అరబ్బీ సముద్రపు రాణి”(కొచ్చిన్)త్రివేణి )

సర్ ఆర్. కె. షణ్ముఖం శెట్టి, కె.సి.ఐ.ఇ. (K.C.I.E.) –ఆంగ్ల రచనకు నా అనువాదం.

(కొచ్చిన్ దివాన్)

కొచ్చిన్ ఓడరేవు, తన అందమైన ప్రకృతి దృశ్యాలు, మడుగులు మరియు కయ్యల (backwaters) కారణంగా “తూర్పు దేశపు వెనిస్” అని పిలవబడుతుంది. అడ్రియాటిక్ సముద్రానికి వెనిస్ ఎలాగైతే “రాణి”గా పరిగణించబడుతుందో, అలాగే కొచ్చిన్ “అరబ్బీ సముద్రపు రాణి”గా పేరుగాంచింది. ఇంతటి సౌందర్యం, ప్రాముఖ్యత కలిగినప్పటికీ, భారతదేశ నైరుతి మూలలో ఉన్న ఈ సుందర ప్రదేశం గురించి చాలా తక్కువ మందికి మాత్రమే తెలుసు. కొన్ని నెలల క్రితం నేను ఢిల్లీలో ఉన్నప్పుడు, ఒక ఉన్నతాధికారితో కలిసి టీ తాగుతుండగా, అక్కడ నాకు ఒక ఆంగ్ల మహిళ పరిచయమయ్యారు. ఆమె అప్పటికే ఆరు సంవత్సరాలకు పైగా భారతదేశంలో నివసిస్తున్నారు. నన్ను కొచ్చిన్ దివాన్‌గా పరిచయం చేసినప్పుడు, ఆమె ఎంతో ఉత్సాహంగా, “ఎంత బాగుంది! మీరు ‘కొచ్చిన్ చైనా’ (Cochin China) నుండి వచ్చారు కదా? దాని గురించి నాకు అంతా చెప్పండి” అని అడిగారు. ఇది ఒక సాధారణ ఉదాహరణగా సరిపోతుందో లేదో తెలియదు కానీ, కొచ్చిన్ భౌగోళిక స్థానం గురించి కొంత అవగాహన ఉన్నవారికి కూడా, దాని చారిత్రక ప్రాముఖ్యత, ప్రకృతి సౌందర్యం లేదా వాణిజ్యపరమైన ప్రాముఖ్యత గురించి ఏమాత్రం తెలియదన్నది వాస్తవం.

చారిత్రక కోణంలో చూస్తే, భారతదేశంలోని అత్యంత ఆసక్తికరమైన ప్రదేశాలలో కొచ్చిన్ ఒకటి. ఇది ప్రాచీన చేర సామ్రాజ్యానికి కేంద్రంగా ఉండేది. నేటి కొచ్చిన్ ఓడరేవుకు ఉత్తరంగా ఇరవై మైళ్ల దూరంలో క్రాంగనూర్ (Cranganur) అనే చిన్న గ్రామం ఉంది. ఇది క్రీస్తు పూర్వ కాలంలోనే భారతదేశపు అత్యంత ముఖ్యమైన సముద్ర ఓడరేవుగా కీలక పాత్ర పోషించింది. టోలెమీ మరియు ఇతర ప్రాచీన గ్రీకు రచయితల రచనలలో ఈ ఓడరేవు గురించి ప్రస్తావనలు ఉన్నాయి; వారు ఈ ప్రాంతాన్ని “ముజిరి” (Muziri) అని పిలిచారు. ప్రాచీన తమిళ సాహిత్యంలో, ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించిన చేర రాజుల వైభవం, రాజసం గురించి అనేక వర్ణనలు కనిపిస్తాయి. క్రీస్తు శకం రెండవ శతాబ్దంలో జీవించిన “చేరన్ సెన్‌కుట్టువన్” (Cheran Senkuttuvan) అనే గొప్ప చేర రాజు గురించి చారిత్రక ఆధారాలు ఉన్నాయి. ఆయన సింహళ దేశానికి (నేటి శ్రీలంక) చెందిన ప్రసిద్ధ రాజు “గజబాహు” (Gajabahu)కు సమకాలికుడు. తమిళ సాహిత్యంలో అత్యంత ప్రసిద్ధ కావ్యాలలో ఒకటైన ‘శిలప్పతికారమ్’ రచయిత ఒక చేర రాజు సోదరుడు. మరొక గొప్ప తమిళ ఇతిహాసం ‘పెరియ పురాణం’లో కూడా చేర రాజుల ప్రస్తావన ఉంది. ఈ గొప్ప ఇతిహాసంలో పొందుపరచబడిన సంప్రదాయం ప్రకారం, ఈ ప్రాంతానికి చెందిన ప్రసిద్ధ పాలకుడైన చేరమాన్ పెరుమాళ్, శైవ సాధువు అయిన సుందరమూర్తికి సమకాలికుడు మరియు స్నేహితుడు. తంజావూరు ఆలయంలో, చేరమాన్ పెరుమాళ్ సుందరమూర్తిని స్వర్గానికి నడిపిస్తున్నట్లు చిత్రీకరించిన పదకొండవ శతాబ్దపు చిత్రపటం ఒకటి ఉంది.

సంప్రదాయం ప్రకారం, అపోస్తలుడైన సెయింట్ థామస్ క్రంగనూర్ సమీపంలో అడుగుపెట్టి మొదటి పరిరక్షణలను ప్రారంభించారు. ఈ గాథ యొక్క చారిత్రక ప్రామాణికత ఏమైనప్పటికీ, క్రీస్తు శకం మొదటి శతాబ్దంలోనే ఈ తీరంలో క్రైస్తవ చర్చి స్థాపించబడిందని చాలావరకు ఖచ్చితంగా చెప్పవచ్చు. మళ్ళీ, ఈ ఓడరేవులోనే యూదుల ప్రాచీన నివాస ప్రాంతం స్థాపించబడింది. సొలొమోను రాజు ఆలయం రెండవసారి నాశనం అయిన తర్వాత ఈ నివాసులు ఇక్కడికి వచ్చారని భావిస్తున్నారు. ఈనాటికీ ఇక్కడ ఒక చిన్న తెల్లజాతి యూదుల సమూహం ఉంది, వారి మూలాలు ప్రాచీన కాలంలోనే కనుమరుగయ్యాయి మరియు వారు బహుశా ఆ తొలి స్థిరనివాసుల వారసులై ఉండవచ్చు. ఇక ఇటీవలి చరిత్ర విషయానికి వస్తే, సముద్ర మార్గం ద్వారా ఒక యూరోపియన్ అడుగుపెట్టిన మొట్టమొదటి ప్రదేశం కొచ్చిన్. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి యూరోపియన్ స్థావరం ఈ ప్రదేశంలోనే ఏర్పడింది. పోర్చుగీస్ అడ్మిరల్, కాబ్రాల్, 1500వ సంవత్సరంలో కొచ్చిన్ నౌకాశ్రయంలో అడుగుపెట్టారు. వాస్కో డి గామా 1502లో ఆయనను అనుసరించి వచ్చి ఇక్కడే మరణించారు. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి యూరోపియన్ భవనం 1504లో ఇక్కడే నిర్మించబడింది.

కొచ్చిన్ భాగమైన కేరళ ప్రాంత సామాజిక చరిత్ర ప్రత్యేకమైనది మరియు ఎంతో ఆసక్తికరమైనది. ఇక్కడ పురాతన కాలం నుండి కొనసాగుతూ వస్తున్న మాతృస్వామ్య వారసత్వ వ్యవస్థ, సామాజిక సంస్థల పరిణామాన్ని అధ్యయనం చేయడానికి ఒక చక్కని ఉదాహరణగా నిలుస్తుంది. ఈ వ్యవస్థ ప్రకారం, ఆస్తి వారసత్వం స్త్రీల ద్వారా సంక్రమిస్తుంది. కుటుంబ జీవితంలో మహిళలకు లభించే ఉన్నత స్థానానికి ఈ వ్యవస్థే ప్రధాన కారణం. ఈ ప్రాంతానికి మూలవాసులైన నాయర్ల (Nairs) మధ్య నేటికీ ఈ సామాజిక క్రమం కొనసాగుతోంది. “నాయర్” అనే పదం ఎలా పుట్టిందనే దానిపై పండితుల మధ్య భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నప్పటికీ, వీరు అసలైన “నాగులు” (Nagas) అని చాలామంది నమ్ముతారు. నాయర్లకు మరియు వలస వచ్చిన నంబూద్రి బ్రాహ్మణులకు మధ్య ఉన్న వైరం కేరళ చరిత్రలో ఒక ముఖ్యమైన అధ్యాయం. లభ్యమవుతున్న ఆధారాలను బట్టి చూస్తే, నంబూదరీలు ఒకప్పుడు యుద్ధవీరుల వర్గంగా ఉండేవారని, వారు తమ కోసం మరియు స్థానిక ప్రజల కోసం ఒక ప్రత్యేకమైన సామాజిక, వివాహ వ్యవస్థను ప్రవేశపెట్టడం ద్వారా గణనీయమైన సామాజిక, ఆర్థిక ఆధిపత్యాన్ని సంపాదించుకున్నారని తెలుస్తోంది. నంబూదరీలు తమ వంశ మూలాలను ప్రాచీన కాలంలో ఉత్తర భారతదేశం నుండి వలస వచ్చిన వైదిక బ్రాహ్మణులతో ముడిపెడతారు. ఈ వలసలు కాలక్రమేణా కొనసాగుతూ వచ్చినట్లు కనిపిస్తుంది. క్రీస్తుశకం 12వ శతాబ్దానికి చెందిన “పెరియ పురాణం” అనే తమిళ గ్రంథంలో, చిదంబరానికి చెందిన బ్రాహ్మణులు సమూహంగా చేర (Chera) దేశానికి వలస వచ్చినట్లు పేర్కొనబడింది. ఇది అనేక ఆసక్తికరమైన ఊహలకు దారితీస్తుంది. ప్రాచీన సాహిత్యంలో చిదంబరాన్ని “పెరుంపత్ర-పులియూర్” (Perumpatra-Puliyur) అని పిలిచేవారు. నేటికీ కొచ్చిన్ రాజవంశాన్ని “పెరుంపడప్పు స్వరూపం” (Perumpadappu Swaroopam) అని పిలుస్తారు, మరియు ఆ రాజవంశానికి చెందిన ప్రధాన పూజారులను “పులియన్నూర్ నంబూదరీలు” (Puliyannur Nambudris) అని పిలుస్తారు.

ప్రస్తుతం భారతదేశంలోనే అత్యంత అందమైన ఓడరేవుగా గుర్తింపు పొందిన కొచ్చిన్ ఓడరేవు, ఇంతటి సుసంపన్నమైన చారిత్రక నేపథ్యం కలిగిన ప్రాంతంలో ఉంది. ఈ ఆధునిక ఓడరేవు అభివృద్ధి వెనుక అద్భుతమైన కృషి, దూరదృష్టి దాగి ఉన్నాయి. సముద్రం వైపు సుమారు 400 గజాల వెడల్పు గల ఒక ప్రవేశ మార్గం వెనుక, 120 చదరపు మైళ్ల విస్తీర్ణంలో సురక్షితమైన జలమార్గం (బ్యాక్‌వాటర్) ఉంది. ఈ సహజ అనుకూలత ఉన్నప్పటికీ, సముద్రానికి మరియు ఈ జలమార్గం మధ్య ఇసుకతో ఏర్పడిన ఒక గట్టి అడ్డంకి, కొచ్చిన్ సహజ నౌకాశ్రయాన్ని ఆధునిక లోతైన సముద్ర ఓడరేవుగా అభివృద్ధి చేయకుండా అడ్డుకుంది. ఈ సహజ నౌకాశ్రయాన్ని అభివృద్ధి చేయాలనే ఆలోచన వంద ఏళ్లకు పైగా చర్చల్లో ఉంది. 1835లో దీనికి సంబంధించిన మొదటి మ్యాప్ (చార్ట్) రూపొందించబడింది, కానీ ఈ నౌకాశ్రయ నిర్మాణం వాస్తవంగా 1921లో ప్రారంభమైంది. ఇక్కడ ఉన్న ప్రధాన ఇంజనీరింగ్ సవాలు ఏమిటంటే, ఆ ఇసుక అడ్డంకిని తొలగించి, ఓడలు సురక్షితమైన జలమార్గంలోకి ప్రవేశించేలా ఆ మార్గాన్ని నిరంతరం తెరిచి ఉంచడం. దాదాపు ఇరవై ఏళ్ల పాటు ఈ బృహత్తర ప్రాజెక్టు కోసం శ్రమించిన హార్బర్ ఇంజనీర్, ఈ అద్భుతమైన నిర్మాణానికి తుది మెరుగులు దిద్దుతున్నారు.

ఇసుక అడ్డంకిని తొలగించే క్రమంలో మరియు జలమార్గంలో పూడిక తీసే ప్రక్రియలో, సుమారు 800 ఎకరాల విలువైన భూభాగంతో ఒక కొత్త ద్వీపం ఏర్పడింది. దీనినే “విల్లింగ్డన్ ద్వీపం” అని పిలుస్తారు. ఈ ద్వీపంలోనే నౌకాశ్రయానికి సంబంధించిన ప్రధాన నిర్మాణాలు ఉన్నాయి: రేవు గట్లు (wharfs), పోర్ట్ రైల్వే మార్గం, పరిపాలనా భవనాలు, కస్టమ్ హౌస్, సరుకు నిల్వ చేసే షెడ్లు, మరియు అందమైన మలబార్ హోటల్ ఉన్నాయి. విల్లింగ్డన్ ద్వీపం యొక్క భవిష్యత్తు అభివృద్ధిని చాలా గొప్పగా మరియు అర్థవంతంగా ప్రణాళిక చేశారు. ఇది ఆధునిక శైలిలో, వెడల్పైన రహదారులు, పూల చెట్లతో కూడిన మార్గాలు మరియు కళాత్మకంగా రూపొందించిన భవనాలతో తీర్చిదిద్దబడుతుంది. ఇక్కడ కార్యాలయాలు, దుకాణాలు మరియు వ్యాపార సంస్థలు ఉంటాయి. ప్రతిపాదిత భవనాలు మరియు ఇతర నిర్మాణాలు పూర్తయిన తర్వాత, ఈ ప్రాంతం ఆధునిక నౌకాశ్రయానికి తగినట్లుగా నిరంతర కార్యకలాపాలతో సందడిగా మారడమే కాకుండా, చుట్టూ ఉన్న సహజ ప్రకృతి సౌందర్యంతో అద్భుతంగా కలిసిపోతుంది.

కొచ్చిన్ నౌకాశ్రయ నిర్మాణానికి సంబంధించిన ఈ ప్రాజెక్టులో మూడు ప్రభుత్వాలు భాగస్వాములుగా ఉన్నాయి: భారత ప్రభుత్వం, కొచ్చిన్ ప్రభుత్వం మరియు ట్రావెన్‌కోర్ ప్రభుత్వం. ప్రారంభ దశలో, ఇది ఒక చిన్న ఓడరేవుగా ఉన్నప్పుడు, మద్రాసు ప్రభుత్వం కూడా ఈ పథకంలో భాగస్వామిగా ఉండేది. ఓడరేవును ఒక ప్రధానమైనదిగా ప్రకటించినప్పటి నుండి, స్థానిక ప్రభుత్వాలు దీని నుండి వైదొలిగాయి. ఓడరేవుకు సంబంధించిన ఇంజనీరింగ్ సమస్యలు ఎంత క్లిష్టంగా ఉన్నాయో, ఈ భాగస్వామ్యం వల్ల తలెత్తిన లెక్కలేనన్ని పరిపాలనా సమస్యలు కూడా అంతే క్లిష్టంగా ఉన్నాయి. అనేక సంవత్సరాల పాటు సాగిన సుదీర్ఘ చర్చల అనంతరం, సంబంధిత ప్రభుత్వాల మధ్య తుది ఒప్పందం 1935లో కుదిరింది. ఓడరేవు ప్రాంతంపై కొచ్చిన్ ప్రభుత్వ ప్రాదేశిక సార్వభౌమాధికారం చెక్కుచెదరకుండా కొనసాగించబడింది, ఓడరేవు యొక్క రోజువారీ పరిపాలన ఒక పాక్షిక-స్వయంప్రతిపత్తి గల పోర్ట్ ట్రస్ట్‌కు అప్పగించబడింది, మరియు సంబంధిత మూడు ప్రభుత్వాలు ఓడరేవు యొక్క కస్టమ్స్ ఆదాయ వసూళ్లను నిర్దిష్ట స్థిర నిష్పత్తులలో పంచుకుంటాయి. ఈ మూడు ప్రభుత్వాలు, బ్రిటిష్ కొచ్చిన్, ఎర్నాకులం మరియు మట్టంచేరి మునిసిపాలిటీలు, మరియు ఆ ప్రాంతంలోని వాణిజ్య మండళ్లతో కలిసి, పోర్ట్ ట్రస్ట్‌లో తగిన ప్రాతినిధ్యాన్ని కలిగి ఉంటాయి.

మీ- గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -30-10-26-ఉయ్యూరు .