సరసభారతి ఉయ్యూరు

c  శ్రీ సువర్చలాన్జనేయ స్వామి దేవాలయం లో శాకంబరీ పూజ

ఉయ్యూరు శ్రీసువర్చలాన్జనేయస్వామి వారిదేవాలయం లో  ఆషాఢమాసం సందర్భంగా 27-7-24 శనివారం ఉదయం 9గంటలకు శ్రీ స్వామి వారలకు శాకంబరీ –వివిధ కాయ గూరలతో ప్రత్యేక పూజ జరుగును .భక్తులు పాల్గొని జయ ప్రదం చేయ ప్రార్ధన .

  గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ – ఆలయ ధర్మ కర్త -17-7-24- ఉయ్యూరు .

ఉయ్యూరు శ్రీసువర్చలాన్జనేయస్వామి వారిదేవాలయం లో  ఆషాఢమాసం సందర్భంగా 27-7-24 శనివారం ఉదయం 9గంటలకు శ్రీ స్వామి వారలకు శాకంబరీ –వివిధ కాయ గూరలతో ప్రత్యేక పూజ జరుగును .భక్తులు పాల్గొని జయ ప్రదం చేయ ప్రార్ధన .

  గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ – ఆలయ ధర్మ కర్త -17-7-24- ఉయ్యూరు .

పార్సీ ల కోసం ప్రాకులాడిన ,గైడెడ్ ఫ్రాంచైజ్ ను సమర్ధించిన నేషనల్ లిబరేషన్ అధ్యక్షుడు  –సర్ కోవాస్జి జహంగీర్

సర్ కోవాస్జీ జహంగీర్, 2వ బారోనెట్, GBE, KCIE (16 ఫిబ్రవరి 1879 – 17 అక్టోబర్ 1962) బొంబాయి పార్సీ సంఘంలో ప్రముఖ సభ్యుడు. అతను సర్ జహంగీర్ కొవాస్జీ జహంగీర్ రెడీమనీ, 1వ Bt కుమారుడు. (1853–1934) మరియు సర్ కోవాస్జీ జహంగీర్ రెడీమనీ (1812–1878) మనవడు. అతను కేంబ్రిడ్జ్‌లోని సెయింట్ జాన్స్ కాలేజీలో చదువుకున్నాడు.[1]

కొవాస్జీ జహంగీర్ స్వతంత్ర భారతదేశంలో పార్సీ జొరాస్ట్రియన్ సమాజానికి ప్రముఖ పాత్ర కోసం ప్రచారం చేశారు. అతను 1919లో “వెస్ట్రన్ ఇండియా నేషనల్ లిబరేషన్ ఫెడరేషన్” స్థాపనలో సభ్యుడిగా మారాడు మరియు 1936 మరియు 1937లో దాని అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యాడు. కాంగ్రెస్ పార్సీలను విమర్శించే ప్రతిఘటన “పార్సీ సెంట్రల్ కమిటీ”లో కూడా అతను చురుకుగా ఉన్నాడు. దాదాభాయ్ నౌరోజీ మరియు ఫిరోజ్‌షా మెహతా వంటివారు.[ఆధారం కావాలి]

1930-1932లో లండన్‌లో జరిగిన రెండవ “రౌండ్ టేబుల్ కాన్ఫరెన్స్”లో, భారతదేశ రాజకీయ మరియు రాజ్యాంగ భవిష్యత్తు కోసం ఫ్రేమ్‌వర్క్ నిర్దేశించబడింది, అతను పార్సీ సమాజానికి ప్రాతినిధ్యం వహించే ముగ్గురు రాజకీయ “ఉదారవాదుల”లో ఒకడు. మైనారిటీల కమిటీ మరియు ఫ్రాంఛైజ్ కమిటీకి అతను విద్యా ప్రమాణాల ఆధారంగా గ్రేడెడ్ ఫ్రాంచైజీని సమర్ధించాడు, ఇది పార్సీలకు భవిష్యత్ ఎన్నికలలో అపారమైన అధిక ప్రాతినిధ్యాన్ని ఇస్తుంది. చర్చలలో ఏ ఇతర పక్షం కూడా ఇటువంటి పథకాన్ని తీవ్రంగా పరిగణించలేదు.[citation needed]

1939 తర్వాత, కొద్దిసేపటిలో స్వాతంత్ర్యం రాబోతుందని స్పష్టంగా కనిపించినప్పుడు, పెద్ద సంఖ్యలో పార్సీలు “వెస్ట్రన్ ఇండియా నేషనల్ లిబరేషన్ ఫెడరేషన్”లో క్రియాశీలకంగా మారారు, దీని సమావేశాలు తరచుగా అతని ఇంటిలో జరిగేవి. చివరి ప్రయత్నంగా, 1945లో స్వాతంత్య్రం వచ్చిన సందర్భంగా, పార్సీల వాదనలను మరచిపోవద్దని టెలిగ్రామ్‌లో వైస్రాయ్‌ని వేడుకున్నాడు. “పార్సీ సెంట్రల్ అసోసియేషన్” ప్రెసిడెంట్‌గా చేసిన ఈ విజ్ఞప్తిని పార్సీల సమూహం “ఫ్రీడమ్ గ్రూప్” అని పిలుచుకునే టెలిగ్రామ్ ద్వారా రద్దు చేయబడింది, ఇది పార్సీలకు ఏదైనా ప్రత్యేక హక్కును తిరస్కరించింది.

వారసత్వం

సర్ కోవాస్జీ ఝంగీర్ పబ్లిక్ హాల్

జహంగీర్ ఆర్ట్ గ్యాలరీ 1952లో అతని దివంగత కుమారుని జ్ఞాపకార్థం స్థాపించబడింది,[2] కోవాస్జీ జహంగీర్ హాల్ మరియు జహంగీర్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సైకియాట్రీకి అతని పేరు పెట్టారు. పూణేలోని రెడీమనీ నర్సింగ్ హోమ్ (ప్రస్తుతం జహంగీర్ హాస్పిటల్) సర్ కోవాస్జీ మరియు అతని భార్య లేడీ హీరాబాయి విరాళంగా ఇచ్చిన ఆస్తిపై స్థాపించబడింది. వాస్తవానికి రెడీమనీ విల్లా అని పేరు పెట్టారు, ఆ సంవత్సరం ప్రమాదంలో మరణించిన వారి కుమారుడు జహంగీర్ కోవాస్జీ జహంగీర్ పేరు మీద 1944లో పేరు మార్చబడింది.

 మీ –గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -16-7-24-ఉయ్యూరు .

ఆధునిక భారత దేశ నిర్మాత –శ్రీ కె.ఎం .మున్షి జీవిత చరిత్ర -9

భారత ప్రభుత్వ చట్టం, 1935, ఈ దేశానికి రాజ్యాంగ రూపకల్పనలో బ్రిటన్ యొక్క చివరి వ్యాసం, ఒక పర్వతం ఒక ద్రోహిని శ్రమిస్తున్నట్లు ఒక స్పష్టమైన ఉదాహరణను అందిస్తుంది. ఈ చట్టం డొమినియన్ హోదా యొక్క నకిలీ. పదకొండు ప్రావిన్సులలో ఆరింటికి ద్విసభ శాసనసభలు ఇవ్వబడ్డాయి, మిగిలినవి ఏకసభ్యమైనవి. లోథియన్ కమిటీ పౌరుష ఓటు హక్కు సూత్రాన్ని తిరస్కరించింది మరియు దాదాపు 30 మిలియన్ల మందికి ఓటు హక్కు కల్పించాలని సిఫార్సు చేసింది. ద్వంద్వ ప్రభుత్వ వ్యవస్థ, లియోనెల్ కర్టిస్ ద్వారా ప్రాచుర్యం పొందింది మరియు 1919 చట్టంలో పొందుపరచబడింది, గవర్నర్ యొక్క విచక్షణ మరియు అతివ్యాప్తి అధికారాలు తొలగించబడ్డాయి, అయితే, అలాగే ఉంచబడ్డాయి. మంత్రులు తన విచక్షణాధికారాల వినియోగంలో ఆయనకు సలహాలు ఇచ్చే హక్కును పొందలేరు. అతను అటువంటి చర్య అవసరమని భావించినట్లయితే, అంత తీవ్రంగా క్షీణించిన ప్రాంతీయ స్వయంప్రతిపత్తి యొక్క పనిని నిరాకరణకు గురిచేసే అవకాశం అతనికి ఖచ్చితంగా ఉంది.

కేంద్రం సమాఖ్య యొక్క ప్రత్యేక రూపాన్ని కలిగి ఉంది, సమాఖ్య యూనిట్లు పదకొండు బ్రిటిష్ ఇండియన్ ప్రావిన్సులు మరియు

రాజ్యాల కలయిక, దాదాపు ఐదు వందల సంఖ్య. ఉభయసభల సమాఖ్య శాసనసభలో, రాష్ట్రాలకు దిగువ సభలో 125 సీట్లు లేదా మొత్తం బలంలో మూడింట ఒక వంతు మరియు ఎగువ సభలో 104 సీట్లు లేదా దాని బలంలో ఐదింట రెండు వంతులు ఇవ్వబడ్డాయి. ఫెడరేషన్‌లో రాష్ట్రాల ప్రవేశానికి సంబంధించిన నిబంధన వెనుక ఉన్న మొత్తం ఆలోచన ఏమిటంటే, మనం తదుపరి అధ్యాయంలో చూడబోతున్నట్లుగా, వారికి ప్రభుత్వంలో నిర్ణయాత్మక స్వరం అందించడం మరియు తద్వారా ఈ దేశంలో బ్రిటిష్ రాజ్ శాశ్వతతను నిర్ధారించడం. ఫెడరల్ ఎగ్జిక్యూటివ్ యొక్క పని కోసం ద్వంద్వ పాలన లేదా విభజించబడిన బాధ్యత సూత్రం పునరుత్థానం చేయబడింది. రక్షణ, బాహ్య వ్యవహారాలు మరియు మతపరమైన పరిపాలన గవర్నర్-జనరల్ యొక్క ప్రత్యేక అధికార పరిధికి చెందినవి. అదనంగా, అతను తన “ప్రత్యేక బాధ్యతలను” నెరవేర్చడానికి విచక్షణ అధికారాలను కలిగి ఉన్నాడు. భారతదేశంలో బ్రిటిష్ రాజ్ యొక్క గ్రాండ్ మొఘల్‌గా అతని పాత్ర ప్రభావితం కాలేదు. ఇంకా L.S. చర్చిల్ యొక్క యుద్ధకాల మంత్రిత్వ శాఖలో భారతదేశానికి సెక్రటరీ ఆఫ్ స్టేట్ అయిన అమెరీ, ఈ పూర్తిగా నిరాధారమైన పత్రం “నిర్మాణాత్మక రాజనీతిజ్ఞత యొక్క అద్భుతమైన ఫీట్”ని సూచిస్తుందని ప్రకటించారు. భారతదేశంలో, దాదాపు ప్రతి ముఖ్యమైన విభాగం కొత్త చట్టాన్ని నిర్ద్వంద్వంగా తిరస్కరించింది.

అయినప్పటికీ, ప్రావిన్షియల్ అడ్మినిస్ట్రేషన్ నుండి గరిష్ట ప్రయోజనాన్ని పొందడం మరియు సమాఖ్య పథకాన్ని ఎదుర్కోవడం అనే రెండు రెట్లు లక్ష్యాన్ని పొందేందుకు కాంగ్రెస్ రాజ్యాంగ రంగంలోకి ప్రవేశించాలని నిర్ణయించుకుంది. ఈ నిర్ణయంతో మున్షీ మనస్పూర్తిగా ఏకీభవించారు. అతను చట్టసభల బహిష్కరణను గట్టిగా వ్యతిరేకించాడు మరియు “స్వాతంత్ర్యం కోసం మా పోరాటంలో పార్లమెంటరీ లేదా పరిపాలనా పని ద్వారా శిక్షణ ఇవ్వడం అనేది బయట ప్రచారం లేదా నిర్మాణాత్మక పని వలె ముఖ్యమైనది” అని ఒప్పించాడు. “చట్టం మరియు దాని అంతర్లీన విధానాన్ని ఎదుర్కోవాలనే” కాంగ్రెస్ నిర్ణయంలో మరియు దాని నిబంధనల ప్రకారం ప్రభుత్వ బాధ్యతలను అంగీకరించడానికి దాని సుముఖతలో ఆయనకు ఎటువంటి స్థిరత్వం కనిపించలేదు. అతను ఇలా వ్రాశాడు: “కార్యకలాపమైన క్షణాలలో, కాంగ్రెస్ ఎల్లప్పుడూ ఉన్నతమైన ఆదర్శవాదం మరియు వాస్తవికత మధ్య దృష్టి సారించింది. మరియు వారి సమన్వయం అద్భుతమైన శక్తుల ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమైంది

గాంధీజీ పరిణామ సూత్రాలను కలిగి ఉన్నారు”. పరిమితులు ఉన్నప్పటికీ, కొత్త రాజ్యాంగం “నియంత్రిత ప్రావిన్షియల్ పరిధిలోని మంత్రిత్వ శాఖలకు గణనీయమైన అధికారాలను” అందించిందని అతను నమ్మాడు.*

ఎన్నికల్లో పోరాడి గెలవకుండా మంత్రిత్వ శాఖలు ఏర్పడవు, దాని కోసం సంస్థ అవసరం. స్వరాజ్ పార్టీని పునరుద్ధరించడంలో చురుకైన పాత్ర పోషించాలని మున్షీ నిర్ణయించుకున్నారు. 1933 డిసెంబరులో కర్ణాటకలోని బీజాపూర్ జైలు నుండి విడుదలైన వెంటనే, అతను మద్రాసుకు చేరుకున్నాడు, అక్కడ మహాత్మా గాంధీ కార్యాలయ ఆమోదంపై తన అభిప్రాయాలను తెలియజేయడానికి మరియు తరలింపు కోసం అతని సమ్మతిని పొందేందుకు వెళ్ళాడు. అతను మద్రాసులో ఉన్నప్పుడు స్వదేశమిత్రన్ మరియు తరువాత ది హిందూ యొక్క ప్రతిభావంతుడైన ఎడిటర్ రంగస్వామి అయ్యంగార్‌కు అతిథిగా ఉన్నాడు. అయ్యంగార్ స్వరాజ్ పార్టీని తిరిగి జీవం పోయవలసిన అవసరాన్ని తన అతిథితో పూర్తిగా అంగీకరించారు. ఆ దిశగా ఆయన ఇప్పటికే కొన్ని చర్యలు తీసుకున్నారు. బెంగాల్ నాయకుడు డాక్టర్ బి.సి.రాయ్‌తో ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు జరిపిన తర్వాత ఆ రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడు, అతను ఈ చర్యను అనుసరించడానికి ఎంచుకున్న కాంగ్రెస్ సభ్యులచే వ్యవస్థీకృత పార్లమెంటరీ కార్యకలాపాల కోసం ఒక పథకాన్ని సిద్ధం చేశాడు. అతిథి మరియు అతిధేయుడు మరొక పథకాన్ని సిద్ధం చేసి, దానిని మహాత్ముని ఆమోదం కోసం సమర్పించారు. ప్రబలంగా ఉన్న నిరాశ వాతావరణాన్ని అధిగమించడానికి మాత్రమే ఇటువంటి కార్యాచరణ అవసరమని మున్షీ నొక్కిచెప్పారు. గాంధీ తరలించడానికి ఎటువంటి అభ్యంతరం లేదు మరియు దానిని స్పాన్సర్ చేయడానికి తనకు స్వేచ్ఛ ఉందని మున్షీకి చెప్పాడు.

మున్షీ మరియు అయ్యంగార్ ఇద్దరూ విస్తృతంగా గౌరవించబడే జాతీయవాద ముస్లిం నాయకుడైన డాక్టర్ M.A. అన్సారీ మద్దతును పొందగలిగితే తమ ప్రయత్నానికి అవసరమైన ప్రోత్సాహం లభిస్తుందని భావించారు. ఆయనే కాదు, మౌలానా అబుల్ కలాం ఆజాద్ మరియు శ్రీమతి సరోజినీ నాయుడు కూడా దానిపై ఆసక్తి చూపారు. ఒక సాధారణ “మండలి-ప్రవేశం” ఉద్యమం ప్రారంభించేందుకు వీలుగా భావసారూప్యత గల కాంగ్రెస్ సభ్యుల సదస్సును ఏర్పాటు చేయాలని నిర్ణయం తీసుకోబడింది. భయంకరమైన బీహార్

జనవరి 15,1934న సంభవించిన భూకంపం మరియు ఆ తర్వాతి నెల 5వ తేదీన అయ్యంగార్ మరణించడం ఈ ప్రాజెక్టుకు శుభసూచకం కాదు. కానీ దాని ఛాంపియన్లు దానిని చూడాలని నిశ్చయించుకున్నారు. మార్చి 31 మరియు ఏప్రిల్ 1 తేదీలలో డాక్టర్ అన్సారీ ఢిల్లీ నివాసంలో జరిగిన అనేక చర్చలు మరియు చర్చల తర్వాత, స్వరాజ్ పార్టీ మళ్లీ ఉనికిలోకి వచ్చింది. ఢిల్లీ చర్చల్లో, మున్షీ తమ కార్యక్రమానికి మహాత్ముని సమ్మతిని పొందాలని, డాక్టర్ అన్సారీ కొత్త పార్టీ అధ్యక్ష పదవిని అంగీకరించాలని మరియు డాక్టర్ బి.సి.రాయ్, ఎం.ఎస్.అనీ, భూలాభాయ్ దేశాయ్ మరియు ఇతరులు తమ అవిభక్త శ్రద్ధ వహించాలని సూచించారు. కౌన్సిల్ ప్రవేశ సందేశం యొక్క ప్రచారం. డా.రాయ్ తన ప్రావిన్స్ వెలుపల పనిచేయలేనందుకు విచారం వ్యక్తం చేశాడు. ఏప్రిల్-మే, 1934లో రాంచీలో జరిగిన స్వరాజ్ పార్టీ సమావేశంలో, భూలాభాయ్ దేశాయ్ శ్వేతపత్రాన్ని తిరస్కరిస్తూ, దేశానికి తగిన రాజ్యాంగాన్ని రూపొందించడానికి రాజ్యాంగ సభను ఏర్పాటు చేయాలని డిమాండ్ చేస్తూ ఒక తీర్మానాన్ని ప్రవేశపెట్టారు.* అతను పడిన కష్టాలన్నిటికీ. స్వరాజ్ పార్టీని పునరుజ్జీవింపజేయాలని కోరుతూ, మున్షీకి కొంతమంది కాంగ్రెస్ సభ్యుల నుండి ఇటుక బట్టీలు మాత్రమే వచ్చాయి. మహాత్మా గాంధీ మరియు ఇతర స్నేహితుల మద్దతు లేకుంటే కృతజ్ఞతాపూర్వకంగా అతను ప్రయత్నాన్ని విరమించుకున్నాడు.

1934 నుండి 1939 వరకు యునైటెడ్ ప్రావిన్స్‌ల గవర్నర్ సర్ హ్యారీ హేగ్‌తో సహా నిష్పాక్షిక పరిశీలకులందరి ప్రశంసలను కైవసం చేసుకున్న కాంగ్రెస్ 1936 – 37 సాధారణ ఎన్నికలలో చాలా సమగ్రంగా పోటీ చేసింది. దాదాపు ప్రతి గ్రామంలోని రెసిడెంట్ కాంగ్రెస్ కార్యకర్తలు చురుగ్గా పనిచేసి సందేశాన్ని అందించారు. నిరాడంబరమైన ఊరికి వారి పార్టీ. పర్యవసానంగా, దాని ఎన్నికల విజయం అఖండమైనది. 1,585 సీట్లలో 711 గెలుచుకుని అత్యద్భుతమైన ఘనత సాధించింది. అయినా కూడా పదవి వెతుక్కునే తొందర లేదు. ఇది చాలా పొడవుగా ఉంది

దేశద్రోహానికి చిహ్నంగా తెల్లటి టోపీని చూసేందుకు వచ్చారు. కాంగ్రెసేతర శక్తులు, అధికారుల సహకారం విశ్వాసం యొక్క కథనం అయినందున, వారికి పదవులు మరియు చేపలను తిరస్కరించినట్లయితే వారు మోసపోయినట్లు భావిస్తారు. కొత్త రాజ్యాంగం జనాదరణ పొందిన మంత్రిత్వ శాఖలకు ఒక మోడికమ్ అధికారాన్ని మాత్రమే ఇచ్చింది మరియు శత్రు గవర్నర్ దీనిని కూడా ఒక చిమ్మెరకు తగ్గించవచ్చు. అధికారం లేకుండా బాధ్యతను స్వీకరించడం హాస్యాస్పదంగా మాత్రమే కాకుండా ప్రమాదకరంగా పరిగణించబడుతుంది. “కాంగ్రెస్ పార్టీ నాయకుడు సంతృప్తి చెంది, గవర్నర్ తన ప్రత్యేక జోక్య అధికారాలను ఉపయోగించరని లేదా మంత్రుల సలహాలను పక్కన పెట్టరని బహిరంగంగా చెప్పగలిగితే తప్ప మంత్రిపదవులు అంగీకరించరాదని మార్చి 1937లో కాంగ్రెస్ ఆదేశించింది. వారి రాజ్యాంగ కార్యకలాపాలకు సంబంధించి.”

ఈ డిమాండ్ ద్వారా గవర్నర్‌లకు చట్టబద్ధంగా ప్రదానం చేయబడిన ప్రత్యేక అధికారాల నుండి ఉపసంహరించుకోవాలని కాంగ్రెస్ ఖచ్చితంగా కోరుకోలేదు, అయితే ప్రజాదరణ పొందిన మంత్రిత్వ శాఖల చొరవ మరియు వ్యాపారాన్ని అడ్డుకోవడానికి అలాంటి అధికారాలను ఉపయోగించకూడదని కాంగ్రెస్ కోరింది. కాంగ్రెస్ నిబంధన చట్టబద్ధత గురించి భారతదేశంలో మరియు ఇంగ్లండ్‌లో మంచి చర్చ జరిగింది. అయితే, అటువంటి హామీని కోరడం దాని హక్కుల పరిధిలో ఉందని ఆలస్యంగా గ్రహించబడింది. జూన్ 17, 1937న, బ్రిటీష్ ప్రధాన మంత్రి నెవిల్లే చాంబర్‌లైన్ ద్వారా అవసరమైన హామీ ఇవ్వబడింది. ఐదు రోజుల తర్వాత, జూన్ 22న, వైస్రాయ్, లార్డ్ లిన్లిత్‌గో, అతని ఉదాహరణను అనుసరించాడు.* (ఈ హామీలకు సంబంధించిన వివరణాత్మక సూచన తదుపరి అధ్యాయంలో చేయబడుతుంది). అటువంటి రెండు అధికారాల ద్వారా రాజ్యాంగ స్థానానికి సంబంధించిన స్పష్టీకరణ కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వ బాధ్యతలను అంగీకరించాలని నిర్ణయించింది. జూలైలో, దాని మంత్రిత్వ శాఖలు ఎనిమిదింటిలో ఏర్పడ్డాయి

*లిన్‌లిత్‌గో ప్రసంగాలు మరియు ప్రకటనలు, భారత ప్రభుత్వం

పదకొండు బ్రిటిష్ ఇండియన్ ప్రావిన్సులు. వారందరూ అక్టోబర్ 1939 వరకు పదవిలో ఉన్నారు, వారు బ్రిటన్ యుద్ధం మరియు భారత స్వాతంత్ర్యానికి సంబంధించిన శాంతి లక్ష్యాల సమస్యపై రాజీనామా చేశారు.

మంత్రిత్వ శాఖ ఏర్పాటు బొంబాయిలో సాఫీగా సాగడం లేదు. బొంబాయి సిటీ కాంగ్రెస్ కమిటీ ప్రెసిడెంట్ కె. ఎఫ్. నారిమన్, కాంగ్రెస్ లెజిస్లేచర్ పార్టీ నాయకుడిగా ఎన్నుకోబడతారని, ఆ ప్రావిన్స్‌లో మంత్రిత్వ శాఖకు నాయకత్వం వహించే అర్హత తనకు ఉంటుందని నమ్మకంగా ఉన్నారు. అతని స్నేహితుడు, సర్ కోవాస్జీ జహంగీర్, గవర్నర్ లార్డ్ బ్రబౌమ్‌తో చాలా ప్రభావాన్ని కలిగి ఉన్నాడు, ఇది అతను ఖచ్చితంగా పిలవబడుతుందని నమ్మేలా ప్రోత్సహించింది. అయితే, 1934లో సెంట్రల్ లెజిస్లేచర్‌కు జరిగిన ఎన్నికలలో అతను తన అభ్యర్థిత్వాన్ని అకస్మాత్తుగా ఉపసంహరించుకున్నప్పుడు, కాంగ్రెస్ హైకమాండ్‌ను తన సందేహాస్పద పాత్రతో వ్యతిరేకించాడు, తద్వారా ప్రత్యామ్నాయ కాంగ్రెస్ అభ్యర్థి ఓటమికి దోహదపడ్డాడు. నాయకత్వ ఎంపిక వృత్తిపరంగా న్యాయవాది మరియు గొప్ప సరళత మరియు ఉన్నతమైన ఆదర్శాలు కలిగిన వ్యక్తి అయిన బి. జి. ఖేర్‌పై పడింది. ప్రీమియర్‌షిప్ కోసం కూడా ఆశించిన మున్షీకి అవకాశాలు తక్కువగా ఉన్నాయని తెలుసు. అయితే, అతను తన న్యాయవాద వృత్తి ప్రారంభంలో ఆర్టికల్ క్లర్క్స్ అసోసియేషన్‌లో చేరినప్పటి నుండి తన స్నేహితుడైన ఖేర్‌పై కవచం పడినందుకు అతను సంతోషించాడు. ఖేర్ ఆ రోజుల్లో జస్టిస్ బీమన్‌కు కార్యదర్శిగా ఉన్నారు మరియు మున్షీకి అతని వృత్తిలో సాధ్యమైన అన్ని విధాలుగా సహాయం చేసారు.

మున్షీ లా మరియు విద్య శాఖలను కలిగి ఉండాలనే ఆసక్తిని కలిగి ఉన్నాడు, కానీ అతను ఇంటిని తీసుకోవడానికి ఒప్పించాడు. జూలై 17, 1937న ప్రమాణస్వీకారం చేసిన మంత్రిత్వ శాఖలో సమర్థులైన పురుషులు ఉన్నారు. మున్షీ బొంబాయిలో మంత్రిగా మరియు తరువాత కేంద్రంలో స్వేచ్ఛా భారతదేశంలో మంత్రిగా పనిచేసిన తీరు తదుపరి అధ్యాయంలో చర్చించబడుతుంది. అనేక ప్రతికూలతలు ఉన్నప్పటికీ, చాలా ప్రావిన్సులలో కాంగ్రెస్ మంత్రిత్వ శాఖలు తమకు మంచి ఖాతానిచ్చాయి. వారి సభ్యులలో చాలా మంది ఉన్నతమైన సామర్థ్యం ఉన్నవారు మరియు నిజమైన సేవా స్ఫూర్తితో ప్రేరేపించబడ్డారు అనే వాస్తవం కాకుండా, వారి చర్యలను ఆర్గస్ నిద్రలేని కళ్ళతో వీక్షించారు.

మహాత్మా గాంధీ, జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ మరియు సర్దార్ వల్లభాయ్ పటేల్. బ్యూరోక్రసీలోని ఎలైట్, ఇండియన్ సివిల్ సర్వీస్ అధికారులు, మున్షీ మాటల్లో “నిజాయితీగా” ప్రవర్తించారు. గవర్నర్, లార్డ్ బ్రబౌర్న్ మరియు అతని వారసుడు, సర్ రోజర్ లుమ్లే (తరువాత లార్డ్ స్కార్‌బరో) సహకరించారు. ప్రతిష్టాత్మకమైన దేశ-నిర్మాణ ప్రాజెక్టులను ప్రారంభించేందుకు రాజ్యాంగం మంత్రిత్వ శాఖలకు తక్కువ అవకాశాలను కల్పించింది, అయితే వారికి హామీ ఇవ్వబడిన పరిమిత ప్రాంతంలో వారు తమ కార్యకలాపాలను కొనసాగించడంలో ఎటువంటి ఆటంకం లేకుండా ఉన్నారు.

చాలా కాంగ్రెస్ ప్రావిన్స్‌లలో మంత్రులు చాలా శ్రద్ధగా పనిచేశారనడానికి నిష్పాక్షికమైన సాక్ష్యం ఉంది. ఇద్దరు గవర్నర్లు, లార్డ్ ఎర్స్కిన్ మరియు సర్ హ్యారీ హేగ్, అందరూ వారిని ప్రశంసించారు. కొంత పొడవుగా రెండోదాన్ని కోట్ చేసినందుకు నేను క్షమాపణలు చెప్పను. సర్ హ్యారీ ఇలా అన్నాడు: “ఇలాంటి సంక్లిష్టత మరియు వైవిధ్యం యొక్క సంఘటనలు మరియు ధోరణులపై నా ముగింపులను సంక్షిప్తీకరించడం, వ్యక్తీకరణ యొక్క అవసరమైన క్లుప్తత కారణంగా బహుశా అపార్థానికి గురి కావచ్చు. కానీ నేను ఆ రిస్క్ తీసుకుంటే, ఇప్పటికీ సహజంగానే, నిరంకుశ కోణంలో ఆలోచించే, ప్రభుత్వాన్ని ఎవరో ‘రాజ్’గా చూసే ప్రజల మధ్య పూర్తి ప్రజాస్వామ్య సంస్థలను ప్రవేశపెట్టే ప్రయోగం ఊహించని విధంగా విజయవంతమైంది. కాంగ్రెస్ మరియు సర్వీసెస్, సాధ్యమైనంత దూరంలో ప్రారంభించి, కలిసి పనిచేయడం నేర్చుకున్నాయి. పరిపాలనలో కాంగ్రెస్ మొండి నిజాలు తెలుసుకున్నారు. సర్వీసెస్ ప్రజాస్వామ్య నియంత్రణ యొక్క చిక్కులను నేర్చుకుంది. ఇంతవరకు ఎప్పుడూ ప్రతిపక్షంలో ఉండి, తరచూ ప్రభుత్వం పట్ల తీవ్ర వ్యతిరేకతతోనూ, రాజ్యాంగ విరుద్ధంగానూ ఉన్న పార్టీ ప్రభుత్వ పగ్గాలు చేపట్టింది. ఈ మార్పు వల్ల జనాల ఆలోచనల్లో వచ్చిన విప్లవం మొత్తం మీద హద్దుల్లోనే ఉంచబడిం

భద్రత. ఇది సగటు విజయం కాదు మరియు కాంగ్రెస్ మరియు సర్వీసెస్ రెండూ ఇందులో భాగస్వామ్యం కలిగి ఉన్నాయి. దీనికి క్రెడిట్”.*

జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ, అసహనం లేని ఆదర్శవాది మరియు 1935 చట్టం యొక్క తీవ్ర విమర్శకుడు, కాంగ్రెస్ మంత్రిత్వ శాఖల పనితీరుతో కూడా ఆకట్టుకున్నారు. అతను ఇలా వ్రాశాడు: “నేను కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వాల పనిని తరచుగా విమర్శించాను మరియు సాధించిన పురోగతిని చూసి చింతించాను. కానీ, వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే, వారి చుట్టూ ఉన్న అసంఖ్యాకమైన ఇబ్బందులు ఉన్నప్పటికీ, రెండు సంవత్సరాల పావు సంవత్సరాల క్లుప్త కాలంలో వారు సాధించిన విజయాలను చూసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను. కాంగ్రెస్ చాలా కాలం పాటు పదవిలో ఉండి ఉంటే భారతదేశ భవిష్యత్తు మరియు భవిష్యత్తు ఎలా ఉండేదో చెప్పలేము. సాధ్యం మరియు ఆగంతుక గురించి ఊహాగానాలు చేయడంలో నిజంగా జ్ఞానం లేదు. ఏళ్ల తరబడి నిరాశకు లోనైన జిన్నాకు దేశంలోని లౌకిక, జాతీయవాద శక్తులపై యుద్ధం చేసే అవకాశం త్వరలోనే లభించింది. భారతదేశ ప్రాదేశిక సమగ్రతకు ప్రాణాంతకమైన విజయం సాధించిన కాంగ్రెస్ మంత్రిత్వ శాఖల పట్ల నిష్కళంకమైన శత్రుత్వాన్ని ఆయన ప్రమాణం చేశారు. భారతదేశంలో మతతత్వవాదం రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో యుక్తవయస్సు వచ్చింది.

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద -16=7-24-ఉయ్యూరు .

న్యాయవాది ,రాజకీయ విశ్లేషకుడు.రచయిత  –శ్రీ ఎ.జి .నూరాని

అబ్దుల్ గఫూర్ మజీద్ నూరానీ, A. G. నూరానీగా ప్రసిద్ధి చెందారు (జననం 16 సెప్టెంబర్ 1930), ఒక భారతీయ పండితుడు, న్యాయవాది మరియు రాజకీయ వ్యాఖ్యాత. అతను భారత సుప్రీంకోర్టులో మరియు బొంబాయి హైకోర్టులో న్యాయవాదిగా ప్రాక్టీస్ చేశారు.

ప్రారంభ జీవితం మరియు విద్య

నూరానీ 1930లో బొంబాయి (ప్రస్తుతం ముంబై)లో జన్మించారు. అతను సెయింట్ మేరీస్‌లోని జెస్యూట్ పాఠశాలలో చదివాడు మరియు ముంబైలోని ప్రభుత్వ న్యాయ కళాశాల నుండి న్యాయ పట్టా పొందాడు.

కెరీర్

అతని కాలమ్‌లు హిందుస్థాన్ టైమ్స్, ది హిందూ, డాన్, ది స్టేట్స్‌మన్, ఫ్రంట్‌లైన్, ఎకనామిక్ అండ్ పొలిటికల్ వీక్లీ[3] మరియు దైనిక్ భాస్కర్‌తో సహా వివిధ ప్రచురణలలో కనిపించాయి. ది కాశ్మీర్ క్వశ్చన్, బద్రుద్దీన్ త్యాబ్జీ మినిస్టర్స్ మిస్ కాండక్ట్, బ్రెజ్నెవ్స్ ప్లాన్ ఫర్ ఆసియన్ సెక్యూరిటీ, ది ప్రెసిడెన్షియల్ సిస్టమ్, ది ట్రయల్ ఆఫ్ భగత్ సింగ్, కాన్‌స్టిట్యూషనల్ క్వశ్చన్స్ ఇన్ ఇండియా అండ్ ది ఆర్‌ఎస్‌ఎస్ అండ్ ది బి.జె.పి: ఎ డివిజన్ వంటి అనేక పుస్తకాల రచయిత. లేబర్ (లెఫ్ట్ వర్డ్ బుక్స్, 2000). అతను బద్రుద్దీన్ త్యాబ్జీ మరియు డాక్టర్ జాకీర్ హుస్సేన్ జీవిత చరిత్రలను కూడా రచించాడు.

అతను కాశ్మీర్‌కు చెందిన షేక్ అబ్దుల్లాను తన సుదీర్ఘ నిర్బంధ కాలంలో సమర్థించాడు. తమిళనాడు మాజీ ముఖ్యమంత్రి కరుణానిధికి ప్రధాన రాజకీయ ప్రత్యర్థి జె. జయలలితకు వ్యతిరేకంగా ఆయన బాంబే హైకోర్టుకు హాజరయ్యారు.

ప్రచురణలు

ఈ కథనంలో జాబితా చేయబడిన పుస్తకాల కోసం ISBNలు లేవు. దయచేసి ISBNలను జోడించడంలో సహాయం చేయండి లేదా citation botని అమలు చేయండి. (అక్టోబర్ 2014)

ది డిస్ట్రక్షన్ ఆఫ్ హైదరాబాద్ (2014),[4] ISBN 9781849044394

ది కాశ్మీర్ డిస్ప్యూట్ 1947–2012, 2 వాల్యూమ్ సెట్ ఇస్లాం, దక్షిణాసియా మరియు ప్రచ్ఛన్న యుద్ధం (2012)

ఆర్టికల్ 370: జమ్మూ మరియు కాశ్మీర్ యొక్క రాజ్యాంగ చరిత్ర (2011)

జిన్నా మరియు తిలక్: స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో సహచరులు (2010)

ఇండియా-చైనా సరిహద్దు సమస్య 1846–1947: హిస్టరీ అండ్ డిప్లమసీ (2010), ISBN 9780198070689

RSS మరియు BJP:A డివిజన్ ఆఫ్ లేబర్(2008), ISBN 9788187496137

ఇండియన్ పొలిటికల్ ట్రయల్స్ 1775–1947 (2006), ISBN 9780195687767

రాజ్యాంగపరమైన ప్రశ్నలు మరియు పౌరుల హక్కులు (2006)

ది ట్రయల్ ఆఫ్ భగత్ సింగ్: పాలిటిక్స్ ఆఫ్ జస్టిస్ (2005), ISBN 9780195678178

ది ముస్లింస్ ఆఫ్ ఇండియా: ఎ డాక్యుమెంటరీ రికార్డ్ (ఎడిటర్, 2003)

ఇస్లాం మరియు జిహాద్: ప్రిజుడీస్ వర్సెస్ రియాలిటీ (2002)[6] ISBN 9781842772713

బాబ్రీ మసీదు ప్రశ్న 1528–2003: ‘ఏ మేటర్ ఆఫ్ నేషనల్ హానర్’, రెండు సంపుటాలలో (2003).

భారతదేశంలో రాజ్యాంగపరమైన ప్రశ్నలు: రాష్ట్రపతి, పార్లమెంట్ మరియు రాష్ట్రాలు (2002), ISBN 9780195658774

సావర్కర్ మరియు హిందుత్వ (2002),[7] ISBN 9788187496830

భారతదేశంలో పౌర హక్కుల హామీలకు సవాళ్లు, (2012) ISBN 9780199088577

కాశ్మీర్ వివాదం 1947–2012

ది కాశ్మీర్ డిస్ప్యూట్ 1947–2012 యొక్క పండితుల సమీక్షలో, ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ స్ట్రాటజిక్ స్టడీస్ ఇస్లామాబాద్[8] నుండి తూబా ఖుర్షీద్ ఈ పుస్తకం ఆర్కైవల్ మరియు సమకాలీన పత్రాల సమాహారం అని, అలాగే ప్రసంగాలు మరియు రాజకీయ వివాదం యొక్క చారిత్రక సందర్భాన్ని అందించడానికి నూరాని పెద్ద సంఖ్యలో పత్రాల సూచనతో తన వాదనలకు మద్దతు ఇచ్చారని ఇంటర్వ్యూలు మరియు గమనికలు. ఖుర్షీద్ పరిశోధకుల కోసం పుస్తకాన్ని బాగా సిఫార్సు చేస్తాడు మరియు పెద్ద సంఖ్యలో ఆర్కైవ్ చేసిన పత్రాలను సూచించినందుకు ప్రశంసించాడు. ఖుర్షీద్ ఈ పుస్తకాన్ని “ఘనమైన, పాండిత్య పరిశోధన”గా వర్గీకరించాడు మరియు వర్గీకృత పత్రాలను దాని గణనీయమైన వినియోగం కారణంగా విధాన రూపకర్తలకు కూడా సిఫార్సు చేశాడు.

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -15-7-24-ఉయ్యూరు

ఆధునిక భారత దేశ నిర్మాత –శ్రీ కె ఎం మున్షిజీవిత చరిత్ర – -8

5-పదార్ధం లేని స్వరాజ్

1919 భారత ప్రభుత్వ చట్టంలోకి చొప్పించబడిన చెమ్స్‌ఫోర్డ్ ప్రతిపాదనలు చాలా నిరాశపరిచాయి. ఆధునిక అభిప్రాయానికి కూడా అసంతృప్తిని కలిగించడమే కాకుండా, రాజ్యాంగ పథకం యొక్క ఆసక్తికరమైన నిర్మాణం దాని వైఫల్యాన్ని నిర్ధారించింది. నిజాయితీగా విచారణ జరిపించాలని బయల్దేరిన వారికి త్వరలోనే నైరాశ్యం వచ్చింది. సర్ C.Y.చింతామణి, గొప్ప విశిష్ట రాజనీతిజ్ఞుడు, కొత్త ప్రభుత్వంలో యునైటెడ్ ప్రావిన్స్‌లో మంత్రి అయ్యాడు, మే 20, 1923న తన అనుభవాన్ని వివరించాడు. అతను ఇలా అన్నాడు: “పైభాగంలో తన మంత్రులతో సంబంధం ఉన్న గవర్నర్ ఉన్నారు. స్వపరిపాలనలో ఉన్న గవర్నర్‌కు తన మంత్రులకు ఉన్న నిజమైన సంబంధం కాదు, అధిక రిజర్వ్ అధికారం ఉన్న ఉన్నతాధికారికి సంబంధించిన బంధం”. మరొక సహకార భారతీయుడు, మద్రాసు మంత్రి అయిన సర్ A.P.పాట్రో, జూన్ 1924లో మంత్రులు “పూర్తిగా గవర్నర్ అధికారంలో ఉన్నారు” అని ఫిర్యాదు చేసారు, “పరిస్థితులలో ఉమ్మడి మరియు కార్పొరేట్ బాధ్యత” అభివృద్ధికి ఆస్కారం లేదు. .

ఇది ఆశ్చర్యం కలిగించదు ఎందుకంటే రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం యొక్క బలవంతం తన మొండితనాన్ని విడిచిపెట్టే వరకు బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం భారతదేశాన్ని విడిచిపెట్టాలని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు. భారతదేశంలోని బ్రిటిష్ బ్యూరోక్రసీ భారతీయ రాజకీయ ఆకాంక్షలకు అపఖ్యాతి పాలైంది. 1926లో బాంబే లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్‌లోకి ప్రవేశించిన మున్షీ, 1919 చట్టం ప్రకారం శాసనసభలు కొంచెం ఎక్కువేనని గ్రహించడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు.

సంప్రదింపులు, చర్చా మరియు సలహా సంస్థలు. ఆయన సిమ్లా పర్యటన ఈ దేశంలో అధికార యంత్రాంగం శక్తిమంతమైనదని ఆయనను ఒప్పించింది. “అనుభవం” అతను వ్రాసాడు, “ఒక విషయాన్ని వెల్లడి చేసింది: జాతీయవాద భారతీయులకు అధికార యంత్రాంగం అన్ని విషయాలలో వణుకు లేకుండా ఉంది”. దృఢమైన గవర్నర్ జనరల్ మాత్రమే నిజంగా దేశాన్ని పరిపాలిస్తారని చెప్పగలరు. ఇతరులు కేవలం “అక్కడికక్కడే పురుషులు” ద్వారా మార్గనిర్దేశం చేసేందుకు అనుమతించారు. అతను లార్డ్ ఇర్విన్, 1926 నుండి 1931 వరకు వైస్రాయల్టీ యుగం-నిర్ధారణ సంఘటనలతో గుర్తించబడ్డాడు, ఇది అధికారిక యంత్రాన్ని మార్చిందని భావించిన ఫ్లై ఆన్ ది వీల్‌గా వర్ణించాడు.

బిర్కెన్‌హెడ్ భారతదేశానికి అత్యంత అప్రమత్తమైన విదేశాంగ కార్యదర్శి. 1919 చట్టం ప్రతి పదేళ్ల వ్యవధి ముగింపులో దేశం యొక్క రాజ్యాంగ భవిష్యత్తుపై దర్యాప్తును అందించింది. రాడికల్ బ్రిటీష్ లేబర్ పార్టీ అధికారంలోకి వచ్చినప్పుడు అటువంటి విచారణకు అధికారం ఇస్తే అది బ్రిటన్ సామ్రాజ్య ప్రయోజనాలకు వినాశకరమని నోబుల్ లార్డ్ భావించాడు. ఈ సమర్ధుడైన కానీ దృఢమైన రాజనీతిజ్ఞుడు ప్రతి దీపస్తంభం వెనుక మరియు ప్రతి వీధికి వచ్చే వ్యక్తి వద్ద ఒక బోల్షీని పట్టుకున్నాడు! అందువల్ల, స్వయం పాలన కోసం భారతదేశం యొక్క ఫిట్‌నెస్‌పై తీర్పులో కూర్చోవడానికి చట్టబద్ధమైన కమిషన్ నాయకుడిని ఎన్నుకోవడంలో అతను సంప్రదాయవాదం యొక్క అన్ని వనరులను ఉపయోగించాడు. సామ్రాజ్యవాద పుణ్యక్షేత్రంలో అమితమైన ఆరాధకుడిచే అధ్యక్షత వహించబడే మొత్తం శ్వేత కమీషన్ ఇది.

సర్ జాన్ సైమన్, వీరిపై ఛైర్మన్ ఎంపిక పడిపోయింది, అతను తన దేశంలోని అత్యంత ఖరీదైన న్యాయవాదిగా ఖ్యాతిని కలిగి ఉన్న తెలివైన న్యాయవాది. అతనికి ఆరుగురు సహచరులు ఇవ్వబడ్డారు, వీరంతా షెల్లీ యొక్క “ప్రముఖ అస్పష్టత” వర్గానికి చెందినవారు. వారిలో ఒకరు మాత్రమే, క్లెమెంట్, అట్లీ, చివరికి అతని దేశం యొక్క లేబర్ ప్రధాన మంత్రిగా అస్పష్టత నుండి బయటపడ్డారు. సైమన్ ఒక అపఖ్యాతి పాలైన ప్రతిచర్య. అతని సంప్రదాయవాదం అతని ముందుకు చూసే చాలా మంది దేశస్థులను తిప్పికొట్టింది.

నవంబరు 1927లో నియామకం ప్రకటించబడిన అతని కమీషన్, ముందస్తు విచారణ కోసం మరియు దాని బాధ్యతలో భారతీయ సహకారాన్ని పొందేందుకు ఫిబ్రవరి 1928లో భారతదేశానికి వచ్చారు. భారతీయ శాసనసభ్యులతో “ఉమ్మడి ఉచిత సమావేశం” కోసం సైమన్ చేసిన సూచనను సెంట్రల్ లెజిస్లేటివ్ అసెంబ్లీ నిర్ద్వంద్వంగా తిరస్కరించింది, ఇది సమాన నిబంధనలపై మినహా కమిషన్‌తో సహకరించడానికి నిరాకరించింది. ఎక్కడికి వెళ్లినా అంత్యక్రియల బ్యానర్లతో స్వాగతం పలికిన విదేశీ పరిశోధకులపై దేశవ్యాప్తంగా వ్యతిరేకత వ్యక్తమైంది. అక్టోబరు 11, 1928 నుండి ఏప్రిల్ 13, 1929 వరకు కొనసాగిన కమిషన్ రెండవ సందర్శన దేశాన్ని ఒక చిన్న హోలోకాస్ట్‌లోకి నెట్టింది. చాలా మంది గౌరవనీయులైన నాయకులు నిరసన ప్రదర్శనలకు నాయకత్వం వహించినప్పుడు పోలీసులు అవమానించారు మరియు వారిపై దాడి చేశారు. పంజాబ్‌లోని గొప్ప నాయకుడు లాలా లజపతిరాయ్‌పై పోలీసులు దారుణంగా దాడి చేయడంతో అతని మరణంతో ముగిసింది.

మే 1930లో ప్రచురించబడిన కమిషన్ నివేదిక, దాని ఛైర్మన్ మనస్సును విశ్వసనీయంగా ప్రతిబింబిస్తుంది. ఇది ఖచ్చితంగా ఏమీ ఇవ్వనందున ఇది “రాజ్యాంగ కళాఖండం”గా ప్రశంసించబడింది. అసహ్యించుకునే ద్వేషపూరిత వ్యవస్థను రద్దు చేయాలని కమిషన్ సిఫార్సు చేసింది, అయితే ఈ వాస్తవం మునుపటిలా గవర్నర్‌కు విధేయుడిగా ఉండడాన్ని ఖండించిన మంత్రుల స్థితిని మెరుగుపరచలేదు. గవర్నర్‌కు నిజంగా తన ప్రావిన్స్ యొక్క పరిపాలనను చేపట్టడానికి సవాలు చేయని హక్కు ఉండాలి మరియు “గ్రాంట్ల కోసం తిరస్కరించబడిన డిమాండ్‌లను పునరుద్ధరించడానికి మరియు ప్రావిన్స్‌పై ఏదైనా ఆసక్తి కోసం తన అభిప్రాయం ప్రకారం చట్టాన్ని ధృవీకరించడానికి” మరింత అధికారం కలిగి ఉండాలి. ప్రావిన్సులు ఒక రకమైన మార్గనిర్దేశిత ప్రజాస్వామ్యాన్ని కలిగి ఉంటాయి-ఇది కేంద్రానికి గట్టిగా నిరాకరించబడిన “ప్రత్యేకత”, దానిపై ప్రజా నియంత్రణ యొక్క కళంకం ద్వారా కలుషితం కాకుండా ఉండవలసి ఉంటుంది. “మా స్వంత అభిప్రాయం”, కమిషన్ చెప్పింది, “భారతదేశంలోని ప్రావిన్సులు తమను తాము స్థాపించుకునే వరకు, ఏకీకృత ప్రభుత్వాలు స్వయం పాలక యూనిట్లుగా పని చేయడం ద్వారా, ఇది అంతిమ రూపం.

భారత ప్రభుత్వం తీసుకుంటుందనేది నిర్ణయించబడదు”.* ‘ఈ ప్రతిచర్య నివేదిక గురించిన ఒక మంచి విషయం ఏమిటంటే, దాని ప్రచురణకు ముందే అది పాతబడిపోయింది, దాని ప్రధాన రచయితకు తీవ్ర మనోవేదన కలిగించింది.

కన్జర్వేటివ్ మంత్రిత్వ శాఖ పతనం మరియు మే 1929లో ఇంగ్లండ్‌లో లేబర్ అధికారంలోకి రావడం, రామ్‌సే మెక్‌డొనాల్డ్ ప్రధాన మంత్రిగా మరియు వెడ్జ్‌వుడ్ బెన్ భారతదేశానికి విదేశాంగ కార్యదర్శిగా ఉండటంతో, కొత్త బ్రిటీష్ పాలకులు అనుకూలంగా స్పందిస్తారనే ఆశ ఈ దేశంలో రేకెత్తించింది. భారతీయ రాజకీయ ఆకాంక్షలు. మధ్యంతర సెలవు నుండి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, వైస్రాయ్ అక్టోబర్ 31, 1929న బ్రిటీష్ ప్రభుత్వ తీర్పులో “భారత రాజ్యాంగానికి సంబంధించిన సహజ సమస్య 1917 ప్రకటనలో అంతర్లీనంగా ఉంది” అని స్పష్టంగా చెప్పడానికి తనకు అధికారం ఉందని ప్రకటించారు. పురోగతి, అక్కడ ఆలోచించినట్లు, డొమినియన్ స్థితిని సాధించడం”. ప్రతిపాదిత లండన్ సమావేశం భారతదేశానికి డొమినియన్ హోదాను ఎప్పుడు ఇస్తారో చర్చించడానికి కాదని, ఆమెకు ఆ హోదాను కల్పించే రాజ్యాంగాన్ని రూపొందించడానికి అని భారత నాయకులు ఈ ప్రకటనను అర్థం చేసుకున్నారు. భారతీయ స్వాతంత్ర్య నిబంధనలను పరిష్కరించేందుకు అక్కడ చర్చలు సరళంగా మరియు సూటిగా ఉంటాయి.

ఇర్విన్ ప్రకటన ఇంగ్లాండ్‌లో తీవ్ర కలకలం సృష్టించింది. వైట్‌హాల్ తన స్వంత నిబద్ధతపై తిరిగి వెళ్లడానికి సమయాన్ని కోల్పోలేదు. వైస్రాయ్ జనవరి 1930లో లెజిస్లేటివ్ అసెంబ్లీలో మాట్లాడుతూ, “ఒక లక్ష్యాన్ని సాధించడం అనేది లక్ష్య సాధనకు భిన్నమైన విషయం అని చెప్పినప్పుడు వైస్రాయ్ తన అక్టోబర్ ప్రకటన గురించి అన్ని ఊహాగానాలకు స్వస్తి పలికాడు. తన గమ్యం యొక్క స్పష్టమైన నిర్వచనం తన ప్రయాణాన్ని పూర్తి చేయడంతో సమానమని తెలివైన యాత్రికుడు భావించడు”.

*ఇండియన్ స్టాట్యూటరీ కమిషన్ నివేదిక (సైమన్

భారతీయ చేతులకు గణనీయమైన అధికార వికేంద్రీకరణ అంటే పూర్తి స్వాతంత్ర్యం యొక్క వైవిధ్యాన్ని అంగీకరించడానికి మహాత్మా గాంధీ సిద్ధంగా ఉన్నారు. ఇటువంటి సామరస్య వైఖరి తక్షణ ఫలితాలను ఇవ్వలేదు, అయితే ఆ తర్వాతి సంవత్సరంలో గాంధీ మరియు ఇర్విన్ భారతీయ సమస్యపై సుదీర్ఘ చర్చలు జరిపినప్పుడు ప్రతిష్టంభన ఏర్పడింది. చర్చల ఫలితం ఇద్దరి మధ్య ఒక ఒప్పందం, మార్చి 5, 1931న సంతకం చేయబడింది. రాజకీయ సంధానకర్తగా మహాత్ముడు ఉదారంగా ఉంటాడని ఒప్పందంలోని నిబంధనలు వెల్లడించాయి. అతను వైస్రాయ్ చేత చక్కగా తప్పించుకోబడ్డాడు మరియు అతనిని “సగం నగ్న” మరియు “విద్రోహ ఫకీర్” అని పిలిచే విన్‌స్టన్ చర్చిల్ అనే ఉత్కృష్టమైన ప్రతిచర్యలచే హృదయపూర్వకంగా దుర్భాషలాడాడు. అయితే గాంధీకి ఎప్పుడూ అసౌకర్యం కలగలేదు, ఎందుకంటే తన కారణం కేవలం అజేయమైనది మాత్రమే కాదు అని ఆయనకు తెలుసు. మున్షీ ఒప్పందాన్ని వాస్తవికంగా చూశాడు. అతను ఇలా వ్రాశాడు: “ఇది శతాబ్దాలుగా భారతదేశ చరిత్రలో గొప్ప సంఘటన. భారతదేశం మొత్తానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న ఒక భారతీయుడు మోడెమ్ కాలంలో గొప్ప సామ్రాజ్యం యొక్క ప్రతినిధితో హై కాంట్రాక్టింగ్ పార్టీగా ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు.

ఇర్విన్ పదవీ విరమణ తర్వాత, అతను ఏప్రిల్ 1931లో లార్డ్ విల్లింగ్‌డన్ చేత భారత వైస్రాయల్టీగా నియమితుడయ్యాడు. విల్లింగ్‌డన్ ఇంతకుముందు బొంబాయి మరియు మద్రాసు గవర్నర్‌గా ఈ దేశంలో సుదీర్ఘ సేవలందించారు మరియు కొత్త పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించినప్పుడు అతని వయస్సు అరవై ఐదు సంవత్సరాలు. లేబర్ ప్రధాన మంత్రి ఇర్విన్‌కు సోషలిస్ట్ వారసుడి యొక్క అనాలోచిత సిఫార్సు ఈ వృద్ధునికి ఆ ఉన్నతమైన స్థానానికి అవకాశాలను బాగా మెరుగుపరిచింది. భారత రాజకీయ పరిస్థితులను ఎదుర్కోవడంలో, వైస్రాయ్ రెండు లక్ష్యాల సాధనకు తనను తాను సంబోధించుకున్నాడు: మొదటిగా, అధికారిక అణచివేతను పునరుద్ధరించడం ద్వారా గాంధీ-ఇర్విన్ ఒప్పందాన్ని డెడ్ లెటర్‌గా తగ్గించడం మరియు రెండవది, గాంధీని లండన్‌కు పంపించడం. ఇండియన్ రౌండ్ టేబుల్ కాన్ఫరెన్స్ రెండవ సెషన్‌కు హాజరవుతారు. సామ్రాజ్యవాద దృక్కోణం నుండి రెండవ లక్ష్యం మొదటిది అంతే ముఖ్యమైనది. అటువంటి ముఖ్యమైన చర్చలకు కాంగ్రెస్ గైర్హాజరు అవుతుందని భావించారు

వాటి విలువను బాగా తగ్గిస్తాయి. మరీ ముఖ్యంగా, చర్చల యొక్క జాగ్రత్తగా రూపొందించిన అపజయం ద్వారా స్వయం పాలన కోసం భారతదేశం యొక్క “అసమర్థత”ని వీక్షించే ప్రపంచానికి ప్రదర్శించడానికి దాని ఉనికి చాలా అవసరం.

నవంబర్ 12, 1930న ప్రారంభమై, జనవరి 19, 1931న చెదరగొట్టబడిన మొదటి రౌండ్ టేబుల్ కాన్ఫరెన్స్, దాని ఇద్దరు వారసుల వలె, విఫలమవడం ఖాయం. తమ జాతీయ వ్యవహారాలపై ఎల్లప్పుడూ ఆధిపత్యం వహించే కన్జర్వేటివ్‌లు, వారు పదవిలో ఉన్నా లేదా లేకున్నా, భారతీయులకు విలువైన అధికార మార్పిడిని అనుమతించకూడదని గట్టి తీర్మానం చేశారు. రెండవ రౌండ్ టేబుల్ కాన్ఫరెన్స్‌లో భారతదేశానికి సమాఖ్య రాజ్యాంగాన్ని రూపొందించే సాధ్యాసాధ్యాలను పరిశీలించడానికి ఫెడరల్ స్ట్రక్చర్ కమిటీని ఏర్పాటు చేశారు. మున్షీ ఒక నోట్‌ను సిద్ధం చేసి, వ్యవస్థను విమర్శనాత్మకంగా అంచనా వేసి, దానిని మహాత్మా గాంధీకి సమర్పించారు. అయినప్పటికీ, అతని సమాఖ్య భావన సంప్రదాయవాద డైహార్డ్‌లు మరియు వారి నమ్మకమైన మిత్రుడు ప్రిన్స్లీ ఆర్డర్ ద్వారా సూచించబడిన దాని నుండి ప్రాథమికంగా భిన్నమైనది. అతను నిజమైన శక్తిపై ఆధారపడిన ఫెడరల్ ప్రభుత్వాన్ని ఊహించాడు. నిజమైన జాతీయ ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన అన్ని విధులను నిర్వహించడానికి ఇది ప్లీనరీ అధికారాలతో సాయుధమైన ప్రభుత్వం అయి ఉండాలి. బొంబాయిలో జరిగిన ఒక విందులో బికనీర్ మహారాజు ఈ అంశంపై తన అభిప్రాయాలను తెలియజేయమని ఆహ్వానించారు. ఫెడరల్ ప్రభుత్వంలో రాష్ట్రాల పాలకులకు బాగా నిర్వచించబడిన వాటా ఇస్తే, వారు “సార్వభౌమాధికారం” అని నొక్కి చెప్పడం మానేయాలని మున్షీ తన ప్రేక్షకులకు వివరించారు.

భారతదేశంపై జరిగిన మొదటి లండన్ సదస్సు గంభీరమైన ప్రసంగాలు మరియు ప్రకటనల ద్వారా గుర్తించబడినప్పటికీ, దాని ఫలితం పూర్తిగా శుభ్రమైనది. సెప్టెంబరు 7న ప్రారంభమై 1931 డిసెంబర్ 10న ముగిసిన రెండో విడత చర్చల్లో తన ఉనికి ఉత్పాదకంగా ఉంటుందన్న భ్రమలు మహాత్మా గాంధీకి లేవు. లేబర్ ప్రభుత్వం చిత్తశుద్ధితో ఉన్నప్పటికీ, భారతీయ ప్రశ్నపై పెద్దగా ఏమీ చేయలేకపోయింది. అది ఉండేది

అది కన్జర్వేటివ్ పక్షపాతాలను విస్మరించి ఉంటే దించబడింది. ఇంతలో, తీవ్రమైన ఆర్థిక సంక్షోభం ఆ ప్రభుత్వాన్ని మూడు పార్టీల సంకీర్ణంతో భర్తీ చేయడానికి దారితీసింది, టర్న్‌కోట్ రామ్‌సే మెక్‌డొనాల్డ్ ప్రధాన మంత్రిగా కొనసాగారు మరియు సర్ శామ్యూల్ హోరే (తరువాత లార్డ్ టెంపుల్‌వుడ్) భారతదేశ కార్యాలయంలో వెడ్జ్‌వుడ్ బెన్ స్థానంలో ఉన్నారు.

గాంధీ భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చారు, డిసెంబర్ 28, 1931న బొంబాయి చేరుకున్నారు. దేశంలో అతనికి ఎదురైన దృశ్యం నిషేధించబడింది. భారత జాతీయ స్ఫూర్తిని అణచివేయడానికి విల్లింగ్‌డన్ తన ప్రత్యేక అధికారాలను అత్యంత బాధ్యతా రహితంగా ఉపయోగించుకున్నాడు. హోరే, రాష్ట్ర కార్యదర్శి, “మేము ఆమోదించిన ఆర్డినెన్స్‌లు చాలా తీవ్రమైనవి మరియు తీవ్రమైనవి అని అంగీకరించడానికి నిర్బంధించబడ్డాడు. అవి భారతీయ జీవితంలోని దాదాపు ప్రతి కార్యకలాపాన్ని కవర్ చేస్తాయి. అణచివేత అనేది అన్ని నిరంకుశులు మరియు అణచివేతదారులచే ఉపయోగించే ఒక ప్రామాణిక సాంకేతికత, కానీ చాలా సందర్భాలలో అది అసమర్థంగా నిరూపించబడింది. ఈ నిజం ఐర్లాండ్‌లో ఉన్నట్లుగా భారతదేశంలో ధృవీకరించబడింది. మహాత్ముడిని అనుసరించడం ద్వారా ఎలాంటి బాధనైనా ఆహ్వానించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న పురుషులు మరియు మహిళలు దేశంలో ఎల్లప్పుడూ గణనీయమైన సంఖ్యలో ఉన్నారు. జనవరి 3, 1932 సాయంత్రం, మున్షీ తల్లి తపిబెన్ గాంధీని అతని ప్రార్థనా సమావేశంలో కలిశారు. తన కొడుకు జైలుకు వెళ్లడానికి అంగీకరిస్తావా అని అతను ఆమెను అడిగినప్పుడు, ఆమె వెంటనే ఇలా సమాధానం ఇచ్చింది: “నేను నా కొడుకును మీకు అప్పగించాను”. ఆమె వృద్ధురాలు మరియు అనారోగ్యంతో ఉంది, అయినప్పటికీ ఆమె తన కొడుకుతో ఇలా చెప్పింది: “నువ్వు తిరిగి వచ్చే వరకు నేను చనిపోను”.

నవంబర్ 17, 1932న మూడవ మరియు చివరి రౌండ్ టేబుల్ కాన్ఫరెన్స్ అక్కడ సమావేశమైనప్పుడు లండన్ చర్చలపై భారతీయుల ఆసక్తి అంతరించిపోయే స్థాయికి చేరుకుంది. సెషన్ క్లుప్తంగా జరిగింది మరియు డిసెంబర్ 24న ముగిసింది. సమావేశానికి గైర్హాజరు కావడంతో దాని పేలవమైన విశ్వసనీయత మరింత క్షీణించింది. ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెస్ మరియు బ్రిటిష్ లేబర్ పార్టీ పట్టిక. మూడు రౌండ్ టేబుల్ సమావేశాలలో తీసుకున్న నిర్ణయాలను క్రోడీకరించి మార్చి 15, 1933న శ్వేతపత్రంగా ప్రచురించారు. శక్తివంతమైనది

బ్రిటీష్ పార్లమెంట్ ఉభయ సభల నుండి తీసుకోబడిన మరియు భారతదేశానికి కాబోయే వైస్రాయ్ లార్డ్ లిన్లిత్‌గో నేతృత్వంలోని నో-ఛేంజర్స్ బృందం, శ్వేతపత్రంలోని నిబంధనలపై శోధించే పరిశీలనను ఏర్పాటు చేయడానికి మరియు వదులుగా ఉండే చివరలను కఠినతరం చేయడానికి వివరంగా వివరించబడింది. భారతదేశానికి రాయితీల ద్వారా అనుకోకుండా పత్రంలో వదిలివేయబడింది. జాయింట్ పార్లమెంటరీ కమిటీ అని పిలవబడేది, నిజానికి ఒక అనవసరమైన సంస్థ ఎందుకంటే అప్పటికి టోరీలు అధికారంలోకి వచ్చారు. బ్రిటీష్ మరియు ప్రిన్స్లీ ఇండియా నుండి 27 మంది వ్యక్తులు జాయింట్ కమిటీతో మదింపుదారులుగా ఉన్నారు, వారి అభిప్రాయాలు వినబడ్డాయి, కానీ విస్మరించబడ్డాయి. కమిటీ “బాధ్యతాయుతమైన ప్రభుత్వం అనేది స్వయంచాలక పరికరం కాదు, ఇది నిర్దేశానికి అనుగుణంగా తయారు చేయబడుతుంది. ఇది దాని స్వంత ప్రేరణ శక్తితో పనిచేసే యంత్రం కూడా కాదు.”

భారత ప్రభుత్వ చట్టం, 1935, ఈ దేశానికి రాజ్యాంగ రూపకల్పనలో బ్రిటన్ యొక్క చివరి వ్యాసం, ఒక పర్వతం ఒక ద్రోహిని శ్రమిస్తున్నట్లు ఒక స్పష్టమైన ఉదాహరణను అందిస్తుంది. ఈ చట్టం డొమినియన్ హోదా యొక్క నకిలీ. పదకొండు ప్రావిన్సులలో ఆరింటికి ద్విసభ శాసనసభలు ఇవ్వబడ్డాయి, మిగిలినవి ఏకసభ్యమైనవి. లోథియన్ కమిటీ పౌరుష ఓటు హక్కు సూత్రాన్ని తిరస్కరించింది మరియు దాదాపు 30 మిలియన్ల మందికి ఓటు హక్కు కల్పించాలని సిఫార్సు చేసింది. ద్వంద్వ ప్రభుత్వ వ్యవస్థ, లియోనెల్ కర్టిస్ ద్వారా ప్రాచుర్యం పొందింది మరియు 1919 చట్టంలో పొందుపరచబడింది, గవర్నర్ యొక్క విచక్షణ మరియు అతివ్యాప్తి అధికారాలు తొలగించబడ్డాయి, అయితే, అలాగే ఉంచబడ్డాయి. మంత్రులు తన విచక్షణాధికారాల వినియోగంలో ఆయనకు సలహాలు ఇచ్చే హక్కును పొందలేరు. అతను అటువంటి చర్య అవసరమని భావించినట్లయితే, అంత తీవ్రంగా క్షీణించిన ప్రాంతీయ స్వయంప్రతిపత్తి యొక్క పనిని నిరాకరణకు గురిచేసే అవకాశం అతనికి ఖచ్చితంగా ఉంది.

ఈ కేంద్రం సమాఖ్య యొక్క ప్రత్యేక రూపాన్ని కలిగి ఉంది, సమాఖ్య యూనిట్లు పదకొండు బ్రిటిష్ ఇండియన్ ప్రావిన్సులు మరియు

రాజ్యాల కలయిక, దాదాపు ఐదు వందల సంఖ్య. ఉభయసభల సమాఖ్య శాసనసభలో, రాష్ట్రాలకు దిగువ సభలో 125 సీట్లు లేదా మొత్తం బలంలో మూడింట ఒక వంతు మరియు ఎగువ సభలో 104 సీట్లు లేదా దాని బలంలో ఐదింట రెండు వంతులు ఇవ్వబడ్డాయి. ఫెడరేషన్‌లో రాష్ట్రాల ప్రవేశానికి సంబంధించిన నిబంధన వెనుక ఉన్న మొత్తం ఆలోచన ఏమిటంటే, మనం తదుపరి అధ్యాయంలో చూడబోతున్నట్లుగా, వారికి ప్రభుత్వంలో నిర్ణయాత్మక స్వరం అందించడం మరియు తద్వారా ఈ దేశంలో బ్రిటిష్ రాజ్ శాశ్వతతను నిర్ధారించడం. ఫెడరల్ ఎగ్జిక్యూటివ్ యొక్క పని కోసం ద్వంద్వ పాలన లేదా విభజించబడిన బాధ్యత సూత్రం పునరుత్థానం చేయబడింది. రక్షణ, విదేశీ వ్యవహారాలు మరియు మతపరమైన పరిపాలన గవర్నర్-జనరల్ యొక్క ప్రత్యేక అధికార పరిధికి చెందినవి. అదనంగా, అతను తన “ప్రత్యేక బాధ్యతలను” నెరవేర్చడానికి విచక్షణ అధికారాలను కలిగి ఉన్నాడు. భారతదేశంలో బ్రిటిష్ రాజ్ యొక్క గ్రాండ్ మొఘల్‌గా అతని పాత్ర ప్రభావితం కాలేదు. ఇంకా ఎల్.ఎస్. చర్చిల్ యొక్క యుద్ధకాల మంత్రిత్వ శాఖలో భారతదేశానికి సెక్రటరీ ఆఫ్ స్టేట్ అయిన అమెరీ, ఈ పూర్తిగా నిరాధారమైన పత్రం “నిర్మాణాత్మక రాజనీతిజ్ఞత యొక్క అద్భుతమైన ఫీట్”ని సూచిస్తుందని ప్రకటించారు. భారతదేశంలో, దాదాపు ప్రతి ముఖ్యమైన విభాగం కొత్త చట్టాన్ని నిర్ద్వంద్వంగా తిరస్కరించింది.

అయినప్పటికీ, ప్రావిన్షియల్ అడ్మినిస్ట్రేషన్ నుండి గరిష్ట ప్రయోజనాన్ని పొందడం మరియు సమాఖ్య పథకాన్ని ఎదుర్కోవడం అనే రెండు రెట్లు లక్ష్యాన్ని పొందేందుకు కాంగ్రెస్ రాజ్యాంగ రంగంలోకి ప్రవేశించాలని నిర్ణయించుకుంది. ఈ నిర్ణయంతో మున్షీ మనస్పూర్తిగా ఏకీభవించారు. అతను చట్టసభల బహిష్కరణను గట్టిగా వ్యతిరేకించాడు మరియు “స్వాతంత్ర్యం కోసం మా పోరాటంలో పార్లమెంటరీ లేదా పరిపాలనా పని ద్వారా శిక్షణ పొందడం అనేది బయట ప్రచారం లేదా నిర్మాణాత్మక పని వలె ముఖ్యమైనది” అని ఒప్పించాడు. “చట్టం మరియు దాని అంతర్లీన విధానాన్ని ఎదుర్కోవాలనే” కాంగ్రెస్ నిర్ణయంలో మరియు దాని నిబంధనల ప్రకారం ప్రభుత్వ బాధ్యతలను అంగీకరించడానికి దాని సుముఖతలో ఆయనకు ఎటువంటి స్థిరత్వం కనిపించలేదు. అతను ఇలా వ్రాశాడు: “కార్యకలాపమైన క్షణాలలో, కాంగ్రెస్ ఎల్లప్పుడూ ఉన్నతమైన ఆదర్శవాదం మరియు వాస్తవికత మధ్య దృష్టి సారించింది. మరియు వారి సమన్వయం అద్భుతమైన శక్తుల ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమైంది

గాంధీజీ పరిణామ సూత్రాలను కలిగి ఉన్నారు”. పరిమితులు ఉన్నప్పటికీ, కొత్త రాజ్యాంగం “నియంత్రిత ప్రావిన్షియల్ పరిధిలోని మంత్రిత్వ శాఖలకు గణనీయమైన అధికారాలను” అందించిందని అతను నమ్మాడు.*

ఎన్నికల్లో పోరాడి గెలవకుండా మంత్రిత్వ శాఖలు ఏర్పడవు, దాని కోసం సంస్థ అవసరం. స్వరాజ్ పార్టీని పునరుద్ధరించడంలో చురుకైన పాత్ర పోషించాలని మున్షీ నిర్ణయించుకున్నారు. 1933 డిసెంబరులో కర్ణాటకలోని బీజాపూర్ జైలు నుండి విడుదలైన వెంటనే, అతను మద్రాసుకు చేరుకున్నాడు, అక్కడ మహాత్మా గాంధీ కార్యాలయ ఆమోదంపై తన అభిప్రాయాలను తెలియజేయడానికి మరియు తరలింపు కోసం అతని సమ్మతిని పొందేందుకు వెళ్ళాడు. అతను మద్రాసులో ఉన్నప్పుడు స్వదేశమిత్రన్ మరియు తరువాత ది హిందూ యొక్క ప్రతిభావంతుడైన ఎడిటర్ రంగస్వామి అయ్యంగార్‌కు అతిథిగా ఉన్నాడు. అయ్యంగార్ స్వరాజ్ పార్టీని తిరిగి జీవం పోయవలసిన అవసరాన్ని తన అతిథితో పూర్తిగా అంగీకరించారు. ఆ దిశగా ఆయన ఇప్పటికే కొన్ని చర్యలు తీసుకున్నారు. బెంగాల్ నాయకుడు డాక్టర్ బి.సి.రాయ్‌తో ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు జరిపిన తర్వాత ఆ రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడు, అతను ఈ చర్యను అనుసరించడానికి ఎంచుకున్న కాంగ్రెస్ సభ్యులచే వ్యవస్థీకృత పార్లమెంటరీ కార్యకలాపాల కోసం ఒక పథకాన్ని సిద్ధం చేశాడు. అతిథి మరియు అతిధేయుడు మరొక పథకాన్ని సిద్ధం చేసి, దానిని మహాత్ముని ఆమోదం కోసం సమర్పించారు. ప్రబలంగా ఉన్న నిరాశ వాతావరణాన్ని అధిగమించడానికి మాత్రమే ఇటువంటి కార్యాచరణ అవసరమని మున్షీ నొక్కిచెప్పారు. గాంధీ తరలించడానికి ఎటువంటి అభ్యంతరం లేదు మరియు దానిని స్పాన్సర్ చేయడానికి తనకు స్వేచ్ఛ ఉందని మున్షీకి చెప్పాడు.

 సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -15-7-24-ఉయ్యూరు 

ఆధునిక భారత దేశ నిర్మాత –శ్రీ కె.ఎం మున్షి -7

మున్షీ తనకు ఎంతో ఇష్టమైన గుజరాత్‌లోని ఒక ప్రాంతంలో నరకయాతన చెలరేగుతున్నప్పుడు బొంబాయిలో తన జీవన శైలి క్షమించరానిదని భావించాడు. అతను బార్డోలీకి వెళ్లి విషయాలు స్వయంగా చూడాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. గవర్నర్‌కు తాను అలా చేసి అక్కడి పరిస్థితుల గురించి ఖచ్చితంగా “రాజ్యాంగవాది”గా నివేదిస్తానని హామీ ఇచ్చారు. తదనుగుణంగా జూన్ 16న ఆయన తాలూకాను సందర్శించారు. బార్డోలీ పోరాటం గురించి గవర్నర్‌కు తన అభిప్రాయాలను తెలియజేస్తూ, దానికి నాయకత్వం వహించిన వ్యక్తులకు రాజకీయాలను దిగుమతి చేసే ఉద్దేశం ఏమాత్రం లేదని ఆయన సమర్థించారు. ప్రజా నిరసన పూర్తిగా మరియు ఆకస్మికంగా జరిగింది. 130 గ్రామాలున్న తాలూకాలో 90 మంది పటేళ్లలో 69 మంది, 15 మందిలో 11 మంది తాళీలు రాజీనామా చేశారు. మున్షీ ఇంకా ఇలా వ్రాశాడు: “నేను స్త్రీని లేదా పురుషుడిని సందర్శించని కొన్ని గ్రామాలలో, అతను లేదా ఆమె దత్తత తీసుకున్న విశ్వాసం పట్ల చింతించాను లేదా కదిలిపోయాను”. సర్ లెస్లీ విల్సన్‌తో మున్షీ యొక్క ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు సమాచార అభిప్రాయంపై బలమైన ప్రభావాన్ని చూపాయి. మున్షీ గవర్నర్‌కు రాసిన చివరి లేఖపై వ్యాఖ్యానిస్తూ, మహాత్మా గాంధీ కార్యదర్శి మహదేవ్ దేశాయ్ ఇలా వ్రాశాడు: “ఈ లేఖ తమ స్వదేశీయుల పట్ల ఎలాంటి తోటి అనుభూతిని కలిగి ఉన్న వారందరి హృదయాలను పులకింపజేసింది మరియు బార్డోలీ ప్రశ్నను అందరి ముందు ఉంచింది. ప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించే ప్రశ్నలు.”

బార్డోలీ ఎపిసోడ్ మున్షీని మహాత్ముడు మరియు సర్దార్‌కి దగ్గర చేసింది. ముఖ్యంగా జాతీయ విముక్తి కోసం ఒక గొప్ప ప్రజా ఉద్యమం ప్రారంభించబడినప్పుడు, వారికి దూరంగా ఉండటం అతనికి అసాధ్యంగా మారింది. అతను ఏప్రిల్ 14, 1930 న తిరిగి కాంగ్రెస్‌లో చేరాడు మరియు పద్నాలుగు రోజుల తరువాత అరెస్టు చేయబడ్డాడు. అతనికి ఆరు నెలల జైలు శిక్ష మరియు రూ. ఉప్పు సత్యాగ్రహంలో పాల్గొన్నందుకు రూ.300 ఇచ్చి పంపించారు

పూనాలోని యెర వాడ  సెంట్రల్ జైలుకు ఈ కాలంలో, సర్ తేజ్ బహదూర్ సప్రూ మరియు M.R. జయకర్ ఇర్విన్ ప్రభుత్వంతో అవగాహన పెంచుకోవడానికి గాంధీతో చర్చలు జరిపేందుకు జైలును సందర్శించారు. కదలిక నుండి వెంటనే ఏమీ బయటకు రాలేదు.

1935 భారత ప్రభుత్వ చట్టం ప్రకారం 1937లో మెజారిటీ బ్రిటీష్ భారతీయ ప్రావిన్సులలో కాంగ్రెస్ తన మంత్రిత్వ శాఖలను ఏర్పాటు చేయాలని నిర్ణయించుకున్నప్పుడు, ఆర్గనైజర్ మరియు క్రమశిక్షణావేత్తగా సర్దార్ యొక్క సామర్థ్యాలు మరింత విస్తృతంగా ప్రసిద్ది చెందాయి. కాంగ్రెస్ పార్లమెంటరీ ఉపాధ్యక్షుడిగా అతని పాత్ర. కమిటీ అసహ్యకరమైనది, కానీ అతను దానిని అద్భుతమైన ఆత్మవిశ్వాసంతో మరియు నిష్పక్షపాతంగా ఆడాడు. అధికారిక అవినీతికి నిర్భయ పోరాట యోధుడిగా గొప్ప పేరు తెచ్చుకున్న బొంబాయి ఫ్రంట్-ర్యాంక్ కాంగ్రెస్ నాయకుడు కె. ఎఫ్. నారిమన్, సర్దార్‌ను బొంబాయి ప్రధానమంత్రిగా కాకుండా అడ్డుకున్నారనే కారణంతో ఆయనపై ఫిర్యాదు చేశారు. కాంగ్రెస్ లెజిస్లేచర్ పార్టీ నాయకుడు. 1934లో ఆయన పోషించిన పాత్ర ఈ సందర్భంగా ఆయనకు వ్యతిరేకంగా నిలిచింది. ఆ సంవత్సరంలో, అతను మరియు డా. జి. వి. దేశ్‌ముఖ్‌లు బొంబాయి నగరం నుండి శాసనసభలో రెండు స్థానాల్లో పోటీ చేసేందుకు కాంగ్రెస్ అభ్యర్థులుగా ఎంపికయ్యారు. జూలై 14న ఎలక్టోరల్ రోల్స్ ప్రచురించబడ్డాయి మరియు అక్టోబర్ 11 మధ్యాహ్నం వరకు నామినేషన్లు ఆహ్వానించబడ్డాయి. డాక్టర్ దేశ్‌ముఖ్ తన అర్హతను ధృవీకరించడంలో ఇబ్బంది పడుతుండగా, నారిమన్ అలా చేయలేదు, అయితే నారిమన్ అలా చేయమని స్పష్టంగా కోరినప్పటికీ, ముఖ్యంగా అతను మరియు అతని సోదరుడు అదే ఇనీషియల్స్ బోర్. అక్టోబరు 10 నాటికి, అతను వార్ధాకు బయలుదేరబోతున్న సర్దార్‌తో ఆశ్చర్యపరిచాడు, తనను ఎన్నికల్లో పోటీ చేయకుండా డిబార్ చేసినట్లు చెప్పాడు. మున్షీ ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా, సర్దార్ అతనిని ఉల్లంఘనలోకి అడుగుపెట్టమని ఒప్పించాడు. నారిమన్ యొక్క వింత ప్రవర్తనకు ప్రత్యర్థి అభ్యర్థి సర్ కోవాస్జీ జహంగీర్‌తో స్నేహం కారణంగా చెప్పబడింది, బహుశా ఆయన విజయం సాధించాలని అనుకున్నారు. కాంగ్రెస్ అభ్యర్థి ఓటమిని సర్దార్ అంత తేలిగ్గా మర్చిపోలేకపోతున్నారు.

1935 చట్టం కోసం దాని విరక్తిని అధిగమించి, కాంగ్రెస్ పదకొండు బ్రిటిష్ ఇండియన్ ప్రావిన్సులలో ఎనిమిదింటిలో ప్రభుత్వ బాధ్యతలను చేపట్టింది. B. G. ఖేర్ బాంబే ప్రావిన్స్‌కి ప్రధాన మంత్రి అయ్యాడు, మున్షీ కీలకమైన హోమ్ పోర్ట్‌ఫోలియోను కలిగి ఉన్నాడు. మున్షీ తనను తాను మంత్రిగా నిర్దోషిగా ప్రకటించుకుని, మతపరమైన సమస్యను ఎలా ఎదుర్కొన్నాడనేది తదుపరి అధ్యాయంలో చర్చించబడుతుంది. ఆ కాలంలో తన బలానికి సర్దార్ ప్రధాన మూలమని ఆయన చెప్పారు. వారు 1940-41లో యెరవ్డా జైలులో కలిసి ఉన్నారు మరియు మున్షీ అనారోగ్యం పాలైనప్పుడు, సీనియర్ వ్యక్తి అతనిని “దాదాపు తల్లి సంరక్షణ”తో చూసుకున్నాడు. వారు ఒకరినొకరు “సహజంగా” అర్థం చేసుకున్నారు. మున్షీ సర్దార్‌తో బాగా ఆకట్టుకున్నాడు, ఎందుకంటే అతను దృఢ నిశ్చయం ఉన్న వ్యక్తి మరియు తన లక్ష్యాన్ని సాధించడంలో ఏకాగ్రతతో ఉన్నాడు. స్వాతంత్య్రానికి పూర్వం, సర్దార్ క్రమశిక్షణతో కూడిన ప్రవర్తన విజయవంతమవుతుందనే నమ్మకంతో మహాత్ముడికి తన నిస్సందేహమైన విధేయతను అందించాడు.

అతనికి మనిషి కంటే కారణం ఎల్లప్పుడూ గొప్పది. పందొమ్మిది ముప్పైలు మరియు నలభైల కాలంలో కాంగ్రెస్ ఒక క్రమశిక్షణ గల సంస్థగా ఉండేలా అతను దృఢమైన అంశంతో తయారు చేయబడ్డాడు. అతని వ్యక్తిత్వం ఒక శక్తి మరియు అతనిలో మనస్సు మరియు దృఢత్వం యొక్క శక్తి ఉంది, ఇది నిజాయితీపరులను బాగా ఆకర్షించింది మరియు దోషులకు నిరాశ కలిగించింది. గొప్ప రోమన్ గురించి చెప్పినట్లు అతని గురించి చెప్పవచ్చు, వాటిని అమలు చేయడం కంటే బెదిరింపులను చెప్పడం అతనికి కష్టం. ఇంకా అతను అత్యంత ఉదారమైన మరియు శ్రద్ధగల వ్యక్తి. మున్షీ మాట్లాడుతూ, “సర్దార్ కింద పని చేయడం ఎల్లప్పుడూ ఒక ప్రత్యేక హక్కు మరియు ఆనందం, అన్నింటికంటే అతను తెలివైన మరియు ఉదారమైన చీఫ్”.

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -14-7-24-ఉయ్యూరు 

విష్ణు శర్మ కృత పంచ తంత్రం. మిత్ర భేద మిత్ర ప్రాప్తి.4 వ భాగం.13.7.24.

భారత మొదటిఅటార్నీ జనరల్ ,న్యాయవాద దిగ్గజం,రాజ్యాంగ వేత్త ,మొదటి లా కమిషన్ అధ్యక్షుడు -పద్మ విభూషణ్  ఎమ్. సి .సెతల్వాడ్

మోతీలాల్ చిమన్‌లాల్ సెతల్వాడ్ (c. 1884 – 1974) ఒక ప్రముఖ భారతీయ న్యాయనిపుణుడు, భారతదేశానికి (1950-1963) మొట్టమొదటి మరియు ఎక్కువ కాలం పనిచేసిన అటార్నీ జనరల్ అయ్యారు.[1] అతను భారతదేశపు మొదటి లా కమిషన్ (1955-1958) ఛైర్మన్‌గా కూడా కొనసాగాడు, ఇది భారత ప్రభుత్వంచే దేశంలో చట్టపరమైన సంస్కరణల కోసం ఆదేశించబడింది. అతను 1961లో బార్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ ఇండియాకు మొదటి ఛైర్మన్ అయ్యాడు.

అతను 1957లో భారత ప్రభుత్వం ద్వారా భారతదేశం యొక్క రెండవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారమైన పద్మ విభూషణ్‌ను పొందాడు.[3]

జీవిత చరిత్ర

ప్రముఖ న్యాయవాది సర్ చిమన్‌లాల్ హరిలాల్ సెతల్వాద్ కుమారుడు, సెతల్వాద్ బొంబాయిలో పెరిగారు. ముంబైలోని ప్రభుత్వ న్యాయ కళాశాలలో చదివారు.

సెతల్వాద్ బొంబాయిలో న్యాయవాద వృత్తిని ప్రారంభించాడు మరియు చివరికి జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ ఆధ్వర్యంలో భారత ప్రభుత్వం ఏర్పడిన సంవత్సరాల్లో 1950లో బొంబాయి అడ్వకేట్ జనరల్ మరియు భారతదేశానికి అటార్నీ జనరల్ అయ్యాడు.

సెతల్వాద్ చాలా ముఖ్యమైన మరియు కొన్నిసార్లు వివాదాస్పద కేసులలో ప్రభుత్వం తరపున హాజరయ్యారు. అతను భారతదేశం-పాకిస్తాన్ సరిహద్దుల విభజన మరియు కాశ్మీర్‌పై అనేక UN ప్రొసీడింగ్‌ల కోసం రాడ్‌క్లిఫ్ ట్రిబ్యునల్‌తో కూడా పాల్గొన్నాడు. అతను స్వతంత్ర భారతదేశం యొక్క మొదటి లా కమిషన్‌కు అధ్యక్షత వహించాడు, దీనిలో అతను కీలకమైన సంస్కరణలు మరియు చట్టాల గురించి ప్రభుత్వానికి సలహా ఇవ్వడమే కాకుండా కమిషన్ యొక్క భవిష్యత్తు పనితీరు కోసం ఒక ఫ్రేమ్‌వర్క్‌ను రూపొందించాడు.[4]

సెతల్వాడ్ 1974లో 80వ ఏట మరణించాడు.

వ్యక్తిగత జీవితం

అతని కుమారుడు, అతుల్ సెతల్వాద్ (25 అక్టోబర్ 1933 – 22 జూలై 2010)[6] ముంబైకి చెందిన న్యాయవాది మరియు అతని కోడలు సీతా సెతల్వాద్, గ్రామీణ చేతిపనుల విశిష్టురాలు, అతని మనవరాలు తీస్తా సెతల్వాద్ కార్యకర్త మరియు పాత్రికేయురాలు. .[7]

మోతీలాల్ చిమన్‌లాల్ సెతల్వాద్ నిజమైన దిగ్గజం, అతని సహచరులు గుర్తించబడ్డారు, కోర్టులో అతని  వాఫనల ధీ శక్తి  ఇప్పటికీ దేశవ్యాప్తంగా బార్ రూమ్‌లు మరియు లా కాలేజీలలో చాలా అభిరుచితో వివరించబడ్డాయి.

ప్రఖ్యాత న్యాయవాది, సర్ చిమన్‌లాల్ సెతల్వాడ్ యొక్క పెద్ద కుమారుడు, MC సెతల్వాద్ త్వరగా బార్‌లో తనను తాను గుర్తించుకున్నాడు మరియు గొప్పతనాన్ని గురించి స్పష్టమైన వాగ్దానాన్ని ఇచ్చాడు. అతను స్టెంటోరియన్ స్వరాన్ని కలిగి ఉన్నాడు కానీ వ్యతిరేక న్యాయవాదిని తగ్గించడానికి దానిని ఎప్పుడూ ఉపయోగించలేదు. అతను వృత్తిలో నైతికతకు ఎక్కువ ప్రాధాన్యతనిచ్చాడు, అయితే వ్యక్తి యొక్క స్థాయితో సంబంధం లేకుండా ఉల్లంఘనలకు వ్యతిరేకంగా కనికరం లేకుండా ఉన్నాడు. అతను ఫోరమ్ కోసం తన వ్యూహాలు లేదా సూత్రాలను సర్దుబాటు చేయలేదు కానీ ఖచ్చితమైన ప్రమాణాలకు ఖచ్చితంగా కట్టుబడి ఉన్నాడు. ఒక రాజ్యాంగవేత్త కూడా వ్యావహారికసత్తావాది, న్యాయస్థానంలో అతని నైపుణ్యం ఉత్తమంగా క్లుప్తంగా ఉంది, అప్పటి అలహాబాద్ హైకోర్టు ప్రధాన న్యాయమూర్తి జస్టిస్ గజేంద్రగడ్కర్, “మిస్టర్. అలహాబాద్ హైకోర్టు న్యాయమూర్తుల తరఫున హాజరైన సెతల్వాద్ తన లక్షణ సంక్షిప్తత మరియు స్పష్టతతో మాకు చాలా సమర్థమైన వాదనను వినిపించారు.

భారతదేశం యొక్క మొట్టమొదటి మరియు సుదీర్ఘకాలం పాటు పనిచేసిన అటార్నీ జనరల్‌గా, MC సెతల్వాద్ దేశం యొక్క రాజ్యాంగ సందిగ్ధతలను పరిష్కరించడంలో చిక్కుకున్నారు. అతను చాలా ముఖ్యమైన మరియు కొన్నిసార్లు వివాదాస్పద కేసులలో ప్రభుత్వం తరపున హాజరయ్యాడు. అతను ఇండో-పాక్ సరిహద్దు మరియు కాశ్మీర్‌పై అనేక UN ప్రొసీడింగ్‌ల కోసం రాడ్‌క్లిఫ్ ట్రిబ్యునల్‌తో కూడా పాలుపంచుకున్నాడు, చట్టపరమైన డేగ యొక్క నేర్పుగా స్పర్శించాల్సిన అసైన్‌మెంట్‌లు మరియు నేరారోపణ ఉన్న వ్యక్తి యొక్క సూత్రాలు. అతను స్వతంత్ర భారతదేశం యొక్క మొదటి లా కమిషన్‌కు అధ్యక్షత వహించాడు, దీనిలో అతను కీలకమైన సంస్కరణలు మరియు చట్టాలపై ప్రభుత్వానికి సలహా ఇవ్వడమే కాకుండా కమిషన్ల భవిష్యత్తు పనితీరు కోసం ఒక ఫ్రేమ్‌వర్క్‌ను రూపొందించాడు.

భారత ప్రధాన న్యాయమూర్తుల నుండి ప్రారంభమయ్యే భారతీయ న్యాయవాద వృత్తి గురించి తెలిసిన ఎవరైనా MC సెతల్వాద్‌ను “ఎత్తైన” మరియు “అత్యద్భుతమైన” ప్రత్యేక అభిరుచులతో అతిశయోక్తిలో మాత్రమే అభివర్ణించారు. అతని ఆత్మకథ ఆధునిక భారతదేశ చరిత్ర వలె చదివి, వృత్తిలో నైతికతకు పర్యాయపదంగా ఉన్న వ్యక్తికి, జస్టిస్ V. R. కృష్ణయ్యర్ చేసిన ఈ క్రింది ప్రశంసలు వాస్తవ ప్రకటన, “… శ్రీ M.C. సెతల్వాద్ కేవలం గొప్ప న్యాయనిపుణుడు మరియు అంతర్జాతీయ ఖ్యాతిని ఒప్పించే న్యాయవాది మాత్రమే కాదు, ముఖ్యంగా, బెంచ్ మరియు బార్‌ల కోసం ఉన్నత ప్రమాణాలను నెలకొల్పిన మరియు అతని ఉనికి యొక్క శక్తితో, ఉన్నత వృత్తిపరమైన విలువలను కార్యరూపం దాల్చిన ఎత్తైన వ్యక్తులలో ఒకరు. ఈ రోజు, ఇద్దరు సోదరీమణుల వృత్తులలో క్షీణత మరియు పతనం హానికరంగా కనిపిస్తున్నప్పుడు, సెతల్వాద్ జ్ఞాపకం అవసరమైన ఉపదేశంగా ఉంటుంది.”

మీ- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -13-7-24-ఉయ్యూరు .

న్యాయవాది ,భారత సిసిరో ,భారత దేశ తొలి సొలిసిటర్ జనరల్ ,అటార్నీ జనరల్ ,రాజ్యసభ సభ్యుడు,శత మానం భవతి గా జీవించిన  –పద్మ విభూషణ్ సి.కె .దఫ్తరీ

చందర్ కిషన్ దఫ్తరీ (1 ఏప్రిల్ 1893 – 18 ఫిబ్రవరి 1983) ఒక భారతీయ న్యాయవాది మరియు 1950 నుండి 1963 వరకు భారతదేశానికి మొదటి సొలిసిటర్ జనరల్. అతను 1963 నుండి 1968 వరకు భారతదేశానికి అటార్నీ జనరల్‌గా ఉన్నారు. అతను బార్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ ఇండియా అధ్యక్షుడిగా ఉన్నాడు.[6] అతను 1972 నుండి 1978 వరకు భారత పార్లమెంటు ఎగువ సభగా రాజ్యసభకు నామినేట్ అయ్యాడు. 1967లో అతనికి పద్మ విభూషణ్ లభించింది.

సి కె దఫ్తరీ (1893 – 1983) అతని తరానికి చెందిన మిగిలిన వారితో పాటు అతని తర్వాత వచ్చిన న్యాయవాదుల తరం కూడా తలదించుకున్నాడు. అతను నిరపాయమైన మరియు గౌరవప్రదమైన వారు . మరియు అతని తల రోమన్ సెనేటర్ సిసిరో లాగా  ఉండేది . క్రికెట్ ఫేమ్ (సి కె నాయుడు) వంటి ఇతర గొప్ప “సికె” లాగానే అతను తన స్థిరమైన “రన్ రేట్” కంటే కోర్టు లోపల మరియు వెలుపల స్కోర్ చేస్తూనే ఉన్న “సిక్సర్ల” కోసం ఎక్కువగా గుర్తుంచుకోబడ్డాడు, అది కూడా అసాధారణమైనది!

 ఫ్రెంచ్ వారి “మోట్ జస్టే” అని పిలిచే అరుదైన బహుమతిని పొందాడు .: అతను కొన్నిసార్లు దానిని ఇతర పక్షం యొక్క దురభిమానానికి ఉపయోగించాడు – అయినప్పటికీ అతను ఎప్పుడూ దయ చూపలేదు. అనేక దశాబ్దాల క్రితం ప్రధాన న్యాయమూర్తి హిదాయతుల్లా (ఫిబ్రవరి 1968 నుండి డిసెంబర్ 1970 వరకు CJI) జీవితంపై అసంతృప్తితో కూడిన వ్యాజ్యం ప్రయత్నించినప్పుడు CJI కోర్టు గది నంబర్ 1లో చేతిలో తెరిచిన కత్తిని కలిగి ఉన్న  దుండగుడిని  ధైర్యంగా పట్టుకున్నాడు. , మరియు అసిస్టెంట్ రిజిస్ట్రార్ సహాయంతో మరియు మా స్వంత న్యాయవాదులలో ఒకరి సహాయంతో, త్వరలో అతనిని అధిగమించారు. అయితే దుండగుడు అతనితో పాటు బెంచ్‌లో కూర్చున్న ఇతర న్యాయమూర్తులలో ఒకరిని (ఎ ఎన్ గ్రోవర్) గాయపరచడానికి ముందు  అతని తలపై గాయమైంది. డాఫ్తరీ ఆసుపత్రిలో ఆ న్యాయమూర్తిని సందర్శించినప్పుడు, అతని తలకు కట్టు కట్టబడి ఉండటం చూసి, అతను ప్రమాదం నుండి బయటపడ్డాడని తెలుసుకున్నందుకు సంతోషించాడు, అతను నిర్మొహమాటంగా అతనితో ఇలా అన్నాడు: ” వాళ్ళు  అత్యంత భయంకరమైన, హంతకులు కనుక  ఎల్లప్పుడూ మీ బలహీనమైన భాగంపై దాడి చేస్తారు!”

  దఫ్తరీ జీవితం పై నారిమన్ ,వీనూ భగత్ లు ‘’’’ది డిలైట్ ఫుల్ మిస్టర్ దఫ్తరీ ‘’అనే గొప్ప పుస్తకం రాశారు .

సి.కె. భారతదేశం యొక్క మొదటి సొలిసిటర్ జనరల్ మరియు రెండవ అటార్నీ జనరల్ అయిన డాఫ్తరీ, న్యాయస్థానం ప్రకాశం, పదునైన తెలివి మరియు న్యాయం పట్ల గాఢమైన నిబద్ధత ద్వారా ఒక వారసత్వాన్ని మిగిల్చారు. “ది డిలైట్‌ఫుల్ మిస్టర్ డాఫ్తరీ”లో, నామమాత్రపు సహకారులు మిస్టర్ ఫాలి ఎస్. నారిమన్ మరియు మిస్టర్ వినూ భగత్, ఇతర చట్టపరమైన ప్రముఖులతో కలిసి, ఈ అసాధారణ వ్యక్తి యొక్క మొజాయిక్‌ను నేసారు, అతని కాంతి-హృదయపూర్వకమైన ఆత్మ తీవ్రమైన తెలివితేటలను ద్వేషిస్తుంది.

 పుస్తకంలోని మొదటి పంక్తిలోనే గుర్తించినట్లుగా, పరిమిత ఆర్కైవల్ మెటీరియల్ ఉంది. కానీ ఇది “ది డిలైట్‌ఫుల్ మిస్టర్ డాఫ్తరీ”ని ఆకర్షణీయమైన వృత్తాంతాలపై వృద్ధి చెందడానికి అనుమతిస్తుంది. పాఠకులు డాఫ్తరీ యొక్క రేజర్-పదునైన మనస్సు మరియు నిరాయుధ వ్యక్తిత్వాన్ని శక్తివంతమైన కోర్టు గది మార్పిడిలో విప్పారు. మిస్టర్ ఫాలి ఎస్. నారిమన్ తన అద్భుతమైన స్మృతిలో పేర్కొన్నట్లుగా, “… అతని [డాఫ్టరీ] ఉనికి తక్షణ దృష్టిని ఆకర్షించింది…” ఈ టైటాన్ తన విశిష్టమైన కెరీర్‌లో ఆజ్ఞాపించిన గౌరవాన్ని వెల్లడిస్తుంది. అప్పుడప్పుడు పునరావృతమవుతున్నప్పటికీ, పుస్తకం యొక్క వృత్తాంత కంటెంట్ సన్నిహిత వీక్షణను అందిస్తుంది, ఇది న్యాయ నిపుణులు మరియు చరిత్ర ఔత్సాహికులకు ఆనందించేలా చేస్తుంది.

ఈ పుస్తకం దఫ్తరీ యొక్క న్యాయపరమైన నైపుణ్యాన్ని మరియు భారత అత్యవసర పరిస్థితి యొక్క నిండిన సంవత్సరాల్లో న్యాయ స్వాతంత్ర్యం కోసం అతని తీవ్రమైన రక్షణను ప్రదర్శిస్తుంది. ఈ చారిత్రాత్మక వివరాలు కథనాన్నీ   అందజేస్తాయి, దఫ్తరి యొక్క అంకితభావాన్ని అతను నిలబెట్టడానికి పోరాడిన విలువలను ప్రదర్శిస్తుంది. తన మనవరాలికి హృదయాన్ని కదిలించే లేఖల రూపంలో పాఠకులకు సంతోషకరమైన ఆశ్చర్యం ఎదురుచూస్తోంది, ఉల్లాసభరితమైన దృష్టాంతాలతో నిండి ఉంది.

ముగింపులో, దాని పరిమితులు ఉన్నప్పటికీ, పుస్తకం న్యాయం కోసం అంకితమైన జీవితం యొక్క ఆకర్షణీయమైన చిత్రాన్ని చిత్రించింది.  దఫ్తరీ  యొక్క శాశ్వత ప్రభావం కోర్టు గదుల్లోనే కాకుండా అతను వదిలిపెట్టిన నవ్వుల ప్రతిధ్వనులలో కూడా నివసిస్తుంది. ఈ మనోహరమైన నివాళులు నిజమైన చట్టపరమైన లెజెండ్ జీవితంలో జ్ఞానోదయం మరియు తరచుగా మనోహరమైన ప్రయాణాన్ని అందిస్తుంది.

భారత అటార్నీ జనరల్  భారత పార్లమెంటు కార్యక్రమాల్లో పాల్గొన్నప్పుడు ఆయనకు ఓటు అడిగే హక్కు లేదు. పార్లమెంటు సభ్యుడి మాదిరిగానే, అతను కూడా మినహాయింపులు మరియు అధికారాలకు సంబంధించిన అన్ని అధికారాలను అనుభవిస్తాడు. ఆయన్ను ప్రభుత్వోద్యోగిగా పరిగణించరు. అతను ప్రైవేట్ లీగల్ ప్రాక్టీస్ నుండి డిబార్ చేయబడనందున అతను ప్రైవేట్‌గా కూడా ప్రాక్టీస్ చేయవచ్చు.

. భారత అటార్నీ జనరల్ ఏదైనా పార్లమెంటరీ కమిటీలో సభ్యుడు కావచ్చు. 2. భారత అటార్నీ జనరల్ పార్లమెంటులోని ఏ సభా కార్యక్రమాలలో పాల్గొనవచ్చు. 3.భారత అటార్నీ జనరల్‌గా నియమించబడాలంటే, భారత సుప్రీంకోర్టు న్యాయమూర్తిగా నియమించబడటానికి ఒక వ్యక్తి తప్పనిసరిగా అర్హత కలిగి ఉండాలి.

అటార్నీ జనరల్‌కు పార్లమెంటు కార్యకలాపాల్లో పాల్గొనే హక్కు ఉంది కానీ అతను ఓటు వేయలేడు. భారతదేశానికి అటార్నీ జనరల్ భారత ప్రభుత్వ ప్రధాన న్యాయ సలహాదారు.

రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 76 మరియు 88 అటార్నీ జనరల్‌కు భారతదేశంలోని అన్ని కోర్టులలోని ప్రేక్షకుల హక్కుతో పాటు ఓటు హక్కు కాకపోయినా, పార్లమెంటు కార్యకలాపాల్లో పాల్గొనే హక్కును ప్రదానం చేసింది.

మీ- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -13-7-24-ఉయ్యూరు .

ఆధునిక భారత దేశ నిర్మాత శ్రీ కె.ఎం మున్షి -6

IV

The examplerss –అపూర్వ ఆదర్శ మూర్తులు

మున్షీకి మహమ్మద్ అలీ జిన్నా, డాక్టర్ అన్నీ బెసెంట్, మహాత్మా గాంధీ మరియు సర్దార్ వల్లభ్‌భాయ్ పటేల్ పట్ల గొప్ప అభిమానం ఉంది. అతను 1910లో బొంబాయి బార్‌లోకి ప్రవేశించినప్పుడు జిన్నాకు జూనియర్ కావాలనేది అతని కోరిక, అయితే భూలాభాయ్ దేశాయ్‌ను తన సీనియర్‌గా అంగీకరించమని న్యాయవాది జమీట్రామ్ ఒప్పించాడు. ఆ తర్వాత మరియు అనేక దశాబ్దాల పాటు, పశ్చిమ భారతదేశంలోని రాజకీయ స్పృహతో కూడిన మేధావుల తరగతులచే జిన్నాను ఎంతో గౌరవించారు. ఆ సమయంలో, అతను ఒక రాజీలేని లౌకికవాది మరియు గొప్ప దేశభక్తుడు, సమర్థుడు మరియు తెలివిగల న్యాయవాది. తమ రాజకీయ దృక్పథాన్ని మతపరమైన దురభిప్రాయంతో చీకటిగా మార్చుకోని తన హిందూ స్నేహితుల మాదిరిగానే, అతను తన వైఖరులు మరియు ఉచ్చారణలలో ప్రశంసనీయంగా మతతత్వం లేనివాడు. రాజకీయాలలో మరియు న్యాయవాద వృత్తిలో చాలా సంవత్సరాలు అతనితో సన్నిహిత సంబంధం కలిగి ఉన్న మున్షీ ఇలా వ్రాశాడు: “అతను (జిన్నా) ఎప్పుడూ మసీదుని సందర్శించలేదు; నాకు తెలిసినంత వరకు అతను ఖురాన్ చదవలేదు; అతనికి గుజరాతీ, ఇంగ్లీషు మరియు కచ్చి తప్ప మరే ఇతర భాష తెలియదు—కచ్‌లోని హిందువులు మరియు ముస్లింలు మరియు కతియావాడ్‌లోని కొన్ని ప్రాంతాల వారు ఉపయోగించే మాండలికం, ఆయన స్వయంగా వచ్చిన”*. ఇది డాక్టర్ బి.ఆర్. అంబేద్కర్.

జిన్నా, అతను ఇస్లామిక్ అసంకల్పితవాదానికి మారడానికి ముందు, మతోన్మాదాన్ని ధిక్కరించాడు. ఆయన ఒకసారి పండిట్ మోతీలాల్ నెహ్రూ, మరొకరు చెప్పారు.

అతను ముల్లాలను అసహ్యించుకుంటాడని మరియు వారి అర్ధంలేని వాటిలో దేనినీ విశ్వసించలేదని లౌకికవాదిని ఒప్పించాడు, అయినప్పటికీ అతను ఏదో ఒకవిధంగా “ఈ మూర్ఖులను వెంట తీసుకెళ్లడానికి” ఉన్నాడు. ముల్లాలు అతనిని ఇస్లాం యొక్క నిజమైన అనుచరుడిగా ఎన్నడూ పరిగణించలేదు, వారిలో కొందరు అతని గడ్డం లేని ముఖం కనీసం ఇస్లామిక్ అని వారి మతోన్మాద సహ-మతవాదులకు చెప్పడానికి గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో అతని ఫోటోను ఊరేగించారు. తన జీవితంలోని సాయంత్రం అతని పెళుసుగా ఉన్న చట్రంలో మతం యొక్క జ్వాల ప్రకాశవంతంగా మండడం ప్రారంభించినప్పుడు, బ్రిటిష్ వారు అతనికి కొత్త విధిని కనుగొన్నప్పుడు, అతను తన గొప్ప జాతీయవాద రోజులలో వలె ఇస్లాం గురించి అజ్ఞానంగానే ఉన్నాడు. డైలీ టెలిగ్రాఫ్‌కు చెందిన కోలిన్ రీడ్ అరబిక్‌లో ఖురాన్ గురించి లోతైన అధ్యయనం చేశారు. జిన్నా ఖైద్-ఇ-అజామ్ అయిన తర్వాత అతను తరచుగా జిన్నాను కలిశాడు, కానీ అలాంటి విషయాలలో అతని జ్ఞానం శూన్యం అని కనుగొన్నాడు.

న్యాయవాది-రాజకీయవేత్తగా తన కెరీర్ ప్రారంభం నుండి, జిన్నా హిందూ మేధావుల సహవాసం మరియు స్నేహం అతని స్వభావానికి మరియు దృక్పథానికి అత్యంత అనుకూలమైనది. గత అధ్యాయంలో మనం చూసినట్లుగా, హిందూ ధర్మశాస్త్రానికి సంబంధించిన అనేక కేసుల్లో కనిపించడం ద్వారా అతను అత్యుత్తమ న్యాయవాదిగా తన ఖ్యాతిని పెంచుకున్నాడు. గోపాలకృష్ణ గోఖలే రాజకీయ జీవితంలో ఆయనకు గొప్ప ఆదర్శం. అయినప్పటికీ, ఈ వ్యక్తి, జాతీయవాదానికి వెన్నుపోటు పొడిచాడు మరియు ఈ గొప్ప భూమి యొక్క సహస్రాబ్దాల నాటి ప్రాదేశిక సమగ్రతను నాశనం చేయడానికి అవిశ్రాంతంగా పనిచేశాడు.

మహాత్మా గాంధీ జాతీయ రాజకీయాలలోకి రావడం చారిత్రక ప్రాధాన్యత కలిగిన సంఘటన. 1920 నాటికి, ముఖ్యంగా లోకమాన్య తిలక్ మరణానంతరం, అతను కాంగ్రెస్‌కు ఎదురులేని నాయకుడయ్యాడు. హోమ్ రూల్ లీగ్‌కు చేసినట్లే, కాంగ్రెస్‌ను దాని రాజకీయాలకు చైతన్యం నింపడానికి తిరిగి వ్యవస్థాపించడానికి సిద్ధమయ్యాడు. డిసెంబరు 1920లో నాగ్‌పూర్ సమావేశంలో ఆయన స్ఫూర్తితో కాంగ్రెస్ మతం సమూలంగా మార్చబడింది. దాని రాజకీయ లక్ష్యం, ఇది మొదట నిర్వచించబడినట్లుగా, ఈ విధంగా చదవండి: “భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ యొక్క లక్ష్యాలు

బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యంలోని స్వయం-పరిపాలన సభ్యులు అనుభవించే ప్రభుత్వ వ్యవస్థకు సమానమైన భారతదేశ ప్రజలు మరియు ఆ సభ్యులతో సమానంగా సామ్రాజ్యం యొక్క హక్కులు మరియు బాధ్యతలలో వారి భాగస్వామ్యం.” ఈ లక్ష్యం మరొక దానితో భర్తీ చేయబడింది: “భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ యొక్క లక్ష్యం అన్ని చట్టబద్ధమైన మరియు శాంతియుత మార్గాల ద్వారా భారతదేశ ప్రజలు స్వరాజ్యాన్ని సాధించడం”*.

కాంగ్రెస్‌ను ఒక్కసారిగా ఉన్నత-తరగతి పట్టణ క్లబ్ నుండి భారతీయ సమాజం, గ్రామం యొక్క గుండెలోకి లోతుగా వెళ్లగల సామర్థ్యం ఉన్న దేశవ్యాప్త సామూహిక సంస్థగా మార్చినందున సవరణకు చాలా ప్రాముఖ్యత ఉంది. గాంధీ భారత రాజకీయాలలోకి రావడం చాలా మంది నాయకులను కలవరపరిచింది మరియు నవంబర్ 1918లో నేషనల్ లిబరల్ ఫెడరేషన్ ఆఫ్ ఇండియా ఏర్పాటుకు దారితీసింది. కాంగ్రెస్ రాజ్యాంగంలో మార్పు దాని శ్రేణుల నుండి వలసలకు మరింత ఊరటనిచ్చింది. నాగ్‌పూర్ నిర్ణయంపై మున్షీ యొక్క ప్రతిచర్యలు ఖచ్చితంగా అతని రాజకీయ చీఫ్ జిన్నా లాగానే ఉన్నాయి. “కాంగ్రెస్ సెషన్”, “మెస్సీయ ఆవిర్భావాన్ని జరుపుకునే మతపరమైన సమావేశం కంటే రాజకీయ సంస్థలా తక్కువగా కనిపించింది. జిన్నా (మరియు, నా జ్ఞాపకం సరైనదైతే, మాలవ్యాజీ మరియు ఖాపర్డే కూడా) ఆ హేళన సభలో లేచి నిలబడి అధికారిక తీర్మానాన్ని వ్యతిరేకించారు. జిన్నా నేతృత్వంలోని నాగ్‌పూర్ తర్వాత, మేము ఇరవై మంది కాంగ్రెస్‌ను విడిచిపెట్టాము.

జిన్నా కాంగ్రెస్ వేదికను కోల్పోయినప్పటి నుండి, అతని బహిరంగ ప్రవర్తన అనూహ్యంగా మారింది. బొంబాయి హైకోర్టు బార్ లైబ్రరీలో జిన్నా తనను చూశారని, భారత రాజ్యాంగ సంస్కరణలపై బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం విడుదల చేసిన శ్వేతపత్రాన్ని వ్యతిరేకించేందుకు తాను, మరికొందరు కలిసి రావాలని సూచించారని మున్షీ రాశారు. కొందరు నేతల మధ్య ప్రాథమిక చర్చలు జరిగినా ఫలితం లేకపోయింది

వారిలో ఎక్కువ మంది బ్రిటీష్ ప్రైమ్ మినిస్టర్ రామ్‌సే మెక్‌డొనాల్డ్స్ కమ్యూనల్ అవార్డును రాజీ లేకుండా వ్యతిరేకించారు. ఐరోపా సంక్షోభం తీవ్రతరం కావడం మరియు హోరిజోన్‌పై యుద్ధ మేఘాలు కమ్ముకోవడంతో, జిన్నా రాజకీయ అదృష్టము పూర్తిగా కొత్త మలుపు తిరిగింది. 1938లో, లార్డ్ లోథియన్, “తెలివైన మరియు బాగా తెలిసిన రాజనీతిజ్ఞుడు”, బొంబాయిలో మున్షీతో మాట్లాడుతూ, ప్రపంచ యుద్ధం జరిగినప్పుడు కాంగ్రెస్ తమకు మద్దతు ఇస్తుందని బ్రిటిష్ వారు జిన్నాను నిర్మించారని చెప్పారు.

మున్షీ మే 26, 1939న వైస్రాయ్ లార్డ్ లిన్లిత్‌గోను కలిసినప్పుడు, భారత ప్రభుత్వ చట్టం, 1935 ప్రకారం ఫెడరేషన్‌ను ప్రవేశపెట్టడానికి అంగీకరించాలని మహాత్మా గాంధీ మరియు సర్దార్ పటేల్‌లకు చెప్పమని అడిగారు. మున్షీ ఇలా వ్రాశాడు: “అతను (ది. వైస్రాయ్) తనకు ఇష్టం లేనందున, సమాఖ్య భాగాన్ని ముందుగానే ప్రవేశపెట్టకపోతే, జిన్నా భారతదేశానికి అంతరాయం కలిగిస్తాడని నేను గాంధీజీకి ఇంటర్వ్యూ నివేదికను పంపాను”*. సెప్టెంబరులో యుద్ధం ప్రారంభమైనప్పుడు, జిన్నాకు బ్రిటీష్ వారు అసమానమైన ప్రాముఖ్యతను ఇచ్చారు మరియు కాంగ్రెస్ నాయకత్వాన్ని ద్వేషిస్తే భారతదేశం యొక్క ప్రాదేశిక ఐక్యతను నాశనం చేయడంలో విజయం సాధించారు. పూర్తిగా భ్రమపడిన వ్యక్తి, మున్షీ “అఖండ్ హిందుస్థాన్” లేదా అవిభాజ్య భారతదేశం కోసం ప్రచారం చేసాడు, పరిస్థితిని ఎలాగైనా రక్షించవచ్చనే ఆశతో.

దాదాపు ఇరవై రెండు సంవత్సరాల పాటు దక్షిణాఫ్రికాలో లేని తర్వాత గాంధీ జనవరి 1915లో బొంబాయికి వచ్చినప్పుడు, నగరంలోని ప్రముఖులు ఆయనకు స్వాగతం పలికేందుకు గుమిగూడారు. దాని సభ్యులలో ఎక్కువ మంది పాశ్చాత్య జీవన శైలికి లోనయ్యారు మరియు ఆంగ్లంలో ప్లాట్‌ఫారమ్ ప్రసంగం కోసం గొప్ప సామర్థ్యంతో బాగా కత్తిరించిన యూరోపియన్ దుస్తులలో గొప్ప వ్యక్తిని చూడాలని ఆశించారు. అయితే వారు చూసినది పూర్తిగా భిన్నమైనది. మున్షీ ఇలా వ్రాశాడు: “అతిథి పాదరక్షలు లేకుండా, పొట్టి ధోతీ మరియు కతియావాడితో వచ్చారు.

అంగర్ఖా మరియు సఫా. అతను చాలా ప్రాముఖ్యత లేని చిత్రం. దొర మాటల్లో చెప్పలేనంతగా దిగ్భ్రాంతికి లోనయ్యారు”. గాంధీ తన టైలర్‌లా కనిపిస్తున్నారని, ధన! అంటూ గాంధీజీ తీసుకున్న నిర్ణయం, ఇంగ్లీషులో కాకుండా ప్రజల భాషలో మాత్రమే మాట్లాడాలని నిర్ణయించుకోవడంతో దొరలు ఆశ్చర్యపోయారు. , ఇది యువ తరాన్ని థ్రిల్ చేసింది*.

భారతీయులకు అధికారాన్ని అప్పగించే ఉద్దేశం వైట్‌హాల్‌కు లేదని తేలినప్పుడు, సహకారి అయిన గాంధీ, బ్రిటన్ యొక్క అత్యంత బలీయమైన తిరుగుబాటుదారుడిగా మారవలసి వచ్చింది. అతను 1917లో బీహార్‌లోని చంపారన్‌లో బ్రిటీష్ ప్లాంటర్లపై విజయం సాధించడం ద్వారా తన నాయకత్వం యొక్క ప్రభావానికి మొదటి రుజువులను అందించాడు, వారి కర్మాగారాల కోసం నీలిమందును పండించమని అక్కడి రైతులను బలవంతం చేసే వారి దీర్ఘకాల అభ్యాసాన్ని విడిచిపెట్టాడు. మార్చి 1919లో అపఖ్యాతి పాలైన రౌలట్ బిల్లులకు దేశవ్యాప్తంగా వ్యతిరేకత కోసం ఆయన చేసిన పిలుపుకు విపరీతమైన ప్రజాదరణ లభించింది, ఇది పంజాబ్ గవర్నర్ సర్ మైఖేల్ ఓడ్వైర్‌కు తీవ్ర ఆగ్రహాన్ని కలిగించింది, అతను “గాంధీ ఆత్మ శక్తి కంటే గొప్ప శక్తి మరొకటి ఉంది” అని ప్రకటించాడు. . జలియన్‌వాలా దుర్ఘటన అనేది పూర్తిగా అహింసాయుత ఉద్యమం పట్ల కూడా అసహనం యొక్క ఫలితమే. 1921-22లో గాంధీ నేతృత్వంలోని శాసనోల్లంఘన ఉద్యమం, ఖిలాఫత్ మరియు పంజాబ్ తప్పులకు పరిష్కారం కోసం నిర్దేశించబడింది, ఇది పద్నాలుగు నెలల పాటు కొనసాగింది, ఇది భారతదేశంలోని బ్యూరోక్రాట్‌లకు మరియు ఇంగ్లాండ్‌లోని సామ్రాజ్యవాదులకు భయాన్ని కలిగించింది. “ఒక సంవత్సరంలో స్వరాజ్యం” అనే మహాత్ముడి ప్రకటన కరుడుగట్టిన హృదయాలలో కుదుపులకు కారణమైంది.

1929లో లేబర్ పార్టీ అధికారాన్ని చేపట్టిన తరువాత, వైస్రాయ్ లార్డ్ ఇర్విన్ అక్టోబర్ 31న “భారత రాజ్యాంగ పురోగతి యొక్క సహజ సమస్య” “డొమినియన్ హోదాను సాధించడం” అని ప్రకటించారు. ప్రకటన విస్తృతమైంది

భారతదేశంలో స్వాగతించబడింది, ప్రత్యేకించి ఇది లేబర్ పాలనలో తయారు చేయబడినందున, భారత డిమాండ్‌కు అనుకూలంగా ఉందని పొరపాటుగా నమ్ముతారు. డొమినియన్ హోదా బ్రిటన్ హోదాతో సమానంగా పరిగణించబడినందున భారతీయ ఆకాంక్షలు చివరకు నెరవేరుతాయని ఆశించబడింది. అయినప్పటికీ, బ్రిటన్‌లోని శక్తివంతమైన స్వార్థ ప్రయోజనాలు అతని ప్రకటనకు తమ నిష్కళంకమైన శత్రుత్వాన్ని ప్రకటించడంతో వైస్రాయ్ తన చర్యలను వెనక్కి తీసుకోవలసి వచ్చింది.

జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ, సుభాష్ చంద్రబోస్ వంటి యువ తరానికి చెందిన ప్రముఖ కాంగ్రెస్ నాయకులు ప్రతీకార ఉద్యమాన్ని నిర్వహించాలని ఆరాటపడ్డారు. డిసెంబర్ 1929లో నెహ్రూ అధ్యక్షతన జరిగిన వార్షిక సమావేశంలో, దేశం ఇకపై జనవరి 26ని “స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం”గా పాటించాలని కాంగ్రెస్ గంభీరంగా తీర్మానించింది. 1930 నుండి ప్రతి సంవత్సరం, వేలాది మంది భారతీయులు తమ మాతృభూమిని విదేశీ పాలన నుండి విముక్తి చేయడానికి ఆ రోజున గంభీరమైన ప్రతిజ్ఞలు చేశారు. మతిస్థిమితం లేని యువకులు మరొక మూర్ఛ ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించాలని ఒత్తిడి చేసిన మహాత్ముడు వారి విజ్ఞప్తికి వెంటనే స్పందించాడు. మార్చి 20, 1930న, అతను తన ఆశ్రమానికి చెందిన డెబ్బై ఎనిమిది మంది సభ్యులతో కలిసి ఉప్పు చట్టాలను ఉల్లంఘించడానికి పశ్చిమ తీరంలో సముద్రతీర రిసార్ట్ అయిన దండికి తన చారిత్రాత్మక యాత్రకు బయలుదేరాడు. అతను ఏప్రిల్ 5న ఉప్పు చట్టాన్ని లాంఛనప్రాయంగా ఉల్లంఘించాడు, తద్వారా తన దేశస్థులకు విస్తృత స్థాయిలో అదే విధంగా చేయడానికి దారి ఇచ్చాడు.

మే 4న ఆయన అరెస్టు ఉద్యమం తగ్గలేదు. దాదాపు తొంభై వేల మంది సత్యాగ్రహులు, వారిలో చాలా మంది క్రూరంగా కొట్టబడ్డారు, అరెస్టు చేయబడి జైలుకు పంపబడ్డారు. ఇర్విన్, “క్రిస్టియన్ వైస్రాయ్” లేదా లేబర్ ప్రభుత్వంలోని భారతదేశ “శ్రేయోభిలాషులు” బ్యూరోక్రాటిక్ అనాగరికతను నిరోధించలేకపోయారు. అనేక ప్రావిన్సుల వైస్రాయ్ మరియు గవర్నర్లు ఉద్యమం యొక్క పరిమాణాలను చూసి ఆశ్చర్యపోయారు మరియు ఆందోళన చెందారు. సైనిక నిపుణులు కూడా పరిస్థితిని ఆందోళనతో చూశారు. ఆ విధంగా ఒక సామ్రాజ్యంపై నీడలు క్రమంగా పొడిగించబడుతున్నాయి

సూర్యుడు మునుపెన్నడూ అస్తమించలేదు. అంతకుముందు, 1928లో, గాంధీ సుప్రసిద్ధ బర్దోలీ సత్యాగ్రహంలో, మట్టితో హీరోలను మలచగలడని ఈ క్రింది పేజీలలో కొంత పొడవుగా ప్రస్తావించబడింది.

చాలా మంది ఆలోచనాపరులు, వారిలో కొందరు భారతదేశం పట్ల అంతగా స్నేహంగా ఉండరు, గాంధేయ పద్ధతులను ఆమోదించారు. తీవ్రవాద శక్తులను అధిగమించడంలో గాంధీ సాధించిన గొప్పతనాన్ని, దాని విజయం యొక్క సంపూర్ణత కారణంగా తక్కువ అంచనా వేయకూడదని ఒక అధికారం పేర్కొంది. అవి నైతిక సూత్రాలపై స్థాపించబడినందున, అతని ప్రచారాలు రాజ్యాంగ వ్యతిరేకమైనవిగా కాకుండా అదనపువిగా పరిగణించబడాలి. మహాత్మా “అధికారిక చట్టాన్ని భర్తీ చేయడానికి బదులుగా నైతిక చట్టాన్ని తీసుకువచ్చారు, తద్వారా బ్రిటిష్ కాలంలో భారతదేశాన్ని పెద్ద ఎత్తున ఉగ్రవాదం, ఊచకోత మరియు జాతి-ద్వేషం నుండి రక్షించారు”*. ఒక ప్రసిద్ధ పుస్తకం యొక్క ఉమ్మడి రచయితలు, గాంధీ పట్ల ఏవిధంగానూ సానుభూతి చూపడం లేదు, ఇలా వ్రాశారు: “బహుశా దీర్ఘకాలంలో అత్యంత శాశ్వతమైన ఫలితాలను కలిగి ఉన్నట్లు కనుగొనబడిన అతని విజయం సగటు భారతదేశంలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పునరుద్ధరించడం”#.

మున్షీ నమ్మకమైన రాజ్యాంగకర్త. గాంధేయ పద్ధతులు తన మాతృభూమి భవిష్యత్తును భారీగా తాకట్టు పెడతాయని తనను తాను ఒప్పించి ఉంటే, అతను న్యాయవాద వృత్తిని విడిచిపెట్టి, మహాత్ముడితో ఉమ్మడిగా ఉండేవాడు కాదు. 1928 బార్డోలీ వివాదం ఎటువంటి రాజకీయ చిక్కులు లేకుండా పూర్తిగా వ్యవసాయపరమైనది. మున్షీ, బొంబాయి శాసనసభలో కాంగ్రెసేతర సభ్యునిగా, ఇంకా చాలా మంది గవర్నర్‌తో సహా అధికారులను మెరిట్‌పై ఖచ్చితంగా ఒక సెటిల్‌మెంట్‌ను ప్రోత్సహించడానికి చాలా తీవ్రంగా ప్రయత్నించారు, కాని వారి అభ్యర్థన చెవిటి చెవిలో పడింది. బర్దోలీ ఎపిసోడ్‌ను జయప్రదం చేసింది

అనేక సందర్భాలలో అరెస్టు మరియు జైలు శిక్షను ఆహ్వానిస్తూ, తదుపరి ప్రజా ఉద్యమాలలో పాల్గొన్న మున్షీకి సంబంధించిన సమస్య. సంవత్సరాలు గడిచేకొద్దీ గాంధీ పట్ల అతని అభిమానం పెరిగింది మరియు 1940లో ప్రచురించబడిన అతని పుస్తకం ఐ ఫాలో ది మహాత్మా అతని మత మార్పిడికి కొనసాగింపు.

మున్షీ లాంటి మగవాళ్లకు ప్రజా ఉద్యమానికి దూరంగా ఉండటమే మానసిక హింస. బార్డోలీ అతన్ని గాంధీగా మార్చినప్పుడు, దండికి మహాత్ముని “అమర” మార్చ్ గొప్ప నాయకుడితో ప్రపంచ ముగింపుకు వెళ్లాలని నిర్ణయించింది. ఏప్రిల్ 14, 1930న గాంధీకి వ్రాస్తూ ఆయన ఇలా అన్నారు: “నేను ఇప్పుడు నా సేవలను బలహీనంగానే మీకు అందిస్తున్నాను. బహుశా సున్నిత ఆరోగ్యం వల్ల నేను ఎదుర్కోవాల్సిన కష్టాలు మరియు తులనాత్మక పేదరికం యొక్క కఠినమైన జీవితాన్ని భరించడం నాకు కష్టతరం కావచ్చు, కానీ గుజరాత్ మొత్తం మరియు దానితో భారతదేశం మొత్తం అమరవీరుల కోసం అద్భుతమైన పాదయాత్రను ప్రారంభించినప్పుడు, నేను కలలుగన్న నా సాహిత్య ప్రయత్నాల ద్వారా వారి గొప్పతనం, చూస్తూ ఉండిపోలేదు”. మున్షీ మరియు అబ్బాస్ త్యాబ్జీ తరువాత అతనిని కలిసినప్పుడు, మహాత్ముడు చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు: “మీరిద్దరూ మీ వనవాసం (అడవిలో జీవితం) నుండి తిరిగి వచ్చారు!” గాంధీ చాలా విజయవంతమైన జీవితాన్ని గడుపుతున్నారని మున్షీ ఒక ఆసక్తికరమైన వ్యాఖ్యను నమోదు చేశారు. మహాత్ముడు చెప్పినవన్నీ స్వర్గం నుండి వచ్చిన ఆదేశంగా ఆయన ఎన్నడూ అంగీకరించలేదు. తరువాతి సంవత్సరాలలో, అతను మళ్ళీ తన నాయకుడితో విడిపోవాల్సి వచ్చింది, కానీ మహాత్ముని పట్ల అతని గౌరవం మాత్రం తగ్గలేదు. అతను తన ఉదాహరణను ఈ విధంగా చూశాడు: “గాంధీజీతో నాకున్న సన్నిహిత పరిచయం ద్వారా, అతను రాజనీతిజ్ఞుడైతే, అతను కూడా ఆచరణాత్మక ఆధ్యాత్మికవేత్త అని నేను తరువాత కనుగొనగలిగాను; నైతిక క్రమం యొక్క ఉపదేశకుడు; అహింసా ప్రపంచాన్ని మనకు అందించిన ప్రవక్త. అటువంటి స్థాయి వ్యక్తిత్వం ప్రజలపైకి దిగినప్పుడు, అతను ప్రతి ప్రతిఘటనను అధిగమించే హిమపాతం అవుతాడు.

మున్షీ రాజకీయ జీవితాన్ని గాఢంగా ప్రభావితం చేసిన మరొక వ్యక్తి సర్దార్ వల్లభాయ్ పటేల్. కలయిక

వల్లభాయ్ మరియు గాంధీ మధ్య స్వాతంత్ర్యానికి ముందు కాలంలో ముఖ్యమైన ఫలితాలు వచ్చాయి. ఆలస్యంగా బారిస్టర్ అయ్యాడు, వల్లభాభాయ్ అహ్మదాబాద్‌లో లాభదాయకమైన అభ్యాసంలో స్థిరపడ్డారు. భారత రాజకీయాలకు గాంధీ యొక్క ఔచిత్యం గురించి అతను కొంతకాలంగా సందేహించాడు, అయితే చంపారన్ ఎపిసోడ్‌లో మహాత్ముడి విజయం కొత్త వ్యక్తి కేవలం వేదిక వక్త మాత్రమే కాదు, యాక్షన్ పార్ ఎక్సలెన్స్ ఉన్న వ్యక్తి అని అతనిని ఒప్పించింది. 1884లో స్థాపించబడిన గుజరాత్ సభకు గాంధీ అధ్యక్షుడిగా బాధ్యతలు స్వీకరించినప్పుడు, దాని కార్యకలాపాలను గుర్తించిన సుదీర్ఘ దశ ప్రార్థనలకు ఆయన ఒక్కసారిగా ముగింపు పలికారు. వల్లభ్‌భాయ్ గుజరాత్ సభలో చురుకైన సభ్యుడు అయ్యాడు మరియు బ్రిటిష్ బ్యూరోక్రాట్‌లకు వారి అసలు స్థానాన్ని చూపించడానికి అనేక అవకాశాలను పొందాడు. మహాత్ముని మద్దతుతో, విధి నిర్వహణలో గ్రామాలలో పర్యటించే అధికారులకు బలవంతపు పనికి సంబంధించిన హానికరమైన పద్ధతిని అణిచివేసేందుకు ప్రభుత్వాన్ని ఒత్తిడి చేయడంలో అతను విజయం సాధించాడు.

ప్రజల మధ్య నిరంతరం పని చేయడం ద్వారా వల్లభ్‌భాయ్ గుజరాత్‌లో ప్రజాదరణ పొంది శిఖరాగ్రానికి చేరుకున్నారు. అతను ఆ ప్రాంతంలో మహాత్ముడిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు మరియు దానిలోని కొన్ని భాగాలలో మంచి పేరు పొందాడు. జనాదరణ పొందిన కారణాన్ని సమర్థించాల్సిన అవసరం వచ్చినప్పుడు అతను ఎల్లప్పుడూ ముందుండేవాడు. స్వాతంత్ర్యానికి ముందు కాలంలో అతని ప్రధాన విజయం 1928 బార్డోలీ సత్యాగ్రహానికి నాయకత్వం వహించడం. బార్డోలి గుజరాత్‌లోని ఒక తాలూకా. సర్వే చేసిన తర్వాత ముప్పై సంవత్సరాల చివరిలో భూ రెవెన్యూ అంచనాను సవరించడం బొంబాయి ప్రభుత్వం యొక్క ఆచారం. 1926లో పునర్విమర్శ జరగాల్సి ఉంది మరియు సెటిల్‌మెంట్ పని దాని గురించి పెద్దగా తెలియని భారతీయ అధికారికి అప్పగించబడింది. తాలూకా ఆర్థిక పరిస్థితి మరియు తప్పు గణాంకాల బలంపై ఒక ఖచ్చితమైన సర్వే తర్వాత, అతను అంచనాలో పదునైన పెరుగుదలను సిఫార్సు చేశాడు. బ్రిటన్‌కు చెందిన సెటిల్‌మెంట్ కమీషనర్ కూడా తన బాధ్యతలను నెరవేర్చడంలో అంతే నిర్లక్ష్యంగా వ్యవహరించారు. ప్రభుత్వం కూడా ఈ కేసును నిస్సత్తువతో నిర్వహించింది మరియు ప్రస్తుత లెవీని 22 శాతం పెంచాలని నిర్ణయించింది. అదనపు ఇంకుడు గుంతను వ్యతిరేకిస్తూ రైతులు దానిని చెల్లించేందుకు నిరాకరించారు.

బర్దోలీ పరిణామాలను తీవ్ర ఆందోళనతో చూస్తున్న మున్షీ, బొంబాయి గవర్నర్ సర్ లెస్లీ విల్సన్‌కి తన ప్రభుత్వ విధానం ఎంత తప్పో చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. 1926లో, అతను బొంబాయి లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్‌కు స్వతంత్ర అభ్యర్థిగా ఎన్నికయ్యాడు మరియు ప్రజల అణచివేతదారునిగా భావించి, కీలకమైన ప్రజా ప్రాముఖ్యత సమస్యపై ప్రభుత్వాధినేతను ప్రసంగించవలసి వచ్చింది. బర్డోలీ రైతుల నుండి మెరుగైన అంచనాను సేకరించేందుకు ఉపయోగించే ఉన్నతమైన పద్ధతుల ద్వారా అతను అలా చేయడానికి ప్రేరేపించబడ్డాడు. మే 27, 1928న గవర్నర్‌కు లేఖ రాస్తూ, సెటిల్‌మెంట్ పనులు సక్రమంగా జరిగాయా లేదా అని నిర్ధారించుకోవడానికి రైతులు స్వతంత్ర పునః విచారణ తప్ప మరేమీ కోరలేదని ఆయన దృష్టికి తెచ్చారు. శాంతి-ప్రేమగల మరియు చట్టాన్ని గౌరవించే అల్లర్లను లొంగిపోయేలా భయపెట్టడానికి, పఠాన్‌లను నియమించడాన్ని అతను తీవ్రంగా నిరసించాడు. అతను “బకాయిల చెల్లింపు ఊహించిన మతపరమైన కోణానికి” వ్యతిరేకంగా మరియు పెరిగిన ఆదాయాన్ని సేకరించడానికి ప్రత్యేక మేజిస్ట్రేట్‌ల నియామకానికి వ్యతిరేకంగా కూడా ఫిర్యాదు చేశాడు. మే 29 నాటి గవర్నర్ సమాధానం గాయానికి అవమానాన్ని జోడించింది. శాసనోల్లంఘన అనే ఆయుధాన్ని ఉపయోగించడం ద్వారా ప్రభుత్వాన్ని బలవంతం చేయడానికి ఒక ఖచ్చితమైన ప్రయత్నం జరుగుతోందని ఆయన ఆరోపించారు. ప్రభుత్వం ఈ సవాల్‌ను స్వీకరించక తప్పదన్నారు.

మున్షీ మరియు ఇతర “రాజ్యాంగ దృష్టిగల” వ్యక్తులు సెటిల్‌మెంట్‌ను ప్రోత్సహించడానికి చేసిన అన్ని ప్రయత్నాలు విఫలమైన తరువాత, ఫిబ్రవరి 5, 1928 నుండి పెరిగిన లెవీని వసూలు చేయడం ప్రారంభించాలని ప్రభుత్వం గ్రామ అధికారులకు ఆదేశాలు ఇచ్చినప్పుడు, వల్లభ్‌భాయ్ ప్రతిస్పందనగా రంగంలోకి దిగాలని నిర్ణయించుకున్నారు. బార్డోలీ రైతుల హృదయపూర్వక అభ్యర్థన. వారు తమ సర్వస్వం కోల్పోయే అవకాశం ఉన్న భయంకరమైన పోరాటం అని ఆయన వారికి చెప్పారు. ఈ అంశాన్ని నిష్పక్షపాతంగా పునఃపరిశీలించాలని కోరుతూ ఫిబ్రవరి 6న గవర్నర్‌కు మర్యాదపూర్వకంగా లేఖ రాశారు. కిందిస్థాయి అధికారి పంపిన సమాధానంలో బ్యూరోక్రాటిక్ దురహంకారం స్పష్టంగా కనిపించింది. ఉత్తర డివిజన్ కమిషనర్‌కు పురుషులను వర్ణించే ధైర్యం ఉంది

వల్లభ్‌భాయ్ “బర్డోలీ ప్రజలపై జీవిస్తున్న ఆందోళనకారుల సమూహం”. మహాత్మా గాంధీ వల్లభ్‌భాయ్ వంటి నాయకులను బర్డోలీకి విదేశీయులు అని పిలవడానికి గ్రహాంతర ప్రభుత్వం దారితీసింది ఏ విధమైన వక్రబుద్ధి అని అడగడానికి రెచ్చగొట్టారు.

మున్షీ బొంబాయిలో తన జీవన శైలి అని భావించాడు.

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -13-7-24-ఉయ్యూరు .

భారత ప్రధాన న్యాయమూర్తి ,ప్రజా ప్రయోజన వ్యాజ్య౦ సంపూర్ణ బాధ్యతను ప్రవేశ పెట్టిన వారు ,రాజ్యాంగం లో మూడు నాలుగు భాగాలు తిరిగి రాసిన వారు , అమెరికన్ అకాడమీ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ అండ్ సైన్సెస్‌ కి ఫెలో –పద్మ భూషణ్  జస్టిస్ పి.ఎన్. .భగవతి

ప్రఫుల్లచంద్ర నట్వర్‌లాల్ భగవతి (21 డిసెంబర్ 1921 – 15 జూన్ 2017) భారతదేశ 17వ ప్రధాన న్యాయమూర్తి, 12 జూలై 1985 నుండి 20 డిసెంబర్ 1986న పదవీ విరమణ చేసే వరకు పనిచేశారు. అతను భారతదేశంలో ప్రజా ప్రయోజన వ్యాజ్యం మరియు సంపూర్ణ బాధ్యత అనే భావనలను ప్రవేశపెట్టాడు మరియు దీని కోసం జస్టిస్ V. R. కృష్ణయ్యర్‌తో పాటు, దేశంలో న్యాయపరమైన క్రియాశీలతకు మార్గదర్శకుడు కావడానికి కారణం. అతను భారతదేశంలో అత్యధిక కాలం పనిచేసిన సుప్రీంకోర్టు న్యాయమూర్తి (ప్రధాన న్యాయమూర్తితో సహా పదవీకాలం వరకు).

ప్రారంభ మరియు వ్యక్తిగత జీవితం

పి.ఎన్.భగవతి గుజరాత్‌లో జన్మించారు. అతని తండ్రి జస్టిస్ నట్వర్‌లాల్ హెచ్. భగవతి, సుప్రీంకోర్టు న్యాయమూర్తి. అతను ఆర్థికవేత్త జగదీష్ భగవతికి అన్నయ్య మరియు న్యూరోసర్జన్/న్యూరోలాజికల్ సొసైటీ ఆఫ్ ఇండియా S. N. భగవతి ప్రెసిడెంట్ – ఆర్థికవేత్త కేత్కి భగవతి తండ్రి. అతను ప్రభావతి (నీ షెత్జీ)ని వివాహం చేసుకున్నాడు మరియు ఆ దంపతులకు పారుల్, పల్లవి మరియు సోనాలి అనే ముగ్గురు కుమార్తెలు ఉన్నారు. పల్లవి ప్రస్తుతం ప్రముఖ భారతీయ న్యాయ సంస్థ శార్దూల్ అమర్‌చంద్ మంగళదాస్ & కోకి మేనేజింగ్ భాగస్వామి మరియు శార్దూల్ S. ష్రాఫ్‌ను వివాహం చేసుకుంది. భగవతి ప్రముఖ భారతీయ గురువు సత్యసాయి బాబా యొక్క భక్తురాలు మరియు ఆయన మరణించే వరకు సత్యసాయి ట్రస్ట్‌లో కూడా సభ్యులు.

భగవతి ముంబైలో విద్యాభ్యాసం చేశారు. అతను ఎల్ఫిన్‌స్టోన్ కళాశాలలో చదువుకున్నాడు, 1941లో బొంబాయి విశ్వవిద్యాలయం నుండి గణితం (ఆనర్స్) పట్టా తీసుకున్నాడు. 1942లో, అతను భారత స్వాతంత్య్ర ఉద్యమంలో అరెస్ట్ అయ్యాడు మరియు నాలుగు నెలలపాటు అండర్‌గ్రౌండ్‌కి వెళ్ళాడు. అతను బొంబాయిలోని ప్రభుత్వ న్యాయ కళాశాలలో చదివిన తర్వాత బొంబాయి విశ్వవిద్యాలయం నుండి న్యాయ పట్టా పొందాడు.

కెరీర్

భగవతి బొంబాయి హైకోర్టులో ప్రాక్టీస్ చేస్తూ తన వృత్తిని ప్రారంభించింది.[4] జూలై 1960లో గుజరాత్ హైకోర్టు న్యాయమూర్తిగా నియమితులయ్యారు. సెప్టెంబరు 1967లో ఆ కోర్టు ప్రధాన న్యాయమూర్తిగా నియమితులయ్యారు. రెండు సందర్భాల్లో, అతను గుజరాత్ గవర్నర్‌గా తాత్కాలికంగా వ్యవహరించాడు (7 డిసెంబర్ 1967 నుండి 25 డిసెంబర్ 1967 మరియు 17 మార్చి 1973 నుండి 3 ఏప్రిల్ 1973 వరకు).[5] జూలై 1973లో, అతను భారత సుప్రీంకోర్టు న్యాయమూర్తిగా నియమితుడయ్యాడు. ఆగష్టు 1985 లో, అతను భారతదేశ ప్రధాన న్యాయమూర్తి అయ్యాడు.

సుప్రీం కోర్టు న్యాయమూర్తిగా, భగవతి భారతీయ న్యాయ వ్యవస్థకు ప్రజా ప్రయోజన వ్యాజ్యం మరియు సంపూర్ణ బాధ్యత అనే భావనలను ప్రవేశపెట్టారు. అందువల్ల అతను న్యాయమూర్తి V. R. కృష్ణయ్యర్‌తో కలిసి దేశంలో న్యాయపరమైన క్రియాశీలతకు మార్గదర్శకత్వం వహించాడు.

ప్రధాన న్యాయమూర్తి భగవతి న్యాయవ్యవస్థ పాత్ర గురించి విస్తృతమైన దృక్పథాన్ని కలిగి ఉన్నారు, “నేను రాజ్యాంగంలోని పార్ట్ III మరియు పార్ట్ IVలను ఆచరణాత్మకంగా తిరిగి రాశాను. నేను చట్టాన్ని రూపొందించాను. ఆ రోజులు నాకు ఇప్పటికీ గుర్తున్నాయి. ఇది ఉత్కంఠభరితమైన అనుభవం” అని ఒక ఇంటర్వ్యూలో చెప్పారు.

2007లో భగవతికి పబ్లిక్ ఎఫైర్స్‌లో పద్మవిభూషణ్ లభించింది, ఇది భారతదేశం యొక్క రెండవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం.

తీర్పులు

హెబియస్ కార్పస్ కేసు వివాదం

భగవతి యొక్క వివాదాస్పద తీర్పు ADM జబల్‌పూర్ v. శివకాంత్ శుక్లా కేసులో (ప్రసిద్ధంగా ADM జబల్‌పూర్ కేసు లేదా హెబియస్ కార్పస్ కేసు అని పిలుస్తారు) అక్కడ అతను 1975 నుండి 1977 వరకు ఎమర్జెన్సీ సమయంలో ఒక వ్యక్తి చట్టవిరుద్ధంగా ఉండకూడదని పూర్తిగా నిర్బంధించాడని డిక్రీ చేశాడు. (అనగా హెబియస్ కార్పస్) తాత్కాలికంగా నిలిపివేయబడవచ్చు. ఈ తీర్పు భారత రాజ్యాంగం ప్రకారం ప్రాథమిక హక్కులకు ఇవ్వబడిన ప్రాముఖ్యతను తగ్గించినందున చాలా విమర్శలను ఎదుర్కొంది. హైకోర్టుల మునుపటి నిర్ణయానికి వ్యతిరేకంగా, భగవతితో కూడిన ధర్మాసనం అప్పటి ఇందిరా గాంధీ ప్రభుత్వానికి అనుకూలంగా తీర్పునిచ్చింది, జస్టిస్ హన్స్ రాజ్ ఖన్నా మాత్రమే దానిని వ్యతిరేకించారు. ఎమర్జెన్సీ కాలంలో ఇందిరా గాంధీని భగవతి బహిరంగంగా ప్రశంసించారు, తరువాత జనతా పార్టీ నేతృత్వంలోని ప్రభుత్వం ఏర్పడినప్పుడు ఆమెను విమర్శించారు మరియు 1980లో ఆమె ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి తిరిగి ఎన్నికైనప్పుడు గాంధీకి మద్దతు ఇచ్చారు. ఈ వైఖరిని మార్చినందుకు భగవతి విమర్శించబడింది, పాలనకు అనుకూలంగా ఉంది. ప్రభుత్వం, అతని కెరీర్ అవకాశాలను మెరుగుపరిచేందుకు తీసుకున్నట్లు భావించబడింది.[10] భగవతి తరువాత 2011లో ఈ తీర్పు హ్రస్వదృష్టితో కూడుకున్నది మరియు “క్షమాపణ” అని ప్రముఖ అభిప్రాయంతో అంగీకరించింది.

మేనకా గాంధీ vs యూనియన్ ఆఫ్ ఇండియా

పాస్‌పోర్ట్ చట్టం (1967)లోని సెక్షన్ 10(3) ప్రకారం “ప్రజా ప్రయోజనాల దృష్ట్యా” ఏడు రోజుల్లోగా తన పాస్‌పోర్టును తిరిగి ఇవ్వమని 2 జూలై 1977న ఢిల్లీలోని ప్రాంతీయ పాస్‌పోర్ట్ అధికారి అధికారిక లేఖ ద్వారా మేనకా గాంధీని అభ్యర్థించారు. 1 జూన్ 1976న భారతీయ పాస్‌పోర్ట్ జారీ చేయబడిన గాంధీ, ప్రతిగా సెక్షన్ 10(5) ప్రకారం కారణాన్ని తెలియజేయమని కార్యాలయాన్ని కోరాడు, దానికి కార్యాలయం “సాధారణ ప్రజల ప్రయోజనాల కోసం” ప్రభుత్వం నిర్ణయించిందని సమాధానం ఇచ్చింది. తదుపరి అటువంటి ప్రకటనను అందించవద్దు. భారత రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 21 ప్రకారం, స్వేచ్ఛ హక్కు గురించి, గాంధీ ఒక రిట్ పిటిషన్‌ను దాఖలు చేశారు, ఇందులో భగవతి మరియు జస్టిస్ V. R. కృష్ణ అయ్యర్ గాంధీకి అనుకూలంగా తీర్పు ఇచ్చారు.

ఇతర కార్యకలాపాలు

1982లో, కొలంబియా యూనివర్శిటీకి అనుబంధంగా ఉండగా, భగవతి అమెరికన్ అకాడమీ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ అండ్ సైన్సెస్‌కి ఫెలోగా ఎన్నికయ్యారు.[14] అతను 1995 నుండి 2009 వరకు ఐక్యరాజ్యసమితి మానవ హక్కుల కమిటీ సభ్యునిగా ఉన్నాడు, అతని పదవీకాలం ముగియడంతో ప్రతి రెండు సంవత్సరాల తర్వాత తిరిగి ఎన్నికయ్యారు.[15] అతను 2001-03లో కమిటీకి అధ్యక్షుడిగా కూడా ఉన్నాడు.[16] 2006 నాటికి, అతను ఇంటర్నేషనల్ లేబర్ ఆర్గనైజేషన్ యొక్క నిపుణుల కమిటీ సభ్యునిగా కూడా పనిచేశాడు.

మరణం

జస్టిస్ భగవతి 95 సంవత్సరాల వయస్సులో 15 జూన్ 2017న న్యూ ఢిల్లీలోని తన ఇంటిలో కొంతకాలం అనారోగ్యంతో మరణించారు. అతని అంత్యక్రియలు జూన్ 17న జరిగాయి.[19] ప్రధాన మంత్రి నరేంద్ర మోదీ ఆయన మృతికి సంతాపం తెలుపుతూ, “భారత న్యాయవాద సోదరభావానికి పెద్దన్న” అని పేర్కొన్నారు.

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -12-7-24-ఉయ్యూరు .

సుప్రీం కోర్ట్ న్యాయమూర్తి , బెనారస్ హిందూ విశ్వవిద్యాలయ వైస్ చాన్సలర్ ,భారతీయ శాస్త్రీయ సంగీత పోషకుడు – జస్టిస్ ఎన్. హెచ్ .భగవతి

జస్టిస్ నట్వర్‌లాల్ హరిలాల్ భగవతి (7 ఆగస్టు 1894 – 7 జనవరి 1970) 1952 నుండి 1959 వరకు భారతదేశ సుప్రీంకోర్టులో న్యాయమూర్తిగా మరియు 1960 నుండి 1966 వరకు బనారస్ హిందూ విశ్వవిద్యాలయం వైస్-ఛాన్సలర్‌గా ఉన్నారు. అంతకుముందు, అతను 1949-51 సమయంలో బొంబాయి విశ్వవిద్యాలయానికి వైస్-ఛాన్సలర్‌గా పనిచేశాడు. అతను ఆర్థికవేత్త జగదీష్ భగవతి అలాగే భారతదేశం యొక్క 17వ ప్రధాన న్యాయమూర్తి అయిన P.N. భగవతి మరియు న్యూరోలాజికల్ సొసైటీ ఆఫ్ ఇండియా మాజీ అధ్యక్షుడు S.N. (సనత్ నట్వర్‌లాల్) భగవతికి తండ్రి.

చదువు

భగవతి మొదట్లో బరోడా కాలేజీలో చదివింది. అతను 1914లో గౌరవాలతో ఎల్ఫిన్‌స్టోన్ కళాశాల నుండి తన బ్యాచిలర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్‌ని పొందాడు మరియు 1914-17 కాలానికి బొంబాయి విశ్వవిద్యాలయంలో సీనియర్ డాక్సినా ఫెలోగా ఉన్నాడు.

ఉపకులపతి పదవి

బెంచ్ నుండి పదవీ విరమణ చేసిన ఒక సంవత్సరం తరువాత, భగవతి బనారస్ హిందూ విశ్వవిద్యాలయానికి వైస్-ఛాన్సలర్‌గా నియమించబడ్డారు. భారత సుప్రీంకోర్టు చరిత్రలో పండితుడైన గాడ్‌బోయిస్ జూనియర్, ఇది రాజకీయ కారణాల వల్ల జరిగినట్లు అనుమానిస్తున్నారు. భగవతి గతంలో నవంబర్ 1949 నుండి 1951 వరకు బొంబాయి విశ్వవిద్యాలయానికి వైస్-ఛాన్సలర్‌గా ఉన్నారని, గాడ్‌బోయిస్ జూనియర్ కూడా చేసినట్లు గమనించాలి. ఇది బాంబే హైకోర్టులో ఆయన న్యాయమూర్తిగా పని చేయడం జరిగింది.[2] అంతకు ముందు, అతను 1947లో బాంబే యూనివర్శిటీ సెనేట్ సభ్యునిగా, యూనివర్శిటీ సిండికేట్ సభ్యునిగా మరియు 48లో బొంబాయిలోని గవర్నమెంట్ లా కాలేజీకి విజిటర్స్ బోర్డు వైస్ ప్రెసిడెంట్‌గా పనిచేశాడు. భగవతి 1929 నుండి 1931 వరకు బొంబాయిలోని ప్రభుత్వ న్యాయ కళాశాలలో ప్రొఫెసర్‌గా కూడా ఉన్నారు.

కొలంబియా యూనివర్శిటీలో తన కుమారుడు జగదీష్ భగవతి హోమ్ పేజీలోని కుటుంబ చరిత్రపై ఒక గమనిక ప్రకారం, నట్వర్‌లాల్ భగవతి BHUలో తన పదవీకాలంలో భారతీయ శాస్త్రీయ సంగీతానికి పోషకుడిగా ఉన్నారు, అక్కడ ఓంకార్‌నాథ్ ఠాకూర్‌కు విశ్వవిద్యాలయం గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడంలో కీలకపాత్ర పోషించారు. . జరావా లాల్ మెహతా మరియు జయంత్ నార్లికర్‌లను తదుపరి చదువుల కోసం జర్మనీ మరియు కేంబ్రిడ్జ్‌లకు పంపడంలో న్యాయమూర్తి భగవతి పాత్ర పోషించారని కూడా పేర్కొన్నారు.

భగవతి 7 జనవరి 1970న అహ్మదాబాద్‌లోని తన నివాసంలో76వ ఏట  మరణించారు.

మీ –గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -12-7-24-ఉయ్యూరు 

విష్ణు శర్మ కృత పంచ తంత్రం. మిత్ర భేద మిత్ర ప్రాప్తి.2 వ భాగం.11.7.24.

రాజ్యాంగ సభ సభ్యుడు ,పరిశ్రమల డైరెక్టర్ ,భారత కమీషనర్ ,పబ్లిక్ సర్వీస్ కమిషన్ సభ్యుడు,కొచ్చిన్,ఉదయపూర్  ,దివాన్ బహదూర్ టివిజయ .రాఘవా చార్య

దివాన్ బహదూర్ సర్ తిరువలయంగుడి విజయరాఘవాచార్య KBE (27 ఆగష్టు 1875 – 28 ఫిబ్రవరి 1953) 1919 నుండి 1922 వరకు కొచ్చిన్ రాజ్యానికి దివాన్‌గా పనిచేసిన భారతీయ సివిల్ సర్వెంట్ మరియు అడ్మినిస్ట్రేటర్. విజయరాఘవాచార్య భారత రాజ్యాంగ సభకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న ఉదాయిపూర్ సభ్యుడు కూడా.

ప్రారంభ జీవితం మరియు విద్య

విజయరాఘవాచార్య 1875 ఆగస్టు 27న ఈరోడ్‌లో జన్మించారు మరియు మద్రాసులోని ప్రెసిడెన్సీ కళాశాలలో విద్యనభ్యసించారు. విజయరాఘవాచార్య 1894లో బి.ఎ పూర్తిచేసి 1898లో ఎం.ఎ.

కెరీర్

1929లో పూసాలో జరిగిన సమావేశంలో దివాన్ విజయరాఘవాచార్యులు. తలపాగాతో ముందు వరుసలో (ఎడమవైపు నుండి ఏడవది) మధ్యలో కూర్చున్నారు

తొలి ఎదుగుదల

విజయరాఘవాచార్య 1898లో ప్రావిన్షియల్ సివిల్ సర్వీస్‌లో చేరారు మరియు మొదట్లో జిల్లా అధికారిగా పనిచేశారు. 1912 నుండి 1917 వరకు, అతను బోర్డ్ ఆఫ్ రెవెన్యూ, మద్రాస్ కార్పొరేషన్‌లో కార్యదర్శిగా మరియు 1918 నుండి 1919 వరకు పరిశ్రమల డిప్యూటీ డైరెక్టర్‌గా పనిచేశాడు. 1919లో, అతను కొచ్చిన్ రాజ్యానికి దివాన్‌గా నియమించబడ్డాడు మరియు 1919 నుండి 1922 వరకు పనిచేశాడు.

కొచ్చిన్ రాజ్యం

అతని పదవీకాలంలో, విజయరాఘవాచార్య కొచ్చిన్ రాజ్యంలో పారిశ్రామికీకరణను ప్రారంభించారు. నాయర్ రెగ్యులేషన్ 1920లో ప్రవేశపెట్టబడింది. ఈ కాలంలో స్త్రీల అక్షరాస్యత గణనీయంగా పెరిగింది. గ్రామ పంచాయతీలు మరియు మునిసిపల్ కౌన్సిల్‌ల వంటి స్థానిక స్వపరిపాలన సంస్థలకు అధిక అధికారాలు మరియు అధికారాలు ఇవ్వబడ్డాయి.

భారత ప్రభుత్వం

1922లో, అతను వెంబ్లీలోని బ్రిటిష్ ఎంపైర్ ఎగ్జిబిషన్‌లో భారతదేశానికి కమిషనర్‌గా నియమించబడ్డాడు మరియు 1926లో పరిశ్రమల డైరెక్టర్‌గా నియమించబడ్డాడు. అతను పబ్లిక్ సర్వీస్ కమీషన్ సభ్యునిగా కొంతకాలం పనిచేశాడు మరియు 1929లో ఇంపీరియల్ కౌన్సిల్ ఫర్ అగ్రికల్చరల్ రీసెర్చ్ వైస్-ఛైర్మన్‌గా నియమించబడ్డాడు.

విజయరాఘవాచార్య 25 డిసెంబర్ 1935 న సివిల్ సర్వీస్ నుండి పదవీ విరమణ చేసారు. నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత, అతను ఉదయపూర్ దివాన్‌గా నియమించబడ్డాడు.

మరణం

విజయరాఘవాచార్య 77వ ఏట 1953 ఫిబ్రవరి 28న మరణించారు.

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ –11-7-24-ఉయ్యూరు 

గుజరాత్ లోని కేసరియాజీ రిషభదేవ్ జైన దేవాలయం

కేసరియాజీ తీర్థాన్ని రిషభదేవ జైన దేవాలయం అని కూడా పిలుస్తారు, ఇది రాజస్థాన్‌లోని ఉదయపూర్‌లోని రిషభదేవ పట్టణంలో ఉంది మరియు ఇది లార్డ్ రిషభనాథకు అంకితం చేయబడింది. ఈ ఆలయంలో 52 చిన్న గోపురాలు సెంట్రల్ టెంపుల్ మధ్యలో ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి, ప్రధాన ఆలయంగా భారీ గోపురం ఉంది. దిగంబర మరియు శ్వేతాంబరానికి ఇది ఒక ముఖ్యమైన పుణ్యక్షేత్రం. అక్టోబర్ నుండి ఫిబ్రవరి వరకు ఈ ఆలయాన్ని సందర్శించడానికి ఉత్తమ సమయం.

కేసరియాజీ దేవాలయం పురాతన దేవాలయం. దాదాపు 1200 సంవత్సరాల నాటి ఈ దేవాలయం శిల్పకళలో అద్భుతంగా ఉంది. ఇది జైనమతం యొక్క మొదటి తీర్థంకరుడైన లార్డ్ రిషభనాథ్ ఆలయం. ఇందులో 52 జినాలయాలు మరియు 1100 స్తంభాలు ఉన్నాయి మరియు దుర్గా మా, శివుడు మరియు శ్రీకృష్ణుడు వంటి హిందూ దేవతల విగ్రహాలు కూడా ఉన్నాయి.

కేసరియాజీ తీర్థం లేదా రిషభదేవ జైన దేవాలయం భారతదేశంలోని రాజస్థాన్ రాష్ట్రంలోని ఉదయపూర్ జిల్లాలోని రిషభదేవ పట్టణంలో ఉన్న జైన దేవాలయం. ఈ ఆలయాన్ని జైనమతంలోని దిగంబర మరియు శ్వేతాంబర శాఖలు ముఖ్యమైన తీర్థయాత్ర కేంద్రంగా పరిగణిస్తారు.[1][2][3]

చరిత్ర

874 CE (VS 931)లో మేవార్ పాలకుడు రావల్ ఖుయాన్ పాలనలో ఈ ఆలయం నిర్మించబడింది.[4] ఈ ఆలయం తీరం నుండి మేవార్ రాష్ట్రానికి ఒక ముఖ్యమైన వాణిజ్య మార్గంలో ఉన్నందున ధనిక వ్యాపారుల నుండి ఆదరణ పొందింది. 1422 CE నాటి ఒక శాసనం, 14 నుండి 15వ శతాబ్దాలలో ఆలయానికి మరమ్మతులు మరియు పునర్నిర్మాణాలు జరిగాయని సూచిస్తుంది.[5] 14వ శతాబ్దం నుండి, మేవార్ పాలకులతో సంబంధాల ఆధారంగా దిగంబర, శ్వేతాంబర మరియు హిందువుల సమాజానికి చెందిన సభ్యుల మధ్య ఈ ఆలయ నియంత్రణపై వివాదాల చరిత్ర ఉంది.[6][7][3]

ఆచార్య శాంతిసాగర్ 1922 CEలో రిషభనాథుని చిత్రం ముందు కేసరియాజీ వద్ద క్షుల్లక్‌గా దీక్ష చేపట్టారు.[8]

విగ్రహం ఆవిష్కరణ

ఆలయ ప్రధాన విగ్రహం, కేసరియాజీగా ప్రసిద్ధి చెందింది, ఇది 1.05 మీటర్లు (3 అడుగుల 5 అంగుళాలు) నల్లరాతి ఆదినాథ లేదా పద్మాసనంలో ఉన్న రిషభనాథ విగ్రహం. [4]

తీర్థయాత్ర ఆలయ ప్రధాన దేవత అయిన లార్డ్ రిషభనాథ విగ్రహం త్రవ్వకాలలో కనుగొనబడింది. ఒక భిల్ పాడి రైతు తన ఆవులలో ఒకదానిలో ఎప్పుడూ పాలు ఎండిపోతుండటం గమనించాడు. చందన్‌పూర్ గ్రామ సమీపంలోని ఒక మట్టిదిబ్బపై ఆవు ప్రతిరోజూ పాలు పోసేది. ఇది ఆ ఆవు యజమానికి, గ్రామస్తులకు ఆశ్చర్యం కలిగించింది. వారు మట్టిదిబ్బను తవ్వారు. గ్రామస్తులు విగ్రహం దొరికిన చోట విగ్రహం మీద చిన్న గుడిసెను నిర్మించి అంకితం చేసుకున్నారు. ఈ ప్రదేశాన్ని ఇప్పుడు పగ్లియా-జీ లేదా చరణ్ చత్రి అని పిలుస్తారు.[9]

ఆర్కిటెక్చర్

ఈ ఆలయం అలంకారమైన శిల్పకళను కలిగి ఉంది.[10] ప్రధాన మందిరం యొక్క అక్షం వెంబడి డొమికల్ 52 ఉప-ఆలయంతో ప్రధాన మందిరం వలె ఈ ఆలయం పెద్ద గృహ నిర్మాణాన్ని కలిగి ఉంది.[5] పరిక్రమ మార్గంలో చార్భుజ (నాలుగు ఆయుధాలు) విష్ణువు, పార్శ్వనాథుడు, సోమనాథ్ శివుని విగ్రహాలు ఉన్నాయి. స్తంభాల వాకిలిలో అజిత్నాథ, సంభవనాథ, సుమతీనాథ మరియు నేమినాథ విగ్రహాలతో నవ చౌకీ (తొమ్మిది సీట్లు) ఉన్నాయి.[4] స్తంభాల షాఫ్ట్‌లు గొప్పగా చెక్కబడ్డాయి. ఆలయంలోని షికారానికి అమలకా పట్టాభిషేకం చేయబడింది.[11] ఈ ఆలయంలో గొప్పగా చెక్కబడిన తోరణం కూడా ఉంది.[4]

గుడి గురించి

ప్రధాన ఆలయానికి సమీపంలో ఉన్న గజ్ మందిర్ లోపల కేసరియాజీ విగ్రహం ప్రతిరూపం

ఈ ఆలయాన్ని జైన మతం మరియు హిందువులు దిగంబర మరియు శ్వేతాంబర శాఖలు ముఖ్యమైన తీర్థయాత్ర కేంద్రంగా భావిస్తారు.[1][3][12] ఈ ఆలయంలోని ముల్నాయక్ 1.05 మీటర్లు (3 అడుగుల 5 అంగుళాలు) నల్లరాతి రిషభనాథ విగ్రహం, వైష్ణవులు మరియు జైనులు గౌరవించేవారు.[4][2] ఆలయంలో ఉన్న రిషభనాథ విగ్రహం పేరు కేసరియాజీ. ఒక వ్యక్తి తన బిడ్డను కనాలనే కోరిక నెరవేరినప్పుడు అతని కుమారుని బరువుకు సమానంగా కేసర (ట్రాన్స్. కుంకుమ[13]) సమర్పించిన సందర్భం నుండి ఈ పేరు వచ్చింది.[14] మరొక పురాణం ప్రకారం, ఒక బ్రాహ్మణుడు ఒకసారి విగ్రహం మీద నాణేన్ని విసిరి “నీకు బలం ఉంటే నాకు చూపిస్తా” అని, ఆ నాణెం వెనక్కి ఎగిరి బ్రాహ్మణుడి తలకి తగిలింది.[15]

ఈ విగ్రహం అద్భుతంగా పరిగణించబడుతుంది మరియు జైన విశ్వాసం ప్రకారం విగ్రహాన్ని ప్రార్థించడం భక్తుల కోరికలను నెరవేరుస్తుంది.[16][17] పూజ కోసం విగ్రహానికి కుంకుమ మరియు దండను విరివిగా పూస్తారు.[15][18][19] కేసరియాజీ రిషభనాథ ప్రతిరూపాలు శ్వేతాంబర మూర్తిపూజకాల్లో ప్రసిద్ధి చెందాయి. జైనుల విశ్వాసం ప్రకారం, ఈ స్థానిక ప్రతిరూప విగ్రహాలను పూజించడం వలన వారు అసలు విగ్రహానికి నేరుగా పూజించవచ్చు.[20] ప్రధాన మందిరం ముందు ఏనుగుపై కూర్చున్న ఋషభనాథుని తల్లి మారుదేవి విగ్రహం ఉంది.[5]

ఈ ఆలయంలో భోజనాలయ (ఒక రెస్టారెంట్)తో సహా అన్ని ఆధునిక సౌకర్యాలతో కూడిన ధర్మశాల కూడా ఉంది. పగ్లియాజీ అని పిలువబడే ఒక ఆలయం ఉంది, ఛత్రి లోపల రిషభనాథుని పాదముద్రలు ఉన్నాయి.[5]

వివాదాలు

ఆలయ స్వభావం దిగంబర, శ్వేతాంబర మరియు హిందువుల మధ్య సమస్యగా ఉంది.[6] శ్వేతాంబర మూర్తిపూజక ఆచార్య తీర్థవిజయ బ్రాహ్మణ సంఘం నియంత్రణ నుండి కేసరియాజీని విడిపించేందుకు ప్రయత్నించి జైనానికి తిరిగి వచ్చాడు.[3] కోర్టు తీర్పు ప్రకారం, ఉదయం దిగంబర సంప్రదాయం ప్రకారం మరియు సాయంత్రం శ్వేతాంబర సంప్రదాయం ప్రకారం విగ్రహాలను పూజిస్తారు.[21] ఈ ఆలయంలో హిందూ దేవతల చిత్రాలు కూడా ఉన్నాయి. ఈ ఆలయాన్ని భిల్ కమ్యూనిటీ సభ్యులు కూడా సందర్శిస్తారు. వారు రిషభనాథ విగ్రహాన్ని తప్ప హిందూ విగ్రహాలను మాత్రమే పూజిస్తారు. ఏది ఏమైనప్పటికీ, రిషభనాథను కాలా-జీ లేదా భోమియాగా పూజిస్తారు, ఇది భూమి మరియు నేల యొక్క రక్షిత దేవత.

 మీ-గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -11-7-24-ఉయ్యూరు .

ఆధునిక భారత దేశ నిర్మాత  శ్రీ .కె .ఎం .మున్షి -4

బాలుడు మరియు అమ్మాయి ఖచ్చితంగా హిందూ చట్టం యొక్క ప్రిస్క్రిప్షన్ల ప్రకారం వివాహ వేడుకలో పాల్గొన్నారా అనే విషయంపై స్పష్టత అవసరం. వివాహ వేడుక యొక్క ఛాయాచిత్రాలను నిశితంగా పరిశీలించిన తర్వాత, మున్షీ దానిలోని కొన్ని ముఖ్యమైన లక్షణాలు వాటిలో కనిపించడం లేదని నిర్ధారించుకున్నాడు. ఆరోపించిన వివాహం సమయంలో అత్యంత కీలకమైన కొన్ని ఆచారాలు నిర్వహించబడలేదని ఒప్పుకోవలసి వచ్చేలా వాదికి పరిస్థితిని కల్పించడంలో అతను తన సమస్త వనరులను ఉపయోగించాడు. ఉద్దేశపూర్వకంగా సుదీర్ఘమైన క్రాస్-ఎగ్జామినేషన్‌లో, ప్రత్యేకంగా తయారు చేయబడిన ఒక చిన్న మట్టి ప్లాట్‌ఫారమ్‌లో వివాహ వేడుక అంతటా జంట ముందు పవిత్రమైన అగ్ని కాలిపోతుందా అని మున్షీ అడిగాడు. వేడుకలో మరొక అనివార్య వస్తువు అయిన కొబ్బరికాయను ఉంచిన ఇత్తడి టంబ్లర్‌ను ఉపయోగించారా అని కూడా అడిగారు. అవసరమైన అన్ని ప్రిస్క్రిప్షన్‌లను చాలా జాగ్రత్తగా గమనించామని యువకుడు నమ్మకంగా సమాధానం ఇచ్చాడు. ఆ తర్వాత ఛాయాచిత్రాలలో వరుణ అనే కొబ్బరికాయతో అగ్ని మరియు టంబ్లర్ ఎక్కడ కనిపించాయో చూపించమని అడిగారు. ఇద్దరూ లేకపోవడంతో ప్రస్ఫుటంగా కనిపించారు. దానిని పవిత్రం చేయడానికి నిర్దేశించిన అగ్ని లేకపోతే వివాహం ఉండదని తీర్మానం చేయబడింది. నిరాశ చెందిన వ్యక్తి మున్షీని ఇలా అరిచాడు: “మీరు భార్యను సోదరిగా మార్చారు”.

అనులోమ లేదా కులాంతర వివాహం అని పిలవబడేది హిందూ చట్టం ద్వారా అనుమతించబడుతుందా అనే ప్రశ్న వైశ్య తండ్రి మరియు శూద్ర తల్లికి సంతానం అయిన బాయి గులాబ్ విషయంలో పరిగణించబడింది. తన తండ్రి నిర్లక్ష్యం చేసిన బాలికను భాటియా మహిళ తన సంరక్షణలో తీసుకుంది మరియు తరువాత వైశ్య వాచ్ మేకర్‌తో వివాహం చేసుకుంది. అతనితో వారం రోజులు గడిపిన తరువాత, బాయి గులాబ్ తన భర్త వద్దకు తిరిగి రావడానికి నిరాకరించింది. దాంపత్యహక్కులంటూ ఆ వ్యక్తి కోర్టును ఆశ్రయించాడు. అతని తరపున భూలాభాయ్ దేశాయ్ హాజరు కాగా, మున్షీ మహిళకు ప్రాతినిధ్యం వహించారు. మితాక్షర, మయూఖ మరియు ధర్మశాస్త్రాలను లోతుగా అధ్యయనం చేసిన మున్షీ, బాయి గులాబ్ శూద్రుడు అని వాదించాడు

ఆమె శూద్ర స్త్రీకి పుట్టింది కాబట్టి. వైశ్యునితో ఆమె వివాహము అనులోమము అయినందున, దానిని శాస్త్రులు అడ్డుకున్నారు. అయితే ట్రయల్ జడ్జికి అతని విజ్ఞప్తి ఆమోదయోగ్యం కాదు. ప్రధాన న్యాయమూర్తి మెక్‌లియోడ్ మరియు ప్రగాఢ పండితుడు సర్ లల్లూభాయ్ షా నేతృత్వంలోని అప్పీల్ కోర్టులో ఈ సమస్య మరింతగా కొట్టుమిట్టాడింది. రెండు రోజుల పాటు న్యాయవాది మరియు సర్ లల్లూభాయ్ పురాతన గ్రంథాల చిక్కుముడిని విప్పే పనిలో నిమగ్నమయ్యారు. చివరకు డివిజన్ బెంచ్ అనులోమ వివాహాలను హిందూ చట్టం నిషేధించలేదని పేర్కొంది. అప్పీల్ కోర్టులో మున్షీని జిన్నా వ్యతిరేకించారు.

నాగుబాయి అని పిలవబడే ఒక నాయకి లేదా ప్రజా మహిళ తాను మరణించిన ధనవంతుడి అవరుద్ధ స్త్రీ అని మరియు చనిపోయిన వ్యక్తి యొక్క వితంతువు మరియు పిల్లలపై భరణం కోసం దావా వేసింది. నిందితుల తరపున మున్షీ హాజరయ్యారు. మరణించిన వ్యక్తికి ఇతర మహిళలతో కూడా సంబంధాలు ఉన్నాయని మరియు వాది శాశ్వత లేదా తాత్కాలిక ఉంపుడుగత్తె అని ప్రతివాదులకు తెలియదని అతను సమర్థించాడు. ఈ వాదనను తిరస్కరించిన ట్రయల్ జడ్జిపై, అప్పటి తాత్కాలిక ప్రధాన న్యాయమూర్తి సర్ లల్లూ భాయ్ మరియు జస్టిస్ క్రంప్‌లతో కూడిన అప్పీలేట్ కోర్టుకు దావా వేయబడింది. వివాహిత స్త్రీగా పరిగణించబడే మరియు భరణానికి అర్హులు కావడానికి అవరుద్ధ స్త్రీ యొక్క హక్కును శాస్త్రాలు గుర్తించాయని మున్షీ అంగీకరించారు. అయితే, మరణించిన వారి కుటుంబం అంగీకరించినట్లయితే మాత్రమే ఉంచబడిన మహిళ అటువంటి స్థితిని క్లెయిమ్ చేయగలదని అతను చెప్పాడు. నాగుబాయి ఈ ముఖ్యమైన అవసరాన్ని నెరవేర్చలేదని అతను వాదించాడు. అప్పీలేట్ కోర్ట్ ఈ స్టాండ్‌ను ఆమోదించింది మరియు ట్రయల్ కోర్టు తీర్పును రద్దు చేసింది. కేసు ప్రివీ కౌన్సిల్ వరకు వెళ్ళినప్పుడు, లార్డ్ డార్లింగ్ ఈ విషయం యొక్క స్క్రిప్చరల్ దృక్కోణాన్ని కాకుండా లౌకిక వైఖరికి మొగ్గు చూపారు మరియు అప్పీల్ కోర్టు నిర్ణయాన్ని పక్కన పెట్టారు. ఇది మరియు అనులోమా కేసు హిందూ న్యాయశాస్త్రంలో ఆసక్తిగల విద్యార్థిగా మున్షీ ఖ్యాతిని నెలకొల్పింది.

హైదరాబాదు (డెక్కన్)కి చెందిన ప్రముఖ వ్యాపారవేత్త మరియు బహుళ మిలియనీర్ అయిన రాజా బహదూర్ శివలాల్ మోతీలాల్ ఆస్తుల విభజనపై హిందూ ధర్మశాస్త్ర వివరణతో కూడిన మరో సంక్లిష్టమైన ప్రశ్న తలెత్తింది. రాజా మరణించాడు, అతని కొడుకు బన్సీలాల్ మరియు చాలా మంది మనవళ్లను విడిచిపెట్టాడు. 1922లో బన్సీలాల్ మరియు అతని ఇద్దరు పెద్ద కుమారుల మధ్య వివాదం బాంబే హైకోర్టుకు జస్టిస్ ప్రాట్ ముందు విచారణకు తీసుకువెళ్లబడింది. హిందూ తండ్రి తనకు మరియు అతని మిగిలిన కుమారులకు మధ్య ఉమ్మడి స్థితిని ముగించకుండా తన కుమారులలో ఒకరిని మాత్రమే వేరు చేయడానికి అర్హత ఉందా అనే ప్రశ్నపై కేసు ఆధారపడింది. జిన్నా మరియు భూలాభాయ్ దేశాయ్ వాదుల తరపున బన్సీలాల్ ఇద్దరు కుమారులు వాదించగా, మున్షీ మరియు హరిలాల్ కనియా సహాయంతో జంషెడ్జీ కంగా అతనిని సమర్థించారు. ధర్మశాస్త్రాలపై అధికారి అయిన ప్రొఫెసర్ ఘర్పురే, ప్రాచీన గ్రంథాల వివరణతో వాది తరఫు న్యాయవాదికి సహాయం చేస్తున్నాడు.

హిందూ చట్టం ప్రకారం ఆస్తికి సంబంధించి తండ్రి హక్కులు మరియు బాధ్యతలను నిర్ధారించడానికి శాస్త్రాలను లోతుగా అధ్యయనం చేయాల్సిన అవసరం ఉందని మున్షీ భావించాడు. అతను ఒక ప్రముఖ పండితుడిని పట్టుకున్నాడు మరియు అతని సహాయంతో, అందులోని సమస్యలపై పూర్తి పాండిత్యాన్ని పొందాడు. జిన్నా మరియు కంగా వారి చిరునామాలు ముగిసిన తర్వాత మున్షీ వంతు వచ్చింది. పూర్తి ఆత్మస్థైర్యంతో, అతను తండ్రి హక్కులను సమర్థించే పాత గ్రంథాల నుండి ఒకదాని తర్వాత మరొక అధికారాన్ని ఉదహరించాడు. ఒక సాంప్రదాయ పండితుని సహాయంతో అతను ఈ అంశాన్ని అధ్యయనం చేసిన తర్వాత అలా చేయగలడనే విషయం రహస్యంగా ఉంచబడింది. క్లుప్తంగా పేర్కొన్న అంశాల కంటే మున్షీ వాదనలు చాలా విస్తృతంగా ఉన్నందున అతని న్యాయవాది సంతోషించారు. కంగ అతన్ని అభినందించగా, భూలాభాయ్ తన విద్యార్థిని చేతితో ఆప్యాయంగా కదిలించాడు. అప్పటి నుండి మున్షీ ఛాంబర్‌లో పెరుగుతున్న న్యాయవాద సంస్థల నుండి బ్రీఫ్‌ల యొక్క స్థిరమైన ప్రవాహం ప్రారంభమైంది. దావా సెటిల్ అయినందున, లా రిపోర్ట్స్‌లో దానికి చోటు దక్కలేదు

1936లో, రాజస్థాన్‌లోని ఉదయపూర్ రాష్ట్రంలోని ప్రసిద్ధ కేసరియాజీ దేవాలయం యొక్క ధ్వజస్తంభానికి సంబంధించిన కేసులో తన క్లయింట్‌లకు న్యాయం చేయడానికి జైన సిద్ధాంతాన్ని లోతుగా పరిశోధించాలని మున్షీ తనను తాను పిలిచాడు. పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు తొలి దశాబ్దాలలో ఈ ఆలయ ధ్వజస్తంభం పడిపోయింది. శ్వేతాంబరులు, అప్పుడు అధికారంలో ఉన్న శ్వేతాంబరులు, తెల్లటి దుస్తులు ధరించిన” శాఖకు చెందిన వారిచే దాని స్థానంలో కొత్తది నిర్మించబడింది. అది కూడా దాదాపు ఒక శతాబ్దం తర్వాత తగ్గిపోయింది, ఆ సమయానికి దిగంబరులు (“అంతరిక్షం ధరించి” లేదా నగ్నంగా) రాష్ట్రంలో ఆధిక్యత పొందారు. కొత్త జెండాను పెట్టేందుకు రెండు వర్గాల్లో ఎవరికి అర్హత ఉందనే ప్రశ్న తలెత్తింది. ఈ అంశంపై వైషమ్య వర్గాల వైఖరిని నిర్ధారించేందుకు ఒక కమిటీని నియమించింది. ఎం.సి. సెతల్వాద్ దిగంబరుల తరపున హాజరవగా, వారి ప్రత్యర్థులు మున్షీ ప్రాతినిధ్యం వహించారు.

ఈ రెండు వర్గాల్లో ఎవరు కేసరియాజీ ఆలయాన్ని నిర్మించారనేది తేల్చాల్సిన ప్రశ్న. మున్షీ యొక్క వాదనలు కమిటీ ముందు అతని చట్టపరమైన మరియు చారిత్రక జ్ఞానం యొక్క లోతుగా గుర్తించబడ్డాయి. మోతీలాల్ సెతల్వాద్‌కు బోధిస్తున్న ముని జిన్‌విజయ్‌జీ, జైన సిద్ధాంతానికి మున్షీ యొక్క వివరణ అద్భుతంగా ఉందని ప్రకటించారు. ప్రముఖ పండితుడైన ఆ ముని ఆ తర్వాత భారతీయ విద్యాభవన్‌కు డైరెక్టర్‌గా మారారు. బలమైన చారిత్రక భావాన్ని కలిగి ఉన్న మున్షీ, పురాతన రాష్ట్రమైన ఉదయపూర్ వైపు ఆకర్షితుడయ్యాడు, ఎందుకంటే అక్కడ నుండి గొప్ప యోధుడైన పాలకుడు రాణా ప్రతాప్ మొఘల్ సామ్రాజ్యవాదులపై ధిక్కరించాడు. 1947లో మున్షీని తన గౌరవ రాజ్యాంగ సలహాదారుగా నియమించడానికి రాష్ట్ర పాలకుడు ఆహ్వానించే వరకు వివాదాస్పద ఆలయ ధ్వజస్తంభం గురించి కమిటీ కనుగొన్న విషయాలు వెలుగులోకి రాలేదు.

మున్షీ నిర్వహించే అనేక రకాల కేసులు అతని ప్రతిభ యొక్క బహుముఖ ప్రజ్ఞకు నిజమైన సూచికను అందిస్తాయి. పందొమ్మిది నలభైలలో అతనికి భగవద్గీత మరియు ఏకేశ్వరోపాసన తత్వశాస్త్రం గురించి లోతైన అధ్యయనం చేయాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది.

గుజరాత్‌లోని స్వామి నారాయణ్ యొక్క సుప్రసిద్ధ శాఖ సిద్ధాంతాలను సమర్థించండి. స్వామి నారాయణ్ శాఖకు చెందిన ఆచార్య మతవిశ్వాశాలగా భావించే మత సిద్ధాంతాలను బోధించడానికి సమర్థుడైన అసమ్మతి వాది నేతృత్వంలో ఒక ప్రత్యర్థి సంస్థ ఏర్పాటు చేయబడింది. నిరసనకారులు తాము విశ్వాసానికి నిజమైన ప్రతినిధులమని మరియు శాఖకు చెందిన వివిధ దేవాలయాలకు ఉచిత ప్రవేశాన్ని అనుమతించాలని డిమాండ్ చేశారు. వారి నాయకుడు స్వయంగా అనేక మందిరాలను నిర్మించాడు మరియు అర్ధ శతాబ్దం పాటు గ్రామీణ గుజరాత్‌లోని కొన్ని ప్రాంతాలలో గణనీయమైన ప్రభావాన్ని సంపాదించాడు.

ఆచార్య గుజరాత్‌లోని ఒక చిన్న పట్టణం బోర్సాద్‌లోని కోర్టులో నిరసనకారులపై తన డియోసెస్‌లోని దేవాలయాలలోకి వెళ్లకుండా నిషేధం విధించాలని మరియు వారు స్వామి నారాయణ్ యొక్క నిజమైన అనుచరులు కాదని ప్రకటించాలని ఒక దావా వేశారు. ఆచార్య తన కేసును మున్షీకి ఇచ్చాడు. మొదట్లో ఈ కేసు చాలా తక్కువ దృష్టిని ఆకర్షించింది, ఎందుకంటే ఇది సాపేక్షంగా అస్పష్టమైన ప్రదేశంలో వినిపించింది, అయితే ఇది త్వరలోనే గణనీయమైన ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంది మరియు మతపరమైన విశ్వాసం యొక్క లోతైన సమస్యలు ఇమిడి ఉన్నందున విస్తృత ప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించింది. ఏకేశ్వరోపాసన యొక్క నిజమైన చిక్కులను వివరించడం ద్వారా, స్వామి నారాయణ్ శాఖ యొక్క సిద్ధాంతాలు ఈ తత్వశాస్త్రం నుండి ఉద్భవించాయని మున్స్లీ నిరూపించాడు. అతను ప్రత్యర్థి శాఖ యొక్క మతంపై దృష్టిని ఆకర్షించాడు మరియు అది వ్యవస్థాపకుడి సిద్ధాంతానికి వినాశకరమైనదని కొనసాగించాడు. ఈ కేసులో మున్షీ యొక్క జూనియర్‌గా సంక్షిప్తీకరించబడిన మరియు అనేక ఇతర కేసులలో అతనితో సహకరించిన J.M. షెలాట్, బోర్సాడ్ కోర్టులో అతని సీనియర్ చిరునామా “అతని అత్యంత అద్భుతమైన ప్రదర్శనలలో ఒకటి”* అని అభిప్రాయపడ్డారు. స్వామి నారాయణ్ కేసులో మున్షీ గెలిచారు. ఇంతకుముందు, దావూదీ బోరా కమ్యూనిటీకి చెందిన ముల్లాజీ సాహెబ్ తరపున అతను ఇలాంటి అద్భుతమైన న్యాయపరమైన విజయాన్ని సాధించాడు.

ముల్లా సాహెబ్ అధిపతిగా ఉన్న బోరా కమ్యూనిటీచే అర్థం చేసుకున్నట్లుగా, ఇస్లామిక్ సిద్ధాంతం యొక్క చరిత్రను కనుగొనడానికి ఇక్కడ అతను పిలువబడ్డాడు.

సమర్థుడైన లాయర్‌గా మున్షీ పేరు ప్రతిష్టలు పెరగడంతో మున్షీ చట్టపరమైన పని మరింత వైవిధ్యంగా మారింది. ప్రసిద్ధ చాంద్ ఛప్ కేసరి కేసులో, అతనిపై అసమానతలు భారీగా ఉన్నాయి. సర్ థామస్ స్ట్రాంగ్‌మన్ మరియు అతనికి నాయకత్వం వహించిన భూలాభాయ్ దేశాయ్ తమ క్లయింట్ కేసు నిరాశాజనకంగా ఉందని భావించారు. అయితే దావాపై తీవ్ర ఆసక్తి ఉన్న న్యాయవాది మున్షీ లేదా జమీత్రమ్ తమ నిరాశావాదాన్ని పంచుకోలేదు. ఒక పాత కిటికీ కుంకుమపువ్వుతో విస్తృతమైన వ్యాపారాన్ని నిర్వహిస్తోంది. ఆమె స్పెయిన్ నుండి ఈ వస్తువు యొక్క పెద్ద సరుకును అందుకుంది మరియు దాని డెలివరీని తీసుకోవాలని ఆమె ముక్కాడమ్‌ని ఆదేశించింది. ఈ క్రమంలో, అతను రూపొందించిన కొన్ని పేపర్లపై ఆమె సంతకం చేసింది. నిరక్షరాస్యురాలు కావడంతో ఆ పత్రం అసలు దేనికి సంబంధించినదో ఆమెకు తెలియదు. దిగుమతి చేసుకున్న కుంకుమపువ్వును సంస్థకు డెలివరీ చేయమని అడిగినప్పుడు, ఆ వ్యక్తి రూ. తిరిగి చెల్లించడానికి తన వద్ద సరుకును తాకట్టు పెట్టినట్లు బదులిచ్చారు. 20,000 అతను సంస్థకు అడ్వాన్స్ చేశాడు.

భూలాభాయ్ దేశాయ్ లేకపోవడంతో, అతని సీనియర్, మున్షీ బాంబే హైకోర్టు న్యాయమూర్తి క్రంప్ ముందు వితంతువు తరపున కేసును వాదించారు. లావాదేవీ నిజమైనదని నిరూపించడానికి ముచ్చడమ్ తన ఖాతా పుస్తకాలను రూపొందించాడు. ఈ క్లెయిమ్‌ని ధృవీకరించడానికి బుక్ కీపింగ్ గురించి మంచి జ్ఞానం అవసరం. మున్షీ పుస్తకాలలోని వివిధ ఎంట్రీలను జాగ్రత్తగా పరిశీలించాడు మరియు రెండు లేదా మూడు రోజుల కఠోరమైన పని తర్వాత, రూ. రూ. బాకీని చూపించడానికి అవి ఉడికించినట్లు కనుగొన్నాడు. 20,000. ముచ్చడమ్ కేసు ఓడిపోయింది, కానీ అది అప్పీల్ కోర్టులో సమర్థించబడింది. ఆ తర్వాత వితంతువు ప్రివీ కౌన్సిల్‌కు వెళ్లింది, అక్కడ ఆమె కేసును సర్ జార్జ్ లోండేస్ వాదించారు. అత్యున్నత న్యాయవ్యవస్థ ట్రయల్ జడ్జి తీసుకున్న అభిప్రాయాన్ని సమర్థించింది మరియు అప్పీల్ కోర్టు డిక్రీని రద్దు చేసింది. వితంతువు విజయం మున్షీ యొక్క ఫోరెన్సిక్ సామర్థ్యాలకు నిజంగా విజయం.

సశేషం

మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -11-7-24-ఉయ్యూరు —

ఆధునిక భారత దేశ నిర్మాత –శ్రీ .కె.ఎం.మున్షి -3

కాంగ్రెస్ మితవాదుల రాజకీయాలతో విసిగిపోయిన లోకమాన్య తిలక్ డాక్టర్ బిసెంట్ యొక్క చర్యను ఇష్టపడి, జోసెఫ్ బాప్టిస్టా అధ్యక్షుడిగా మరియు N.C.కేల్కర్ కార్యదర్శిగా ఏప్రిల్ 1916లో పూనాలో తన స్వంత హోమ్ రూల్ లీగ్‌ని ప్రారంభించారు. . “స్వయం-ప్రభుత్వం కోసం ఒక పథకాన్ని సిద్ధం చేయడానికి మరియు దాని రాజకీయ విజయానికి చురుగ్గా పని చేయడానికి కాంగ్రెస్ చాలా అసమర్థంగా మారినందున” అటువంటి సంస్థ యొక్క ఆవశ్యకతను ఆయన వివరించారు. అదే సమయంలో, లీగ్ ఉద్యమం ప్రత్యేకమైనది కాదని ఆయన స్పష్టం చేశారు. అతి త్వరలో లోకమాన్య (ప్రజలచే గౌరవించబడిన) ప్రజానీకం యొక్క హీరో అయ్యాడు, ఇది బ్యూరోక్రాటిక్ శ్రేణులలో మూర్ఛలను కలిగిస్తుంది.

డాక్టర్ బిసెంట్ యొక్క ఆల్-ఇండియా హోమ్ రూల్ లీగ్ యొక్క అబ్రాంచ్ బొంబాయిలో M. A. జిన్నాతో ప్రారంభించబడింది, ఆ తర్వాత మరియు అనేక సంవత్సరాల తర్వాత భారతీయ ప్రముఖులకు ప్రియమైన, రాష్ట్రపతిగా మరియు M.R. జయకర్, ఒక ప్రముఖ న్యాయనిపుణుడు మరియు పండితుడు, ఉపాధ్యక్షుడిగా ఉన్నారు. మున్షీ, అనేక ఇతర మేధావులతో కలిసి, లీగ్‌లో చేరారు మరియు నగరంలో మరియు గుజరాత్‌లోని అనేక ప్రాంతాలకు దాని సందేశాన్ని అందించడానికి అవిశ్రాంతంగా పనిచేశారు. మున్షీ చాలా చురుకుగా ఉండేవాడు మరియు ప్రముఖ పాత్ర పోషించాడు

*స్వేచ్ఛ కోసం పోరాటం: చరిత్ర మరియు

విస్తృత వ్యాప్తి కోసం ఉద్యమం గురించి అవసరమైన సాహిత్యాన్ని సిద్ధం చేయడంలో. డాక్టర్. బిసెంట్ ఉదాహరణ నుండి ప్రేరణ పొంది, అతను యంగ్ ఇండియా అనే వారపత్రికను ప్రారంభించాడు మరియు దానిని జమ్నాదాస్ ద్వారకాదాస్‌తో కలిసి సవరించాడు. ఇందులాల్ యాగ్నిక్ గుజరాతీలో నవజీవన్ మాసపత్రికను ప్రారంభించారు. బొంబాయి ప్రావిన్స్‌లో లేదా దేశంలో మరెక్కడా కాంగ్రెస్‌ను భర్తీ చేయాలని లీగ్ ఉద్దేశించలేదు, అయితే అది ఖచ్చితంగా జాతీయ సంస్థను ఉద్దేశపూర్వక కార్యాచరణకు ప్రోత్సహించడానికి ప్రయత్నించింది. మున్షీ వ్రాసినట్లుగా: “ప్రావిన్స్ యొక్క ప్రజా జీవితంలో ఒక కొత్త స్ఫూర్తి వచ్చింది”.

భారతీయ సంస్కరణలపై బ్రిటీష్ విధానం పట్ల లీగ్ వైఖరి ఆచరణాత్మకమైనది మరియు ప్రతిస్పందించే సహకారం అనే సూత్రంపై ఆధారపడింది. భారతదేశానికి సంబంధించిన స్టేట్ సెక్రటరీ, ఎడ్విన్ మోంటాగు యొక్క ప్రసిద్ధ ఆగస్టు 1917 ప్రకటనను మొదట ఆనందంగా స్వాగతించారు, ఇది భారతదేశానికి మాగ్నా కార్టా అని ప్రశంసించారు. డిక్లరేషన్ ప్రకారం, ప్రభుత్వ విధానం ఏమిటంటే, “అడ్మినిస్ట్రేషన్‌లోని ప్రతి శాఖలో భారతీయుల అనుబంధం పెరగడం మరియు భారతదేశంలో ఒక అంతర్భాగంగా బాధ్యతాయుతమైన ప్రభుత్వం యొక్క ప్రగతిశీల సాక్షాత్కారాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని స్వయం-పరిపాలన సంస్థలు క్రమంగా అభివృద్ధి చెందడం. బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం”. ఆశీర్వాద లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి ముందు “వరుస దశల” ద్వారా మాత్రమే జరిగే ప్రతి ముందస్తు సమయం మరియు కొలతకు ప్రభుత్వమే ఏకైక న్యాయమూర్తి అని డిక్లరేషన్ గణనీయంగా జోడించింది. పురోగతి, ఎంత నిదానంగా ఉన్నా, భారతీయ ప్రజల నిరాడంబరమైన సహకారం ఆధారంగా మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది.

ఇది సోనరస్ కానీ నిరాధారమైన ప్రకటన. భారత స్వాతంత్య్రానికి ఆగర్భ శత్రువైన లార్డ్ కర్జన్ రూపొందించిన వాస్తవం దాని శూన్యతను రుజువు చేసింది. మోంటాగు చెమ్స్‌ఫోర్డ్ సంస్కరణలు, ఆ ప్రకటన ఆధారంగా, బాధ్యతాయుతమైన ప్రభుత్వంలో ఒక నిజమైన వ్యాసంగా ఏ విధమైన ఊహల ద్వారా వ్యాఖ్యానించబడలేదు. ఇంకా వారు విపరీతంగా ప్రశంసించబడ్డారు మరియు కెనడాలోని ప్రసిద్ధ డర్హామ్ నివేదికతో పోల్చారు.

1839 నాటి డర్హామ్ పథకం కెనడాకు పూర్తి స్థాయి డొమినియన్ రాజ్యాంగం కాదు, అయితే ఇది నిస్సందేహంగా స్వేచ్ఛ కోసం నివాసయోగ్యమైన పోస్టింగ్ హౌస్‌ను అందించింది. మోంట్‌ఫోర్డ్ నివేదిక తరపున అటువంటి దావా ఏదీ నిజాయితీగా చేయబడలేదు, ఇది సుప్రసిద్ధ ప్రచారకర్త మరియు ఇంపీరియల్ హ్యాండ్‌మ్యాన్, లియోనెల్ కర్టిస్ చేత ప్రభావితమై, ఒక నవల మరియు పూర్తిగా పనికిరాని రాజ్యాధికార వ్యవస్థను అందించింది.

మున్షీ తన లీగ్ పనిని బాగా ఇష్టపడ్డాడు కానీ అది ఎక్కువ కాలం కొనసాగలేదు. జిన్నా, జమ్నాదాస్ ద్వారకాదాస్ మరియు ఉమర్ శోభానీలతో సహా దానిలోని కొంతమంది సభ్యులు మహాత్మా గాంధీని సభ్యునిగా చేర్చుకోవాలని కోరుకున్నారు. ఇది జయకర్ వంటి వారికి నచ్చలేదు. గాంధీని ఆహ్వానించిన సమావేశంలో, మహాత్మా “అఖిల భారతీయుడు” మరియు “ప్రపంచ వ్యక్తి” అని జయకర్ వివరించాడు, అయితే లీగ్ సాపేక్షంగా చిన్న సంస్థ. భారతీయ డిమాండ్ పట్ల ప్రభుత్వ వైఖరికి అనుగుణంగా, దాని విధానాలు, పద్ధతులు మరియు కార్యకలాపాలను “వేరియబుల్”గా ఉంచడం అవసరం. అటువంటి స్థితిస్థాపకత గాంధీ యొక్క “ప్రేమ మరియు శాంతి సువార్త”తో విభేదించే అవకాశం ఉంది. మహాత్ముడు తన స్వంత వాదనలను రూపొందించాడు మరియు ప్రవేశాన్ని పొందడంలో విజయం సాధించాడు.*

మహాత్ముడు సంస్థపై సంపూర్ణ నియంత్రణను పొందుతాడని మరియు తన స్వంత “మోహాలను” ప్రబలంగా చేస్తాడనే జయకర్ యొక్క భయాందోళన నిజమైంది. “సాధువుల సుడిగుండం” తన పాదాలను తుడిచివేయడాన్ని మొండిగా ప్రతిఘటించిన మున్షీ, మహాత్మా రాకతో లీగ్ తన ఆలోచనలు మరియు ఆదర్శాలను పూర్తిగా మార్చిందని పేర్కొన్నాడు. అతను ఇలా వ్రాశాడు: “గాంధీజీ ఆల్-ఇండియా హోమ్ రూల్ లీగ్‌కి అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యారు మరియు కింగ్ మేకర్‌లని భావించిన నా స్నేహితులు కొందరు, ఆయన రాజుగారి లాగ్‌లేనని ఆశ్చర్యపరిచారు. ఆయన రూపొందించినంత మాత్రాన ఎలాంటి తీర్మానాన్ని ఆమోదించలేదు. ఓట్లు తీసుకునే అవకాశం మాకు లేదు;

కొన్ని నిమిషాల చర్చ ప్రతి ఒక్కరినీ నిష్క్రియ అంగీకారానికి తగ్గించింది. మరియు కొద్ది కాలంలోనే అతని ప్రజాదరణ ఎంతగానో పెరుగుతోందని మేము కనుగొన్నాము, అతన్ని ఆ స్థలంలో ప్రతిష్టించడం ద్వారా మేము అతనిని నిర్బంధించినందుకు దూరంగా, మాతో ఉండడం ద్వారా మాకు బాధ్యత వహించినది ఆయనే.

గాంధీ ఆల్-ఇండియా హోమ్ రూల్ లీగ్ పేరును మార్చి స్వరాజ్య సభ అని పిలిచారు. అతను లీగ్ యొక్క లక్ష్యాలు మరియు వస్తువులను కూడా తీవ్రంగా సవరించాడు. స్వరాజ్య సభ “భారత ప్రజల కోరికల ప్రకారం భారతదేశానికి సంపూర్ణ స్వరాజ్యాన్ని సురక్షిత” చేయడానికి కృషి చేస్తుంది మరియు “శాంతియుత మరియు సమర్థవంతమైన చర్య” ద్వారా ఈ లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి వాటిని నిర్వహించడానికి “నిరంతర ప్రచారాన్ని” కొనసాగిస్తుంది. చాలా మంది ప్రభావవంతమైన సభ్యులు ఈ మార్పులను ఆమోదించడానికి నిరాకరించారు, ఎందుకంటే సంస్థ యొక్క కొత్త రాజ్యాంగం “ఉద్దేశపూర్వకంగా” బ్రిటీష్ కనెక్షన్‌కు సంబంధించిన ఏదైనా సూచనను విస్మరించింది మరియు అవి “శాంతియుతంగా మరియు ప్రభావవంతంగా” ఉంటే అది “రాజ్యాంగ విరుద్ధమైన మరియు చట్టవిరుద్ధమైన కార్యకలాపాలను” సాధ్యం చేసింది. అందువల్ల, వారు లీగ్‌ను విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నారు. రాజీనామా చేసిన వారిలో జిన్నా, జయకర్, మున్షీ, హెచ్.వి. దివాతియా, జమ్నాదాస్ ద్వారకాదాస్, నాగిందాస్ T. మాస్టర్, జమ్నాదాస్ M. మెహతా, మంగళ్‌దాస్ M. పక్వాసా, గులాబ్‌చంద్ దేవ్‌చంద్ మరియు హీరాలాల్ నానావతి.*

పత్రికారంగంలో తనను తాను సమర్థించుకుంటూ, స్వరాజ్యమే దేశం యొక్క ప్రధాన లక్ష్యం అని మరియు అది బ్రిటీష్ సంబంధంతో లేదా లేకుండా సాధించబడిందా అన్నది పట్టింపు లేదని మహాత్ముడు పేర్కొన్నాడు. “నేను వ్యక్తిగతంగా ద్వేషిస్తాను”, “రాజ్యాంగ విరుద్ధం మరియు చట్టవిరుద్ధాలను నేను ద్వేషిస్తున్నాను, కానీ నేను బ్రిటీష్ సంబంధాన్ని భ్రష్టు పట్టించటానికి నిరాకరించినందున నేను వీటిని భ్రష్టుపట్టించటానికి నిరాకరిస్తున్నాను”. కు ఆయన విజ్ఞప్తి చేశారు

సభ్యులు తమ నిర్ణయాన్ని పునఃపరిశీలించడానికి విడిపోయారు, కానీ వారు చేయలేదు. మహాత్ముడిని అనుసరించడానికి మున్షీ ఇంకా సిద్ధంగా లేడు. అతను ఇలా వ్రాశాడు: “గాంధీజీ ఒక దృగ్విషయం, ఇది ప్రశంసలను బలవంతం చేసింది, కానీ నాకు అతను అర్థం చేసుకోలేడు”. కాంగ్రెస్ లేదా లీగ్ రాజకీయాలను అనుసరించడం కంటే క్రియాశీల న్యాయపరమైన అభ్యాసం చాలా ప్రతిఫలదాయకమని అతను భావించాడు.

న్యాయవాదిమున్షి

మున్షీ తన న్యాయశాస్త్ర పట్టా పొందేందుకు మరియు అక్కడ తన వృత్తిని కొనసాగించేందుకు జూలై 22, 1910న బొంబాయికి వెళ్లాడు. అతను ఇంతకు ముందు చాలాసార్లు నగరాన్ని సందర్శించాడు మరియు విజయవంతమైన వారికి ఇది అత్యంత ఆతిథ్య గృహంగా మారుతుందని తెలుసు, కానీ విఫలమైన వారికి జాలిపడదు. అతనిపై వెనక్కి తగ్గడానికి అతనికి స్వంత వనరులు లేవు లేదా అతని నిర్బంధ పనిలేకుండా ఉన్న కాలంలో అతనిని కాపాడుకోవడానికి అతనికి ధనిక బంధువులు లేరు. బొంబాయి బార్ అందించిన కళ్లజోడు కనీసం భరోసా కలిగించింది. ప్రారంభమైనప్పటి నుండి, ఇది భారతదేశంలో బలమైన వాటిలో ఒకటిగా ఉండే సంప్రదాయాన్ని కలిగి ఉంది. ఇది భారీ స్థాయి న్యాయవాదులలో పుష్కలంగా ఉంది. పూర్వ తరాలలో వాసుదేవ్ జగ్గనాథ్ కీర్తికర్, M.R. జయకర్ తల్లితండ్రులు, బద్రుద్దీన్ త్యాబ్జీ, ఫిరోజ్‌షా మెహతా, విశ్వనాథ్ నారాయణ్ మాండలిక్ వంటి ప్రముఖ అభ్యాసకులు ఉన్నారు. శాంతారామ్ నారాయణ్ మరియు K. T. తెలంగాణ. యూరోపియన్ న్యాయవాదులు, వీరికి ఆ రోజుల్లో గణనీయమైన ప్రాధాన్యత ఉండేది, వారు కూడా బొంబాయి బార్‌లో బలంగా ప్రాతినిధ్యం వహించేవారు.

మున్షీ యొక్క సమయములో, బార్ భారీగా కాపలా ఉన్న కోట వలె కనిపించింది. గొప్ప చట్టపరమైన చతురత, సామర్థ్యం మరియు అనుభవం ఉన్న వ్యక్తులు దాని యుద్ధాలను నిర్వహించడం వలన బయటి వ్యక్తులు విజయం సాధించడం దాదాపు అసాధ్యం. న్యాయవాదిగా మరియు న్యాయవాదిగా అతని అసాధారణ జ్ఞాపకశక్తి మరియు విశేషమైన సామర్థ్యంతో ఇన్-వెరారిటీ ఉంది. అయితే, అతను ఆ సమయంలో తన జీవితంలో సాయంత్రం ఉన్నాడు. అడ్వకేట్ జనరల్‌గా ఎదిగిన సర్ జంషెడ్‌జీ కంగా సమానమైన న్యాయవాది.

ఆశ్చర్యపరిచే జ్ఞాపకశక్తి. అడ్వకేట్ జనరల్‌గా కూడా పనిచేసిన స్ట్రాంగ్‌మన్, బార్‌లో మరొక దిగ్గజం మరియు కొన్ని సంవత్సరాలు మున్షీ యొక్క బీట్ నోయిర్. తాను పాలక వర్గానికి చెందినవాడినని చాలా అరుదుగా మరచిపోయిన అహంకారి. అతను మరియు M. A. జిన్నా ఒకరి ఉనికిని మరొకరు ఛేదించలేరు. తన వృత్తిపరమైన మర్యాదలో నిష్కళంకమైన, జిన్నా న్యాయవాదిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు, కానీ అతను న్యాయవాదిగా పేదవాడు.

సర్ చిమన్‌లాల్ సెతల్వాద్ బాంబే బార్‌లో మరొక గొప్ప వ్యక్తి. అతను కృషి మరియు పద్దతి మరియు న్యాయ సూత్రాలపై పూర్తి అవగాహన కలిగి ఉన్నాడు. అతని వాదనలలో అతను ఎటువంటి ఎపిగ్రామ్‌లను రూపొందించలేదు లేదా చమత్కారమైన సూక్తులను గుర్తుచేసుకున్నాడు మరియు అన్ని వాక్చాతుర్యాన్ని ప్రదర్శించాడు. అతను ఎటువంటి వినోదాన్ని అందించలేదు కానీ మనస్సు మరియు తెలివిని ఆకర్షించాడు. అక్కడ M. R. జయకర్‌కు హిందూ ధర్మశాస్త్రం గురించిన మంచి జ్ఞానం, దత్తత చట్టం గురించి ప్రత్యేకించి, అతనికి పెద్ద అభ్యాసం లభించింది. మున్షీ చాంబర్‌లో కొన్నాళ్లు పనిచేసిన భూలాభాయ్ దేశాయ్, న్యాయవాద వృత్తిలో అత్యంత మెరిసే బహుమతులను తెచ్చిపెట్టిన అనేక లక్షణాలను కలిగి ఉన్నాడు. ఇంగ్లీషు భాషపై అతని నైపుణ్యం మరియు అతని వక్తృత్వం, న్యాయశాస్త్రంలో అతని మంచి జ్ఞానంతో కలిపి, అతను బాంబే బార్‌లో ఒక ప్రకాశవంతమైన నక్షత్రం అయ్యాడు. మున్షీ యొక్క ఇతర మరియు సాపేక్షంగా యువ సమకాలీనులైన మోతియల్ సెతల్వాద్, సర్ హరిలాల్ కనియా, N. H. భగవతి, C. K. డాఫ్తరీ, M. R అమీన్ మరియు M. V. దేశాయ్, బార్‌లో విచారణ మరియు కష్టాల తర్వాత చివరికి గొప్ప స్థానాలకు ఎదిగారు.

ప్రతిభ, అనుభవం మరియు ప్రభావంతో కూడిన ఒక చిన్న దగ్గరి సంస్థ వృత్తి యొక్క గొప్ప బహుమతులను నియంత్రిస్తుంది అనే వాస్తవం కాకుండా, యువ న్యాయవాదులు ప్రారంభ కీర్తి మరియు సంపదను సాధించడానికి ద్వంద్వ వ్యవస్థ మరింత ప్రతిబంధకంగా ఉంది. భారతదేశంలోని హైకోర్టులలో, బొంబాయి, కలకత్తా మరియు మద్రాస్‌లకు మాత్రమే అసలు అధికార పరిధి ఉంది, మిగిలినవి పూర్తిగా అప్పీలేట్ కోర్టులు. కొంత కాలం వరకు కేవలం బారిస్టర్స్ మాత్రమే అసలు వైపు ప్రేక్షకులను కలిగి ఉన్నారు

కలకత్తా మరియు బాంబే హైకోర్టులు. బొంబాయిలో, ఎల్‌ఎల్‌బి హోల్డర్‌లకు అర్హత కల్పించడానికి తర్వాత సంవత్సరాల్లో కఠినమైన న్యాయవాదుల పరీక్షను ఏర్పాటు చేశారు. ఒరిజినల్ వైపు ప్రాక్టీస్ చేయడానికి డిగ్రీ. ఇంకో అడ్డంకి వచ్చింది. బాంబే మరియు కలకత్తా హైకోర్టులలో, న్యాయవాది ఒరిజినల్ సైడ్‌పై సంక్షిప్త సమాచారాన్ని న్యాయవాది సూచించినప్పుడు మాత్రమే పొందవచ్చు. క్లయింట్‌ల నుండి న్యాయవాదులు నేరుగా పనిని తీసుకోగలిగేలా వ్యవస్థను తొలగించాలని నిరంతర డిమాండ్ ఉంది. అయితే, దాని రక్షకులు, ఇది శ్రమ విభజనకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుందని వాదించారు మరియు న్యాయస్థానం ముందు కేసులను మరింత సమర్థవంతంగా మరియు వేగవంతమైన ప్రదర్శన మరియు విచారణకు దారితీసింది. ద్వంద్వ వ్యవస్థ యొక్క హక్కులు మరియు తప్పులు ఏమైనప్పటికీ, న్యాయవాదుల విశ్వాసాన్ని గెలుచుకోవడంలో విజయం సాధించలేకపోయిన న్యాయవాదులు, వారి గొప్ప న్యాయ సామర్థ్యాలు ఉన్నప్పటికీ, ఉన్నత మరియు పొడిగా మిగిలిపోవడానికి తగినవారు. అప్పటి నుంచి ఈ వ్యవస్థ అంతరించిపోయింది.

విజయవంతమైన న్యాయవాద వృత్తి అవకాశాలు మున్షీకి అంతగా ప్రకాశవంతంగా లేవు. అదనంగా, అతను కొంతకాలంగా ఆత్మవిశ్వాసం మరియు పట్టణ ఉన్నత వర్గాల సభ్యునికి సహజంగా వచ్చే అధునాతనతను కలిగి లేడు, కానీ మోఫస్సిల్ బ్యాక్ వాటర్స్ నుండి వచ్చిన చాలా మందికి తిరస్కరించబడింది. ఒక న్యాయవాదికి వేచి ఉండే కాలం ఒక భయంకరమైన మరియు బాధాకరమైన అనుభవం. రోజు విడిచి రోజు కోర్టుకు వెళ్లి దాదాపు కోర్టు పని చేయకుండా కూర్చోవడం అత్యంత నిరుత్సాహాన్ని కలిగిస్తుంది. M. C. సెతల్వాద్ చేరిన రెండు సంవత్సరాల తర్వాత బార్‌కి పిలిచిన మున్షీ, భూలాభాయ్ దేశాయ్ ఛాంబర్‌లో కూడా పని చేస్తున్న ఆ తర్వాతి వ్యక్తి కొంత లాభదాయకమైన అభ్యాసాన్ని పొందేందుకు ఎలా కష్టపడుతున్నాడో తన కళ్లతో చూశాడు. ఇది ఒక ప్రముఖ న్యాయవాది కొడుకు అయిన ఒక వ్యక్తి యొక్క దుస్థితి. మరో ఉదాహరణ చెప్పాలంటే, బాంబే హైకోర్టు ప్రధాన న్యాయమూర్తిగా ఎదిగిన M. C. చాగ్లా, తనకు మొదటి ఏడెనిమిది సంవత్సరాలు బార్‌లో చాలా తక్కువ పని ఉందని నమోదు చేశారు.

బొంబాయిలో అడుగు పెట్టినప్పటి నుండి, మున్షీ లాయర్‌గా విజయం సాధించడానికి అన్ని ప్రయత్నాలు చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతను పిలిచాడు

మంఛశంకర్, ప్రసిద్ధ న్యాయవాద సంస్థకు చెందిన జమీట్రామ్ సోదరుడు, మెసర్స్. మతుభాయ్ జమీట్రామ్ & మదన్. అతను పెద్ద మనిషితో కూర్చున్నప్పుడు, మున్షీకి తన భవిష్యత్ చట్టపరమైన ఉదాహరణ భూలాభాయ్ దేశాయ్ గురించి నశ్వరమైన సంగ్రహావలోకనం ఉంది. యువకుడిగా ఉన్నప్పుడు, దేశాయ్ అహ్మదాబాద్‌లో ఉపాధ్యాయ వృత్తిని విడిచిపెట్టిన తర్వాత అభివృద్ధి చెందుతున్న అభ్యాసాన్ని ఆదేశించాడు. అదృష్టవశాత్తూ మున్షీకి, ప్రభావవంతమైన, తెలివిగల మరియు దృఢమైన బుద్ధిగల న్యాయవాది అయిన జమీత్రమ్ అతని కెరీర్‌పై ఆసక్తిని కనబరిచాడు. యువకుడికి గొప్ప సాహిత్య ప్రతిభ మరియు బార్‌లో అతని విజయాన్ని నిర్ధారించే అనేక ఇతర లక్షణాలు ఉన్నాయని అతను చూడగలిగాడు. ఫిబ్రవరి 1913లో, మున్షీ కష్టతరమైన న్యాయవాది పరీక్షకు హాజరయ్యాడు మరియు అతని పనితీరుపై అతనికి భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నప్పటికీ, తరువాతి నెలలో విజయవంతమయ్యారు. ఇప్పుడు బార్‌లో సర్ చిమన్‌లాల్ సెతల్వాద్ మరియు సర్ జంషెడ్‌జీ కంగా వంటి విశిష్ట స్థానాన్ని గెలుచుకోవడానికి ప్రయత్నించగలనని అతను సంతోషించాడు. జూన్‌లో, భూలాభాయ్ దేశాయ్ అతనిని ఈ మాటలతో హెచ్చరించిన తర్వాత అతనిని తన జూనియర్‌గా తీసుకున్నాడు: “నేను మీకు ఏమి చెబుతున్నానో లోన్‌డెస్ నాకు చెప్పాడు. నువ్వు నాకు ఉపయోగపడితే నేనూ నీకు ఉపయోగపడతాను.” బొంబాయిలో చాలాకాలం ప్రాక్టీస్ చేసిన సర్ జార్జ్ లోండెస్ ఆ తర్వాత ప్రివీ కౌన్సిల్ బెంచ్ సభ్యుడిగా మారారు. మున్షీ త్వరలోనే తాను భూలాభాయ్ దేశాయ్‌కి సరిపోతానని నిరూపించుకున్నాడు మరియు ఇద్దరి మధ్య సంబంధాలు జీవితకాల స్నేహంగా మారాయి.

జమీట్రామ్ మరియు అతని మేనల్లుడు నర్మదాశంకర్ మరో న్యాయవాద సంస్థ మున్షీకి చిన్న చిన్న సంక్షిప్తాలను పంపడం ప్రారంభించారు, తద్వారా 1913 సంవత్సరానికి అతని ఫీజు పుస్తకం రూ. రూ. 1150, ఒక అనుభవశూన్యుడు అతితక్కువ సంపాదన కాదు. ఆ సంవత్సరం జూలైలో మున్షీ తన మొదటి ముఖ్యమైన సంక్షిప్త సంగ్రహాన్ని పొందాడు. అతను బాంబే సమీపంలోని థానా కోర్టు నుండి అప్పీల్‌లో చీఫ్ జస్టిస్ స్కాట్ ముందు హాజరయ్యారు. అతనికి వ్యతిరేకంగా రేంజ్ చేసిన బలీయమైన సర్ థామస్ స్ట్రాంగ్‌మన్ కంటే తక్కువ వ్యక్తి కాదు, అతని బెదిరింపు పద్ధతులు జూనియర్ బార్‌ను దాదాపు భయభ్రాంతులకు గురిచేశాయి. అడ్వకేట్-జనరల్ తరచూ అంతరాయం కలిగించినప్పటికీ మున్షీ తన వాదనను కొనసాగించాడు. అతను నుండి

తన మొదటి కేసును నిర్వహిస్తున్నప్పుడు, మున్షీ తడబడ్డాడు మరియు ఒకటి లేదా రెండు వాస్తవాలను తప్పుగా పేర్కొన్నాడు, అయితే అధ్యక్షత వహించిన న్యాయమూర్తి దయ మరియు సానుభూతితో ఉన్నారు.

అతని అనుభవం లేమి మరియు స్ట్రాంగ్‌మ్యాన్ యొక్క బెదిరింపు వ్యూహాలు ఉన్నప్పటికీ, మున్షీ చాలా బాగా పనిచేశాడు మరియు ప్రధాన న్యాయమూర్తిపై మంచి ముద్ర వేసాడు. కొన్ని రోజుల తర్వాత, సర్ జంషెడ్జీ కంగా యువ న్యాయవాదిని కలుసుకుని, అతని పనితీరు పట్ల ప్రధాన న్యాయమూర్తి సంతోషించారని చెప్పారు. “అతను లా ప్రొఫెసర్ల నియామకాలు చేస్తున్నప్పుడు అతను మిమ్మల్ని గుర్తుంచుకున్నాడు, కానీ మీరు చాలా జూనియర్” అని సర్ జంషెడ్జీ అన్నారు. మున్షీ థ్రిల్ అయ్యాడు. అయితే సక్సెస్ అంత తేలిగ్గా అతని వద్దకు రాలేదు. ప్రారంభంలో, అతను కొన్ని అరుదైన సందర్భాల్లో ఓటమి చేదు తడిని మింగవలసి వచ్చింది. సూరత్ మరియు బ్రోచ్‌లోని అతని స్నేహితులు బ్రీఫ్‌లతో అతనికి సహాయం చేయడానికి ఆసక్తిగా ఉన్నారు. రాండర్ మున్సిపాలిటీలో ఎన్నికల వివాదానికి సంబంధించిన అటువంటి కేసు ఒకటి. సూరత్ జిల్లా కోర్టులో హాజరుపరిచేందుకు ప్రయాణిస్తున్న మున్షీ రైలులోని మరో కంపార్ట్‌మెంట్‌లో స్ట్రాంగ్‌మన్‌ను గుర్తించడంతో అవాక్కయ్యాడు. యువ న్యాయవాది తన క్లయింట్ తరపున పూర్తి నాలుగు గంటలు వాదించాడు, అయితే స్ట్రాంగ్‌మన్ అరగంట సమాధానం తర్వాత, అతని విపులంగా నిర్మించిన కేసు కార్డుల ప్యాక్ లాగా పడిపోయింది. అతని శ్రమకు, అతను సూరత్ స్వీట్ల ప్యాకెట్ అందుకున్నాడు! అతని గొప్ప మరణానికి, అతను తన తిరుగు ప్రయాణానికి తన జేబులో నుండి చెల్లించవలసి వచ్చింది.

ఒక దశాబ్దానికి పైగా, మున్షీ తాను ఆధారపడదగిన జూనియర్ అని న్యాయవాదులు మరియు అతని ఖాతాదారులలో విశ్వాసం కలిగించడంలో విజయం సాధించారు. ఇది నిజానికి ఇంటెన్సివ్ ప్రిపరేషన్ కాలం. అతను ఇన్వెరారిటీ, లోండెస్ మరియు భూలాభాయ్ దేశాయ్ వంటి సమర్ధులైన మరియు అనుభవజ్ఞులైన న్యాయవాదులచే రూపొందించబడిన గణనీయమైన సంఖ్యలో అభ్యర్ధనలను సేకరించి, వారి శైలి మరియు సాంకేతికతను తన స్వంతం చేసుకున్నాడు. క్లాసికల్ లా పుస్తకాలు మరియు బరువైన తీర్పులలో కనిపించే అద్భుతమైన పదబంధాలు మరియు డిక్టాలను అతను తన స్వంత అభ్యర్ధనలలో ఉపయోగించే అలవాటును శ్రద్ధగా పెంచుకున్నాడు. అతను భారతీయ అప్పీళ్లలో ప్రివీ కౌన్సిల్ తీర్పులను అధ్యయనం చేశాడు మరియు వాటిపై జాగ్రత్తగా నోట్స్ చేశాడు. అటువంటి శ్రద్ధతో, అతను అద్భుతమైన పట్టును పొందడంలో విజయం సాధించాడు

ముఖ్యమైన చట్టపరమైన సూత్రాలపై. న్యాయస్థానాలలో ప్రసంగించే కళలో కూడా అతను తనకు తానుగా శిక్షణ పొందాడు. అటువంటి సందర్భాలలో అతని శైలి అతని బహిరంగ ప్రసంగాలలో ఉపయోగించే శైలికి పూర్తిగా భిన్నంగా ఉంటుంది. అతను శక్తివంతమైన మేధస్సు మరియు లోతైన వివేకవంతమైన మనస్సుతో బహుమతి పొందాడు, ఈ రెండూ ఒక దశాబ్దానికి పైగా అతని క్రమశిక్షణతో కూడిన అధ్యయనం నుండి అద్భుతమైన ప్రేరణను పొందాయి.

మున్షీ ఎల్లప్పుడూ ఆహ్లాదకరంగా, సహేతుకంగా మరియు శ్రద్ధగా ఉండేవాడు. అతను తన జీవితంలో ఎప్పుడూ మొరటుగా ఉండకూడదని లేదా తన నిగ్రహాన్ని కోల్పోకూడదని కఠినమైన నియమం పెట్టుకున్నాడు. అతని వాదనలలో ఒప్పించడమే గొప్ప ఆస్తి. న్యాయవాదిగా, అతను ఉన్నతమైన వృత్తిని కలిగి ఉన్నాడు మరియు అన్యాయం యొక్క ఆదర్శాలకు తన అనర్హమైన విధేయతను ఇచ్చాడు. కారణం మరియు తర్కం, ఒప్పించడం ద్వారా బలపరచబడి, అతని ప్రకారం, ఒకరి న్యాయవాదానికి ముఖ్య లక్షణంగా ఉండాలి మరియు న్యాయవాది యొక్క గొప్ప పిలుపుకు అనర్హమైన దూకుడు భంగిమలు కాకూడదు. ఒప్పించే బహుమతి నిజంగా గొప్ప ధర కలిగిన న్యాయవాది యొక్క ముత్యమని అతను నమ్మకాన్ని పంచుకున్నాడు. అతని వాదనలు వాటి మధురమైన సహేతుకతతో విభిన్నంగా ఉండటానికి ఇదే కారణం. అతను క్రాస్ ఎగ్జామినేషన్ కళలో ఉన్నత స్థాయి నైపుణ్యాన్ని కూడా పొందాడు. చాలా మంది ప్రముఖులలో, ఈ టెక్నిక్‌ని అతను అద్భుతంగా ఉపయోగించడం వల్ల అతని క్లయింట్‌ల పరిస్థితిని కాపాడింది, ప్రస్తుతం మనం చూస్తాము. అతను నిస్సందేహంగా బాంబే బార్‌లో అత్యంత బహుముఖ సభ్యుడు.

న్యాయవాదిగా నమోదు చేసుకున్న ఒక దశాబ్దం తర్వాత మున్షీ యొక్క అభివృద్ధి చాలా వేగంగా జరిగింది, పందొమ్మిది-ముప్పైల నాటికి అతను లోతుగా అధ్యయనం చేయని మరియు అతని ప్రత్యేక పరిజ్ఞానాన్ని తన ఖాతాదారుల ప్రయోజనం కోసం ఉపయోగించని న్యాయ శాఖ లేదు. అతను హిందూ ధర్మశాస్త్రంలో ప్రావీణ్యం సంపాదించడానికి పురాతన హిందూ పవిత్ర గ్రంథాలను చొచ్చుకుపోయే అధ్యయనం చేశాడు. తరచుగా అతను సంస్కృత గ్రంథాలను అర్థం చేసుకోవడానికి పండిత శాస్త్రుల సహకారాన్ని పొందుతాడు, తద్వారా అతను సమస్యాత్మకమైన చట్టపరమైన అంశాలపై అధికారపూర్వకంగా వాదించాడు. నలభై ఏళ్ళకు పైగా న్యాయవాదిని అభ్యసించిన మున్షీ, చాలా వైవిధ్యమైన న్యాయ అంశాలతో కూడిన పెద్ద సంఖ్యలో కేసుల్లో కనిపించారు. న్యాయవాదిగా అతని నైపుణ్యానికి న్యాయం చేయడం అసాధ్యం అయినప్పటికీ

మరియు కొన్ని పేజీలలో న్యాయవాదిగా మంచితనం, అతని వనరు మరియు బహుముఖ ప్రజ్ఞకు సంబంధించిన కొన్ని ఉదాహరణలు ఇక్కడ ఇవ్వవచ్చు. అతను కనిపించిన కేసులను గుర్తుచేసుకునేటప్పుడు కాలక్రమానుసారం గమనించబడదు, చట్టపరమైన కోణం నుండి వాటి ప్రాముఖ్యత ప్రమాణం.

బొంబాయిలోని ధనవంతుల తల్లిదండ్రుల కుమార్తె పుష్ప, ఆమె చిన్న వయస్సులోనే తన కులం అబ్బాయి పట్ల ఆకర్షితురాలైంది. ఒకరోజు ఆమె తన తల్లిదండ్రుల ఇంటి నుండి పారిపోయి, నగరంలోని శ్రామిక వర్గ ప్రాంతాలలో ఉన్న యువకుడితో ఏదో ఒకవిధంగా వివాహం చేసుకున్న తర్వాత, అతనితో పాటు పూనాలో ఉండడానికి వెళ్ళింది. ఆమె సనాతన తల్లిదండ్రులు ఎపిసోడ్‌పై తీవ్ర మనోవేదనకు గురయ్యారు. ఇంటికి తిరిగి రాగానే తను తప్పు చేశానని అర్థమైంది. ఆ యువకుడి నుంచి విడిపోయేలా ఆమె తల్లిదండ్రులు ఆమెను బలవంతం చేయడం ఇష్టం లేదు. అతడిని వారి నివాసానికి పిలిపించి, ఆ అమ్మాయిని భార్యగా ఒప్పించగలిగితే వారి స్థానానికి తగినట్లుగా సాధారణ వివాహం జరుపుకుంటానని చెప్పారు. పుష్ప అతనితో ఎటువంటి సంబంధం కలిగి ఉండకూడదని నిర్ద్వంద్వంగా నిరాకరించింది, ఆ తర్వాత అతను ఆ అమ్మాయిని చట్టబద్ధంగా పెళ్లాడిన భార్య అని ప్రకటించాలని బాంబే హైకోర్టులో దావా వేసాడు.

బాలిక తరపున హాజరుకావాలని మున్షీకి సమాచారం అందించారు. అతనిది సున్నితమైన పని. ఈ ఎపిసోడ్ చాలా ప్రజా ఆసక్తిని రేకెత్తించింది. ఒక సామాన్యుడు ఆశపడి ధనవంతుడి కూతురు చేయి సాధిస్తే తప్పేమిటని అడిగారు, న్యాయవాది అయిన మున్షీ జీవితానికి చాలా దూరంగా ఉంది. అంతేకాకుండా, అతను శృంగార ఇతివృత్తాలపై గుజరాతీలో శాశ్వత సాహిత్యాన్ని సృష్టించాడు. ఈ వాస్తవాలను దృష్టిలో ఉంచుకుని, యువతి యువకుడి వద్దకు వెళ్లకూడదని నిశ్చయించుకుని, పెళ్లి అని పిలవబడే వివాహాన్ని తిరస్కరించడానికి సిద్ధంగా ఉందని తనకు నమ్మకం ఉంటేనే కేసును టేకప్ చేస్తానని మున్షీ తల్లిదండ్రులకు స్పష్టం చేశాడు. యువకుడి పట్ల ఆమె వైఖరిలో పూర్తి మార్పు కనిపించడంతో అతను ముందుకు వెళ్లడానికి అంగీకరించాడు.

సశేషం

మీ- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -10-7-24-ఉయ్యూరు .

రోమా రోలాండ్ గా పిలువబడే ప్రపంచశాంతి కోరే ఫ్రెంచ్ నాటక నవలా కారుడు ,స్టాలిన్ హితుడు,ఆధ్యాత్మిక వేత్త  -రోమైన్ రోలాండ్

రొమైన్ రోలాండ్ (ఫ్రెంచ్: [ʁɔmɛ̃ ʁɔlɑ̃]; 29 జనవరి 1866 – 30 డిసెంబర్ 1944) ఒక ఫ్రెంచ్ నాటకకారుడు, నవలా రచయిత, వ్యాసకర్త, కళా చరిత్రకారుడు మరియు ఆధ్యాత్మికవేత్త, అతను 1915లో సాహిత్యానికి నోబెల్ బహుమతిని బహుమతిగా పొందాడు. అతని సాహిత్య  సృజన మరియు సానుభూతి మరియు సత్యం యొక్క ప్రేమతో అతను వివిధ రకాల మానవులను వివరించాడు”.

అతను ఫ్రాన్స్‌లో జోసెఫ్ స్టాలిన్‌కు ప్రముఖ మద్దతుదారుడు మరియు సిగ్మండ్ ఫ్రాయిడ్‌తో అతని కరస్పాండెన్స్ మరియు ప్రభావానికి కూడా ప్రసిద్ది చెందాడు.

జీవిత చరిత్ర

రోలాండ్ నివ్రేలోని క్లామెసీలో సంపన్న పట్టణవాసులు మరియు రైతు కుటుంబంలో జన్మించాడు. తన వాయేజ్ ఇంటీరియర్ (1942)లో ఆత్మపరిశీలనాత్మకంగా వ్రాస్తూ, అతను తనను తాను “పురాతన జాతుల” ప్రతినిధిగా చూస్తాడు. అతను ఈ పూర్వీకులను కోలస్ బ్రూగ్నాన్ (1919)లో నటించాడు.

1886లో ఎకోల్ నార్మల్ సుపీరియర్‌కు అంగీకరించారు, అతను మొదట తత్వశాస్త్రాన్ని అభ్యసించాడు, అయితే అతని ఆత్మ స్వాతంత్ర్యం ఆధిపత్య భావజాలానికి లొంగకుండా దానిని విడిచిపెట్టడానికి దారితీసింది. అతను 1889లో చరిత్రలో తన డిగ్రీని పొందాడు మరియు రోమ్‌లో రెండు సంవత్సరాలు గడిపాడు, అక్కడ నీషె మరియు వాగ్నర్‌లకు స్నేహితుడు అయిన మాల్విడా వాన్ మెసెన్‌బగ్‌తో అతని పరిచయం  మరియు ఇటాలియన్ కళాఖండాలను కనుగొనడం అతని ఆలోచన అభివృద్ధికి  దారి తీసింది .. అతను 1895లో ఫ్రాన్స్‌కు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అతను తన థీసిస్ లెస్ ఒరిజిన్స్ డు థియేట్రే లిరిక్ మోడ్రన్‌తో డాక్టరల్ డిగ్రీని అందుకున్నాడు. హిస్టోయిర్ డి ఎల్ ఒపెరా ఎన్ యూరోప్ అవాంట్ లుల్లి ఎట్ స్కార్లట్టి (ఆధునిక గీతాల థియేటర్ యొక్క మూలాలు. లుల్లీ మరియు స్కార్లట్టికి ముందు ఐరోపాలో ఒపేరా చరిత్ర). తరువాతి రెండు దశాబ్దాలుగా, అతను 1902 నుండి 1911 వరకు ఎకోల్ డెస్ హాట్స్ ఎటుడెస్ సోషల్స్ యొక్క కొత్తగా స్థాపించబడిన సంగీత పాఠశాలకు దర్శకత్వం వహించే ముందు పారిస్‌లోని వివిధ లైసీలలో బోధించాడు. 1903లో అతను సోర్బోన్‌లో సంగీత చరిత్ర యొక్క మొదటి కుర్చీకి నియమితుడయ్యాడు. 1911లో ఫ్లోరెన్స్‌లోని ఫ్రెంచ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో సంగీత విభాగానికి క్లుప్తంగా దర్శకత్వం వహించారు.[2]

అతని మొదటి పుస్తకం 1902లో 36 సంవత్సరాల వయస్సులో ప్రచురించబడింది. ‘పీపుల్స్ థియేటర్’ కోసం తన వాదన ద్వారా, అతను థియేటర్ యొక్క ప్రజాస్వామ్యీకరణకు గణనీయమైన కృషి చేశాడు. మానవతావాదిగా, అతను భారతదేశ తత్వవేత్తల (“రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ మరియు మోహన్‌దాస్ గాంధీతో సంభాషణలు”) పనిని స్వీకరించాడు. రోలాండ్ భారతదేశం యొక్క వేదాంత తత్వశాస్త్రం ద్వారా బలంగా ప్రభావితమయ్యాడు, ప్రధానంగా స్వామి వివేకానంద రచనల ద్వారా.[3]

ఒక డిమాండ్, ఇంకా పిరికి, యువకుడు, అతను బోధన ఇష్టం లేదు. అతను యువత పట్ల ఉదాసీనంగా లేడు: జీన్-క్రిస్టోఫ్, ఆలివర్ మరియు వారి స్నేహితులు, అతని నవలల హీరోలు యువకులు. కానీ నిజ జీవితంలోని వ్యక్తులు, యువకులు మరియు పెద్దలతో, రోలాండ్ సుదూర సంబంధాన్ని మాత్రమే కొనసాగించాడు. అతను మొదటగా రచయిత. సాహిత్యం అతనికి నిరాడంబరమైన ఆదాయాన్ని అందిస్తుందని హామీ ఇవ్వడంతో, అతను 1912లో విశ్వవిద్యాలయానికి రాజీనామా చేశాడు.[citation needed]

రోమైన్ రోలాండ్ జీవితకాల శాంతికాముకుడు. అతను తన శాంతికాముక అంతర్జాతీయవాద విలువలను నిలుపుకున్న కొద్దిమంది ప్రధాన ఫ్రెంచ్ రచయితలలో ఒకడు; అతను స్విట్జర్లాండ్‌కు వెళ్లాడు. అతను మొదటి ప్రపంచ యుద్ధానికి వ్యతిరేకంగా Au-dessus de la mêlée [fr] (1915), Above the Battle (చికాగో, 1916)లో నిరసన తెలిపాడు. 1924లో, గాంధీపై అతని పుస్తకం భారతీయ అహింసా నాయకుని కీర్తికి దోహదపడింది మరియు ఇద్దరు వ్యక్తులు 1931లో కలుసుకున్నారు. రోలాండ్ శాఖాహారుడు.[4][5]

మే 1922లో అతను ఇంటర్నేషనల్ కాంగ్రెస్ ఆఫ్ ప్రోగ్రెసివ్ ఆర్టిస్ట్స్‌కు హాజరయ్యాడు మరియు “యూనియన్ ఆఫ్ ప్రోగ్రెసివ్ ఇంటర్నేషనల్ ఆర్టిస్ట్స్ వ్యవస్థాపక ప్రకటన”పై సంతకం చేశాడు.[6]

1928లో రోలాండ్ మరియు హంగేరియన్ పండితుడు, తత్వవేత్త మరియు సహజ జీవన ప్రయోగికుడు ఎడ్మండ్ బోర్డియక్స్ స్జెక్లీ ఇంటర్నేషనల్ బయోజెనిక్ సొసైటీని స్థాపించారు, మనస్సు, శరీరం మరియు ఆత్మ యొక్క ఏకీకరణ గురించి వారి ఆలోచనలను ప్రోత్సహించడానికి మరియు విస్తరించడానికి.[citation needed] 1932లో రోలాండ్ మొదటి సభ్యులలో ఒకరు. యుద్ధం మరియు ఫాసిజానికి వ్యతిరేకంగా ప్రపంచ కమిటీ, విల్లీ ముంజెన్‌బర్గ్ నిర్వహించారు. రోలాండ్ కమిటీపై ముంజెన్‌బర్గ్ తీసుకున్న నియంత్రణను విమర్శించాడు మరియు అది బెర్లిన్‌లో ఉండడాన్ని వ్యతిరేకించింది.[7]

రోలాండ్ జెనీవా సరస్సు ఒడ్డున ఉన్న విల్లెనెయువ్‌కు వెళ్లి రచనకు అంకితమయ్యాడు. అతని జీవితానికి ఆరోగ్య సమస్యలు మరియు ఆర్ట్ ఎగ్జిబిషన్‌లకు వెళ్లడం ద్వారా అంతరాయం ఏర్పడింది. మాగ్జిమ్ గోర్కీ ఆహ్వానంపై అతని మాస్కో పర్యటన (1935), జోసెఫ్ స్టాలిన్‌ను కలిసే అవకాశం ఉంది, అతనిని అతను తన కాలంలోని గొప్ప వ్యక్తిగా భావించాడు.[8] రోలాండ్ సోవియట్ యూనియన్‌లో ఫ్రెంచ్ కళాకారుల రాయబారిగా అనధికారికంగా పనిచేశాడు. అతను స్టాలిన్‌ను మెచ్చుకున్నప్పటికీ, అతను తన స్నేహితుల హింసకు వ్యతిరేకంగా జోక్యం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. అతను స్టాలిన్‌తో తన ఆందోళనలను చర్చించడానికి ప్రయత్నించాడు మరియు లెఫ్ట్ ఆప్ కార్యకర్త మరియు రచయిత విక్టర్ సెర్జ్ విడుదల కోసం ప్రచారంలో పాల్గొన్నాడు మరియు నికోలాయ్ బుఖారిన్ కోసం క్షమాపణలు కోరుతూ స్టాలిన్‌కు లేఖ రాశాడు. సెర్జ్ ఖైదు సమయంలో (1933–1936), ఫ్రాన్స్‌లో సెర్జ్ రచనల ప్రచురణలను నిర్వహించడానికి రోలాండ్ అంగీకరించారు, వారి రాజకీయ విభేదాలు ఉన్నప్పటికీ.

జోసెఫ్ స్టాలిన్‌తో రోమైన్ రోలాండ్, 1935

1937లో, అతను 1940లో జర్మన్లచే ఆక్రమించబడిన వెజెలేలో నివసించడానికి తిరిగి వచ్చాడు. ఆక్రమణ సమయంలో, అతను పూర్తిగా ఒంటరిగా ఒంటరిగా ఉన్నాడు. తన పనిని ఎప్పుడూ ఆపకుండా, 1940 లో, అతను తన జ్ఞాపకాలను ముగించాడు. అతను తన సంగీత పరిశోధనకు తుది మెరుగులు దిద్దాడు.

 మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ -9-7-24-ఉయ్యూరు .