అమెరికా జాతీయకవి వాల్ట్ విట్మన్ జీవిత చరిత్ర-4

The Good Gray Poet

మంచి బూడిదరంగు కవి

విట్మన్ తన ప్రభుత్వ ఉద్యోగంలో సురక్షితంగా ఉన్నానని భావిస్తున్న తరుణంలో, పరిస్థితి అదుపు తప్పింది. 1865 మే నెలలో, అయోవాకు చెందిన జేమ్స్ హార్లాన్ కొత్త అంతర్గత వ్యవహారాల కార్యదర్శిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేసి, వెంటనే తన విభాగాన్ని ప్రక్షాళన చేసేందుకు పూనుకున్నారు. అనవసరమైన పదవులను రద్దు చేయాలని, అలాగే “నైతిక ప్రవర్తన” సందేహాస్పదంగా ఉన్న ఏ ఉద్యోగినైనా తొలగించాలని ఆయన ఆదేశాలు జారీ చేశారు. హార్లాన్ ఒక శక్తివంతమైన వ్యక్తి—మాజీ యు.ఎస్. సెనేటర్, మెథడిస్ట్ మతగురువు,  అయోవా వెస్లియన్ కళాశాల అధ్యక్షుడు—ఆయన విట్మన్ వద్ద ఉన్న 1860 నాటి ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ వర్కింగ్ కాపీని (కార్యాలయంలో పని తక్కువగా ఉన్నప్పుడు తన కవితలను సవరించుకోవడానికి కవి దానిని తన డెస్క్‌లో ఉంచుకునేవారు) చూసి దిగ్భ్రాంతి చెందారు. జూన్ 20న, విట్మన్‌కు (అంతర్గత వ్యవహారాల శాఖలోని పలువురు ఇతర ఉద్యోగులతో పాటు) తొలగింపు నోటీసు అందింది. విట్మన్ వెంటనే తన ఉద్రేకపూరిత స్నేహితుడైన ఓ‘కానర్‌ను ఆశ్రయించారు, ఆయన ఆ సమయంలో ట్రెజరీ డిపార్ట్‌మెంట్‌లో పనిచేస్తున్నారు. ఓ‘కానర్, తన వృత్తికి కొంత ప్రమాదం ఉన్నప్పటికీ, తక్షణ చర్య తీసుకున్నాడు: అతను అసిస్టెంట్ అటార్నీ జనరల్, జె. హబ్లీ ఆష్టన్‌ను సంప్రదించాడు. ఆష్టన్, హార్లన్‌తో మాట్లాడగా, హార్లన్ తొలగింపు ఉత్తర్వును రద్దు చేయడానికి తీవ్రంగా వ్యతిరేకించడమే కాకుండా, విట్‌మన్‌కు మరే ఇతర ప్రభుత్వ సంస్థలోనూ ఉద్యోగం రాకుండా అడ్డుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడని తెలిసింది. అంతర్గత వ్యవహారాల శాఖ వెలుపల విట్‌మన్ నియామకంలో జోక్యం చేసుకోకుండా ఆష్టన్ హార్లన్‌ను ఒప్పించాడు, ఆ తర్వాత అటార్నీ జనరల్ జేమ్స్ స్పీడ్‌ను తన కార్యాలయంలో విట్‌మన్‌ను నియమించుకునేలా ఒప్పించాడు. విట్‌మన్ మరుసటి రోజే అటార్నీ జనరల్ కార్యాలయంలో క్లర్క్‌గా చేరాడు, ఆ పనిని బాగా ఇష్టపడ్డాడు (అతను కాన్ఫెడరేట్‌ల నుండి క్షమాభిక్ష అభ్యర్థనల తయారీలో సహాయం చేశాడు మరియు తరువాత అధ్యక్షుడు మరియు క్యాబినెట్ సభ్యులకు అందించడానికి పత్రాలను కాపీ చేశాడు), మరియు 1874లో అనారోగ్యం కారణంగా ఆ ఉద్యోగాన్ని వదులుకునే వరకు కొనసాగించాడు.

విట్మన్‌ను ఉద్యోగం నుండి తొలగించడం గురించిన గొడవ అంతా ఒక్క రోజులోనే ముగిసినట్లు అనిపించింది, కానీ ప్రభుత్వ ఉద్యోగితో పాటు అత్యంత గౌరవనీయమైన సంపాదకుడు, నవలా రచయిత మరియు పాత్రికేయుడు అయిన ఓ‘కానర్, హార్లన్‌పై తన ఆగ్రహాన్ని అదుపు చేసుకోలేకపోయాడు. నైతికవాది అయిన ఆ అంతర్గత వ్యవహారాల కార్యదర్శికి వ్యతిరేకంగా,  అతని “ఘోరమైన చర్య”కు వ్యతిరేకంగా ఒక తీవ్రమైన విమర్శనాస్త్రం రాయడం ప్రారంభించాడు. ఆ చర్య ఏమిటంటే, “విశ్వ మానవుడు—…పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు అడామస్—ఒక వ్యక్తి కాదు, మానవాళి” అయిన వాల్ట్ విట్మన్‌ను అగౌరవంగా తొలగించడం. ఓ‘కానర్ దాదాపు యాభై పేజీల పాటు హార్లన్‌ను తీవ్రంగా విమర్శిస్తూ, విట్మన్‌ను కీర్తిస్తూ, ఆ కవి యొక్క రచనలను, జీవితాన్ని గట్టిగా సమర్థిస్తూ, అతని ఆసుపత్రి సేవలను, దేశభక్తిని నొక్కిచెబుతూ, ఏదైనా అసభ్యత ఉంటే అది కవిత్వంలో కాదని, హార్లన్ యొక్క “భయంకరమైన సంకుచితత్వపు అర్థరహితంలో” ఉందని పేర్కొన్నాడు. విట్మన్ ఆ రచనపై ఓ‘కానర్‌కు సలహాలు, సూచనలు ఇచ్చాడు. ఓ‘కానర్ దానికి “ది గుడ్ గ్రే పోయెట్” అని పేరు పెట్టాడు, ఆ బిరుదు అప్పటి నుండి విట్మన్‌కు అతుక్కుపోయింది. 1866 సంవత్సరం ప్రారంభంలో ప్రచురించబడిన ఈ కరపత్రం, విట్మన్ పట్ల మారుతున్న ప్రజల దృక్పథంపై గణనీయమైన ప్రభావాన్ని చూపింది: శరీరం గురించి విట్మన్ యొక్క నిష్కపటతను ఓ‘కానర్ తక్కువ చేసి చూపనప్పటికీ, అతని చేతుల్లో ఆ పరివర్తన ప్రారంభమైంది. అది, లైంగిక విషయాల గురించి రాసే ఒక అనాగరిక, అనైతిక, విచక్షణారహిత, మరియు తీవ్రవాద కవి నుండి, బలమైన అమెరికన్ విలువలు కలిగిన ఒక సాధువులాంటి, పేద, వృద్ధ కవిగా మారింది.

ఈ సమయంలో, విట్మన్ మౌంట్ వెర్నన్‌లోని జార్జ్ వాషింగ్టన్ ఇంటిని సందర్శించాడు. బహుశా, అదుపు తప్పిపోతున్నట్లు అనిపిస్తున్న జాతీయ చరిత్రలో ఏదైనా స్థిరమైన ఆధారం కోసం వెతుకుతూ ఉండవచ్చు. ప్రతిచోటా, అమెరికా పునర్నిర్వచించబడుతోంది, మరియు విట్మన్ ఇప్పుడు అమెరికా భవిష్యత్తు గురించి సూచనలు, సమాధానాలు, సలహాల కోసం వెతుకుతున్నాడు. అతను పునర్నిర్మాణంపై జరిగిన కొన్ని తీవ్రమైన కాంగ్రెస్ చర్చలకు హాజరయ్యాడు, కానీ కొత్తగా విముక్తి పొందిన బానిసలకు పౌరసత్వం  ఓటు హక్కు వంటి తీవ్రమైన ప్రశ్నలపై తన వైఖరుల గురించి దాటవేస్తూనే ఉన్నాడు; యుద్ధానికి ముందు బానిసత్వం విస్తరణను వ్యతిరేకించిన అతను, యుద్ధం తర్వాత పునర్నిర్మించబడిన అమెరికాలో విముక్తి పొందిన బానిసల పాత్ర గురించి ఇప్పుడు గందరగోళానికి గురయ్యాడు. అతను బేస్బాల్ ఆటలకు హాజరయ్యాడు; అంతర్యుద్ధం నుండి తిరిగి వచ్చిన సైనికులు, సైనిక శిబిరాలలో ఈ ఆటను నేర్చుకుని, దేశంలోని వివిధ ప్రాంతాలలో జట్లను ఏర్పాటు చేయడం ప్రారంభించడంతో, ఈ కొత్త క్రీడ వేగంగా జాతీయ క్రీడగా మారుతోంది. విట్మన్ దీనిని “అమెరికా ఆట” అని పిలిచిన మొదటి వ్యక్తి అవుతాడు, “అమెరికన్ వాతావరణం యొక్క చురుకుదనం, వేగం, ఉత్సాహం”తో. బహుశా ఈ ఐక్యతా క్రీడ దేశానికి మళ్ళీ ఒకే గుర్తింపును ఇవ్వడానికి సహాయపడగలదు: మన చట్టాలు మరియు రాజ్యాంగం వలె “మన చారిత్రక జీవితం యొక్క మొత్తానికి” ఈ ఆట కూడా అంతే ముఖ్యమైనదని అతను చెప్పాడు. మరియు అతను లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రేపై పనిచేశాడు.

మన చట్టాలు మరియు రాజ్యాంగం వలె “చారిత్రక జీవితం” అని ఆయన భావించారు. మరియు ఆయన ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ పై పనిచేశారు, తన 1860 ఎడిషన్‌ను నిరంతరం సవరించారు (హార్లాన్ తన డెస్క్‌లో కనుగొన్న, గుర్తులు పెట్టిన కాపీ ఇంకా ఆయన వద్దే ఉంది), తన పుస్తకం అమెరికన్ గుర్తింపుకు ఒక సంఘటిత శక్తిగా ఎలా అభివృద్ధి చెందగలదో అనే మార్గం కోసం వెతికారు.

‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ పునర్నిర్మాణం

1866 ఆగస్టు మరియు సెప్టెంబరు నెలల్లో, ‘లీవ్స్‘ యొక్క కొత్త ఎడిషన్ ముద్రణకు ఏర్పాట్లు చేయడానికి ఆయన తన ఉద్యోగానికి సెలవు తీసుకుని న్యూయార్క్ వెళ్లారు. అక్కడ ఉన్నప్పుడు, ఆయన వేగంగా మారుతున్న  విపరీతంగా విస్తరిస్తున్న న్యూయార్క్ నగరాన్ని అనుభవించారు—ఆయన సెంట్రల్ పార్క్‌లో తిరిగారు, పడవ ప్రయాణాలు చేశారు,  తన స్టేజ్-డ్రైవర్  ఫెర్రీ-బోట్-వర్కర్ స్నేహితులతో స్నేహాన్ని పునరుద్ధరించుకున్నారు,  ఆయన ‘లీవ్స్‘ యొక్క టైప్‌సెట్టింగ్‌ను పర్యవేక్షించారు, ఇది చివరకు సంవత్సరం చివరిలో వెలువడింది, అయినప్పటికీ టైటిల్ పేజీపై పుస్తకం 1867 అని తేదీ వేయబడింది.

1867 ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ అన్ని ఎడిషన్‌లలోకెల్లా అత్యంత అజాగ్రత్తగా ముద్రించబడింది  అత్యంత గందరగోళంగా ఉంది. విట్‌మన్‌కు టైప్‌సెట్టర్‌లతో సమస్యలు ఉండేవి, వారి ఆ రచన దోషాలతో నిండిపోయింది. అతను ఆ పుస్తకాన్ని ఐదు విభిన్న రూపాల్లో బైండింగ్ చేశాడు: కొన్నింటిలో కేవలం ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ కొత్త ఎడిషన్ మాత్రమే ఉండగా, కొన్నింటిలో ‘లీవ్స్‘ తో పాటు ‘డ్రమ్-టాప్స్‘ కూడా ఉన్నాయి; కొన్నింటిలో ‘లీవ్స్‘, ‘డ్రమ్-టాప్స్‘, మరియు ‘సీక్వెల్‘ ఉన్నాయి; కొన్నింటిలో వీటన్నింటితో పాటు ‘సాంగ్స్ బిఫోర్ పార్టింగ్‘ అనే మరో కొత్త సంకలనం ఉంది; మరికొన్నింటిలో కేవలం ‘లీవ్స్‘ మరియు ‘సాంగ్స్ బిఫోర్ పార్టింగ్‘ మాత్రమే ఉన్నాయి. తన పుస్తకం ఏ రూపంలో ఉండాలనే దానిపై అతను స్పష్టంగా గందరగోళానికి గురయ్యాడు. ‘లీవ్స్‘ చరిత్ర తన చరిత్రకు సమాంతరంగా ఉందని, ఆ రెండు చరిత్రలూ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు అమెరికా చరిత్రను ప్రతిబింబిస్తాయని అతను ఎల్లప్పుడూ నమ్మేవాడు. అందువల్ల, అంతర్యుద్ధాన్ని తన పుస్తకంలోకి చేర్చుకోవడానికి విట్మన్ చేసిన మొదటి తాత్కాలిక ప్రయత్నంగా మనం 1867 ఎడిషన్‌ను చదవవచ్చు. కొన్ని సంచికల వెనుక భాగంలో ‘డ్రమ్-టాప్స్‘ మరియు ‘సీక్వెల్‘ ముద్రిత పేజీలను అక్షరాలా కుట్టడం ద్వారా, అతను ఒక వికారమైన పాఠ్య ప్రభావాన్ని సృష్టించాడు. అతను తన యుద్ధం మరియు విభజన కవితలను, ఏకీకరణ మరియు వివక్షరాహిత్యం గురించిన తన కవితలకు జోడిస్తున్నప్పుడు, పేజీల అమరిక , ఫాంట్ విచ్ఛిన్నమవుతాయి. యూనియన్ పరిరక్షించబడింది, కానీ ఈ తొలగించబడిన  అలంకరణ లేని రూపం… కవి చిత్రపటం లేని ‘లీవ్స్‘ ఏకైక సంచిక అయిన ఈ సంపుటి, ఒక రకమైన బలవంతపు సయోధ్యాన్ని, అంటే ఇప్పుడు ప్రతిదీ పునర్వ్యవస్థీకరించుకోవలసిందేనన్న గుర్తింపును వ్యక్తపరుస్తుంది. దేశం వలెనే, ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ కూడా ఇప్పుడు ఒక సుదీర్ఘ కాలంలోకి ప్రవేశిస్తోంది. పునర్నిర్మాణం.

1867 సంచికలో స్పష్టంగా కనిపించే నిర్మాణపరమైన సమస్యలను పరిష్కరించే ప్రయత్నంలో, విట్మన్ ‘లీవ్స్‘ను నిరంతరం పునర్వ్యవస్థీకరిస్తూ, కత్తిరిస్తూ, మరియు జోడిస్తూ ఉండేవాడు. 1870 నాటికి, ఐదవ సంచిక వెలువడినప్పుడు ‘లీవ్స్‘ పూర్తిగా కొత్త రూపాన్ని సంతరించుకుంది (శీర్షిక పేజీపై వేర్వేరు తేదీల కారణంగా దీనిని 1871-72 సంచికగా పిలుస్తారు, కానీ వాస్తవానికి ఇది మొదట 1870లోనే ముద్రించబడింది). 1867 సంచిక వలెనే, అనేక రూపాలలో వెలువడిన ఈ సంక్లిష్టమైన సంచిక, అంతర్యుద్ధాన్ని మరియు దాని పర్యవసానాలను తన పుస్తకంలో పూర్తిగా ఇముడ్చుకోవడానికి విట్మన్ చేసిన ప్రయత్నాన్ని వెల్లడిస్తుంది. ఎందుకంటే, ‘డ్రమ్-టాప్స్‘ కవితలకు వాటి స్వంత “సమూహం” కేటాయించబడినప్పటికీ, అవి ‘లీవ్స్‘లోని ఇతర భాగాలలో కూడా చెల్లాచెదురుగా ఉన్నాయి. అలాగే, కొన్నిసార్లు సూక్ష్మమైన చిన్న చేర్పులు మరియు మార్పుల రూపంలో యుద్ధ అనుభవం మిగిలిన కవితలలోకి కూడా వ్యాపించింది. ఈ సంచికలో కొన్ని కీలకమైన కవితా సమూహాలు ఉన్నాయి, అవి ఇక్కడ కనిపించి, ఆ తర్వాత బాగా ప్రసిద్ధి చెందిన 1881 కూర్పులో అదృశ్యమవుతాయి; 1871-72 సంచికలో, “యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత కవాతులు” మరియు “తిరుగుబాటు గీతాలు” అనే రెండు కవితా సమూహాలు, ఈ సంచిక స్పందించే పునర్నిర్మాణ కాలపు ఉద్వేగభరితమైన చారిత్రక క్షణాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి.

1867 నాటి ‘లీవ్స్‘ నుండి మరింత సమగ్రంగా రూపొందించబడిన 1871-1872 నాటి ‘లీవ్స్‘గా అభివృద్ధి చెందే క్రమంలో, విట్మన్ రచనల మొదటి బ్రిటిష్ సంచిక అయిన ‘పోయమ్స్ బై వాల్ట్ విట్మన్‘ (1868)కు సంపాదకత్వం వహించిన ఆంగ్ల రచయిత విలియం మైఖేల్ రోసెట్టి మధ్యంతర కృషి విట్మన్‌కు సహాయపడింది. రోసెట్టి కవితలను అమర్చిన విధానం, విట్మన్ తన రచనలో కొత్త అవకాశాలను చూడటానికి సహాయపడింది, ప్రత్యేకంగా ‘డ్రమ్-టాప్స్‘ను ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ అనే బృహత్కార్యంలో ఎలా ఏకీకృతం చేయవచ్చో ఆయన గ్రహించారు. అయితే, బ్రిటిష్ పాఠకుల సున్నితత్వానికి అనుగుణంగా విట్మన్ రచనలను శుద్ధి చేయాలని రోసెట్టి విశ్వసించాడు. ఆంగ్ల సంచిక వెలువడుతున్న కొద్దీ, సెన్సార్ చేయాలన్న రోసెట్టి సూచనలపై విట్మన్ పలు వైఖరులు తీసుకున్నాడు. ఒకసారి (తన స్నేహితుడైన మాన్‌క్యూర్ కాన్వే ద్వారా) “ఫాదర్-స్టఫ్” మరియు “ఒనానిస్ట్” అనే పదాలకు బదులుగా వేరే పదాలను చేర్చడానికి అనుమతి ఇచ్చినట్లు కనిపించినా, ఆ తర్వాత రోసెట్టితో, “నా రచనల యొక్క శుద్ధి చేయబడిన సంచికను నా స్వంత ఇష్టంతో నేను అంగీకరించలేను, అంగీకరించను” అని చెప్పాడు. విట్మన్ కవితలలో ఒక్క పదాన్ని కూడా మార్చకపోవడమే రోసెట్టి యొక్క దౌత్యపరమైన విధానం (అయితే అతను తరచుగా శీర్షికలను మార్చేవాడు). దానికి బదులుగా, ఒక కవితలో చాలా మంది పాఠకులను నొప్పించవచ్చని లేదా సెన్సార్లను రెచ్చగొట్టవచ్చని, అతను దానిని పూర్తిగా విడిచిపెట్టాడు. రోసెట్టి విట్మన్‌ను ఆంగ్ల భాషలోని గొప్ప కవులలో ఒకరిగా భావించాడు మరియు ఈ కవితల సంకలనం ఇంగ్లాండ్‌లో పూర్తి ముద్రణకు నాంది పలుకుతుందని ఆశించాడు. 1867 నాటి ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘లోని సుమారు సగభాగాన్ని పునర్ముద్రించిన ‘వాల్ట్ విట్మన్ కవితలు‘ విట్మన్‌కు చాలా కీలకమైనది, ఎందుకంటే ఇది అతనికి ఆంగ్ల స్నేహితులను సంపాదించిపెట్టింది, వారు తరువాత అతనికి ఆర్థికంగా నిలదొక్కుకోవడానికి సహాయపడ్డారు మరియు అట్లాంటిక్‌కు ఇరువైపులా అతని కీర్తిని పెంచారు.

డెమోక్రటిక్ విస్టాస్ , ఇతర కొత్త ప్రాజెక్టులు

1870లో విట్మన్ ‘డెమోక్రటిక్ విస్టాస్‘ , ‘పాసేజ్ టు ఇండియా‘లను ప్రచురించాడు (ఈ రెండు రచనల శీర్షిక పేజీలలో 1871 తేదీ ఉంది). ‘పాసేజ్ టు ఇండియా‘, డెబ్బై ఐదు కవితల సంపుటి, వాటిలో మూడింట ఒక వంతు…

విట్మన్ పక్షవాతం మరియు కామ్డెన్‌కు తరలింపు

వాషింగ్టన్ క్లర్క్‌గా తన ఉద్యోగంతో పాటు, కొనసాగుతున్న తన సాహిత్య ప్రాజెక్టులను సమన్వయం చేసుకుంటూ సాగే విట్మన్ యొక్క స్థిరమైన జీవన విధానం, వరుస ఎదురుదెబ్బల కారణంగా పూర్తిగా మారిపోయింది. 1873 సంవత్సరం అతని జీవితంలోనే అత్యంత క్లిష్టమైన సంవత్సరాలలో ఒకటిగా నిలిచింది. జనవరి 23న, అతనికి పక్షవాతం వచ్చింది; ఫిబ్రవరిలో అతని సోదరుడు జెఫ్ భార్య అయిన అతని వదిన మ్యాటీ క్యాన్సర్‌తో మరణించింది; మేలో అతని ప్రియమైన తల్లి ఆరోగ్యం క్షీణించడం ప్రారంభమైంది. పాక్షికంగా పక్షవాతానికి గురై, ఎడమ కాలు మరియు చేయి బలహీనంగా ఉన్నప్పటికీ, విట్మన్ ఎలాగోలా న్యూజెర్సీలోని కామ్డెన్‌కు ప్రయాణించి, తన తల్లి మరణానికి మూడు రోజుల ముందు అక్కడికి చేరుకున్నాడు. జూన్ నెల ప్రారంభంలో, తన ఉద్యోగాన్ని తిరిగి ప్రారంభించాలనే ఆశతో అతను వాషింగ్టన్‌కు తిరిగి వచ్చాడు. కానీ అదే నెల మధ్య నాటికి, అతను తన సోదరుడు జార్జ్ (పైప్ ఇన్‌స్పెక్టర్)  అతని భార్య లౌతో కలిసి ఒక కార్మిక వర్గ నివాస ప్రాంతంలో స్థిరపడటానికి కామ్డెన్‌కు తిరిగి వచ్చేశాడు.

“ప్రేయర్ ఆఫ్ కొలంబస్” (హార్పర్స్ మ్యాగజైన్, మార్చి 1874)లో విట్మన్ యొక్క భావోద్వేగ స్థితిని గమనించవచ్చు. ఇది కొలంబస్‌ను—విట్మన్ యొక్క స్వరూపమే ఒక ముసుగు—తన కాలంలోనే అపార్థం చేసుకోబడిన, దెబ్బతిన్న, నాశనమైన, పక్షవాతానికి గురైన వృద్ధుడిగా చిత్రిస్తుంది. అయితే, క్రమంగా, కవి క్యామ్‌డెన్‌తో మమేకమై, కష్టాల్లో ఉన్న ఆ పట్టణాన్ని ఒక సహాయక సామాజిక వాతావరణంగా మార్చడానికి మార్గాలను కనుగొనడంతో అతని మనోస్థైర్యం మెరుగుపడింది. క్యామ్‌డెన్ యొక్క ప్రయోజనాల్లో ఒకటి, వర్ధమాన మేధో మరియు కళాత్మక సమాజం ఉన్న నగరమైన ఫిలడెల్ఫియాకు అది సమీపంలో ఉండటం. పెన్సిల్వేనియా అకాడమీ ఆఫ్ ది ఫైన్ ఆర్ట్స్‌లోని తన కార్యాలయం నుండి థామస్ ఈకిన్స్, విట్మన్‌ను ఒక చిరస్మరణీయమైన చిత్రపటానికి మరియు అనేక ఛాయాచిత్రాలకు వస్తువుగా చేసుకున్నాడు, మరియు విట్మన్ దృష్టితో ప్రేరణ పొందిన ‘స్విమ్మింగ్‘తో సహా ఇతర రచనలను కూడా రూపొందించాడు. దేశంలోనే అత్యంత పురాతన ఫోటోగ్రాఫిక్ సొసైటీకి నిలయమైన మరియు ‘ఫిలడెల్ఫియా ఫోటోగ్రాఫర్‘ పత్రికకు ఆతిథ్యమిచ్చే నగరమైన ఫిలడెల్ఫియాలో, ఫోటోగ్రఫీపై విట్మన్ ఆసక్తికి సహాయక వాతావరణం లభించింది. అంతేకాకుండా, 1884లో సినిమాటిక్ ఫోటోగ్రఫీలో ఎడ్వర్డ్ ముయ్‌బ్రిడ్జ్ తన మొదటి విజయవంతమైన ప్రయోగాలు చేసిన కొద్దికాలానికే, పెన్సిల్వేనియా విశ్వవిద్యాలయం అతని చలన అధ్యయనాలను కొనసాగించడానికి అతన్ని వెంటనే ఆహ్వానించింది. విట్మన్ ఈ ఉత్సాహ వాతావరణాన్ని గ్రహించాడు, అదే సమయంలో అతను తన ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ కొత్త సంచికలలో తన ఫోటోలను చేర్చడం ద్వారా, ఫోటోగ్రఫీని నేరుగా తన సాహిత్య ప్రాజెక్టులో పొందుపరిచే తన సొంత ప్రయోగాన్ని కూడా విస్తరిస్తున్నాడు.

జ్ఞాపకశక్తులు

కామ్డెన్‌లో ఉన్న సంవత్సరాలన్నింటిలో, అతని శారీరక క్షీణత ఉన్నప్పటికీ, ఆ కవి నిలకడగా రచనలు ప్రచురించాడు. ఉదాహరణకు, పక్షవాతం వచ్చిన కొద్దికాలానికే, అతను తన పాత్రికేయ రచనలను మరియు నోట్‌బుక్‌లోని నమోదులను విస్తరించి, పునఃపరిశీలించి ‘మెమోరాండా డ్యూరింగ్ ది వార్‘ (1875-1876) అనే గ్రంథాన్ని రచించాడు. పునర్నిర్మాణ కాలం ముగింపులో ఈ పుస్తకం ప్రచురించబడింది. ఆ సమయంలో వలసలు పెరగడం, జాతిపరమైన ఘర్షణలు దేశ సమైక్యతను దెబ్బతీస్తున్నాయి. విట్‌మన్ దృష్టిలో, మనుషుల మధ్య ఉండే ఆప్యాయ బంధాలే అమెరికన్ ప్రజాస్వామ్యానికి కీలకమైన మూలమనే తన వాదనకు ఇది మరింత ప్రాధాన్యతను ఇచ్చింది. ఈ సంపుటిలోని వచనం బిగువుగా, సంక్షిప్తంగా, వివరంగా మరియు నిస్సంకోచంగా ఉంటుంది. అంతకుముందు జరిగిన ఏ యుద్ధం కన్నా అంతర్యుద్ధానికే పత్రికలలో ఎక్కువ ప్రచారం లభించినప్పటికీ, దాని నిజమైన ప్రాముఖ్యత మరుగున పడిపోతుందేమోనని, తాను “అసలైన యుద్ధం” అని పిలిచినది ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోదేమోనని విట్‌మన్ ఆందోళన చెందాడు. సాధారణ సైనికుల పట్ల, అలాగే ఆసుపత్రులలో సైనికులను తాను అనేకసార్లు సందర్శించినప్పుడు చూసిన వారి ధైర్యసాహసాలు మరియు ప్రేమ పట్ల తగినంత శ్రద్ధ చూపకపోవడం పట్ల అతను విచారం వ్యక్తం చేశాడు.

‘మెమోరాండా‘ మరియు ఇతర శతాబ్ది ప్రచురణలు, విట్‌మన్ అత్యంత నిరుత్సాహానికి గురైన స్థితి నుండి అతను అద్భుతంగా కోలుకోవడాన్ని సూచిస్తాయి. శతాబ్ది ఉత్సవాల కమిషన్ తనను జాతీయ గీతం రాయమని అడుగుతుందని విట్మన్ ఆశించాడు (బేయార్డ్ టేలర్ అంగీకరించడానికి ముందు మరో ఐదుగురిని అడిగారు), కానీ దేశ శతాబ్ది ఉత్సవాలు అతనికి పెద్దగా గుర్తింపు లేకుండానే గడిచిపోయాయి. కామ్డెన్‌కు నదికి అవతల ఉన్న ఫిలడెల్ఫియాలో జరిగిన శతాబ్ది ఉత్సవాలలో అతను ఎక్కువ సమయం గడపలేదు. కానీ విట్మన్, ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ యొక్క “రచయిత ఎడిషన్” లేదా “శతాబ్ది ఎడిషన్” అని రకరకాలుగా పేరు పెట్టబడిన సంచికను వెలువరించి శతాబ్ది ఉత్సవాలను జరుపుకున్నాడు. (1876 ‘సంచిక‘ అనేది సాంకేతికంగా 1871-1872 నాటి ‘లీవ్స్‘ సంచిక యొక్క పునర్ముద్రణ, దీనిలో కొన్ని చేర్పులు ఉన్నాయి; అతను పేజీలలోని ఖాళీ విభాగాలలో నాలుగు కొత్త కవితలను అతికించాడు, మరియు రెండు ‘చిత్రపటాలను‘ చేర్చాడు: ఒకటి, అతను తన 1855 ముఖచిత్రంగా ఉపయోగించిన పాత హాలియర్ చెక్కడాలు, మరియు మరొకటి, ఇటీవల తీసిన ఒక ఛాయాచిత్రానికి విలియం లింటన్ వేసిన కొత్త చెక్కడాలు.) ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ యొక్క ఈ సంచికకు తోడుగా వచ్చిన ‘టూ రివులెట్స్‘ (1876) అనే సంపుటి, అతని పునర్నిర్మాణ కాలపు రచనలను సేకరించి, వాటిని అత్యంత ప్రయోగాత్మక పద్ధతిలో అందిస్తుంది: ఒక విభాగంలో అతను పేజీల పై మరియు కింది సగభాగాలలో కవిత్వం మరియు గద్యాన్ని ముద్రించాడు. విట్మన్ యొక్క మూడు ప్రచురణలు—’మెమోరాండా‘, ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘, మరియు ‘టూ రివులెట్స్‘—శతాబ్దపు పురాతన దేశంపై పదునైన వ్యాఖ్యానాన్ని అందించే ఒక సంక్లిష్టమైన, బహుముఖ శతాబ్ది కానుకగా నిలిచాయి; ఇది విమర్శలను, ప్రశంసలను మిళితం చేస్తూ, వైఫల్యాల పట్ల నిరాశను భవిష్యత్తుపై ఆశతో సమతుల్యం చేసింది.

అంతర్జాతీయ చర్చ

విట్మన్ శత వార్షికోత్సవ ప్రచురణలు, అతని మునుపటి రచనల కంటే ఆర్థికంగా ఎక్కువ విజయం సాధించాయి. దీనికి ఒక కారణం, అట్లాంటిక్ ఆవలి వైపు జరిగిన ఒక చర్చ, అది అతని ప్రాచుర్యాన్ని నాటకీయంగా పెంచింది. 1876లో వెస్ట్ జెర్సీ ప్రెస్‌కు తృతీయ పురుషంలో రాసిన “వాల్ట్ విట్మన్స్ యాక్చువల్ అమెరికన్ పొజిషన్” అనే వ్యాసంతో విట్మన్ ఈ వివాదాన్ని రాజేయడంలో సహాయపడ్డాడు. ఆ వ్యాసంలో, తనను నిర్లక్ష్యం చేయడం గురించి అతిశయోక్తితో కూడిన వివరణ ఇచ్చాడు. అంతేకాకుండా, అమెరికన్ పత్రికల నుండి తనను క్రమపద్ధతిలో మినహాయించారని, అలాగే ప్రముఖ కవులు కవితా సంకలనాలు కూర్చేటప్పుడు తనను చిన్నచూపు చూశారని కూడా వాదించాడు.

తన సాహిత్య మిత్రులతో పాటు, విట్మన్ శ్రామిక వర్గానికి చెందిన పురుషులతో, తరచుగా తనకంటే చాలా చిన్నవయసున్న వారితో ముఖ్యమైన భావోద్వేగ సంబంధాలను కొనసాగించాడు. వారిద్దరూ ఒకరినొకరు తక్కువగా కలుసుకోవడంతో, డోయల్‌తో విట్మన్ సంబంధం క్రమంగా క్షీణించింది. హ్యారీ స్టాఫోర్డ్, డోయల్ స్థానాన్ని భర్తీ చేసి, అతనికి “ముద్దుల కొడుకు”గా మారాడు. 1876లో విట్మన్ మొదటిసారి కలిసినప్పుడు, పద్దెనిమిదేళ్ల వయసున్న, భావోద్వేగపరంగా అస్థిరంగా ఉన్న యువకుడైన స్టాఫోర్డ్, క్యామ్‌డెన్ న్యూ రిపబ్లిక్‌లో చిన్నా చితకా పనులు చేసుకునేవాడు. స్టాఫోర్డ్ కుటుంబం విట్మన్‌ను ఒక రకమైన మార్గదర్శకుడిగా భావించింది మరియు ఆ యువకుడిపై కవి చూపిన ఆసక్తికి సంతోషించింది. క్యామ్‌డెన్‌కు సుమారు పది మైళ్ల దూరంలో, టింబర్ క్రీక్ సమీపంలో ఉన్న స్టాఫోర్డ్స్ పొలంలోని ప్రకృతి సౌందర్యం యొక్క పునరుజ్జీవన శక్తుల ద్వారా విట్మన్ పక్షవాతం నుండి కోలుకుని ఆరోగ్యం కుదుటపరుచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, స్టాఫోర్డ్ తల్లి ప్రత్యేకంగా అతని పట్ల శ్రద్ధ చూపింది. స్టాఫోర్డ్‌తో విట్మన్ సంబంధం యొక్క స్వభావం ఇప్పటికీ రహస్యంగానే ఉంది. కవి మరియు హ్యారీ కలిసి కుస్తీ పట్టేవారని మనకు తెలుసు (వారు “ఇద్దరు పిల్లల్లా అల్లరి చేసే” తీరు చూసి జాన్ బర్రోస్ నిరాశ చెందాడు); వారి సంబంధం అభివృద్ధి చెందుతున్న కొద్దీ, విట్మన్ స్టాఫోర్డ్‌కు ఇచ్చిన స్నేహపు ఉంగరం (బాధాకరమైన మాటలతో) అనేకసార్లు అటూ ఇటూ తిరిగింది; మరియు వారు ప్రయాణించేటప్పుడు ఒకే గదిలో ఉండేవారు. విట్మన్ మరియు స్టాఫోర్డ్ అందమైన స్త్రీల గురించి కూడా చర్చించుకునేవారు (కవి పీటర్ డోయల్‌తో చర్చించినట్లే). 1884లో స్టాఫోర్డ్ వివాహం చేసుకున్న తర్వాత, ఆ ఇద్దరు పురుషులు స్నేహపూర్వక సంబంధాన్ని కొనసాగించారు.

ఆంగ్ల అభిమానులు

రచయితలు, మేధావులు, దుకాణదారులు  కార్మికులతో కూడిన ఒక ఆంగ్ల పురుషుల బృందం కూడా విట్మన్‌ను అత్యంత కీలకమైన వ్యక్తిగా పరిగణించింది. స్వలింగ ప్రేమను (అప్పటికే “స్వలింగ సంపర్కం” అని పిలవబడుతున్నది) రోగగ్రస్తమైనదిగా మరియు నేరపూరితమైనదిగా వర్గీకరించే సంస్కృతిలో, ఈ పురుషులు దాని ఆధారంగా ఒక సానుకూల గుర్తింపును స్థాపించడానికి పోరాడుతున్నారు. ఇంగ్లాండ్‌లో విట్‌మన్‌ రచనలను ప్రధానంగా వ్యాఖ్యానించిన ఎడ్వర్డ్ కార్పెంటర్, 1877లో విట్‌మన్‌ను కలవడానికి మొదటిసారిగా కామ్‌డెన్‌కు వచ్చి, 1884లో మళ్ళీ తిరిగి వచ్చారు. కార్పెంటర్ తన జీవిత ఉదాహరణ ద్వారా (కార్మిక వర్గానికి చెందిన జార్జ్ మెరిల్‌తో దశాబ్దాల పాటు సాగిన అతని సంబంధం ముఖ్యంగా చెప్పుకోదగినది),  తన రచనల ద్వారా వివిధ కళాకారులు, మేధావులు,  లైంగిక విప్లవవాదులను ప్రభావితం చేశారు. ఈ రచనలలో విట్‌మన్‌ స్ఫూర్తితో రాసిన ‘టువర్డ్స్ డెమోక్రసీ‘ (1883-1902) అనే కవిత్వం, అతని అనేక వ్యాసాలు, మరియు తరువాత విట్‌మన్‌తో తన అనుబంధాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ, అతని రచనలు  ప్రభావాన్ని విశ్లేషించిన ‘డేస్ విత్ వాల్ట్ విట్‌మన్‌‘ (1906) అనే గ్రంథం ఉన్నాయి. ఇంగ్లాండ్‌లోని కార్మిక ఉద్యమానికి విట్‌మన్‌ గురించి తెలియజేయడానికి కార్పెంటర్ సహాయపడ్డారు. అక్కడ మరింత సమానత్వ సమాజాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లాలని ఆకాంక్షించిన ఆంగ్ల అనుచరులు, కవి యొక్క సహచరభావ భాషను ఉపయోగించుకున్నారు. ఈ సంవత్సరాలలో ఆస్కార్ వైల్డ్ అత్యంత ప్రసిద్ధులలో ఒకరిగా, అనేక ఇతర వ్యక్తులు కూడా కామ్‌డెన్‌కు యాత్రలు చేశారు. 1882లో వైల్డ్ ఆ కవితో కలిసి ఎల్డర్‌బెర్రీ వైన్ తాగి, అతని గ్రీకు గుణాలకు ముగ్ధుడై, “ఈ విశాల అమెరికా ప్రపంచంలో నేను ఇంతగా ప్రేమించే, గౌరవించే వ్యక్తి మరొకరు లేరు” అని ప్రకటించాడు.

1881-1882 సంచిక

ఇంగ్లీష్ పాఠకులు మరియు ఇతర యూరోపియన్ అభిమానులు, ముఖ్యంగా ఫ్రాన్స్  జర్మనీలలో, పదేపదే ఆమోదించిన విట్మన్ రచనకు, 1881లో బోస్టన్‌కు చెందిన ఒక ప్రముఖ ప్రచురణకర్త, జేమ్స్ ఆర్. ఓస్‌గూడ్ & కో., ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ను తమ ముద్రణ కింద ప్రచురించాలని నిర్ణయించడంతో మరింత ప్రోత్సాహం లభించింది. ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం థాయర్ మరియు ఎల్డ్రిడ్జ్ అతనికి బోస్టన్‌లో గౌరవప్రదమైన ప్రచురణను అందించినప్పుడు జరిగినట్లే, విట్మన్ ఇప్పుడు అధిక ప్రాచుర్యం, మంచి పంపిణీ మరియు సంస్థాగత ధ్రువీకరణ వంటి ప్రయోజనాలను ఆశించగలిగాడు (ఒక తిరుగుబాటు కవికి ఇది విరుద్ధమైన ఆలోచన, వాస్తవానికి). అయితే, మరోసారి, పరిస్థితులు త్వరలోనే తారుమారయ్యాయి. బోస్టన్ జిల్లా అటార్నీ అయిన ఆలివర్ స్టీవెన్స్, 1882 మార్చి 1న ఓస్‌గూడ్‌కు ఇలా రాశారు: “ఈ పుస్తకం అశ్లీల సాహిత్యానికి సంబంధించిన ప్రజా శాసనాల నిబంధనల పరిధిలోకి వస్తుందని మేము భావిస్తున్నాము. అందువల్ల దీనిని చలామణి నుండి ఉపసంహరించుకోవడం  దాని ముద్రణలను నిలిపివేయడం సముచితమని సూచిస్తున్నాము.” దురాచారాల అణచివేత కోసం పనిచేసే న్యూ ఇంగ్లాండ్ సొసైటీ ఈ చర్యను ప్రోత్సహించింది, కానీ అనేక సమీక్షలు కూడా ఈ పుస్తకానికి ఇబ్బందులు ఎదురవుతాయని అంచనా వేశాయి. ఓస్‌గూడ్ ఒక రాజీకి రావడానికి ప్రయత్నించగా, విట్‌మన్ కూడా ఆ మార్పులు కేవలం పది పంక్తులు, అరడజను పదాలు లేదా పదబంధాలకు మాత్రమే పరిమితం కావచ్చని భావించి, నిషేధాన్ని తప్పించుకోవడానికి ఒక మార్గాన్ని కనుగొనడానికి కృషి చేశాడు. కానీ ఆ మార్పులు ఎంత విస్తృతంగా ఉండాల్సి వస్తుందో గ్రహించిన తర్వాత విట్‌మన్ వైఖరి మరింత దృఢపడింది. అభ్యంతరకరమైన భాగాలు “సాంగ్ ఆఫ్ మైసెల్ఫ్,” “ఫ్రమ్ పెంట్-అప్ ఏకింగ్ రివర్స్,” “ఐ సింగ్ ది బాడీ ఎలక్ట్రిక్,” “ఎ వుమన్ వెయిట్స్ ఫర్ మీ,” “స్పాంటేనియస్ మీ,” “నేటివ్ మూమెంట్స్,” “ది డాలియన్స్ ఆఫ్ ది ఈగిల్స్,” “బై బ్లూ ఒంటారియోస్ షోర్,” “టు ఎ కామన్ ప్రాస్టిట్యూట్,” “అన్‌ఫోల్డెడ్ అవుట్ ఆఫ్ ది ఫోల్డ్స్,” “ది స్లీపర్స్,” మరియు “ఫేసెస్” అనే కవితలలో కనిపించాయి. చాలా కవితలలో, కొన్ని నిర్దిష్ట భాగాలు లేదా పదాలు అభ్యంతరకరంగా ఉన్నప్పటికీ, “ఎ వుమన్ వెయిట్స్ ఫర్ మీ” మరియు “టు ఎ కామన్ ప్రాస్టిట్యూట్” కవితలను పూర్తిగా తొలగించాల్సిందేనని జిల్లా అటార్నీ పట్టుబట్టారు. ఆసక్తికరంగా, “కాలమస్” విభాగం మరియు పురుషుల మధ్య ప్రేమను వర్ణించే ఇతర కవితలు ఎటువంటి ఆందోళనను రేకెత్తించలేదు, బహుశా పురుషుల మధ్య కవితలు అరుదుగా చేతులు పట్టుకోవడం మరియు కౌగిలించుకోవడం దాటి వెళ్ళడం వల్ల కావచ్చు, అయితే స్త్రీపురుషుల కవితలు సంభోగం గురించి నిర్మొహమాటంగా ఉంటాయి. విట్మన్ ఓస్‌గూడ్‌కు ఇలా రాశాడు: “ఈ జాబితా మొత్తాన్ని మరియు దానిలోని ప్రతి అంశాన్ని నేను తిరస్కరిస్తున్నాను, మరియు ఏ విధంగానూ దాని గురించి ఆలోచించను.”

జీవిత గాథలు

‘స్పెసిమెన్ డేస్‘ అనేది 1881-1882 నాటి ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘కు గద్యరూప ప్రతిరూపంగా ప్రచురించబడింది. విట్మన్ దీనిని “ఇప్పటివరకు ముద్రించిన పుస్తకాలన్నింటిలోకీ అత్యంత అస్తవ్యస్తమైన, సహజసిద్ధమైన, ఖండితమైన పుస్తకం” అని వర్ణించారు, మరియు ఒక ఆత్మకథగా ఈ పుస్తకం అసాధారణమైనది. ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘ మొదటి కూర్పు అభివృద్ధి ఎలా జరిగిందనే ప్రధాన రహస్యంపై విట్మన్ పెద్దగా వెలుగునివ్వలేదు. కుటుంబ నేపథ్యంపై ఒక చిన్న విభాగం తర్వాత, విట్మన్ తన “సుదీర్ఘమైన ముందుమాట”ను వేగంగా దాటి, యుద్ధంపై దృష్టి సారించారు (దీనికోసం ‘మెమోరాండా‘లో ఉపయోగించిన విషయాలపై ఎక్కువగా ఆధారపడ్డారు). యుద్ధంతో తనకున్న ప్రత్యక్ష మరియు విస్తృతమైన సంబంధానికి ఏ ఇతర ప్రముఖ రచయితా సరిపోలలేరని గ్రహించిన ఆయన, అమెరికన్ అనుభవానికి యుద్ధం ఎలా నిర్వచనాత్మకమైనదో, అలాగే ఆ యుద్ధానికి ఆసుపత్రులు కూడా కేంద్రంగా ఉన్నాయని వాదించడం కొనసాగించారు. ఈ విభాగాన్ని అనుసరించి, విట్మన్ టింబర్ క్రీక్‌లోని స్టాఫోర్డ్ వ్యవసాయ క్షేత్రం నుండి ప్రేరణ పొందిన ప్రకృతి ప్రతిబింబాల వైపు మళ్లుతాడు. అక్కడ పక్షవాతం వల్ల దెబ్బతిన్న తన శరీరాన్ని పునరుద్ధరించుకోవడానికి విట్మన్, స్వయంగా విధించుకున్న ఒక విలక్షణమైన, కానీ ప్రభావవంతమైన శారీరక చికిత్సా విధానాన్ని (చిన్న మొక్కలతో కుస్తీ పట్టడం, బురద స్నానాలు చేయడం వంటివి) అనుసరించాడు. కాన్సాస్ స్థావరం యొక్క పావు శతాబ్ది ఉత్సవాలకు హాజరవడానికి మరియు సెయింట్ లూయిస్‌లో ఉన్న తన సోదరుడు జెఫ్‌ను కలవడానికి 1879లో తాను చేసిన యాత్రను కూడా అతను వివరిస్తాడు. విట్మన్ డెన్వర్ మరియు రాకీ పర్వతాల వరకు ప్రయాణించాడు. ఆ ప్రకృతి దృశ్యంలో, దాని గురించి తాను గతంలో ఊహించుకున్న దానికి సరిపోయే ఒక వైభవాన్ని,  అమెరికన్ కవిత్వం పట్ల తన దృక్పథాన్ని సమర్థించే ఒక కఠినత్వాన్ని అతను కనుగొన్నాడు. ‘స్పెసిమెన్ డేస్‘ అంతటా, విట్మన్ జాతీయ కవుల సమూహంలో తన స్థానాన్ని స్థిరంగా దృష్టిలో ఉంచుకున్నాడు. “నలుగురు కవులకు నా నివాళి” వంటి విభాగాలలో మరియు ఎమర్సన్, లాంగ్‌ఫెలో, కార్లైల్‌ల మరణాల వృత్తాంతాలలో, విట్మన్ తన ముఖ్య పూర్వగాములతో పోలిస్తే ఒక కొత్త ఉదారమైన స్థానాన్ని స్థాపించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఇంతకుముందు తన విమర్శలో అరుదుగా కనబరిచిన ఉదారతను ప్రదర్శిస్తూ, ఒకప్పుడు “చిల్లర కవులు, ఏడుపుగొట్టు వాళ్ళు, పనికిమాలిన వాళ్ళు” అని తాను ఎగతాళి చేసిన తోటి కవులను ఆయన ఇప్పుడు ప్రశంసిస్తున్నారు. ‘స్పెక్సిమెన్ డేస్‘ ఇటీవలే విమర్శకుల దృష్టిని ఎక్కువగా ఆకర్షించడం ప్రారంభించింది, మరియు ఇప్పుడు దీనిని ఒక విలక్షణమైన, ప్రయోగాత్మక రచనగా, విట్మన్ యొక్క విప్లవాత్మక నూతన కవిత్వానికి గద్య రూపంగా పరిగణిస్తున్నారు. కెనడాకు చెందిన రిచర్డ్ మారిస్ బక్, కవి యొక్క మొట్టమొదటి పూర్తిస్థాయి జీవిత చరిత్రను రచించడానికి ప్రణాళిక రచించడం ప్రారంభించినప్పుడు, విట్మన్ తన జీవిత కథను రూపొందించుకోవడానికి మరో అవకాశాన్ని అందిపుచ్చుకున్నాడు. అది చివరికి 1883లో ‘వాల్ట్ విట్మన్‘ పేరుతో ప్రచురించబడింది. బక్ మొదటిసారిగా 1867లో విట్మన్ రచనలను చదివి, వెంటనే మంత్రముగ్ధుడయ్యాడు. అయినప్పటికీ, విట్మన్ తన లేఖలకు సమాధానం ఇవ్వకపోవడంతో, కవి పట్ల అతని ప్రారంభ ప్రయత్నాలు ఫలించలేదు. అయితే, 1870ల చివరలో వారిద్దరూ కలుసుకున్న తర్వాత, వారి మధ్య ఒక ముఖ్యమైన స్నేహం మరియు సాహిత్య సంబంధం ఏర్పడింది. బక్ యొక్క స్వంత జీవితం విజ్ఞానశాస్త్రం మరియు ఆధ్యాత్మికతల కలయిక: అతను ఉత్తర అమెరికాలోని అతిపెద్ద మానసిక ఆసుపత్రికి సూపరింటెండెంట్‌గా మరియు ‘మ్యాన్స్ మోరల్ నేచర్ అండ్ కాస్మిక్ కాన్షియస్‌నెస్‘ గ్రంథ రచయితగా ఉన్నాడు. బక్ దృష్టిలో, విట్మన్ సాధించిన జ్ఞానోదయం అతన్ని బుద్ధుడు, మోసెస్, సోక్రటీస్, ఏసు మరియు వర్డ్స్‌వర్త్‌లతో కూడిన ఒక ఉన్నత వర్గానికి చెందినవారి సరసన నిలబెట్టింది. విట్మన్ 1880 వేసవిలో నాలుగు నెలల పాటు అంటారియోలోని బక్‌ను సందర్శించి, ఆ జీవిత చరిత్ర కోసం సమాచారాన్ని అందించాడు. అయినప్పటికీ—విట్మన్ ఈ అధ్యయనంలోని కొన్ని భాగాలను రచించి, బక్ రాసిన చాలా భాగాన్ని సవరించిన తర్వాత కూడా—ఆ పుస్తకం ఒక యథార్థమైన చిత్రాన్ని అందించలేదని అతను భావించాడు. ఆసక్తికరంగా, బక్ యొక్క కొన్ని ఉత్తమమైన అంతర్దృష్టులను తొలగించడం ద్వారా అతను వక్రీకరణలకు దోహదపడ్డాడు. ఉదాహరణకు, విట్మన్ యొక్క మాతృత్వ స్వభావాన్ని అతను గుర్తించడం మరియు బక్‌తో ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు కవి ఒక కెనడియన్ సైనికుడితో ఏర్పరచుకున్న సన్నిహిత స్నేహం గురించిన అతని పరిశీలనలు.

విట్మన్ జీవిత కథ కూడా, అతనికి సాధ్యమైనంత వరకు, లింకన్‌తో ముడిపడి ఉంది. 1870ల చివరలో ప్రారంభమై సుమారు ఒక దశాబ్దం పాటు, విట్మన్ క్రమం తప్పకుండా లింకన్‌పై ఉపన్యాసాలు ఇచ్చాడు. అతని ప్రసిద్ధ శోకగీతాలైన “వెన్ లిలాక్స్ లాస్ట్ ఇన్ ది డోర్‌యార్డ్ బ్లూమ్డ్” మరియు “ఓ కెప్టెన్! మై కెప్టెన్!” లకు అనుబంధంగా ఉన్న ఈ ఉపన్యాసాలు, విట్మన్‌కు ఎంతో అవసరమైన ఆదాయాన్ని తెచ్చిపెట్టాయి. అదే సమయంలో, యుద్ధంతో  అమరవీరుడైన అధ్యక్షుడితో అతనికున్న సంబంధాన్ని మరోసారి నొక్కిచెప్పాయి. సంచార ఉపన్యాసకుడిగా ఉండాలనే తన చిన్ననాటి కలను నెరవేర్చుకోవడానికి విట్మన్ అత్యంత దగ్గరగా వచ్చిన సందర్భం ఈ లింకన్ ఉపన్యాసాలే. అతను సాధారణంగా “ఓ కెప్టెన్!” అంటూ తన ఉపన్యాసాన్ని ముగించేవాడు. ఆ కవిత యొక్క సాంప్రదాయబద్ధత పట్ల తనకు వ్యక్తిగత అభ్యంతరాలు ఉన్నప్పటికీ, ప్రజాదరణ పొందిన శోకగీత రచయిత పాత్రను పోషించడానికి తన సుముఖతను సూచిస్తున్నాడు. 328 మికిల్ స్ట్రీట్

1880వ దశకంలో, విట్మన్ తన రచనల ప్రామాణిక ప్రతులను సంకలనం చేస్తూ, తన జీవితానికి సంబంధించిన వివిధ వృత్తాంతాలను పర్యవేక్షిస్తున్నప్పుడు, అతను తన గృహ ఏర్పాట్లను కూడా చక్కదిద్దుకుంటున్నాడు. అతను తన సోదరుడు జార్జ్ కుటుంబంతో కలిసి నివసిస్తున్నాడు, కానీ జార్జ్ పదవీ విరమణ చేసి కుటుంబాన్ని పట్టణం వెలుపల ఉన్న ఒక వ్యవసాయ క్షేత్రానికి తరలించినప్పుడు, వాల్ట్ క్యామ్‌డెన్‌ను విడిచి వెళ్ళడానికి నిరాకరించాడు. ‘లీవ్స్‘ యొక్క 1881-1882 సంచిక రాయల్టీల నుండి ఆదా చేసిన డబ్బుకు, ప్రచురణకర్త జార్జ్ డబ్ల్యూ. చైల్డ్స్ నుండి తీసుకున్న రుణాన్ని కలిపి, ఆ కవి “నా స్వంతంగా ఒక చిన్న పాత గుడిసెను” కొనుగోలు చేశాడు. మార్చి 1884లో, అతను తన జీవితంలో సొంతం చేసుకున్న ఏకైక ఇంటిలోకి మారాడు. ఫర్నేస్ లేకపోయినా, మరమ్మతులు అవసరమైనా, 328 మికిల్ స్ట్రీట్‌లోని ఆ రెండు అంతస్తుల చెక్క ఇల్లు తనకు బాగా సరిపోయిందని అతను చెప్పాడు. అతని వ్యక్తిగత గది త్వరగా ఒక ప్రత్యేకమైన వాతావరణాన్ని సంతరించుకుంది: ఆ కవి చిందరవందరగా ఉన్న కాగితాల సముద్రంలో నివసిస్తున్నట్లు చాలా మంది సందర్శకులు గమనించారు.

విట్మన్ ప్రయాణాలు తగ్గిపోతుండటంతో, ఫిలడెల్ఫియాకు చెందిన థామస్ డోనాల్డ్‌సన్ అనే న్యాయవాది అతని ఇంటికి వచ్చి, అతని నివాసాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు.

j అమెరికన్ శిష్యులకు ఇంగ్లాండ్‌లో కూడా సమానమైన వారు ఉన్నారు. ఇంగ్లాండ్‌లోని లాంకషైర్‌లో, విట్‌మన్‌ను తీవ్రంగా ఆరాధించే జె. డబ్ల్యూ. వాలెస్, సోషలిస్టుల బృందానికి (కొన్నిసార్లు “బోల్టన్ కాలేజ్” అని పిలుస్తారు) అవిశ్రాంతంగా నాయకత్వం వహించారు. సోషలిజం అనే కొత్త మతానికి “ప్రవక్త” అయిన విట్‌మన్‌ను చూడటానికి వాలెస్ 1891 శరదృతువులో కామ్‌డెన్‌కు వచ్చారు. చరిత్రలో తమ స్థానం గురించి వాలెస్ బృందం చాలా నమ్మకంగా ఉంది: “ప్రపంచ ప్రజాస్వామ్యానికి దైవికంగా ప్రేరేపించబడిన ప్రవక్త అయిన వాల్ట్ విట్‌మన్‌తో మాకు అత్యంత సన్నిహిత సంబంధం ఉంది.” ఆ బృందంలోని ఇతర ప్రముఖ సభ్యులలో పత్తి వ్యర్థాల వ్యాపారి అయిన ఫ్రెడ్ వైల్డ్ మరియు సాధారణ వైద్యుడైన డాక్టర్ జాన్ జాన్‌స్టన్ ఉన్నారు. జాన్‌స్టన్ ఆ కవితో ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు జరిపారు, ఆయన ఫోటోలు తీశారు, మరియు వాలెస్‌తో కలిసి, “విజిట్స్ టు వాల్ట్ విట్‌మన్ ఇన్ 1890-1891 బై టూ లాంకషైర్ ఫ్రెండ్స్” అనే పుస్తకంలో ఆయన గురించి రాశారు.

విట్‌మన్ తన అత్యంత ఉత్సాహభరితమైన ప్రేక్షకులు యు.ఎస్. నుండి వస్తారని ఆశించారు, అయినప్పటికీ ఆంగ్ల పాఠకుల నుండి తనకు లభించిన ఊహించని మరియు నిరంతర మద్దతును ఆయన స్వాగతించారు. అయినప్పటికీ, కొన్నిసార్లు అతను కొన్ని మద్దతులు అవివేకమైనవిగా  శ్రమతో కూడుకున్నవిగా భావించాడు. కవి, లైంగికత అధ్యయనకారుడు  ప్రాచీన పండితుడైన జాన్ అడింగ్టన్ సైమండ్స్, 1870లలో “కలమస్” పద్య సమూహం యొక్క అర్థం గురించి విట్మన్‌ను దశాబ్దాల పాటు ప్రశ్నించడం ప్రారంభించాడు. అది పురుషుల మధ్య శారీరక సంబంధాలను ఆమోదిస్తుందా? ‘లీవ్స్ ఆఫ్ గ్రాస్‘లో చిత్రీకరించబడిన బలమైన స్వలింగ అనుబంధానికి ముగ్ధుడైన సైమండ్స్, విట్మన్ నుండి హామీ లేకుండా ఆ పద్యాలను వివరించడానికి సంకోచించాడు, కానీ ఆ కవి ఆ హామీని ఇవ్వడానికి నిరాకరించాడు. (సిమండ్స్ యొక్క సంకోచానికి కారణం, హారో ప్రధానోపాధ్యాయుడైన డాక్టర్ చార్లెస్ వాఘన్, తన స్నేహితుడైన ఆల్ఫ్రెడ్ ప్రెటోర్ అనే విద్యార్థినితో వివాహేతర సంబంధం పెట్టుకున్నాడని, గతంలో అతను ఆ విషయాన్ని ఘోరంగా బయటపెట్టడమేనని చెప్పవచ్చు.) సిమండ్స్ చివరికి విట్మన్‌ను ఎంతగా ఒత్తిడి చేశాడంటే, 1890లో ఆ కవి ఒక బృహత్తరమైన అబద్ధాన్ని అల్లాడు: “నేను ఎప్పుడూ పెళ్లి చేసుకోకపోయినా నాకు ఆరుగురు పిల్లలు ఉన్నారు—ఇద్దరు చనిపోయారు—దక్షిణాన ఒక మనవడు బతికే ఉన్నాడు, వాడు మంచి అబ్బాయి, అప్పుడప్పుడు నాకు ఉత్తరాలు రాస్తుంటాడు. వారి మేలు, అదృష్టానికి సంబంధించిన పరిస్థితుల వల్ల నేను నా సన్నిహిత బంధువులకు దూరమయ్యాను.” విట్మన్ వాదనలోని తీవ్రమైన అతిశయోక్తి—అతని కథలోని ఆడంబరం—కేవలం నిరాకరించడం కన్నా భిన్నమైన, మరింత సంక్లిష్టమైన విషయాన్ని సూచించింది. ట్రాబెల్‌తో కూడా విట్మన్ అదే విధంగా సంకోచంగా ప్రవర్తించాడు; తాను వెల్లడించాల్సిన ఒక గొప్ప రహస్యం ఉందని పదేపదే సూచిస్తూ, దాన్ని చెప్పడాన్ని పదేపదే వాయిదా వేస్తూ వచ్చాడు. విట్మన్ స్పష్టత కంటే లైంగిక రహస్యాన్ని పెంపొందించడంపై ఎక్కువ ఆసక్తి చూపాడు, మరియు అతను తన జీవితాన్ని లేదా ఆలోచనను సంకుచితమైన, వక్రీకరించే ముద్రలకు లేదా సమాధానాలకు, ముఖ్యంగా ఇతరుల షరతులకు కుదించబోలేదు.

విట్మన్ చివరి క్షణం వరకు “వాచాలంగా” రాయడం కొనసాగించాడు, కానీ తన సాపేక్ష దీర్ఘాయువు కారణంగా, “అసహ్యకరమైన విచారాలు, నొప్పులు, నిస్తేజం, మలబద్ధకం, మూలుగుతున్న విసుగు, / నా రోజువారీ పాటలలోకి చొచ్చుకుపోవచ్చు” అని అతను ఆందోళన చెందాడు. సాంకేతికంగా 1881-1882 నాటి ‘లీవ్స్‘కు అనుబంధ విషయాలతో కూడిన పునర్ముద్రణ అయిన ‘డెత్‌బెడ్ ఎడిషన్‘, విట్మన్ జీవితపు చివరి సంవత్సరంలో వెలువడింది. ఈ సంపుటిలో, కవి అధికారికంగా ఆమోదించినట్లుగా ‘లీవ్స్‘ తన తుది రూపాన్ని సంతరించుకుంది. కవి మరణానికి ముందే అది ఆయనకు చేరేలా చూసుకోవడానికి మొదటి ముద్రణ పేపర్‌బ్యాక్ కాపీగా జరిగింది. అతను “ఎ బ్యాక్‌వర్డ్ గ్లాన్స్ ఓవర్ ట్రావెల్డ్ రోడ్స్” యొక్క విస్తరించిన రూపంతో పుస్తకాన్ని ముగించాడు. ఈ వ్యాసం అంతకుముందు “ది క్రిటిక్” మరియు “ది న్యూయార్క్ స్టార్” పత్రికలలో భాగాలుగా ప్రచురించబడింది.

తుది అనారోగ్యం  మరణం

విట్మన్ తన చివరి నెలలను కేవలం సంకల్ప బలంతోనే తట్టుకున్నట్లు కనిపించాడు. వాస్తవానికి అతను అనేక రకాల అనారోగ్యాలతో బాధపడుతూ చాలా అనారోగ్యంతో ఉన్నాడు. కొంతకాలంగా, అతను తన అంతిమ క్షణాల కోసం ఏర్పాట్లు చేసుకుంటున్నాడు. కామ్డెన్‌లోని హార్లీ స్మశానవాటిక ప్రారంభమైన కొద్దికాలానికే, 1885లో అతనికి కేటాయించిన స్థలంలో ఒక పెద్ద సమాధి మందిరాన్ని నిర్మించుకున్నాడు. ఈ పెద్ద సమాధికి అయిన ఖర్చులో కొంత భాగాన్ని విట్మన్ స్వయంగా చెల్లించాడు. గ్రామీణ ప్రాంతంలో ఇల్లు కొనుక్కోవడానికి అతనికి విరాళంగా వచ్చిన డబ్బును వాడుకోగా, మరికొంత భాగాన్ని అతని సాహిత్య వారసులలో ఒకరైన థామస్ హార్నెడ్ చెల్లించాడు. (చివరికి, హన్నా, జార్జ్, లూయిసా, ఎడ్వర్డ్ మరియు అతని తల్లిదండ్రులతో సహా పలువురు కుటుంబ సభ్యులను అదే సమాధిలో తిరిగి ఖననం చేశారు, దానిపై కేవలం “వాల్ట్ విట్మన్” అని చెక్కబడి ఉంది.) 1891 డిసెంబర్ 24న, ఆ కవి తన చివరి వీలునామాను రచించాడు. 1873 నాటి ఒక పాత వీలునామాలో అతను తన వెండి గడియారాన్ని పీటర్ డోయిల్‌కు బహుకరించాడు, కానీ ఇప్పుడు, డోయిల్ అతని జీవితంలో చాలా వరకు లేకపోవడంతో, అతను మార్పులు చేసి, తన బంగారు గడియారాన్ని ట్రాబెల్‌కు మరియు ఒక వెండి గడియారాన్ని హ్యారీ స్టాఫోర్డ్‌కు ఇచ్చాడు.

విట్మన్ తన చివరి అనారోగ్యంలో, మాజీ నావికుడైన ఫ్రెడరిక్ వారెన్ ఫ్రిట్జింగర్ (“వారీ”) చేత సేవ చేయబడ్డాడు. పురుషోచిత బలం మరియు స్త్రీ సున్నితత్వం కలగలిసిన వారీ స్పర్శ విట్మన్‌కు నచ్చింది. మంచంలో తనను కదపమని కోరుతూ, “కదలండి, వారీ” అని కవి పలికిన చివరి మాటలు ఫ్రిట్జింగర్‌ను ఉద్దేశించి పలికాడు. 1892 మార్చి 26న, ట్రాబెల్ చేతిలో తన చేయి ఉంచి ఉండగా కవి మరణించాడు. మరణానికి కారణం మిలియరీ క్షయవ్యాధి, దీనికి ఇతర దోహదకారి అంశాలు కూడా ఉన్నాయి. శవపరీక్షలో ఒక ఊపిరితిత్తి పూర్తిగా కుప్పకూలిపోయిందని, మరొకటి కేవలం ఎనిమిదింట ఒక వంతు సామర్థ్యంతో మాత్రమే పనిచేస్తోందని వెల్లడైంది; అతని గుండె “అనేక చిన్న చీముగడ్డలతో మరియు సుమారు రెండున్నర క్వార్ట్‌ల నీటితో చుట్టుముట్టబడి ఉంది.” విట్మన్ చివరి సంవత్సరంలో అతని వైద్యుడైన డేనియల్ లాంగేకర్, శవపరీక్షలో విట్మన్‌కు మద్యపానం లేదా సిఫిలిస్ లేదని తేలిందని పేర్కొన్నాడు. “వివిధ రకాల దురాచారాలు మరియు మితిమీరిన చర్యల వలన మరణం సంభవించిందనే నిందాపూర్వక ఆరోపణలను” అతను గట్టిగా ఖండించాడు.

సశేషం

మీ- గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ –21-9-26-ఉయ్యూరు .—