జాతీయవాదం యొక్క సవాలు(త్రివేణి)

రచన: హిరేంద్ర నాథ్ ముఖర్జీ, ఎం.ఏ. (కలకత్తా), బి.ఏ., బి.లిట్. (ఆక్సాన్.)-ఆంగ్ల రచనకు నా అనువాదం

బార్-ఎట్-లా

(లెక్చరర్, ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయం)

ఆస్ట్రియన్ కవి, గ్రిల్‌పార్జర్, ఒకప్పుడు ఇలా వ్యాఖ్యానించారు: ‘మానవత్వం, జాతీయత ద్వారా, పశుత్వానికి తిరిగి వెళుతుంది.’ మజ్జిని వంటి జాతీయతా ప్రవక్తలకు, జాతీయవాదం అనేది ప్రజలలో కదిలే ప్రాణవాయువు వంటిది; అయితే ఆక్టన్‌కు, అది ఒక దుష్టశక్తిలా కనిపించింది. దాని గమనం, అతను ఊహించినట్లుగా, ‘మానవాళి ప్రయోజనాలపై ఒక నూతన ఆవిష్కరణ విజయం సాధించడం కోసం, భౌతిక మరియు నైతిక వినాశనంతో గుర్తించబడుతుంది.’ మనం యుద్ధానంతర ప్రపంచాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకుంటే ఆక్టన్ చెప్పింది పెద్దగా తప్పేమీ కాదు. ఎందుకంటే, నాగరికత యొక్క ఐక్యతకు లేదా దాని పరిరక్షణకు కూడా, పరస్పర విరుద్ధమైన జాతీయవాదాలు కలిగించగల ముప్పును ఆ ప్రపంచం ప్రదర్శిస్తోంది. జెనీవా మరియు లోకార్నో ఒప్పందాలు జరిగినప్పటికీ, యూరోపియన్ కస్టమ్స్ యూనియన్లు మరియు ఆయుధ ప్రోటోకాల్‌ల గురించి చర్చలు జరిగినప్పటికీ, మరియు టాగోర్ వంటి వారు జాతీయత అనే భావనను ఎంతగా ధిక్కరించినప్పటికీ, జాతీయత సమస్య మరియు జాతీయ అసూయల సమస్య పరిష్కారానికి ఇంకా చాలా దూరంలో ఉందన్న నిజాన్ని మరచిపోవడం అవివేకం.

జాతీయవాదాన్ని ఉద్దేశించి లెనిన్ ఇలా అన్నారు: ‘ఉన్నదాన్ని తిరస్కరించడానికి అనుమతించలేము; గుర్తింపు దానంతట అదే వస్తుంది.’ ఉదాహరణకు, నేటి ప్రపంచంలో ఆర్థిక జాతీయవాదం ఒక ప్రధాన లక్షణంగా ఉందన్న నిజాన్ని, దిగుమతి ‘కోటాలు,’ ఎగుమతి రాయితీలు, సరిహద్దులకు రాయితీతో కూడిన రైల్వే ఛార్జీలు మరియు అక్కడి నుండి జరిమానాతో కూడిన రైల్వే ఛార్జీలు, ఇంకా అంతర్జాతీయ మార్పిడులను పరిమితం చేయడానికి ఉద్దేశించిన అనేక రకాల చర్యలను వివిధ దేశాల సివిల్ సర్వీసులు రూపొందించాయన్న నిజాన్ని, ఇంకా రూపొందిస్తున్నాయన్న నిజాన్ని విస్మరించడం అంధత్వమే అవుతుంది. ఒక బ్రిటిష్ ఆర్థికవేత్త ప్రపంచ ‘టారిఫ్ మ్యాప్’ను నిర్వహిస్తాడని మేము విన్నాము. అతను అనేక సరిహద్దుల వెంబడి, ప్రతి దేశం యొక్క టారిఫ్‌ల స్థాయిని సూచించడానికి వివిధ ఎత్తులలో చిన్న కాగితపు గోడలను ఏర్పాటు చేస్తాడు. జాన్ స్ట్రాచీ చెప్పినట్లుగా, అతని పటంలో ఐరోపా, ప్రతి దేశం తన సొంత చిన్న ఆర్థిక గదిలో బందీగా భయంతో వణికిపోతున్న ఒక జైలు అడ్డుకోతను పోలి ఉంటుంది. గ్రేట్ బ్రిటన్ ఒక సంరక్షణావాద దేశంగా మారింది. ప్రపంచ వాణిజ్య ప్రవాహం నుండి బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యాన్ని వేరుచేయాలని ఒట్టావా ఉద్దేశించింది – అయితే ఆ ఉద్దేశం, ఆర్థిక అంతర్జాతీయవాద శక్తుల వల్ల కాకుండా, సామ్రాజ్యం లోపల ఉన్న తీవ్రమైన జాతీయ వైరుధ్యాల వల్ల పాక్షికంగా విఫలమైంది. అంతర్జాతీయ రుణాల జారీ దాదాపుగా నిలిచిపోయింది. యునైటెడ్ స్టేట్స్ కాంగ్రెస్ ఉన్మాద జాతీయవాద ధోరణిలో ఉంది. ఫ్రాన్స్, జర్మనీల మధ్య అంత స్నేహపూర్వక వాతావరణం లేదు. తీవ్రమైన అంతర్గత శత్రుత్వం నేపథ్యంలో తూర్పు, మధ్య ఐరోపాలో కరువు కబళిస్తోంది.

నిజానికి, జాతీయవాదం ఒక కొత్త మతంలా మారింది. జర్మనీ యొక్క వంకర శిలువ, ఇటాలియా విగ్రహం, పారిస్‌లోని ఆర్క్ డి ట్రయంఫ్ కింద అజ్ఞాత సైనికుడి సమాధి ముందు నిరంతరం వెలిగే జ్వాల ఆరాధనకు చిహ్నాలుగా నిలిచాయి. బ్రిటన్ యొక్క ‘బ్రిటిష్ వస్తువులనే కొనండి’ అనే ధోరణి, తక్కువ నాటకీయతతో, అదే స్ఫూర్తిని వ్యక్తపరుస్తుంది; రాజు జూబ్లీ సందర్భంగా ఇటీవల జరిగిన సామూహిక ఉన్మాదం కూడా ఇదే అంశంపై ఆంగ్లో-సాక్సన్ల యొక్క మరొక రూపాంతరం. ఒక యువ, అమాయక ఇటాలియన్ ఫాసిస్టుతో మాట్లాడితే చాలు; హిట్లర్‌కు పూర్వం ఉన్న జర్మనీలో కూడా, ‘డ్యూచ్‌లాండ్, ఉబెర్ అల్లెస్’ అనే ఉత్సాహభరితమైన గానంతో కార్యక్రమాలు ప్రారంభమయ్యే విద్యార్థి సమావేశాలకు హాజరైనా, లేదా మోల్లర్ వాన్ డెన్ బ్రూక్ రాసిన ‘జర్మనీస్ థర్డ్ ఎంపైర్’ లేదా ఫ్రెడ్రిక్ సీబర్గ్ రాసిన ‘జర్మనీ, మై కంట్రీ’ చదివినా; బాస్టిల్ పతనం వార్షికోత్సవమైన జూలై 14న రోజంతా పారిస్ వీధుల్లో తిరిగినా చాలు, జాతీయవాద ఉత్సాహం యొక్క బలం మరియు నిజాయితీని గ్రహించవచ్చు. కొలోన్‌లో జరిగిన ఉపాధ్యాయుల సమావేశంలో ప్రొఫెసర్ నౌమాన్ చేసిన ప్రసంగ నివేదికను చదివిన తర్వాత, హిట్లర్ యొక్క అద్భుతమైన ఆధిపత్యానికి గల కారణాలను అర్థం చేసుకోవడం అంత కష్టం కాదు: ‘ఇది అనాగరికంగా అనిపించవచ్చు, కానీ ఇది నిజం: జర్మనీలో అందమైన కవితలు, అద్భుతమైన వ్యాకరణాలు మరియు తాత్విక వ్యవస్థలు పుష్కలంగా ఉన్నాయి. దీనికి కొత్తగా ఏమీ జోడించకపోయినా, రాబోయే వందల సంవత్సరాల పాటు మనం జీవించడానికి సరిపోయే ఒక నిధి మనకు ఉంటుంది.’ కానీ ప్రస్తుతం జర్మనీలో డాంజిగ్ లేదా వియన్నా, లేదా యూపాన్‌లోని సార్ జిల్లా వంటి వాటి కొరత తీవ్రంగా ఉంది. అయినప్పటికీ, ప్రస్తుతం డాంజిగ్ మరియు వియన్నాలు మాకు ఒక అందమైన కవిత కన్నా అందమైనవిగా, ఒక చమత్కారమైన పుస్తకం కన్నా విలువైనవిగా కనిపిస్తున్నాయి,–ముఖ్యంగా ఆ అందమైన కవిత లేదా చమత్కారమైన పుస్తకం పారిస్ లేదా పోలాండ్‌లో కూడా అంతే చక్కగా తయారు చేయగలిగేవి అయితే.’ 1 జర్మన్ జాతీయ ప్రతిష్టకు ఒకరకమైన సూచికగా ఉన్న సార్, ఇటీవలి జర్మన్ జాతీయవాదానికి పరాకాష్టగా నిలిచిన ఒక చిరస్మరణీయమైన ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ ఫలితంగా ఇప్పుడు మాతృభూమిలో భాగమైంది. కానీ, ప్రతి వార్తాపత్రిక పాఠకుడికి తెలిసినట్లుగా, నేటి ఐరోపాలో అకస్మాత్తుగా మంటలు అంటుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్న అనేక మందుగుండు సామగ్రిలాంటి ‘అస్థిర సంఘర్షణలకు’ కొదవే లేదు. పోలిష్ కారిడార్, విల్నా జిల్లా, అప్పర్ సైలేసియా మరియు మాసిడోనియా, ఇటలీ మరియు ఆస్ట్రియా మధ్య, ఇటలీ మరియు యుగోస్లేవియా మధ్య, హంగరీ మరియు రొమేనియా మధ్య, ఇటలీ మరియు గ్రీస్ మధ్య వివాదాస్పద ప్రాంతాలు–ఇవన్నీ శాంతి కాంతి ప్రవేశించడం కష్టంగా ఉండే ప్రమాదకర ప్రదేశాలు. వీటన్నిటికీ తోడుగా, శక్తివంతమైన దేశాలు ‘సూర్యరశ్మిలో మెరిసే ప్రదేశాలు’ అని మృదువుగా పిలవబడే వాటిపై తమ హక్కులను కూడా చెప్పుకుంటున్నాయి–

ప్రొఫెసర్ హెర్మన్ గౌచ్ రచించిన, ఇటీవల నాజీల పుస్తకమైన ‘ది ఫండమెంటల్స్ ఆఫ్ ఆంత్రోపాలజీ’లో ఈ అద్భుతమైన వాక్యం కనిపిస్తుంది: ‘నార్డిక్ కానివాడు 100% మానవుడు కాదు; నిజానికి, జంతువుతో పోలిస్తే అతను అస్సలు మానవుడే కాదు, కేవలం ఒక మధ్యవర్తి, ఒక వారధి మాత్రమే… [అతను] మానవ-కోతుల తర్వాతి వాడు.’ ‘శీలం కలిగి ఉండటం మరియు జర్మన్‌గా ఉండటం నిస్సందేహంగా ఒకటే అర్థం’ అని ఫిచ్టే అన్నప్పుడు, బహుశా అతని ఉద్దేశం కూడా దీనికి భిన్నమైనదేమీ కాదు. అతని 1807 నాటి ‘ప్రసంగాలు’, కేవలం జర్మన్‌కు మాత్రమే స్వచ్ఛమైన భాష ఉన్నందున, మిగతా అందరికంటే జర్మన్ ఆధిక్యతను వివరిస్తూ మొదలవుతాయి. రష్యన్లు, టర్కులు మరియు చైనీయులకు, ఎస్కిమోలు మరియు హాటెంటాట్‌ల గురించి చెప్పనవసరం లేదు, వారికి కూడా స్వచ్ఛమైన భాషలు ఉన్నాయనే విషయాన్ని అతను మరచిపోయాడని బెర్ట్రాండ్ రస్సెల్ తన అద్వితీయమైన వ్యంగ్యంతో ఎత్తిచూపుతాడు. నేటి హిట్లర్ అనుచరులు జర్మన్ ఆధిక్యతకు నిదర్శనంగా భాషను కాకుండా జాతిని చూస్తున్నారు; వారి పూర్వీకులు లేకపోలేదు. హోమర్ ఒక ఐరిష్ వ్యక్తి అని నిరూపించడానికి ఐరిష్ ప్రొఫెసర్లు పుస్తకాలు రాశారు. ఉత్తర ఐరోపాలో నాగరికతకు మార్గదర్శకులు ట్యూటాన్‌లు కాదని, సెల్ట్‌లేనని ఫ్రెంచ్ మానవ శాస్త్రవేత్తలు పురావస్తు ఆధారాలు ఇచ్చారు. నాజీ ఉద్యమం ద్వారా తాను సెయింట్‌గా ప్రకటించబడటాన్ని చూడనంత కాలం జీవించిన ఆ రహస్యమయ ఆంగ్లేయుడు హ్యూస్టన్ చాంబర్‌లేన్, డాంటే ఒక జర్మన్ అని మరియు క్రీస్తు యూదుడు కాదని సుదీర్ఘంగా వాదించాడు. ఆంగ్లో-ఇండియన్లు ఎల్లప్పుడూ జాతికి ప్రాధాన్యతనిచ్చారు మరియు కిప్లింగ్ ద్వారా, సామ్రాజ్యవాద ఇంగ్లాండ్‌కు ఆ గుణం సోకింది. 2

రాజకీయాలపై ఏ పాఠ్యపుస్తకం అయినా మనకు చెప్పినట్లుగా, ఒక దేశం అనేది ఒక భౌగోళిక సమూహాన్ని మరియు ఐకమత్య భావనను సూచిస్తుంది. ఈ భావనకు సామూహిక స్ఫూర్తితో గణనీయమైన సారూప్యతలు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా సంక్షోభ సమయాల్లో, ఒక దేశం ఒక గుంపులా ప్రవర్తిస్తుంది; రెండింటి భావోద్వేగ స్వరం దాదాపుగా ఒకేలా ఉంటుంది: అవే హేతుబద్ధం కాని ప్రేమ మరియు ద్వేషం, అవే పెరిగిన అహంభావం, అవే వ్యక్తిత్వాన్ని కోల్పోయేలా చేసే ఒక పెద్ద సమూహంలో కలిసిపోయే భావన, అస్పష్టంగా గ్రహించిన ఒక ఉమ్మడి లక్ష్యం యొక్క ఉత్సాహం. జర్మనీపై యుద్ధ ప్రకటన జరిగిన రోజున బకింగ్‌హామ్ ప్యాలెస్ ముందు కేరింతలు కొడుతున్న జనసమూహాలు, ఆ సమయానికి, నిజంగా యావత్ బ్రిటిష్ జాతికి ప్రాతినిధ్యం వహించాయి.

జాతీయ సంఘీభావ భావన అనేది ఒక ఉమ్మడి భాష, ఒకే మూలాల నుండి వచ్చామనే నమ్మకం, ఉమ్మడి సంస్కృతి మరియు సంప్రదాయాలు, లేదా ఉమ్మడి ప్రయోజనాలు మరియు ఉమ్మడి ప్రమాదాల వల్ల ఏర్పడవచ్చు. చాలా సందర్భాలలో, జాతీయ భావనను కలిగించడంలో ఇవన్నీ కొంత పాత్ర పోషిస్తాయి. అయితే, ఈ భావన ఎలా ఏర్పడినా, ఒక దేశం ఉనికిలో ఉండటానికి ఇదే అత్యంత కీలకమైన అంశం. రెనాన్ (Renan) గుర్తించినట్లుగా, జాతీయతను దాని పట్ల ఉండే ‘జాతీయతా భావం’ ద్వారా తప్ప మరే ఇతర పద్ధతిలోనూ నిర్వచించడం సాధ్యం కాదు; ఈ భావం ఒక వాస్తవం. మనం ఒక దేశమని మనం భావిస్తాం, కాబట్టి మనం ఒక దేశంగా ఉంటాం; ‘మన ఆలోచనే దాన్ని అలా మారుస్తుంది.’ అయితే, అందుకు తగిన పరిస్థితులు ఏర్పడే వరకు మనం అలా ఆలోచించము—చరిత్రలో జాతీయవాదం ఆలస్యంగా ఉద్భవించడానికి కారణం ఇదే. జాతీయవాదం అనేది తెగతత్వాలు (tribalism), వంశాధార సమూహాలు (clannishness) లేదా సామ్రాజ్యవాదం (imperialism) కంటే ఏమాత్రం ఎక్కువ ‘సహజమైనది’ కాదని మనం మర్చిపోకూడదు; భౌతిక పరిస్థితులు మారినప్పుడు మనం దీన్ని వదిలించుకోగలము. ఆధునిక జాతీయవాదాన్ని రూపొందించిన వారు, దానిని ప్రచారం చేసిన వారు మేధావులు—ముఖ్యంగా మధ్యతరగతికి చెందిన, కొంత ఆర్థిక స్థోమత కలిగిన వ్యక్తులు. తమ ఉనికిని చాటుకోవాల్సిన సమయం వారికి రాగానే, వారు జాతీయవాదాన్ని ఒక సాధనంగా ఉపయోగించుకున్నారు. అదృష్టవశాత్తూ, ఈ జాతీయవాదంలో సామాన్య ప్రజలను కూడా బలంగా ఆకర్షించగల అంశాలు ఉన్నాయి. బోహేమియాకు చెందిన గొప్ప చరిత్రకారుడు, జాతీయవాది అయిన పలాకీ (Palacky) ఒక ఆసక్తికరమైన విషయాన్ని చెప్పారు: ఒక రాత్రి ఆయన, ఆయన స్నేహితులు భోజనం చేస్తున్న గది పైకప్పు కూలిపోయి ఉంటే, చెక్ జాతీయవాద ఉద్యమమే అంతమైపోయేదని ఆయన పేర్కొన్నారు; అప్పట్లో అది కేవలం ఒక చిన్న సమూహానికే పరిమితమై ఉండేది, ఇంకా సామాన్య ప్రజల్లోకి విస్తరించలేదు. పలాకీ చేసిన వ్యాఖ్య కొంత అతిశయోక్తిగా అనిపించినప్పటికీ, అనేక దేశాల్లో జాతీయవాదం ఎలా మొదలైందో చెప్పేందుకు ఇలాంటి ఉదాహరణలు ఎన్నో ఉన్నాయి.

కాబట్టి, జాతీయవాదం అనేది సామాన్య ప్రజల్లో గానీ, ఉన్నత వర్గాల్లో గానీ సహజ సిద్ధంగా (instinctively) ఉండేది కాదు. మనలో చాలామంది జాతీయవాదులుగా ఉన్నామంటే, దానికి కారణం మన పూర్వీకులు—తెలిసో తెలియకో—మనలో ఈ భావనను నాటడమే. జెండాను లేదా ఇతర జాతీయ చిహ్నాలను ఆరాధించడం గురించి మనం ఎప్పుడూ ప్రశ్నించము. దీనికి కారణం, మన మనస్సు అనేది ఒక సామాజిక ఉత్పత్తి (social product) కావడమే. మనకు తెలియకుండానే, ‘మంచి పేరున్నవి’గా పరిగణించబడే సూత్రాలను, కల్పనలను, మోసాలను మనం పునరావృతం చేస్తాము. అంతేకాకుండా, జాతీయవాదం మన హృదయాలలో ఒక నిజమైన స్పందనను రేకెత్తిస్తుంది కాబట్టి అది బలంగా ఉంటుంది; అది ఎంత అసమర్థంగానైనా, సమాజం కోసం మనకున్న ఆకలిని తీర్చడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. కానీ దాని స్వరూపం, స్వభావం చరిత్రచేత నిర్ధారించబడ్డాయి, ఇది దాని మార్పులేనితనాన్ని స్పష్టంగా ఖండిస్తుంది; ఉదాహరణకు, క్లిష్టమైన సందర్భాలలో, జాతీయ విధానపరమైన పరిగణనల కంటే వర్గ ప్రయోజనాలే మరింత శక్తివంతమైనవిగా నిరూపించబడ్డాయి. మనందరికీ తెలిసినట్లుగా, ఫ్రెంచ్ వలసదారులు 1792లో ఫ్రాన్స్‌కు వ్యతిరేకంగా జర్మనీకి సహాయం చేశారు; రష్యన్ మధ్యతరగతి వర్గాలు విప్లవానికి వ్యతిరేకంగా జర్మనీ మరియు ఎంటెంటె శక్తులతో ఏకాంతరంగా పొత్తు పెట్టుకున్నాయి; తూర్పున ఉన్న పాలక వర్గాలు, యూరోపియన్ సామ్రాజ్యవాదానికి వ్యతిరేకంగా జరిగే పోరాటంలో ఒక సహాయంగా రష్యన్ విప్లవ ప్రచారాన్ని కొంతకాలం స్వాగతించినప్పటికీ, తరువాత తమ సొంత ప్రయోజనాలకు ముప్పు వాటిల్లుతుందని ఆందోళన చెంది, దానిని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించాయి. వాస్తవానికి, జాతీయత సిద్ధాంతపరంగా ఎటువంటి శ్రేణులను, ఎటువంటి అధికార పరిధిని అంగీకరించదు.

భూ ఉపరితలంలో ఆరవ వంతుకు పైగా ఉన్న సోషలిస్ట్ సోవియట్ రిపబ్లిక్‌ల సమాఖ్యలో, జాతీయవాద సమస్యలను పరిష్కరించగలదని వాగ్దానం చేసే రీతిలో జాతీయ సమస్యను పరిష్కరిస్తున్నారు. జాతి అనే అనైతిక సిద్ధాంతం మన కాలపు అత్యంత ప్రాణాంతకమైన ప్రమాదాలలో ఒకటి మరియు దురదృష్టవశాత్తు, ఇది ముస్సోలినీ మరియు హిట్లర్ వంటి వారి కార్యక్రమాలలో అగ్రస్థానంలో ఉంది. యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్.లో జాతీయవాదానికి సాపేక్ష స్వభావం ఇవ్వబడింది; దాని స్వంత ప్రయోజనం కోసం, దాని ఔన్నత్యం మరియు దాని చారిత్రక కర్తవ్యం కోసం జాతిత్వాన్ని నెరవేర్చే ప్రశ్నే తలెత్తదు. సోషలిజం సాధించడంతో, మనకు తెలిసిన జాతీయవాదం అదృశ్యమవుతుంది; అంతిమ లక్ష్యాన్ని మరింత వేగంగా చేరుకోవడం కోసమే ప్రస్తుతం దీనిని పరిగణనలోకి తీసుకుంటున్నారు. 4

సోవియట్ యూనియన్ యొక్క అత్యంత తీవ్రమైన శత్రువులు కూడా దాని ‘జాతీయ విధానాలు’, అంటే జారిస్ట్ సామ్రాజ్యం యొక్క పూర్వ పరాధీన ప్రజల పట్ల వ్యవహరించిన తీరు, దాని అత్యంత ముఖ్యమైన విజయాలలో ఒకటి అని కాదనరు. విప్లవం తర్వాత జరిగిన ఒక గొప్ప చర్యలో, ఇతర అగ్రరాజ్యాలతో పాటు ఆసియా దేశాలలో జారిస్ట్ ప్రభుత్వం అనుభవించిన అన్ని ప్రాధాన్యతలు, లొంగుబాట్లు, రాయితీలు మరియు ప్రత్యేక హక్కులను యూనియన్ త్యజించింది. లెనిన్, ‘ప్రపంచ శ్రామికులారా, ఏకం కండి’ అనే నినాదాన్ని ‘సకల దేశాల శ్రామికులారా, మరియు ప్రపంచంలోని అణగారిన ప్రజలారా, ఏకం కండి!’గా విస్తరించారు. రష్యా ప్రజల హక్కుల ప్రకటన వెలువడిన దాదాపు వెంటనే, రష్యా మరియు తూర్పు దేశాలలోని మహమ్మదీయ కార్మికులకు ఒక ప్రకటన జారీ చేయబడింది. అందులో, వారు తమ జాతీయ జీవితాన్ని సంపూర్ణ స్వేచ్ఛతో మరియు అవసరమైనప్పుడు రష్యన్ శ్రామికవర్గం యొక్క సహాయంతో నిర్వహించుకోవాలని పిలుపునిచ్చారు. యూనియన్ పతాకం, సింహాలు, గద్దలు మరియు ఎలుగుబంట్లు వంటి రాజ్యపు క్రూర మృగాలైన అన్ని జాతీయ చిహ్నాలను తొలగించి, కార్మిక నూతన సువార్తకు చిహ్నాలుగా, మొక్కజొన్న కంకుల చట్రంలో సూర్యకాంతి పడుతున్న గోళంపై కొడవలి మరియు సుత్తిని చూపించింది. దానిపై వివిధ భాషలలో ‘సకల దేశాల శ్రామికులారా, ఏకం కండి!’ అనే నినాదంతో అల్లిన రిబ్బన్లు ఉన్నాయి.

యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్. భూభాగంలో, వాతావరణంలోనే కాకుండా సంస్కృతిలో కూడా విపరీతాలు ఉన్నాయి. కానీ జార్ ప్రభుత్వం ఉన్నచోట… అనేక పరాధీన ప్రజలను హింసాత్మకంగా అణచివేయవలసి వచ్చినప్పటికీ, సోవియట్ యూనియన్ తన సరిహద్దుల్లోని ప్రతి జాతి సమూహాన్ని ప్రోత్సహించగలిగింది. సాంస్కృతికంగా అభివృద్ధి చెందిన ఉక్రేనియన్, సంచార, నిరక్షరాస్య ఉజ్బెక్, గ్రేట్ రష్యన్ మరియు జిప్సీ, వీరందరూ తమ జాతీయ వ్యక్తిత్వాలను అభివృద్ధి చేసుకోవడానికి సమానంగా స్వేచ్ఛగా ఉన్నారు. జాతీయ గణతంత్రాలలో స్థానిక పరిశ్రమలకు పునాది వేయడానికి భారీ మొత్తంలో ఖర్చు చేయబడింది. విప్లవానికి పూర్వపు వ్యవస్థ కింద అనేక జాతులు మరియు లక్షలాది మంది ప్రజలు ‘ప్రణాళికాబద్ధమైన వెనుకబాటుతనం’ అని పిలవబడే దానికి గురయ్యారు. మరోవైపు, బోల్షెవిక్‌లు పత్తిని పండించగల తుర్కెస్తాన్‌లో వస్త్ర పరిశ్రమను నిర్మించడం ప్రారంభించారు, మరియు వారి ప్రోత్సాహంతో సుదూర కాకసస్ ఒక పారిశ్రామిక కేంద్రంగా మారుతోంది. పారిశ్రామిక పరికరాలు లేనప్పుడు, ఒక ఉజ్బెక్ రోజుకు పదహారు గంటలు కష్టపడవలసి వస్తే, అతను తన సంస్కృతిని అభివృద్ధి చేసుకోవడానికి ‘స్వేచ్ఛ’ కలిగి ఉన్నాడని సూచించడం కేవలం కపటత్వం అవుతుందని గుర్తించడంలో ఎటువంటి లోపం లేదు; మనందరికీ ఉన్న స్వేచ్ఛకు చాలా భిన్నమైన స్వేచ్ఛ అతనికి ఉండాలి. రోల్స్ రాయిస్ సొంతం చేసుకోండి, రిట్జ్‌లో భోజనం చేయండి.’

విప్లవానికి ముందు, సామ్రాజ్యం మొత్తంలో పరిపాలన, న్యాయస్థానాలు మరియు ప్రభుత్వ పాఠశాలల భాష రష్యన్, అయినప్పటికీ రష్యన్లు 43% కంటే ఎక్కువ లేరు. జనాభాలో. వాస్తవానికి, ఆర్థడాక్స్ చర్చి అనే ఒకే ఒక అధికారిక మతం ఉండేది, మరియు ఆసియాలోనూ, వోల్గా నది వెంబడి ఉన్న రష్యనేతరులందరికీ పౌర హక్కులు లేవు. 1905 వరకు, ఉక్రేనియన్, వైట్ రష్యన్ మరియు లిథువేనియన్ భాషలలో పుస్తకాలను ముద్రించడం చట్టవిరుద్ధం. నేడు, 185 జాతులు మరియు 147 భాషలు కలిగిన యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్.లో, ఏ జాతి ప్రజలపైన గానీ, ఏ భాషపైన గానీ బలవంతంగా రుద్దబడిన ప్రత్యేక హక్కులు లేవు. విస్తృతమైన మైనారిటీ చట్టాలు, ఇతర విషయాలతో పాటు, మైనారిటీలకు వారి పాఠశాలలను మరియు వారి సొంత భాషల అధికారిక వినియోగాన్ని హామీ ఇస్తున్నాయి. అనేక భాషలకు, అక్షరమాలలను కూడా తాత్కాలికంగా రూపొందించుకోవలసి వచ్చింది. స్థానిక అధికారులు మరియు ఆర్థిక సంస్థల సభ్యులు, ఒకవేళ వారు బయటివారైతే, స్థానిక భాషను నేర్చుకోవలసి ఉంటుంది. గతంలో అనాగరికంగా ఉన్న ప్రాంతాలలో ఇప్పుడు నిఘంటువులను జారీ చేసే అకాడమీలు, ప్రచురణ సంస్థలు, గ్రంథాలయాలు, థియేటర్లు, మ్యూజియంలు, చారిత్రక మరియు శాస్త్రీయ సంఘాలు ఉన్నాయి; భాషలను అభివృద్ధి చేసే ఉద్దేశ్యంతో సినిమా మరియు రేడియో ప్రసారాలను క్రమంగా వినియోగించుకుంటున్నారు. 1929 నుండి, యూనియన్ అంతటా, ఆసియా ప్రజల సాంస్కృతిక నిద్రను పొడిగించే ఉద్దేశ్యంతో రూపొందించినట్లుగా కనిపించే సంక్లిష్టమైన అరబిక్ లిపి స్థానాన్ని లాటిన్ లిపి భర్తీ చేసింది; కెమలిస్ట్ టర్కీ కంటే ముందే అరబిక్ లిపిని వదులుకుని, మహిళా విముక్తి కోసం చట్టాన్ని ఆమోదించిన మొదటి మహమ్మదీయ రాజ్యమైన అజర్‌బైజాన్ ఈ మార్గానికి నాయకత్వం వహించింది. మాస్కో జిప్సీలు తమ జిప్సీ భాషలో మొదటి గోడ పత్రికను ప్రచురించి, మొదటి నాటకాన్ని ప్రదర్శించారు. సంచార మరియు అర్ధ-సంచార జాతులు నివసించే ప్రాంతాలలో ‘రెడ్ యర్ట్స్’ మరియు ‘రెడ్ కితాబికాస్’ స్థాపించబడ్డాయి – ఇవి ఒక శిబిరం నుండి మరొక శిబిరానికి ఉపాధ్యాయులు, వైద్యులు, మంత్రసాని మరియు గ్రంథాలయం వెళ్ళడానికి ఉపయోగపడే రవాణా చేయదగిన గుడారాలు. ‘పర్వత ప్రాంత మహిళల గుడిసెలు’ కూడా ఇదే విధంగా పనిచేస్తాయి.

మీ- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ –22-1౦-26-ఉయ్యూరు —