మైఖేల్మాస్(త్రివేణి)

రచన: మార్సియా ఎ. బి. డాడ్‌వెల్-ఆంగ్లరచనకు నా అనువాదం

“మన అసలైన సమస్య మన జడత్వమే,” అని అలెక్సిస్ కారెల్ తన యుగపురుష గ్రంథమైన ‘మ్యాన్, ది అన్‌నోన్’లో అంటారు. వేగం జీవిత చక్రాలను అత్యంత వేగంగా తిప్పుతున్న ఈ యుగంలో—ఒక మనిషి ఆరు రోజుల కన్నా తక్కువ సమయంలో భూమి చుట్టూ, 13.5 గంటలలో అట్లాంటిక్ మహాసముద్రాన్ని దాటగల ఈ కాలంలో—మానవులు తమ వినాశనానికి కారణమయ్యేలా అస్తిత్వ ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోవడానికి ఎలా మొగ్గు చూపుతారో ఆయన మనకు వివరిస్తారు.

పాండిత్య క్రమశిక్షణతో పదునుదేరిన మనుషుల మేధస్సు నుండే విజ్ఞానశాస్త్రం ఉద్భవించింది. ఇంకా విచిత్రం ఏమిటంటే, ఆ పాశ్చాత్య దేశాల వారు విజ్ఞానశాస్త్రాన్ని దానికోసమే, దాని సత్యం మరియు సౌందర్యం కోసమే, పూర్తి నిస్వార్థతతో పెంపొందించారు… మన పూర్వీకులు అపారమైన కృషి చేశారు. వారి యూరోపియన్ మరియు అమెరికన్ వారసులలో చాలామంది గతాన్ని మరచిపోయారు,” అని ఆయన అంటారు. ఆయన ఇంకా ఇలా కూడా అంటారు: “భౌతిక ప్రపంచాన్ని మార్చివేసిన విజ్ఞానశాస్త్రం, మనిషికి తనను తాను మార్చుకునే శక్తిని ఇస్తుంది… మళ్ళీ పురోగమించాలంటే, మనిషి తనను తాను పునర్నిర్మించుకోవాలి… మన ఆలోచనా విధానాన్ని మార్చుకోకముందు, మనల్ని మరియు మన పరిసరాలను పునరుద్ధరించుకునే పనిని మనం చేపట్టలేము.”

ఇక్కడ ఒక శాస్త్రవేత్త ఉన్నారు, ఆయన తన పని ద్వారా ఎన్నో ప్రాణాలను కాపాడటంలో మరియు మానవ బాధలను తగ్గించడంలో కీలక పాత్ర పోషించారు. మనం ఒక ఉన్నత స్థాయి మార్పుకు సిద్ధంగా ఉన్నామని ఆయన చాలా స్పష్టంగా చూడగలుగుతున్నారు. ఆధునిక ప్రపంచంలో మన ప్రతిఘటన  అనుసరణ శక్తులు చాలా వరకు ఎన్నడూ ఉపయోగంలోకి రావని, అవి కేవలం సంభావ్యతగానే మిగిలిపోతాయని ఆయన మనకు చెబుతారు. అదే సమయంలో మన మెదళ్ళు జడత్వంలోకి జారిపోతున్నట్లు కనిపిస్తాయి.

ఈ సమస్యకు మూల కారణం, విజ్ఞానశాస్త్రం తనను తాను అతి యాంత్రికంగా మార్చుకోవడమేనని ఆయన సూచిస్తున్నారు – దాని పరిశోధనలన్నీ పరిమాణాత్మక అంశాల వైపే మొగ్గు చూపాయి;  పరిశోధనలోని గుణాత్మక అంశానికి దానికి దక్కాల్సిన స్థానం లభించలేదు. మానవుని సంపూర్ణ అస్తిత్వంపై తన పరిశోధనలో, అతీంద్రియ దృష్టి మరియు అంతర్ దృష్టికి సంబంధించిన అన్ని దృగ్విషయాలను, వాస్తవానికి ఆయన ‘రహస్యవాదం’ అనే పదం కింద చేర్చిన వాటన్నింటినీ, చాలా మంది శాస్త్రవేత్తలు తమ పరిధికి వెలుపల ఉన్నవిగా భావించి విస్మరిస్తారని ఆయన ఎత్తిచూపుతున్నారు.

సరిగ్గా ఇక్కడే వారు విఫలమవుతున్నారు. కారెల్ మానవుని గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం కోసం వాదిస్తున్నారు – ఎందుకంటే, ఒక అస్తిత్వంగా మానవుడు విజ్ఞానశాస్త్రానికి ఇప్పటికీ ఎలా తెలియనివాడిగానే ఉన్నాడో ఆయన వివరంగా చూపిస్తున్నారు. అనేకమంది రహస్యవాదుల ప్రత్యక్ష జ్ఞానం యొక్క విలువను ఆయన సూచిస్తున్నారు, కానీ నేటి కాలానికి వాటి పూర్తి ప్రాముఖ్యతను గ్రహించడంలో మాత్రం కొద్దిగా వెనుకబడ్డారు. అతను ఒక బంధాన్ని ఏర్పరుస్తాడు కానీ ఆ గొలుసులోని రెండవ భాగం యొక్క పూర్తి బలం, సౌందర్యాన్ని చూడలేడు.

వాస్తవం ఏమిటంటే, మానవుడు తన ప్రస్తుత జడత్వం నుండి తనను తాను ఎలా బయటపడవేయగలడో అనే జ్ఞానం ఆధునిక యోగుల వద్దనే ఉంది. శాస్త్రవేత్త మార్గాన్ని చూపించి, దాని ఆవశ్యకతను తెలియజేశాడు.  ఈ నూతన సాంకేతిక నాగరికత యొక్క ఉధృతి మధ్యలో, మానవుని పునఃవిద్యాభ్యాసంలో తమ బోధనలను స్వీకరించేవారికి ఉపదేశిస్తున్న దార్శనికులు, యోగులు ఉన్నారు. సాంకేతికత మానవునికి మునుపెన్నడూ లేని ఒక రకమైన స్వేచ్ఛను అందిస్తుంది – జడంగా ఉండే స్వేచ్ఛ – ప్రవాహంతో పాటు తేలియాడుతూ వెళ్ళే స్వేచ్ఛ. ఇప్పుడు స్వేచ్ఛగా ఎంపిక చేసుకోవలసిన బాధ్యత మానవునిపైనే ఉంది. అతను ఈ సౌకర్యవంతమైన జడత్వంలో కొట్టుమిట్టాడతాడా, వాటిని అందించే అనేక వనరుల నుండి సిద్ధంగా ఉన్న జ్ఞానాన్ని, అభిప్రాయాలను స్వీకరిస్తాడా? నిజానికి, అతను శారీరకంగా, మానసికంగా మరియు ఆధ్యాత్మికంగా బలహీనపడటానికి తనను తాను అనుమతించుకుంటాడా? ఇప్పుడు అతన్ని మరో దిశగా బలవంతం చేసేది ఏదీ లేదు. కానీ అతను స్వేచ్ఛగా ఎంపిక చేసుకోగలడు. తన సంకల్ప బలంతో, కొట్టుకుపోయే విధానానికి ‘కాదు’ అని చెప్పగలడు.

వ్యక్తిగతంగా అతను తనను తాను ఎలా పునర్నిర్మించుకోవాలి? కారెల్ (Carrel) దీనికి సమాధానం ఇస్తారు – అతను తనను తాను తెలుసుకోవాలి. గ్రీకు రహస్య సంప్రదాయాల (Greek Mysteries) ద్వారంపై ఈ సందేశం రాసి ఉండేది: “ఓ మానవుడా, నిన్ను నీవు తెలుసుకో.” కారెల్ అటువంటి ఆత్మజ్ఞానాన్ని శాస్త్రీయ దృక్పథం నుండి పరిచయం చేస్తారు. ప్రస్తుత అభివృద్ధి దశలో ఉన్న శాస్త్రీయ ప్రపంచం నుండి ఇది ఒక కీలకమైన సూచన. సరిగ్గా ఇక్కడే ఆధ్యాత్మిక సాధకుడు (mystic) శాస్త్రవేత్తతో చేతులు కలుపుతాడు. ఎందుకంటే ఆత్మజ్ఞానమే అన్ని నిజమైన అంతర్గత వికాసాలకు మూలాధారం. అంతేకాదు, కారెల్ ప్రపంచం గురించి చెప్పిన విషయాలు ప్రత్యేకంగా ఆత్మకు కూడా వర్తిస్తాయని ఆధ్యాత్మికవేత్తలు హెచ్చరిస్తున్నారు. గతంలో గొప్ప మతాలకున్న బలమే మనుషుల మనస్సులపై ఒక రకమైన ఒత్తిడిని లేదా ప్రభావాన్ని కలిగించిన అంశాలలో ఒకటిగా ఉండేది. వారు ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోతూ వచ్చారు. కానీ ఇప్పుడు వారు దీని నుండి కూడా స్వేచ్ఛను పొందారు. గొప్ప మతాల సమిష్టి శక్తి ముగింపు దశకు చేరుకుంది. మనుషులు అనివార్యంగా, మరియు సమంజసంగా, తమకు తామే ఆలోచించుకుంటున్నారు. వారు పూర్తి స్వేచ్ఛతో ముందుకు సాగడానికి మాత్రమే ఇష్టపడుతున్నారు. కానీ సరిగ్గా ఇక్కడే వారు ఒక ప్రమాదంలో పడే అవకాశం ఉంది; ఎందుకంటే మానవ పురోగతి కొనసాగాలంటే బాహ్య ఒత్తిడి స్థానంలో అంతర్గత కృషి ఉండాలనే విషయాన్ని వారు ఎల్లప్పుడూ గ్రహించలేకపోవచ్చు.

పాశ్చాత్య దేశాలలో మనం ‘మైకేల్‌మాస్’ (Michaelmas) పండుగ సందర్భంగా జరుపుకునేది సరిగ్గా ఈ వాస్తవాన్నే. వేసవిలో ప్రకృతి యొక్క గొప్ప ఉరవడిని మరియు వికసనాన్ని మనం చూస్తాము. రుతువు మారే కొద్దీ, పంటలు కోయబడతాయి, పండ్లు పండి రాలిపోతాయి మరియు చెట్లు తమ ఆకులను కోల్పోతాయి. కఠినమైన శీతాకాలపు నెలల్లో ప్రకృతి జీవం భూమి లోపలికి ఉపసంహరించుకున్నట్లు అనిపిస్తుంది. ప్రకృతిలో కనిపించే ఈ మరణతుల్య స్థితిని చూసి చాలా మంది నిరాశ మరియు శూన్య భావనకు లోనవుతారు. ఇది నిజానికి మన నాగరికత యొక్క ప్రస్తుత స్థితికి ఒక సరైన రూపకం (allegory). కానీ గమనించండి – ఆ రూపకం పరిపూర్ణమైనది. రాలిన ప్రతి ఆకు ఉన్న చోట ఒక మొగ్గ ఉంటుంది. చాలా చిన్న పరిమాణంలో ఇమిడి ఉన్న ఆ మొగ్గలో, శీతాకాలమంతా నిద్రాణస్థితిలో ఉంటూ, వసంతకాలపు పిలుపు కోసం వేచి ఉంటూ, వికసించడానికి సిద్ధమయ్యే ఆకులు మరియు పువ్వులు దాగి ఉంటాయి. పాశ్చాత్య మానవుని ఆత్మకు మరియు చైతన్యానికి మైకేల్‌మాస్ ఇచ్చే సందేశం ఇదే. ఇది అతన్ని తనను తాను సమాయత్తం చేసుకుని అంతర్గతంగా కృషి చేయమని, ప్రకృతి క్షీణతలో కూడా ఆత్మ యొక్క నూతన జీవశక్తిని అనుభవించమని పిలుపునిస్తుంది. దీని గురించి కనీస అవగాహన ఉన్నవారు కూడా ‘మైఖేల్‌మాస్’ (Michaelmas) కాలాన్ని తరచుగా అత్యంత ఉల్లాసభరితమైన సమయంగా అనుభవిస్తుంటారు. వేసవి కాలంలో ప్రకృతి యొక్క సమృద్ధిలో మనిషి కొంతవరకు లీనమైపోయి, ప్రకృతిలోని దైవిక అద్భుతాలను ఆస్వాదించడంలో నిమగ్నమై ఉంటాడని వారికి అనిపిస్తుంది. కానీ ఇప్పుడు, మరోవైపు, అతను తన దృష్టిని తన అంతరాత్మలోని దైవత్వం వైపు మళ్లించాల్సి ఉంటుంది. అలా చేసినప్పుడు అతనికి నిజమైన మైఖేల్‌మాస్ ఉల్లాసం కలుగుతుంది; అలా చేయకపోతే, అతను తీవ్రమైన మానసిక భారంతోనూ, వేసవి వైభవం కనుమరుగవుతున్నందుకు కలిగే విచారంతోనూ నిండిపోవచ్చు.

మరి, మనం ఇప్పుడు జీవిస్తున్న ఈ స్వేచ్ఛా యుగంలో, మనిషి పూర్తిగా ఒంటరివాడా? సహాయం మరియు రక్షణ కోసం అతను ఏ ఉన్నత శక్తుల వైపు చూడలేడా? నిజానికి చూడగలడు, కానీ ఇప్పుడు అతను తన సొంత స్వేచ్ఛా సంకల్పంతో వారి వైపు చూడాలి. అతను వారిని కేవలం మేధోపరమైన భావనలుగా కాకుండా, వాస్తవమైన ఉనికి కలిగిన శక్తులుగా చూడాలి; వివిధ మతాలలో వేర్వేరు పేర్లతో పిలవబడినప్పటికీ, అవి వాస్తవమైనవి కాబట్టి వాటిని ఆధ్యాత్మికంగా గ్రహించవచ్చు. మరియు అతను ముఖ్యంగా ఒక శక్తి (ఉనికి) వైపు చూడవచ్చు – ఆ శక్తి ప్రకృతి మూలకాలకు, తుఫానులకు, గాలులకు మరియు ఉరుములకు సంబంధించినది; అంతర్గత స్వేచ్ఛతో తన ఆలోచనలను ఆధ్యాత్మిక విషయాల వైపు మళ్లించినప్పుడు, ఆ ఆలోచనలకు ప్రేరణనివ్వగలిగే శక్తి అది. పాశ్చాత్య దేశాలలోని ఆధ్యాత్మికవేత్తలు (mystics) సంవత్సరంలోని మూడవ కాలాన్ని ఈ శక్తికే అంకితం చేశారు; వారు ఆ శక్తిని దేవదూతల సమూహాలకు నాయకుడిగా భావిస్తారు మరియు ‘ఆర్చ్‌ఏంజిల్ మైఖేల్’ (Archangel Michael) అని పిలుస్తారు.

మరిన్ని వివరాలు

మైఖేల్మాస్  దీనిని సెయింట్స్ మైఖేల్, గాబ్రియేల్  రాఫెల్ పండుగ, ప్రధాన దేవదూతల పండుగ, సెయింట్ మైఖేల్  సకల దేవదూతల పండుగ అని కూడా పిలుస్తారు, ఇది అనేక పాశ్చాత్య క్రైస్తవ ఆరాధనా క్యాలెండర్లలో సెప్టెంబర్ 29న మరియు తూర్పు క్రైస్తవ సంప్రదాయాలలో నవంబర్ 8న పాటించే ఒక క్రైస్తవ పండుగ. మైఖేల్మాస్ ఇంగ్లీష్  ఐరిష్ ఆర్థిక, న్యాయ  విద్యా సంవత్సరంలోని నాలుగు త్రైమాసిక దినాలలో ఒకటిగా ఉంది.

మైఖేల్‌మాస్ బాతు యొక్క మూలానికి సంబంధించిన మరో పురాణం ఏమిటంటే, రాణి ఎలిజబెత్ I ఆ పండుగ రోజున బాతును తింటున్నప్పుడు స్పానిష్ ఆర్మడా ఓటమి గురించి విన్నారు, అందువల్ల ఆ విజయాన్ని స్మరించుకోవడానికి ప్రతి సంవత్సరం అందరూ బాతులను తినాలని ఆమె ప్రకటించారు. తేదీ (బాతులు మరియు మైఖేల్‌మాస్‌కు కనీసం ఒక శతాబ్దం ముందు నుంచే, అంతకంటే ఎక్కువ కాకపోయినా, సంబంధం ఉంది)  యుద్ధం జరిగిన సమయం (ఆగస్టు) పరిగణనలోకి తీసుకున్నప్పుడు ఇది నిలబడదు.

ప్రధాన దేవదూత అయిన సెయింట్ మైఖేల్ పండుగ ముందు రోజున, స్రుతాన్ హిఖీల్ (స్కాటిష్ గేలిక్ ఉచ్చారణ: [ˈs̪t̪ɾu.an ˈviːçal]), సెయింట్ మైఖేల్ బానోక్, లేదా మైఖేల్మాస్ బానోక్ అని పిలువబడే ఒక ప్రత్యేకమైన రొట్టె లేదా కేక్‌ను కాల్చే ఆచారం బహుశా హెబ్రిడ్స్‌లో ఉద్భవించింది. ఈ రొట్టెను బార్లీ, ఓట్స్ మరియు రైలను సమాన భాగాలుగా కలిపి, ఎలాంటి లోహ పరికరాలు ఉపయోగించకుండా తయారు చేసేవారు. దూరంగా ఉన్న స్నేహితులు లేదా మరణించిన వారి జ్ఞాపకార్థం, తెల్లవారుజామున జరిగే ప్రార్థనలో ఆశీర్వదించబడిన ప్రత్యేక స్రువాన్‌లను వారి పేర్లతో పేదలకు ఇచ్చేవారు.

మైఖేల్మాస్ ముందు రోజున సాంప్రదాయకంగా గింజలను పగలగొట్టేవారు.

బ్రిటిష్ దీవులలోని జానపద కథల ప్రకారం, బ్లాక్‌బెర్రీలను కోయడానికి మైఖేల్మాస్ రోజు చివరి రోజు. సెయింట్ మైఖేల్ సైతాను అయిన లూసిఫర్‌ను స్వర్గం నుండి వెళ్లగొట్టినప్పుడు, అతను ఆకాశం నుండి పడి ముళ్ళతో నిండిన ఒక బ్లాక్‌బెర్రీ పొదలో దిగాడని చెబుతారు. సైతాను ఆ పండ్లను శపించి, తన అగ్ని శ్వాసతో వాటిని కాల్చి, తొక్కి, ఉమ్మివేసేవారు .,

కొన్ని సంప్రదాయాల క్రైస్తవ దేవదూతల శాస్త్రంలో, ప్రధాన దేవదూత మైఖేల్ దేవదూతలందరిలోకెల్లా గొప్పవాడిగా పరిగణించబడతాడు, స్వర్గంలో జరిగిన యుద్ధంలో సాతానును ఓడించినందుకు అతనికి ప్రత్యేక గౌరవం లభిస్తుంది.

పాత మైఖేల్మాస్ డే

పాత మైఖేల్మాస్ డే అక్టోబర్ 11న వస్తుంది (కొన్ని మూలాల ప్రకారం అక్టోబర్ 10న – జూలియన్ నుండి గ్రెగోరియన్ క్యాలెండర్‌కు మారడం వల్ల ఈ తేదీలు ఏర్పడ్డాయి, కాబట్టి ప్రస్తుత శతాబ్దం మినహా ప్రతి శతాబ్దంలో ఈ అంతరం ఒక రోజు పెరుగుతుంది). ఈ తేదీన దెయ్యం స్వర్గం నుండి కిందపడి, ఒక బ్లాక్‌బెర్రీ పొదలో పడి, పడుతూనే ఆ పండ్లను శపించిందని చెబుతారు. ఒక పాత పురాణగాథ ప్రకారం, ఈ తేదీ తర్వాత బ్లాక్‌బెర్రీలను కోయకూడదు (పైన చూడండి). యార్క్‌షైర్‌లో, దెయ్యం వాటిపై ఉమ్మివేసిందని చెబుతారు. మోరెల్ (1977) ప్రకారం, ఈ పాత పురాణగాథ గ్రేట్ బ్రిటన్‌లోని అన్ని ప్రాంతాలలో, ఉత్తరాన ఓర్క్నీ దీవుల వరకు కూడా బాగా ప్రసిద్ధి చెందింది. కార్న్‌వాల్‌లో, ఇలాంటి పురాణగాథే ప్రచారంలో ఉంది; అయితే, దెయ్యం వాటిపై మూత్రవిసర్జన చేసిందని ఒక నానుడి ఉంది.

మీ- గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -18-7-26-ఉయ్యూరు .–