా మార్చడం-

 నృత్యం మరియు సంగీతం ఒక ఆహ్లాదకరమైన నేత్ర త్యాగం మరియు సాధారణ త్యాగానికి అనుబంధంగా, ఇక్కడ బాలి. గుప్తా, 5వ శతాబ్దం A.D., పవాడ్, గ్వాలియర్ మ్యూజియం.

ప్రేమ మరియు శాంతి  వాహికలు . అది అయినా

మానవ భావోద్వేగాలు మరియు చర్యల చిత్రణ, లేదా a

జంతువుల అలవాట్ల ప్రాతినిధ్యం, లేదా a

~లో రస్టలింగ్ చెట్ల ఆకుల చిత్రణ

గాలి, లేదా వెండి సరస్సులో అలల ఆట,

ఒక చిత్రం ఒక్కటే ఒక క్షణం యొక్క అద్దం

ప్రకృతి యొక్క  యొక్క కొన్ని అంశాలు. నాట్యం ఈ విధంగా ఉంటుంది

చిత్రాల శ్రేణి, ప్రతి చిత్రం a

నాట్య క్షణం. విష్ణుధర్మోత్తర, ఒక

పెయింటింగ్‌పై ఒక అధ్యాయంతో ప్రారంభ పని, స్పష్టంగా

మధ్య సన్నిహిత సంబంధాన్ని ఎత్తి చూపుతుంది

పెయింటింగ్ మరియు నృత్యం. నృత్యంలో వలె, కళలో కూడా

(శిల్పం మరియు పెయింటింగ్), ఇది నమ్మకమైన వర్ణన

మూడు లోకాలలో. చూపులు, మనోభావాలు

మరియు భావోద్వేగాలు, అవయవాల కదలికలు ప్రధానమైనవి

మరియు చిన్నది, చేతులు మరియు

వేళ్లు, నృత్యంలో వలె, ఇప్పటికే వివరించబడ్డాయి

కళలో కూడా అర్థం చేసుకోవాలి, ఎందుకంటే నృత్యం a

కళ యొక్క అత్యున్నత వ్యక్తీకరణ: యత్ద్ నృత్తే తథా

చిత్రే త్రైలోక్యానుకృత్స్ స్మృతా దృష్టయాస్ చ తథా ॥

భవ అంగపాంగాన్త్ సర్వసః కరస్ చ యే మయా

నృత్తే పూర్వోక్తా నృపసత్తమ త ఏవ చిత్రే విజ్ఞేయా ॥

నృత్తం చిత్రం పరమం మతం ( విష్ణుధర్మోత్తర,

3. 35, 5-7). మధ్య సన్నిహిత సంబంధం

నృత్యం మరియు శిల్పకళను రత్నాకర పునరుద్ఘాటించారు

అతని పద్యంలోని పదాల ఆట ద్వారా. ది

ఆడపడుచులు ప్రేక్షకులను ఆకర్షించారు, ప్రదర్శించారు,

వారు చేసినట్లుగా, శిల్పం వలె నృత్యంలో, అనేక విధాల

సుందరమైన వైఖరి మరియు సున్నితమైన కదలికలు

అవయవాల: విచిత్రస్థానకోపేతః సుకుమారాంగవర్తనః

నృత్తే చిత్రే చ దధాతిర్ దక్షిణాప్తహృదయస్ ॥

స్త్రీయః (హరవిజయ 33. 3).

ఈ సన్నిహిత సంబంధం ప్రత్యేకంగా గమనించదగినది

ఎందుకంటే వివిధ స్ధనాలు మరియు కరణాలు, ఇది

ndtya లో అవసరం, సమానంగా ముఖ్యమైనవి

చిత్ర, ఇందులో భంగిమ యొక్క అందం ముఖ్యమైనది

రూపం యొక్క అందం వలె.

10

నాట్య ఉద్దేశ్యం

నాట్య   పరిధి, దాని నుండి చూసినట్లుగా

దాని స్వంత భాషలో చెప్పవలసి ఉంది, అపారమైనది.

సాహిత్యం గురించి చెప్పబడినది కూడా వర్తిస్తుంది

కళ మరియు నృత్యానికి. ఏదైనా నిషేధం ఉంది

 సశేషం

మీ-గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -19-9-23-ఉయ్యూరు 

నమో నమో నటరాజ -2 నటరాజ-నాట్యానికి ప్రభువు

నమో నమో నటరాజ -2

నటరాజ-నాట్యానికి ప్రభువు

అతను ఒక శాసనం యొక్క స్వరకర్త ఇలా చెప్పాడు,

మరియు బహుశా, ఒక సాధారణ అర్థంలో, సరిగ్గా, అది

చీకటిలో నృత్యం అసాధ్యం. వీలు

రాజులు వందలాది మధురమైన పద్యాలు రచిస్తారు,

లేదా యుద్ధభూమిలో శత్రువుల అతిధేయలను మట్టుబెట్టండి, లేదా

వారి సంపదను అర్హులైన వారిపై చెదరగొట్టండి, కానీ

కాలక్రమేణా ఇవన్నీ వారి దోపిడీ

ఇవి ఉంటే పూర్తిగా చీకటిలో నాట్యం చేసినట్లు ఉంటుంది

ప్రశస్తిలో కవులు నమోదు చేయలేదు: కుర్వంతు

కీర్తనశతంత్ రణాంగనేషు మథ్నన్తు వైరిణికరమ్

ధనం ఉత్సర్యంతు కలంతరే తద్ అఖిలం ప్రబలాన్ధకారనృత్యోపమమ్

కవిజనైర్ అనిబద్ధ్యమానమ్

చీకటిలో డ్యాన్స్ ఊహకందని సందేహం లేదు.

కానీ, శివ తన కోసం సాయంత్రం మాత్రమే ఎంచుకుంటాడు

డాన్స్, చీకటి ఉన్నప్పుడు, కానీ చీకటి వెలిగిస్తారు

తన సొంత ప్రకాశం ద్వారా పైకి, తన శిఖరంపై చంద్రుడు,

చుట్టూ నక్షత్రాలు, అతని చేతిలో మంట, మరియు

శక్తివంతమైన కిరణాలు రత్నాల నుండి బయటకు వస్తాయి

అతను తన ఆభరణాలుగా ధరించిన పాముల పడగలు .

ఇది సాహిత్యంలో సమృద్ధిగా వివరించబడింది

శివునికి ఎలా అవసరమో చూపించడానికి వేరే చోట చెప్పబడింది

ఒక శక్తివంతమైన కాంతి అతనిపై దృష్టి పెట్టలేదు, కానీ

 చంద్రకాంతి  యొక్క తేలికపాటి మరియు మృదువైన స్వరం , ఎంచుకోబడింది

చాలా స్పష్టంగా కాదు, మృదువుగా మరియు మనోహరంగా వెల్లడించండి,

అతని అవయవాల కదలిక.

శివుడి నృత్యం అర్థంకాదు

. ఇలాంటి గొప్పవారు మాత్రమే

బ్రహ్మ, భరత, హరి, నారద లేదా స్కంద

అతని నృత్యాన్ని ఎవరు అర్థం చేసుకోగలరు లేదా అభినందించగలరు.

సాలువన్‌కుప్పం గుహ దేవాలయంపై ఒక శాసనం

మాత్రమే కాకుండా విశదీకరించడానికి ఒక పద్యం ఉంది

శివుని నృత్యం యొక్క విశిష్టత, కానీ గణించడం కూడా

ఇండియా  యొక్క గొప్ప ఖగోళ ఘాతాంకాలు

మరియు సంగీత మరియు వారి సామర్థ్యం, సరైనది

ప్రేక్షకులు, శివ నృత్యాన్ని మెచ్చుకోవడానికి: యాది నా

విధాత భరతో_యది న హరిర్ నారదో న వా స్కందః

బోద్ధుం క ఇవ సమర్థస్ సంగితం కలకాలస్య

ఇక్కడ వాడిన పదం

సంగీతంలో స్వర మరియు వాయిద్యం రెండూ ఉన్నాయి,

మరియు నృత్యం. కవిత్వం, సంగీతం, సాహిత్యం

మరియు నృత్యం అనేది సమయ కళలు, అయితే పెయింటింగ్, శిల్పం

మరియు ఆర్కిటెక్చర్ అనేది అంతరిక్ష కళలు

పదం కలకాల, భావనను నొక్కి చెబుతుంది

శివుని కాలం మరియు శాశ్వతత్వం, తగిన విధంగా

శివ మరియు దేవి  వాద్య బృందం సంగీతానికి అనుగుణంగా నృత్యం చేస్తున్నారు

గణస్ ద్వారా (ప్రారంభ చోళ శైలిలో రచయిత యొక్క విలాసం  తర్వాత చిత్రం

ఆయనను సంగీత గురువు గా  చేస్తుంది

సంగీతం మరియు నృత్యం. రత్నాకరుడు ఒక్క అడుగు ముందుకు వేశాడు

ఇంకా, అతను వంటి అంశాలను కూడా వివరించినప్పుడు

నీరు, స్వర్గపు ప్రవాహంలో వ్యక్తీకరించబడింది,

గంగ, అతని తలపై, అతను ఊహించినట్లుగా, చప్పట్లు కొడుతూ,

నృత్యంలో అతని గొప్పతనం. శివ నృత్యం

కదలికలు, అందులో అతను రాణిస్తున్నాడు, బిగ్గరగా ఉంటాయి

ఇది లోతైన గర్జన ద్వారా కనిపిస్తుంది అని ప్రశంసించారు

స్వర్గపు ప్రవాహం యొక్క అలల ధ్వనిపుర్రెల దండ యొక్క బోలులోకి ప్రవేశించడం

అతని తలపై: కుక్షిప్రవిష్టసురనిర్ఝరిణీతరంగఝంకారతరణినాదైర్

నృకపడ్లపంక్తిత్ నృత్తక్రిజ్యసు

విదధావివ సాధువ్ద్దం యస్యోత్తమంగభువి

సతీసాయశ్వమందం (హరవిజయ 2.57).

ఈ గొప్ప దేవతలు మరియు దేవతలు మాత్రమే కాదు,

సృష్టికర్తలు ప్రతి ఒక్కరు వారి స్వంత ముఖ్యమైనవి

మార్గం, చప్పట్లు కొట్టడానికి సాక్షులు

శివుని నృత్యం, కానీ వారు కూడా ఉత్సాహంగా ఉన్నారు

అతని కోసం ఆర్కెస్ట్రాను రూపొందించడంలో చేరండి

సంగీత వాయిద్యాలను వాయించడం. చాలా వద్ద

అతని కనుబొమ్మల గుర్తు, విష్ణువు డోలు పట్టుకున్నాడు

మర్దలా, దాని గొప్ప  రుద్దుడు ధ్వనితో ,

మేఘం నీలి కంఠం లాంటిది

నెమలి నృత్యం చేయడానికి, సంగీత ధ్వనిని ప్రారంభిస్తుంది.

బ్రహ్మ తన కమల చేతులతో ఒక జంటను తీసుకుంటాడు

తాళాలు, నాట్యం చేయటానికి  సమయం కేటాయించడానికి

కామ విజేత, కానీ నిజంగా వారు ఎందుకంటే

వాటిని అతని రొమ్ములుగా తప్పుగా భావించడానికి అనుమతించండి

భార్య, సరస్వతి. ఇంద్రుడు వెదురును ఉంచుతాడు

అతని పెదవిపై వేణువు, దాని తేనె ప్రేమగా ఉంది

ఖగోళ వనదేవత, రంభ, మరియు

అతని ఆట యొక్క శ్రేష్ఠత ద్వారా కూడా

లోకములను మంత్రముగ ఉంచును, ఇంద్రుడు చేస్తాడు

తన హై స్టేషన్‌లో ప్రస్ఫుటంగా కనిపించాడు. సరస్వతి,

బ్రహ్మ యొక్క భార్య, అందంగా ఆడుతుంది

ఆమె ఎడమ చెవిపై  ఉంచిన వీణ,

సంగీతంలో వేగవంతమైన వేగాన్ని సూచించినట్లు

. ఆమె అసహనానికి పార్వతి నవ్వింది

ప్రియమైన వ్యక్తి (శివ) నృత్యం చేయడానికి, అతను సిద్ధమవుతాడు

పొడవాటి చుట్టల పాము  తో అతని తాళాలను కట్టడం ద్వారా

మరియు ఏనుగు తోలుతో అతని నడుము. శంభు,

దయగల హృదయం, అతని నృత్యం అని తెలుసు

పండుగను అర్థం చేసుకోకూడదు

మర్త్య మానవ కన్ను , దయతో దివ్య దృష్టిని ప్రసాదిస్తుంది

లేని వారు. అప్పుడు మొత్తం సమ్మేళనం

తాళాలతో శివుని నృత్యానికి సాక్ష్యమిస్తుంది

చుట్టూ తిరుగుతూ మరియు నక్షత్రాల సమూహాలను కొరడాతో కొట్టడం,

పాము చీలమండతో అతని పాదాలు, లయబద్ధం గా కదుల్తాయి

చారుమర్దలం అవదాయద్ధరిః యః

పయోద ఇతి పుష్కరాశ్రితో నీలకంఠనాతనోచితధ్వనిః

కామజిన్నతనకారణేన వా భారతీకుచయుగభ్రమేణ

 తత్ర తలయుగలీం అథాదదే పాణిపంకజయుగేన

పద్మాభిః రమ్భయా హృతరసే రదచ్ఛదే ॥

వంశనాలం అవసాజ్య వాసవః వదనద్ అఫ్ర్

విమోహయన్ జనన్ ద్దదే కిల న వాసవస్థితమ్

వాదయ ద్రుతం ఇతివ సమత స్ఫటికాక్షవలయేన

దక్షిణే @శ్రీత శ్రావసి చారువల్లకివాదనం వ్వయతనుతే

ప్రియా విధేః

అతని పెదవిపై వేణువు, దాని తేనె ప్రేమగా ఉంది

ఖగోళ వనదేవత, రంభ, మరియు

అతని ఆట యొక్క శ్రేష్ఠత ద్వారా కూడా

లోకములను మంత్రముగ ఉంచును, ఇంద్రుడు చేస్తాడు

తన హై స్టేషన్‌లో ప్రస్ఫుటంగా కనిపించాడు. సరస్వతి,

బ్రహ్మ యొక్క భార్య, అందంగా ఆడుతుంది

ఆమె ఎడమ చెవిపై రోజరీని ఉంచిన వీణ,

సంగీతంలో వేగవంతమైన వేగాన్ని సూచించినట్లు

ప్లే. ఆమె అసహనానికి పార్వతి నవ్వింది

ప్రియమైన వ్యక్తి (శివ) నృత్యం చేయడానికి, అతను సిద్ధమవుతాడు

పొడవాటి పాము కాయిల్‌తో అతని తాళాలను కట్టడం ద్వారా

మరియు ఏనుగు తోలుతో అతని నడుము. శంభు,

దయగల హృదయం, అతని నృత్యం అని తెలుసు

పండుగను అర్థం చేసుకోకూడదు

మర్త్య కన్ను, దయతో దివ్య దృష్టిని ప్రసాదిస్తుంది

లేని వారు. అప్పుడు మొత్తం సమ్మేళనం

తాళాలతో శివుని నృత్యానికి సాక్ష్యమిస్తుంది

చుట్టూ తిరుగుతూ మరియు నక్షత్రాల సమూహాలను కొరడాతో కొట్టడం,

పాము చీలమండతో అతని పాదాలు, జింగింగ్

చారుమర్దలం అవదాయద్ధరిః యః

పయోద ఇతి పుష్కరాశ్రితో నీలకంఠనాతనోచితధ్వనిః

కామజిన్నతనకారణేన వా భారతీకుచయుగభ్రమేణ

v4 తత్ర తలయుగలీం అథాదదే పాణిపంకజయుగేన

పద్మాభిః రమ్భయా హృతరసే రదచ్ఛదే ॥

వంశనాలం అవసాజ్య వాసవః వదనద్ అఫ్ర్

విమోహయన్ జనన్ ద్దదే కిల న వాసవస్థితమ్

వాదయ ద్రుతం ఇతివ సమత స్ఫటికాక్షవలయేన

దక్షిణే @శ్రీత శ్రావసి చారువల్లకివాదనం వ్వయతనుతే

ప్రియా విధేః

 సశేషం

వినాయక చవితి శుభా కాంక్షలతో

మీ –గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -18-9-23-ఉయ్యూరు 

సరసభారతి పరిచయం చేస్తున్న శతాధిక శతకాలలో

  105 వ శతకం –భక్త సంరక్షక శతకం

ముప్పాళ్ళ పురవాసి శ్రీగోపాలునిహనుమంతరాయ శాస్త్రి గారు రచించిన భక్త సంరక్షక శతకం గుంటూరు కన్యకాముద్రాక్షార శాలలో శ్రీ పెండేల చక్రపాణి సోదరుల చే 1924లొ ముద్రితం .వెల –నాలుగు అణాలు అంటే పావలా .ఉపోద్ఘాతం లొ కవి గారు –‘’ఈ శతకాన్ని శ్రీమాన్ దూపాటి తిరుమల వేంకట రమణా చార్యుల వారిచే సవరింప జేసుకోన్నాను .’’అన్నారు .శతావధానులు  శ్రీ శేషాద్రి రమణ కవులు కంద  పద్యం లొ-‘’అలరారు తేనే మాటలలొ పులకండపు మూటలోఅమోఘ పదంబున్ – దిలకిమ్పజేయు బాటలో తెలియవు హనుమంతరాయ తీయని మాటల ల్’’అని  ఆశీరభినందనలు అందించారు .ఇది శార్దూల  ,మత్తేభ శతకం .’’భక్త సంరక్షకా ‘’అనేది శతక మకుటం .

మొదటిపద్యం –‘’శ్రీమద్వాస శుకాదిమౌని జన హృత్సీమాంతరాళ్ళోల్లస-ద్ధామానిస్తుల నిర్వికార పరమాత్మా సచ్చిదానంద రూ-పా మార్తాండ సహస్ర భాస ,తిజగద్వంద్యా పరాధీన ఈ-శామాయావ్యతిరేక భావ యుత దీక్షా ‘’భక్త సంరక్షకా ‘’అంటూ భక్తీ తత్పర ప్రవాహం తో మొదలుపెట్టి ,రెండవ పద్యంలో తన తండ్రి గురువు శ్రీ గోపాలుని శ్రీ రామాచార్యులను తలచి ,తనలో కవితాభిజ్ఞత కలిగించిన మహాకవులకు మోకరిల్లి శతకం రాస్తున్నాను అన్నారు .నేనే బ్రహ్మం అని తెలుసుకొంటే చాలు మోక్షమే .రామ కృష్ణ సూర్య చంద్ర పేరులన్నీ పరంధాముడవైన నీవే .మత్తేభంలో –‘’ధరణీ వ్యోమ తలా౦తర  ప్రకట నిత్య స్తుత్య తేజస్వి ,సు౦-దర మాయా వరణా ను భాసి విపులా నందో బ్రహ్మ యన్ –స్థిర వాక్యాలకు ‘’ఆటపట్టు నీవే .సత్పద మహాద్వైతం సత్యం .శూన్యాభాసివైనా అవతారాలు పెక్కు దాల్చావు .ఎవరు ఎక్కడ ఎప్పుడు ఏపని చేసినా చూసి దానికి తగిన ఫలితమిస్తావు .సత్కులం లోపుట్టిన రాజైనా విప్రుడైనా గుణ స్తోముడుకాకపోతే ‘’గుణ పంచముడు ‘’అనాలి .శరీరాలు శూన్యాలు అని చెప్పే గురుని వెతుక్కోవాలి

   అణువులోనూ ,బ్రహ్మా౦డంలోనూ నిత్య సత్య నితాంత ఆశ్రయుడవు .ద్వంద్వాలకు ఆతీతుడైన వాడే తండ్రి తల్లి గురువు దైవం .గురు వాక్యం అనే నావ ఎక్కి ఆహమనే అగడ్త దాటి ,సోహం అనే  సుధ గ్రోలి ,సంతోష ,ప్రమత్తతేజంతో శాంతి అనే శస్త్రాస్త్రాలతో జయించి మోక్షరమను పెండ్లాడాలి .ఆధారాలకు ఆధారం ‘’సదధ్యారో పవాదాస్పద ప్రాధాన్యం ,విరాట్స్వారాట్పర సుసంబంధంబు ,యోగాది విద్యా ధౌరేయం సర్వ దేవ నిచయ వ్యామోహ సర్వేశ్వరా .నీతులు చెప్పటం కాదు ఆచరించాలి .అహింస కంటే ధర్మ౦  లేదు.అన్యాయంగా హింస ఎవరికీ చేయరాదు .చివరలో ఫలస్తుతి చెప్పి తన గురించి గోపాలుని రామశాస్త్రి కుమారుడిని ‘’రసా దేవ కులుండ బండిత జనానందాన  సంధాను ,తత్పరతా సక్తుడను మోక్షసాధన వచో ధన్యుడను హనుమంతరావు అనే భక్తుడను అని చెప్పుకొన్నారు .

  గద్యంలో –వినుకొండ తాలూకా ముప్పాళ్ళ గ్రామ వాసి ,ఆరువేల నియోగి సంస్కృత ఆంధ్ర పండితుడు మౌద్గల్య గోత్ర సంభవుడు గోపాలుని శ్రీరామమూర్తి తనూజుడు హనుమంత రాయ శాస్త్రి రాసిన భక్త రక్షక శతకం అనే పేరున్న ‘’సుమనోల్లాసం ‘’సర్వం సంపూర్ణం అన్నారు .

కవిగారు మహా పండితులు బహు శాస్త్రవేది .అల్మకార శాస్త్ర౦ లోతు తరచినవారు .తత్వశాస్త్రం పుక్కిలించి ,వ్యాకరణం మధీంచి ’’అహం బ్రహ్మాస్మి ‘’ అర్ధం చేసుకొని రాసి తాను తరించి మనల్నీ తరి౦ప జేశారు .ప్రతి పద్యం రస  బందురమే .శైలి గంగా ప్రవాహమే .భావాలు అమృతోపమానమే .మంచి కవిని గొప్ప శతకాన్ని పరిచయం చేసి ధన్యత చెందాను .

 మనవి –శతాధిక శతకాలను పరిచయం చేసే అదృష్టం నాకు కలిగింది .ఈ 105 వ శతకం తో ప్రస్తుతానికి’’ కామా ‘’మాత్రమె పెడుతున్నాను .మళ్లీ మంచి శతకాలు లభ్యం అయితే పరిచయం చేసే ప్రయత్నం చేస్తాను. అంతవరకూ స్వల్ప విరామం .

ఈ శతక పరిచయాన్ని రేపు వినాయక చవితి సందర్భంగా ఆన్ లైన్లో ఆది దేవుడు శ్రీ విఘ్నేశ్వర స్వామికి అ౦కిత మిస్తోంది సరస భారతి .

 రేపు వినాయక చవితి శుభా కాంక్షలతో

మీ -గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -17-9-23-ఉయ్యూరు  

సరసభారతి  పరిచయం చేస్తున్న శతాధిక శతకాలాలో

104 వ శతకం –శ్రీ రామచంద్రప్రభు శతకం

శ్రీ రామచంద్రప్రభు శతకం ను పెంటపాడు కు చెందిన శ్రీ కోన రాఘవయ్యకవి  గారు రచించగా,పాలకొల్లు కు చెందిన శ్రీ కోన వనమహారాజు ,అక్కడి రాజరత్న ముద్రాక్షర శాలలో 1935లొ ముద్రించారు .వెల తెలుపలేదు .ఇది శార్దూల మత్తేభ శతకం .’’శ్రీమద్ రామచంద్ర ప్రభూ ‘’అనేది మకుటం .

 మొదటి శార్దూలం –‘’శ్రీ రామాయ నమో రఘూద్వహ విభో సీతామనో వల్లభ – స్స్మేరామేయ వికాస వక్త్ర జలజ శ్శ్రీ భక్త చింతా మణే-శౌరే త్వాం ప్రణతోస్మి నిత్య మనుచున్ సద్భక్తి సేవించు సం –సారాత్ముల్ సఫలీ కృతార్ధులిల’’ శ్రీమద్రామ చంద్ర ప్రభూ ‘’ అనిరెండవ పద్యం లొ ‘’మాయామానుషరూపా ‘’అంటూ ,నీపాదద్వయాలే మోక్షద్వారాలని చెప్పి ,రసనాగ్రం పై నీనామం నిరంతరం నర్తించే వారికి ముక్తినిస్తావు అని ,సలక్ష్మణ సీత దేవి సమెత రామ భద్ర స్మరణ చేసి ,హనుమతో సోదరులతో జానకితో  కూడిన స్వామినీ  నుతించి ,సంసార జలధిలో మునిగి కొట్టు మిట్టాడే నన్ను కాపాడు అన్నారుకవి .తనలో ఉన్న ప్రాణమే ఇతర భూత రాశిలలొ  ఉన్నట్లు చూసే వారికి భేదాలు ,హింస అహంకారం ఉండవు .ఆశాపాశాలను వదిలి నీ చేయి పట్టుకొంటే నిశ్చింత .సకలాధారు ,లోక రక్షకు మోక్షశ్రీనివాసు డవు .ఎన్నో యోనుల్లో పుట్టి ఇప్పుడు ఈనరజన్మలో ఉన్న నాకు ‘’నీ సాక్షాత్కార  సన్మానము ‘’అనుగ్రహించు ‘అని వేడారు

  తర్వాత సాకేత సార్వభౌముని నిజదర్శనం కన్నులారా వర్ణించారు .పులిగోళ్ళు  నుదుట తిలకం మౌలిలో పుష్పం ,దిసమొల లేనవ్వు వాల్చూపుల బల రామ దర్శనం చేయించారు. బహుశా ఇలా ఎవరూ రాసినట్లు లేదు.కాళ్ళకు గజ్జలు ,కరపల్లవాలలో గజ్జ౦బులు మ్రోల వజ్జ తో ముద్దుగులుకు నీ మూర్తి మజ్జారే ‘’అన్నారు .శ్రీరామా రామా అనే రామ చిలుకకు తత్వ బోధ చేశావు .ఎంగిలిపళ్ళు తినిపించిన శబరికి మోక్షమిచ్చావు .కుదురులేని మర్కట సేనతో వారధి కట్టించి లంకప్రవేశించి రావణాది రాక్షససంహారం చేశావ్ .’’బాబూ ! ఏలినవారి కాళి దుమ్ము పై బడ్డ రాయిపూబోడి అయింది ‘’కనుక నీ కాళ్ళు కడగకుండా నాపడవలో కూర్చోనివ్వను అన్న బోయ గుహుని ఆత్మీయుడ్ని చేశావు .భార్గవరామ గర్వం అణచి .కాక దైత్యుని కృపతో మన్నించి ,మహర్షి అగస్త్యుని దర్శించి .కామ శూర్పణఖ ను వధించి ‘’ఆగామి కర్మాఖ్యులైన ఖరాదులను సంహరించి ,దుర్మతి ప్రదర్శించిన మారీచుని త్రున్చావు .లంకకు విభీషణుడిని రాజు చేశావ్ .

  భద్రుని మూర్ధం పై కొలువై ఉన్న భద్రాద్రి రామ ప్రభూ ,దనుజ ధ్వా౦త దివాకరా శుభకరా అని పరవశించి గానం చేశారు .చివరి 167వ చివరి మత్తేభం లొ ‘’ధర శాకాబ్దముల ద్రివేద గజ చంద్ర వ్రాతమౌ సంఖ్యలన్- వరలన్ గ్రోధన చైత్ర శుద్ధనవమిన్ బాటిల్లు పర్వంబునన్-గురు వారంబున దాటు శాస్త్ర హరిణా౦కుల్ బొల్చు పద్యావలిన్ –స్మరణం జేసి వచించి నీ కృతిని శ్రీరామ చంద్ర ప్రభూ ‘’అని ముగించారు .చివర ఓం తత్సత్ సీతారామ చంద్ర పరబ్రహ్మార్పణ మస్తు ‘’అని అంకితం చేశారు .

శ్లోకం –‘’దోషోపి గుణతాం యాతి –పండితానామ నుగ్రహాత్ –ఆయుస్సువర్ణతా మేతి సంస్పర్శాత్ స్పర్శ వేదినః ‘’  అని ఫలశ్రుతి చెప్పారు .

కోనకవి శ్రీ రఘురామయ్య రామాయణ సారాన్ని ఈ శతకం లొ నింపి ఇంపుగా మధురంగా రామనామ తారకంగా గానం చేసి తరించారు .

మీ –గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -16-9-23- ఉయ్యూరు