అదే పెద్ద మలుపు..
మా మామయ్య బోడ నారాయణ రిటైర్డు హిందీపండిట్‌. ఆయనకు ఒక కన్ను లేదు. ఉన్న ఇంకో కన్నుకూ జబ్బు సోకడంతో ఆపరేషన్‌ చేయాల్సొచ్చింది. అప్పుడు మామయ్య పడిన అవస్థను దగ్గరుండి చూశాను. మనసులో ఇటువంటి ఆలోచనలన్నీ గిర్రున తిరుగుతున్న సమయంలో – హైదరాబాదుకు వెళ్లి అంధుల కోసం పెట్టిన బ్లయిండ్‌ డిప్లొమో కోర్సును పూర్తి చేశాను. 2001లో అనుకుంటా.. దత్తపీఠం గణపతి సచ్చిదానందస్వామి వద్దకు వెళ్లాను. అక్కడొక నమ్మశక్యం కాని దృశ్యం కంటపడింది. కంటిచూపులేని కొందరు అమ్మాయిలు అద్భుతమైన నాట్యప్రదర్శనతో భక్తులను అబ్బురపరుస్తున్నారు. వాళ్ల పట్టుదలకు నా మనసు మూగబోయింది. ‘కళ్లు లేనివాళ్లు అంతబాగా నృత్యం చేస్తుంటే.. కళ్లున్న నేను ఎందుకు డ్యాన్స్‌ నేర్చుకోకూడదు..’ అదే మాటను స్వామీజీతో చెప్పాను. అప్పుడు ఆయన అన్నారు ‘‘ఆ పని నువ్వే ఎందుకు చేయాలి? నువ్వు చేయాల్సిన పనులు ప్రత్యేకమైనవి. నువ్వు ఎలాగు బ్లయిండ్‌ డిప్లమో చేశావు కదా! అంధుల కోసం ఆధ్యాత్మిక గ్రంథాలను బ్రెయిలీ లిపిలో రాసిన వాళ్లు చాలా తక్కువ. ఆ లోటు నువ్వు భర్తీ చెయ్యి. చూపులేని వాళ్లకు ఎంతో మేలు చేసినదానివి అవుతావు’’ అన్నారు. ఆయన చెప్పిన ఆ మాటకు అంఽధులు ఆధ్యాత్మికతకు పనికిరారు అనే మాటలకు జవాబు దొరికినట్లనిపించింది. దాంతో ఆ రోజే బ్రెయిలీలిపిలో పుస్తక రచనకు పూనుకున్నాను.
భారత భాగవతాలన్నీ..
గురువుల విశిష్టతను తెలిపే గ్రంథం ‘శ్రీగురుగీత’. మైసూరు దత్తపీఠం వారే ప్రచురించారు. ముందు ఆ పుస్తకాన్నే బ్రెయిలీలో రాశాను. 22.2.2002 తేదీ నాడు బ్రెయిలీలో విడుదల చేసిన తొలిపుస్తకం అదే! అప్పట్లో ప్రింటర్లు అందుబాటులో ఉండేవి కావు. మాన్యువల్‌గానే రాయాల్సొచ్చేది. సాధారణ పుస్తకాన్ని బ్రెయిలీలో రాస్తే అంతకు ఆరురెట్లు సైజు పెరుగుతుంది. ఒక వైపు ఉపాధ్యాయురాలిగా ఉద్యోగం చేస్తూనే ఇంటికొచ్చాక.. ఈ పని ముందేసుకునేదాన్ని. అలా.. దత్తపీఠంలోని ఆధ్యాత్మిక పుస్తకాలన్నీ బ్రెయిలీలో రాసేశాను. భారతం, రామాయణం, భగవద్గీత, బైబిల్‌, ఖురాన్‌లతో పాటు దేవతల చరిత్ర, ప్రముఖులు, ఆధ్యాత్మికవేత్తలు.. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే అయిదువందలకు పైగా పుస్తకాలను బ్రెయిలీలో రాసుంటాను. తెలంగాణ సిద్ధాంతకర్త ప్రొఫెసర్‌ జయశంకర్‌ గారి ‘వొడువని ముచ్చట’ పుస్తకాన్ని సైతం బ్రెయిలీలో రాసిన సంతృప్తి దక్కింది. వెనక్కి తిరిగిచూస్తే నాకే ఆశ్చర్యం వేసింది. ఇవన్నీ నేను ఆర్భాటానికో గుర్తింపుకో చేసినవి కావు. నా అంతరాత్మ ప్రభోధం మేరకు అంధుల కోసం చరిత్రలో నిలిచిపోయే ఒక్క పని చేసి పోయినా జీవితానికి సార్థకత చేకూరుతుందన్న ఏకైక లక్ష్యంతో చేసిన పని. దత్తపీఠం వారే నాలుగు లక్షల రూపాయలు వెచ్చించి బ్రెయిలీ ఫ్రింటర్‌ను కొనిచ్చారు నాకు. అమెరికాలో ఉద్యోగం చేస్తున్న జగన్‌ అనే వ్యక్తి నా గురించి తెలుసుకుని.. ఒక ల్యాప్‌టాప్‌తోపాటు, బ్రెయిలీలిపి రాసుకునే 30 వేల కాగితాలు పంపించారు. నేను ఒక్క తెలుగు భాషతోనే సరిపెట్టుకోలేదు. హిందీ, మరాఠీ, గుజరాతీ, రష్యన్‌, జర్మన్‌ భాషల్లోని పుస్తకాలను బ్రెయిలీ లిపిలోకి మార్చాను. జర్మన్‌భాష కష్టతరమైనది. అయినా సరే, స్కూలు నుంచి ఇంటికిరాగానే ఇంటర్‌నెట్‌మీద కూర్చుని భాష పట్ల ప్రాథమిక పరిజ్ఞానం పెంచుకున్నాను.
ఒకటి నుంచి ఇంటర్‌ దాకా..
ఇలా నడుస్తున్న నా ప్రయాణం మరో మలుపు తిరిగింది. ప్రస్తుతం నేను పనిచేస్తున్న కొత్తకోట హైస్కూల్‌ ప్రధానోపాధ్యాయురాలైన గాయత్రి గారు అంధురాలు. క్లాసుకు వెళ్లి పాఠం చెప్పాలంటే.. అంతకుముందు రోజే మరొకరితో ఆ పాఠం చదివించుకొచ్చేవారు. ఆమె బాధ చూసి.. అంధత్వంతో బాధపడే ప్రతి టీచరుదీ ఇదే సమస్య కదా! అనిపించింది. వెంటనే నేను ఆ తరగతి పుస్తకాన్ని బ్రెయిలీలోకి తీసుకొచ్చి ఆమెకు అందించినప్పుడు చాలా సంతోషించింది. ఆ తర్వాత ఒకటో తరగతి నుంచి ఇంటర్‌ వరకు ఉన్న పాఠ్యపుస్తకాలన్నీ చకచకా బ్రెయిలీలో చేశాను. వేలాది పేజీలయ్యాయి. పదో తరగతి సైన్సు పుస్తకాన్ని బ్రెయిలీలోకి మార్చినప్పుడు ఆరు వాల్యూమ్స్‌ అయ్యాయి. ప్రతి వాల్యూమ్‌లో నూటా యాభై పేజీలు వచ్చాయి. ప్రతి పుస్తకానికి ఇంతేసి పనుంటుంది. బ్రెయిలీలో రాసిన పాఠ్యపుస్తకాలను ఈ మధ్యనే తెలంగాణ విద్యాశాఖ మంత్రి ఆవిష్కరించారు. కొన్ని బ్రెయిలీ పాఠ్యగ్రంథాలను విశాఖపట్టణం, హిందూపురం అంధుల పాఠశాలలకు పంపించాను. నేనింత పని చేస్తున్నా ఏనాడు శ్రమ అనిపించలేదు. అయితే మా ఇంటికొచ్చి నన్ను చూసే వాళ్లకే ఆశ్చర్యం వేస్తుంటుంది. ‘‘స్కూలుకు వెళ్లి పాఠాలు చెప్పి ఇంటికి రావడంతోనే అలసిపోతాము. నువ్వు ఇంత భారాన్ని ఎలా మోయగలుగుతున్నావు? ఇంత ఖర్చు, శ్రమకు ఓర్చి బ్రెయిలీలోకి తీసుకొస్తే నీకేమొస్తుంది? ఈ కాలంలో ఎవరైనా గుర్తిస్తారా?’’ అనేవారు. అలాంటి ప్రశ్నలన్నింటికీ చిరునవ్వే సమాధానం. భవిష్యత్తులో పురాణాలు, ఇతిహాసాలు.. కష్టమైనా సరే వేదాలను కూడా బ్రెయిలీలోకి తీసుకురావాలన్న కృతనిశ్చయంతో ఉన్నాను. అప్పుడే నా జీవితానికి పరిపూర్ణత లభిస్తుందన్నది నా విశ్వాసం’’
ఫ నవ్య డెస్క్‌൹൹్ణహాౌ ్క్ష