సుందర తిరువాంకూరు(త్రివేణి)
– ఎన్. కె. వెంకటేశ్వరన్-ఆంగ్ల రచనకు నా అనువాదం
తిరువాంకూరును సందర్శించిన ఎవరూ, దాని సౌందర్యాన్ని మెచ్చుకోకుండా తిరిగి వెళ్లలేదు. ఇది నిశ్శబ్దంగా వ్యక్తమయ్యే ప్రశంస. హిమాలయాల్లో వైభవం ఉంది, గంగా మైదానాల్లో విశాలత ఉంది, మధ్యభారతంలో వైవిధ్యాల సమ్మేళనం ఉంది, హైదరాబాద్‌లో అప్పుడప్పుడు కనిపించే అద్భుత దృశ్యాలు ఉన్నాయి, మైసూరులో ప్రకృతి వైభవం కనువిందు చేస్తుంది; కానీ తిరువాంకూరులో కనిపించే ప్రశాంత సౌందర్యం మరెక్కడా కనిపించదు. తిరువాంకూరును ఏమని పిలవాలో ఆలోచిస్తుంటే ఎన్నో దృశ్యాలు నా కళ్ల ముందు కదలాడుతున్నాయి. కొందరు దీనిని ‘భారతదేశపు ఉద్యానవనం’ (Garden of India) అని పిలిచారు; వారితో నాకు ఎలాంటి విభేదమూ లేదు, కానీ నా దృష్టిలో ఇది ప్రకృతికే సొంతమైన ఒక విహారవనం (Pleasure-garden) అని చెప్పవచ్చు.
తమిళనాడు నుండి కేరళలోకి ప్రవేశించే యాత్రికుడికి ఒక కొత్త ప్రపంచం కనిపిస్తుంది. కేరళలోని మూడు విభాగాలైన తిరువాంకూరు, కొచ్చిన్ మరియు బ్రిటిష్ మలబార్‌లలో, తిరువాంకూరు అతి పెద్దదే కాకుండా అత్యంత సుందరమైనది కూడా. బ్రిటిష్ మలబార్‌లోని ప్రకృతి దృశ్యాల్లో ఒక రకమైన లేత ఛాయ (pallor) కనిపిస్తుంది; కొచ్చిన్ నిస్సందేహంగా అందమైనదే, కానీ తిరువాంకూరులో ఒక ప్రత్యేకమైన తాజాదనం, సౌందర్యం ఉన్నాయి.
తమ జీవితకాలమంతా తిరువాంకూరులోనే నివసించే వారికి, తమ ప్రాంతం ఎంత అందంగా ఉంటుందో తెలియకపోవచ్చు; అలాగే, ఎన్నడూ ఇక్కడికి రాని వారికి దానిని ఊహించుకోవడం కూడా కష్టమే. నేను ప్రపంచాన్ని చూసి తిరిగి వచ్చిన తర్వాతే, దీని అసలు అందాన్ని గ్రహించగలిగాను. అప్పుడే నాకు మొదటిసారిగా అనిపించింది—ఈ ప్రాంతం మరెక్కడా చూడని ఒక వినమ్రమైన వైభవంతో నిండి ఉందని! ఇక్కడ ప్రతిచోటా కనిపించే తాజాదనం, సున్నితత్వం, స్వచ్ఛమైన సౌందర్యం నా మనసును మంత్రముగ్ధాన్ని చేశాయి; నా కళ్లను ఒక అద్భుతమైన ఆనందంతో నింపేశాయి. నిజానికి, ఒక రోజు ఉదయం నిద్రలేవగానే తిరువాంకూరు ఎంతో ప్రసిద్ధి చెంది ఉండటం చూసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను. అంతేకాదు, చాలా కాలంగా దాగి ఉండి, అకస్మాత్తుగా వెలుగులోకి వచ్చిన ఈ కీర్తిలో, ఏదో ఒక రకంగా—వాస్తవంగానో లేదా ఊహాజనితంగానో—నాకు కూడా భాగం ఉందని అనిపించి, నా ఆనందం మరింత రెట్టింపు అయ్యింది. ట్రావెన్‌కోర్‌లో మీరు ఎక్కడికి వెళ్లినా, ఏమాత్రం కళావిహీనంగా లేదా సాధారణంగా అనిపించే చిన్న భూభాగం కూడా మీకు కనిపించదు. మొత్తం ప్రాంతాన్ని ఒకే దృశ్యంగా ఊహించుకుంటే, అది వెండిలా మెరిసే జల్లులతో తడిసి, స్వచ్ఛమైన సెలయేర్లతో సుసంపన్నమై, నిరంతరం పచ్చని ప్రకృతి ఒడిలో ఉట్టిపడుతూ, రకరకాల మొక్కలు, చెట్లు, దట్టమైన ఆకులు, గుత్తులు గుత్తులుగా వేలాడే పండ్లతో అలరారే ఒక అద్భుత లోకంలా కనిపిస్తుంది. తూర్పున పశ్చిమ కనుమల మసకబారిన పర్వత శ్రేణుల నుండి—అక్కడక్కడా ఆకాశపు నీలి గుమ్మటాన్ని చీల్చుకుంటూ పైకి లేచిన శిఖరాలతో—పడమరన తీరాన్ని తాకుతూ, ఇసుక తిన్నెలపై పాల నురుగును చిలకరించే నీలి సముద్రం వరకు; ఉత్తరాన కొచ్చిన్ రాష్ట్రం నుండి—అక్కడ కొబ్బరి చెట్లు రాజకీయ సరిహద్దులనే కనుమరుగు చేస్తాయి—దక్షిణాన కేప్ కొమోరిన్ (కన్యాకుమారి) వరకు—ఇక్కడ సముద్రాలు సంగమిస్తూ, భూమి మరియు జలాలు కలిసే అద్భుత దృశ్యంతో భారతదేశం ముగుస్తుందో—అక్కడ, అంటే ట్రావెన్‌కోర్‌లో, అత్యంత వేడి నెలల్లో కూడా చల్లదనం, పచ్చదనం వెల్లివిరుస్తూ, మిమ్మల్ని అక్కడ కాసేపు ఆగి సేదతీరమని ఆహ్వానిస్తాయి. ట్రావెన్‌కోర్‌ను సముద్రానికి, కొండలకు మధ్య అందంగా ఒదిగి ఉన్న ఒక నిరంతర వసంతకాలంగా మీరు భావించవచ్చు; ఒకవేళ అలా కాకపోయినా, ఇది ప్రపంచంలోనే అత్యంత ఆహ్లాదకరమైన ప్రాంతాలలో ఒకటి అనడంలో ఎటువంటి సందేహం లేదు.
ట్రావెన్‌కోర్ సౌందర్యంలో ఎక్కడా విరామం లేదని, అదొక అఖండ చిత్రపటం అని, క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, దానిలోని ఆకర్షణలన్నీ కలిసి ఒకేసారి మనస్సుపై గాఢమైన ముద్ర వేస్తాయని చెప్పవచ్చు. అయితే, ఈ అద్భుతమైన ‘ఉద్యాన రాష్ట్రం’లో ఒక చోటు నుండి మరో చోటుకు పక్షుల వలె సంచరిస్తున్నప్పుడు, ఆ సమగ్ర సౌందర్యంలోనే అనేక ప్రత్యేకమైన అందాలు దాగి ఉన్నాయని, వాటిని ఒక్కొక్కటిగా అనుభూతి చెందవచ్చని మనకు అర్థమవుతుంది. వీటిలో అన్నింటికంటే ముఖ్యమైనవి ట్రావెన్‌కోర్ ‘బ్యాక్‌వాటర్స్’ (వెనుక జలాశయాలు).
భూమికి, సముద్రానికి మధ్య జరిగిన సంఘర్షణ ఫలితంగా ఏర్పడిన ఈ జలాశయాలు, లోయర్ ట్రావెన్‌కోర్ ఉత్తర సరిహద్దుల నుండి తిరువనంతపురం సమీపం వరకు సుమారు 150 మైళ్ల పొడవునా, ఒక మధుర సంగీతంలా విస్తరించి ఉంటాయి. పక్కనే అరేబియా సముద్రం అలలతో హోరెత్తుతుంటే, ఈ జలాశయాలు మాత్రం మృదువైన వెన్నెలలో, నిశ్శబ్దమైన నక్షత్రభరిత ఆకాశం కింద ప్రశాంతంగా నిద్రిస్తున్నట్లు కనిపిస్తాయి. వీటి ఒడ్డున కొబ్బరి చెట్ల అడవులు దట్టంగా పెరిగి, కంటికి కనిపించేంత దూరం వరకు పచ్చని తరంగాల్లా లోపలికి విస్తరించి ఉంటాయి. ఈ ‘అంతర్గత సముద్రాలు’ మొత్తం 160 చదరపు మైళ్ల విస్తీర్ణంలో ఉన్నాయి. వీటిలో అతి పెద్దది ‘వేంబనాడ్ కాయల్’ (వేంబనాడ్ సరస్సు) – ఇది 52 మైళ్ల పొడవు, దాదాపు 10 మైళ్ల వెడల్పు కలిగి ఉంటుంది. ఇక కొల్లం జిల్లాలో ఉన్న ‘అష్టముడి కాయల్’ (ఎనిమిది శాఖలు కలిగిన సరస్సు) – దీనిని ట్రావెన్‌కోర్ యొక్క ‘లోచ్ లోమండ్’ (స్కాట్లాండ్‌లోని ప్రసిద్ధ సరస్సు) అని పిలుస్తారు – ఇది పచ్చని వృక్షసంపద మధ్య మెరిసే ఒక రత్నంలా ఉంటుంది. అయితే, ఈ బ్యాక్‌వాటర్స్‌ను కేవలం భౌగోళిక అలంకారాలుగా మాత్రమే భావించకూడదు; ఎందుకంటే, ఇవి లేకపోతే కొబ్బరి చెట్లు ఇంతలా పెరగలేవు. కొబ్బరి చెట్లు లేకపోతే, ట్రావెన్‌కోర్‌కు ప్రత్యేక గుర్తింపునిచ్చే ఆ సమృద్ధి, ఆ వైభవం ఉండేవి కావు. అంతేకాకుండా, ఇవి ఎంతో ఉపయోగకరమైన, అందమైన జలమార్గాలను అందిస్తాయి; ఇవి సముద్రంలాగే విశాలంగా, స్వేచ్ఛగా ఉంటూనే, సముద్రంలోని ప్రమాదాలకు తావులేకుండా సురక్షితంగా ఉంటాయి.
మలబార్ ప్రాంతపు సహజ భౌగోళిక స్వరూపంలో ఈ బ్యాక్‌వాటర్స్ ఒక ‘అంతరాయం’ (లేదా అదనపు భాగం) వంటివి. ఒకప్పుడు ఇవన్నీ సముద్రంలోనే భాగంగా ఉండేవి. మలబార్ భారతదేశంలోని అత్యధిక వర్షపాతం నమోదయ్యే ప్రాంతాలలో ఒకటి. ఇక్కడి నేలలోని వదులైన మట్టితో నిండిన నదులు, సముద్రపు అలలను కంటికి కనిపించని రీతిలో వెనక్కి నెడుతున్నాయి. ఈ బ్యాక్‌వాటర్స్ యొక్క ప్రధాన ప్రాంతమైన కొచ్చిన్ మరియు క్విలాన్ మధ్య, నదులు భూగర్భంలో సముద్రంలోకి ప్రవహిస్తున్నాయనేది దాదాపు శాస్త్రీయంగా నిశ్చితమైన విషయం. అయినప్పటికీ, నదులు సముద్రంలోకి చొచ్చుకుపోయిన పరిధిని సూచిస్తూ కొత్త తీరాలను ఏర్పరచినప్పటికీ, సముద్రం పాక్షికంగా మాత్రమే వెనక్కి తగ్గింది. ఈ భూభాగాల వెనుక ఉన్న నిస్సారమైన, ప్రశాంతమైన సముద్రపు ప్రాంతాలనే ట్రావన్‌కోర్ బ్యాక్‌వాటర్స్ అని పిలుస్తారు.
ప్రవహించే లేదా నిశ్చలంగా ఉండే ఏ ఇతర జలాశయంలోనూ ఈ బ్యాక్‌వాటర్స్‌లో ఉన్నంత ప్రశాంతమైన సౌందర్యం ఉండదు. అవి ఆకాశపు నిర్మలమైన నేలలా కనిపిస్తాయి మరియు సంచరించే మేఘంలా కలత చెందిన మనసుకు శాంతిని చేకూరుస్తాయి. అవి పగటిపూట మెల్లగా ప్రకాశిస్తాయి, నక్షత్రాల కింద తళతళలాడతాయి మరియు వాతావరణం అనుకూలంగా ఉంటే, అవి సగం దాగి ఉన్న నీలిరంగు కాంతిలా మెరుస్తాయి. రుతుపవనాలు ఉగ్రరూపం దాల్చినప్పుడు లేదా సముద్రపు గాలి భూమిని హోరున వీచినప్పుడు మాత్రమే, వారి అలవాటైన ప్రశాంతతకు భంగం కలుగుతుంది.
భారతదేశం మొత్తంలో పొందగలిగే అత్యంత ఆనందదాయకమైన విషయాలలో ఒకటి, దేశవాళీ జలాల్లో దేశవాళీ పడవలో చేసే ‘విహారయాత్ర’. ఆ పడవ తొందరపాటు, వేగం యొక్క వ్యర్థతకు ఒక గుణపాఠం. అది కదలికకు ఉండే పరిచితమైన లక్షణాలేవీ లేకుండా కదులుతుంది. అది నిద్రపోతూ, కదులుతూ, తన నిశ్శబ్దపు ఆకర్షణతో మిమ్మల్ని కాసేపటికే నిద్రపుచ్చుతుంది. దానిలో మీరు తేలియాడే గూడులో ఉంటారు. ఒకవేళ మేల్కొన్నాక, ఆప్యాయంగా కౌగిలించుకుంటున్నట్లుగా మిమ్మల్ని చుట్టుముట్టి ఉన్న పచ్చని కొబ్బరి చెట్ల అద్భుత దృశ్యాన్ని చూస్తూ ఉంటారు. ఈ జలాల్లో నావికుడికి కాలంతో పనేమీ ఉండదు. అది నిశ్చలంగా, అర్థరహితంగా నిలిచిపోతుంది. తాను ఎక్కడి నుంచో రాలేదని, ఎక్కడికీ వెళ్లలేదని, చివరకు జీవితపు ఆత్రుత, ఆందోళనలకు అతీతుడయ్యానని అతను అన్నిటికన్నా సంతోషకరమైన భ్రమను అనుభవిస్తాడు. భూమి, నీటి నిద్రాణ సౌందర్యాల నడుమ ఈ జీవవృక్షాలు ఒక స్వప్నం.
తిరువనంతపురం, క్విలాన్‌ల మధ్య సముద్ర తీరంలోని వర్కల వంటి ఎన్నో అందమైన ప్రదేశాలను, దృశ్యాలను వర్ణించాలంటే నాకు చాలా సమయం పడుతుంది. అక్కడ భూమి ఒక కొండచరియతో అంతమవుతుంది, అది కింగ్ లీర్ నాటకంలో ఒక ఉత్తమ కుమారుడు తన దురదృష్టవంతుడైన తండ్రి కోసం సృష్టించిన కల్పనను గుర్తు చేస్తుంది; ఆ ఎత్తైన కొండచరియ నీడలో సముద్రం మంత్రముగ్ధురాలై పడుకున్నట్లు కనిపిస్తుంది; మరియు ఆ విశాలమైన, ఎత్తైన పీఠభూమి అంతటా ప్రకృతి ఒక సౌందర్య దేవతలా తన అత్యంత సుందరమైన కానుకలను పంచుతుంది; లేదా పీర్‌మేడ్ వంటి మనోహరమైన కొండ ప్రాంతాలు, ఇక్కడ పచ్చిక బయళ్ళు, పర్వతాలు అద్భుతంగా కలిసిపోయి ఆహ్లాదకరమైన గాలులను వీస్తాయి; లేదా తిరువనంతపురంలోని ప్రసిద్ధ ‘శంకుముఖం’ సముద్ర తీరం, సముద్రం మరియు ఇసుక, విశాలమైన ప్రదేశం, దృశ్యం మరియు పరిసరాలు, వంకరటింకర అలలు, సరళ వృక్షాల ఆకుల మధ్య నిరంతర గీతంగా వికసిస్తున్న గాలుల కలయికతో ప్రపంచంలోని ఏ తీరానికీ సాటిరానిది. నేను ఇప్పుడు ట్రావన్‌కోర్ ప్రజల విశిష్టమైన గుణాల గురించి మాట్లాడను; ప్రజల దృష్టిలో నిలిచే వారి గురించి గానీ, ప్రస్తుత రాజకీయాల్లో ప్రముఖంగా కనిపించే వారి గురించి గానీ కాదు; కానీ సంతోషకరమైన, ఏకాంత గ్రామాలలో నివసిస్తూ, ఆధునిక నాగరికతలోని అంటువ్యాధి ధోరణుల బారిన ఇంకా పెద్దగా పడని, తత్ఫలితంగా ఆ ప్రాంతపు సహజ సౌందర్యానికి మరింత వన్నె తెచ్చే సామాన్య ప్రజల గురించి మాట్లాడతాను. కానీ ఒక విషయం గురించి నేను చెప్పాలనుకుంటున్నాను…
మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ –13-11-26-ఉయ్యూరు —
