గృహిణి*కవిత (త్రివేణి )

శ్రీమతి బాలమణి అమ్మ-ఆంగ్లరచనకు నా అనువాదం

I

నదిలో స్నానం ముగించుకుని ఇంటికి వేగంగా తిరిగి వస్తుండగా, ఆకాశంలో విహరించే పక్షుల గానంతో నా దారి ప్రతిధ్వనిస్తుంది;

భూగర్భంలో నివసించే జీవులు విప్పిన పచ్చని పతాకాలు నా ముందు రెపరెపలాడుతుంటాయి;

నా చుట్టూ రంగురంగుల రెక్కలను ఊపుతూ సీతాకోకచిలుకలు నాట్యం చేస్తుంటాయి,

అందంగా అలంకరించుకున్న ఈ ప్రపంచం, తన అద్భుతమైన ఉత్సవాన్ని చూడమని నన్ను ఆహ్వానిస్తుంది.

కానీ, సర్వసాక్షి అయిన సూర్యుడు ‘కొన్ర’ (laburnum) పూల దండలతో అలంకరించిన నా ఇంటి సౌందర్యంలోనే నా కళ్లు మైమరిచిపోయి ఉన్నాయి.

II

ఇంటి పనులన్నీ త్వరగా ముగించుకుని నా ప్రియుడి దగ్గరకు వెళ్తుండగా, నిర్మలమైన ఆకాశంలో సూర్యుడు మరింత ప్రకాశవంతంగా వెలుగుతుంటాడు;

మనసులోని లోతైన, దాగి ఉన్న భావాలు వేడి నిట్టూర్పులుగా బయటకు వస్తాయి;

శుభప్రదమైన కుంకుమను ధరించినట్లుగా, బంగారు వర్ణపు పూలు పూసే పొదలు ఆనందంతో నిండి, నిశ్శబ్దంగా నిలబడి ఉంటాయి.

ఈ ప్రపంచం నా ముందు ఉంచిన అద్దంలా మారుతుంది; నా ప్రియుడి కళ్లలో ప్రతిబింబిస్తున్న నా సొంత భావాలను చూస్తూ నేను పరవశించిపోతాను.

III

అంగణంలో ఆడుకుంటున్న నా పిల్లల దగ్గరకు పరుగెత్తుకెళ్తున్నప్పుడు, వారి స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వులు వెన్నెలగా మారి ఆకాశమంతా నిండిపోతాయి.

నదిలోని అలల సవ్వడి, వారి అడుగుల చప్పుళ్లను ప్రతిధ్వనిస్తుంది;

వారి నిర్మలమైన సౌందర్యంతో చుట్టుపక్కల ఇళ్లన్నీ వెలిగిపోతాయి.

వారి మంత్రముగ్ధమైన ఉనికితో ఈ ప్రపంచం ఒక అద్భుత లోకంలా (fairyland) మారిపోతుంది.

కానీ, నా ఆత్మ ఆ పువ్వుల వంటి రూపాల్లోనే లీనమైపోతుంది.

IV

ఆనందబాష్పాలతో కూడిన పొగమంచులో, ఈ ప్రపంచం క్రమంగా మరుగున పడి, అదృశ్యమైపోతుంది.

* రచయిత్రి తన మలయాళ కవిత “కుటుంబిని” (Kudumbini)కి స్వయంగా చేసుకున్న అనువాదం.

మీ- గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ –27-10-26-ఉయ్యూరు .–